Σύμφωνα με το site του τμήματος του Σερίφη του Cook County (εδώ) στο Σικάγο, ο τραγουδιστής των NACHTMYSTIUM, Blake Judd, συνελήφθη για κλοπή από μή εξουσιοδοτημένο έλεγχο περιουσίας που δεν ξεπερνούσε τα $500.
Τον πιάσανε το Σάββατο 5 Οκτωβρίου και η εγγύηση ορίστηκε στα $25000. Η επόμενη δικάσιμη θα είναι στις 11 Οκτωβρίου.
Με το που βγήκε η είδηση της φυλάκισής του πάντως, αρκετοί άνθρωποι βγήκαν και δήλωσαν πως τους έχει κλέψει ο Judd είτε από merchandise, είτε από οτιδήποτε άλλο σχετικό.
Η τραγουδίστρια των EPICA, Simone Simons και ο πληκτράς των KAMELOT, Oliver Palotai, απέκτησαν στις 2 Οκτωβρίου το πρώτο τους παιδί, με το όνομα Vincent G. Palotai.
Σε δημοσίευσή της στη σελίδα του Facebook των EPICA, η Simone δήλωσε: “Κι εγώ και ο Vincent είμαστε σπουδαία. Είναι ένας τέλειος μικρός άντρας. Σας ευχαριστούμε για όλη την αγάπη και τις καλές ευχές που μας στείλατε. Μας ζεσταίνουν την καρδιά!”
Από τότε που ο τραγουδιστής Todd La Torre αποχώρησε από τους CRIMSON GLORY για λογαριασμό των QUEENSRYCHE αφήνοντας παράλληλα και αιχμές για την πορεία δημιουργίας νέου υλικού, υπήρξε μια περίεργη σιγή ιχθύος στο στρατόπεδο του Αμερικανικού σχήματος.
Οι CRIMSON GLORY όμως επανήλθαν πρόσφατα και αφού έδωσαν στην δημοσιότητα κάποιες λεπτομέρειες σχετικά με την ενασχόληση των μελών τους με διάφορα μουσικά projects έσπευσαν να βάλουν τα πράγματα στην θέση τους (;) με την ακόλουθη δήλωση:
“Ο Jon Drenning όπως και τα υπόλοιπα μέλη έχουν αποθηκευμένα πολλά κομμάτια και ιδέες για κομμάτια για ένα ενδεχόμενο μελλοντικό album των CRIMSON GLORY! Υποσχέσεις αναφορικά με λεπτομέρειες και το χρονικό πλαίσιο του δίσκου ή για το ποιος θα είναι ο επόμενος τραγουδιστής δεν πρόκειται να δοθούν προς το παρόν. Μόλις μάθουμε περισσότερα θα μάθετε και εσείς. Θα μας λείπει για πάντα ο Midnight!”
Το νέο single των ††† (CROSSES), του νέου project του frontman των DEFTONES, Chino Moreno, με τον κιθαρίστα Shaun Lopez (FAR), είναι διαθέσιμο και μπορείτε να το ακούσετε στο κλιπ από κάτω.
Tο κομμάτι λέγεται “The epilogue”.
Ο πρώην τραγουδιστής των SKID ROW, Sebastian Bach, βρίσκεται στο στούντιο με τον παραγωγό Bob Marlette (BLACK SABBATH, ROB ZOMBIE, SHINEDOWN) και ηχογραφεί το νέο του άλμπουμ και διάδοχο του “Kicking & screaming”.
Το άλμπουμ αναμένεται να κυκλοφορήσει την άνοιξη του 2014 μέσω της Frontiers Records.
Το μπάσο στο άλμπουμ γράφει ο Duff McKagan (GUNS N’ ROSES, VELVET REVOLVER), ενώ το lineup και τους guest μουσικούς του σχήματος που ηχογραφούν το δίσκο συμπληρώνουν οι John 5 (κιθάρα, MARILYN MANSON/ROB ZOMBIE), Steve Stevens (κιθάρα, BILLY IDOL), Devin Bronson (κιθάρα, AVRIL LAVIGNE/PINK) και Bobby Jarzombek (drums, FATES WARNING/RIOT/HALFORD).
O Duff έχει ξανασυνεργαστεί με τον Sebastian στο σόλο άλμπουμ του πρώτου, “Believe in me”.
Οι ADRENALINE MOB, δηλαδή ο Russell Allen (φωνητικά, SYMPHONY X) και ο Mike Orlando (κιθάρα), βρίσκονται στο στούντιο και ηχογραφούν υλικό για το δεύτερο άλμπουμ τους.
Η κυκλοφορία του αναμένεται στις αρχές του 2014.
Να θυμήσουμε ότι ο Mike Portnoy (ex- DREAM THEATER/AVENGED SEVENFOLD/FLYING COLORS/THE WINERY DOGS) εγκατέλειψε τη μπάντα τον Ιούνιο, λόγω προβλημάτων με τα προγράμματα. Ακόμα δεν έχει ανακοινωθεί ο αντικαταστάτης του.
Ο τραγουδιστής των PAGAN’S MIND, Nils K. Rue, εμφανίστηκε στις 30 Αυγούστου στο πρώτο επεισόδιο του Νορβηγικού τηλεοπτικού διαγωνισμού τραγουδιού “The voice”, το οποίο μεταδίδεται από το κανάλι TV2.
Ο Rue τραγούδησε το κλασικό έπος των IRON MAIDEN, “Run to the hills” και μπορείτε να το δείτε στο κλιπ από κάτω.
Ο ίδιος δήλωσε για τη συμμετοχή του:
“Πρώτα από όλα, σας ευχαριστώ όλους για τα ωραία σας σχόλια – ζεσταίνουν την καρδιά και την ψυχή μου. Μέσα σε λίγες εβδομάδες το βίντεο έφτασε τα 35000 views, περισσότερα απο σχεδόν κάθε βίντεο των PAGAN’S MIND στο YouTube. Τα εμπορικά media έχουν αυτή τη δύναμη και σχεδόν 750.000 Νορβηγοί είδαν την εμφάνισή μου ζωντάνα στον αέρα την Παρασκευή το βράδυ, κάτι που είναι ρεκόρ εδώ. Το έκανα για την αγάπη μου για τη μουσική. Για να σπρώξω περισσότερο το όνομα της μπάντας, να αποκτήσω επαφές και να αποκτήσω περισσότερη αναγνώριση εδώ στη Νορβηγία. Μακάρι να μπορούσα να το πώ διαφορετικά, αλλά ακόμα και αν οι PAGAN’S MIND είχαν πολλούς περισσότερους οπαδούς εκτός Νορβηγίας, κανείς από εμάς δε θα ήταν ικανός να ζήσει από τη μουσική. Είναι ένας δύσκολος διαγωνισμός και το όνειρό μου είναι ακόμα να ζήσω από το τραγουδι μου, έτσι σκέφτηκα ‘τι στο καλό, ας το δοκιμάσω’. Βασικά, η αρραβωνιαστικιά μου, Renne, έκανε την αίτηση για μένα, χωρίς να το γνωρίζω και όταν ένας από τους παραγωγούς μου τηλεφώνησε, είπα ‘ναι’. Για μένα είναι απλά ένα διασκεδαστικό γεγονός και τίποτα πολύ σοβαρό – αλλά ήδη έχει δώσει τόσο σε εμένα όσο και στη μπάντα εθνική αναγνώριση και επιπροσθέτως δίνει στους νέους λίγο old-school metal μέσα στη ζούγκλα της pop μουσικής, κάτι που νομίζω είναι καλό πράγμα”.
Ωραίος και ειλικρινής! Καλή επιτυχία!
Οι MANOWAR βρίσκονται στο στούντιο και ηχογραφούν το “Kings of metal MMXIV”, μία νέα εορταστική ηχογράφηση για τα 25 χρόνια από την κυκλοφορία του “Kings of metal”.
Μπορείτε να δείτε στο κλιπ από κάτω ένα απόσπασμα από συνέντευξη που έδωσε ο drummer της μπάντας, Donnie Hamzik, από το στούντιο όπου ηχογραφούν το δίσκο.
Μαζί με το δίσκο θα δωθούν στη δημοσιότητα και ακυκλοφόρητα βίντεο, φωτογραφίες, συνεντέυξεις κλπ.
Η κυκλοφορία του δίσκου αναμένεται στις αρχές του 2014 και θα ακολουθήσει η επετειακή περιοδεία όπου οι MANOWAR θα παίζουν ολόκληρο το άλμπουμ, μαζί με κλασικά κομμάτια τους, σε μία νέα σκηνική παραγωγή.
Όλοι ξέρουμε ότι κάτι ετοιμάζουν οι METALLICA, το οποίο θα το δούμε τον ερχόμενο Δεκέμβριο. Ο Lars Ulrich όμως θέλησε να μας εξάψει λίγο την φαντασία, και έτσι σε μια συνέντευξη που είχε στην Αγγλία, σε ερώτηση δημοσιογράφου για το ποιο είναι το “frontier” (σ.σ. σύνορο) στο οποίο αναφέρεται συνεχώς, ο Lars απάντησε: “δεν πρόκειται για το ‘Lulu Part 2’, ούτε κάτι αντίστοιχου βεληνεκούς. Μπορεί μερικοί από σας να απογοητευτούν… Υπάρχει ένας δίσκος των IRON MAIDEN που ονομάζεται ‘The Final Frontier’. Οπότε δανείστηκα από εκεί τον όρο frontier. Το στοιχείο που σας δίνω είναι το όνομα του δίσκου”. Η ανακοίνωση για το εγχείρημά τους αναμένεται να βγει αύριο, οπότε υπομονή…
Πρίν από 1.5 χρόνο, ο «καπετάνιος» Rock ’n’ Rolf προσπάθησε να μας στείλει σε φρενοκομείο με την τραγική δισκογραφική επιστροφή των RUNNING WILD με το “Shadowmaker”, 7 χρόνια μετά την κυκλοφορία του “Rogues en vogue” και 3 μετά τη διάλυσή τους (προσωρινή από ότι φάνηκε). Όχι ότι περιμέναμε καμία δισκάρα ή κανένα πάρα πολύ καλό άλμπουμ. Αυτά σταμάτησαν κάπου εκεί στο 1995 με 1998 (“Masquerade” και “Rivalry” ανάλογα τα γούστα). Όμως το μουσικό έκτρωμα που παρουσίασε παραήταν.
Τώρα, κυκλοφορεί το 15ο άλμπουμ της καριέρας του σαν «καπετάνιος» του πιο διάσημου πειρατικού του heavy metal και τουλάχιστον είναι αξιοπρεπές. Αυτή είναι ίσως η καταλληλότερη λέξη που μπορώ να βρώ για να περιγράψω το “Resilient”.
Ακούγοντας το εναρκτήριο “Soldiers of fortune”, χαρακτηριστικό 6άρι up tempo power των RUNNING WILD, σίγουρα η ψυχολογία σου αλλάζει και ξεχνάς αρχικά το “Shadowmaker”. Ακούγοντας κομμάτια όπως το up tempo μελωδικό “Drift”, το πιο mid tempo/groove-άτο/heavy/μελωδικό “Desert rose”, το up tempo heavy/power “Fireheart”, το groove-άτο με ACCEPT αναφορές Τευτωνικό “Crystal gold” και το καλύτερο μεγάλο σε διάρκεια επικό κομμάτι που έχει γράψει εδώ και 13 χρόνια τουλάχιστον, το εξαιρετικό “Bloody island”, λες ότι υπάρχει ακόμα κάτι μέσα στον Rolf που αναβιώνει αυτά που κάποτε κάποιοι από εμάς λατρέψανε σε αυτή τη μπάντα. Για κάθε ένα καλό κομμάτι όμως, υπάρχει και ένα παντελώς αδιάφορο ή κακό που σε επαναφέρει στην ζοφερή πραγματικότητα των RUNNING WILD από το 2000 και μετά. Η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη ακρόαση του δίσκου απλά σε κάνει να αναρωτιέσαι μήπως τελικά δεν είναι τόσο καλός, αλλά η «ανάγκη» για πραγματικούς και καλούς RUNNING WILD σε κάνει να συμβιβάζεσαι; Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση.
Δεν είναι δίσκος που θα μπορούσε να σταθεί επάξια δίπλα σε κανέναν της περιόδου 1984 – 1998. Δεν είναι δίσκος που θα τον πείς «δισκάρα», ούτε θα ανατρέξεις σε αυτόν όταν μετά από χρόνια θες να ξανακούσεις κάτι πολύ καλό από RUNNING WILD ή να δείξεις σε κάποιον που δεν τους ξέρει ποιά ήταν αυτή η μπαντάρα. Είναι όμως ένα αξιοπρεπές άλμπουμ, το καλύτερο της περιόδου από το 2000 και μετά και μία αναπάντεχη έκπληξη μετά την μακράν χειρότερη κυκλοφορία τους, το “Shadowmaker”. Ίσως αν σταματούσαν να υπάρχουν πλέον απαιτήσεις (πραγματικά δε βρίσκω το λόγο βλέποντας την πορεία του σχήματος τα τελευταία 13 χρόνια) από τους, κάποτε, φοβερούς και τρομερούς Γερμανούς, να ήταν όλα πιο απλά. Άλλωστε δεν έχουν κάτι να αποδείξουν! Οι RUNNING WILDήταν κάποτε σπουδαίοι και «κόλλημα» πολλών από εμάς. Τώρα το καλύτερο που μπορούν να μας δώσουν είναι το “Resilient” και αυτό αρκετά επιτηδευμένα. Ως εκεί.
6/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
