Friday, February 13, 2026




Home Blog Page 4

TURNSTILE: Κέρδισαν το βραβείο Grammy στην κατηγορία “Best Metal Performance”

0
Turnstile

Turnstile

Οι TURNSTILE τιμήθηκαν με βραβείο Grammy στην κατηγορία «Best Metal Performance» κατά την προ-τηλεοπτική τελετή της 68ης απονομής των Grammy Awards, η οποία έγινε στο Crypto.com Arena (πρώην Staples Center) στο Λος Άντζελες της Καλιφόρνια.

Οι TURNSTILE ήταν υποψήφιοι με το τραγούδι «Birds», από το πιο πρόσφατο άλμπουμ του συγκροτήματος από τη Βαλτιμόρη, με τίτλο «Never Enough». Παράλληλα, το συγκρότημα απέσπασε υποψηφιότητες και στις εξής κατηγορίες:

Best Rock Album,
Best Rock Song («Never Enough»),
Best Rock Performance («Never Enough») και
Best Alternative Music Performance («Seein’ Stars»).

Οι συγκεκριμένες υποψηφιότητες κατέστησαν τους TURNSTILE το πρώτο συγκρότημα ή καλλιτέχνη που προτάθηκε την ίδια χρονιά ταυτόχρονα στις κατηγορίες Rock, Alternative και Metal.

Στην κατηγορία «Best Rock Album», οι TURNSTILE επικράτησαν των:

DEFTONES – “Private Music”,
HAIM – “I Quit”,
LINKIN PARK – “From Zero” και
Yungblud – “Idols”.

Τα Grammy Awards τιμούν την “καλύτερη μουσική” που κυκλοφόρησε εντός της περιόδου επιλεξιμότητας, η οποία φέτος καλύπτει το διάστημα 31 Αυγούστου 2024 – 30 Αυγούστου 2025.

Οι νικητές προέκυψαν από την ψηφοφορία των μελών της Recording Academy, μιας ομάδας επαγγελματιών του χώρου που αποτελείται από δημιουργούς μουσικής, όπως καλλιτέχνες, τραγουδοποιούς, παραγωγούς, μηχανικούς ήχου και άλλους.

Οι υποψήφιοι για το «Best Metal Performance» 2026 ήταν οι εξής:

DREAM THEATER – «Night Terror»
GHOST – «Lachryma»
SLEEP TOKEN – «Emergence»
SPIRITBOX – «Soft Spine»
TURNSTILE – «Birds»

Εμείς θα βάλουμε το podcast του Σάκη Φράγκου σχετικά με τα βραβεία Grammy ενώ μπορείτε να διαβάσετε και σχετικό κείμενο για τον θεσμό, εδώ.

Οι SANCTUARY ζωντανά στην Αθήνα, Τετάρτη 22 Απριλίου!

0
Sanctuary

Sanctuary

SANCTUARY

Τετάρτη 22 Απριλίου

Piraeus Club Academy

We leave our legacy like dust in the sands of time

Είναι κλισέ αλλά επίσης πραγματικότητα: οι Sanctuary δεν χρειάζονται συστάσεις. Ειδικά σε εμάς, το ελληνικό κοινό. Όπως επίσης πραγματικότητα είναι ότι για εμάς, οι Sanctuary θα είναι πάντα ο Warrel Dane.

Αυτή η φωνή, αυτοί οι στίχοι, αυτή η προσωπικότητα που σημάδεψε χιλιάδες και που θα (μας) λείπει πάντα. Για αυτόν και για τη δική του κληρονομιά μαζευόμαστε την Τετάρτη 22 Απριλίου στο Piraeus Club Academy.

We sail an ocean, a sea of doubt

Skeptics make no sense, can’t work things out

I’ll choose optimism, scream its name

Look to the future, a burning flame

Σε ένα από τα ελάχιστα exclusive shows που θα δώσει ο ιδρυτής της μπάντας Lenny Rutledge (κιθάρες) μαζί με τον αρχικό ντράμερ της μπάντας Dave Budbill, θα εμηνεύσουν ζωντανά κομμάτια-ύμνους από τη σαραντάχρονη διαδρομή τους με ιδιαίτερη μνεία στα αριστουργηματικά Into The Mirror Black και Refuge Denied αλλά και εκλεκτούς σταθμούς από την υπόλοιπη δισκογραφία τους.

Στα φωνητικά έχουν επιστρατεύσει των αμερικανό Joseph Michael που άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις στην περσινή του επίσκεψη με τους Witherfall ενώ οι ερμηνείες του με τους Sanctuary έφεραν ακόμα και τους πιο δύσπιστους οπαδούς με το μέρος του.

Τελευταίος και λιγότερο αναγνωρίσιμος, ο George Hernandez στο μπάσο που μας οδήγησε να ανακαλύψουμε το κρυμμένο θρας διαμαντάκι από τα 80s, τους Panic. Με τέτοιο παρελθόν, ανησυχία δεν υπάρχει.

Δεν τρέφουμε αυταπάτες, το κενό αυτό δεν συμπληρώνεται. Αλλά μαζί, μπορούμε να κάνουμε το έργο του Warrel να ζήσει για πάντα.

Στις 22 Απριλιου και με κάθε ευκαιρία, είναι ανάγκη να τον θυμόμαστε και να ουρλιάζουμε παρέα.

Battle angels cry

You’ll all fall on your knees

And hail to our dawn

Crawl on your knees

The slaughter is on

BIO

Οι Sanctuary κατέκτησαν γρήγορα το Seattle όταν ξεκίνησαν το 1985 και παρά την άκρως άτυχη πορεία τους συνεχίζουν μέχρι σήμερα να κερδίζουν οπαδούς, ανάμεσά τους ο διόλου εύκολος, Dave Mustaine (Megadeth) που αποφάσισε μάλιστα να κάνει την παραγωγή του πρώτου τους δίσκου όταν άκουσε το demo τους σε μία επίσκεψη του στην πόλη τους.

Ο δίσκος αυτός δεν ήταν άλλος από το θρυλικό Refuge Denied (1987) το οποίο εκτίναξε την καριέρα τους και οδήγησε στο εμβληματικό Into the Mirror Black (1990) που οπωσδήποτε θα είχε τύχει άλλης αποδοχής αν κυκλοφορούσε μερικά χρόνια αργότερα, όταν η μπογιά του grunge είχε πια ξεφτίσει. Αυτό άλλωστε αποδείχτηκε περίτρανα, όταν οι “φυσικοί διάδοχοι” της μπάντας, οι Nevermore ξεκίνησαν να κυκλοφορούν τη δουλειά τους.

Η επανένωση τους το 2011 και η κυκλοφορία του The Year The Sun Died το 2014, ενθουσίασε κοινό και κριτικούς που αδημονούσαν να δουν τη μπάντα να αποκτά επιτέλους τη θέση που άξιζε στο μέταλ στερέωμα. Δυστυχώς όμως, η τύχη για άλλη μία φορά δεν ήταν με το μέρος τους καθώς ο πρόωρος θάνατος του ανθρώπου που όριζε την ταυτότητα του σχήματος, Warrel Dane, απέκλεισε δια παντός την οποιαδήποτε συνέχεια. Σήμερα ο δημιουργός των Sanctuary, Lenny Ruttledge, διατηρεί τον πύρινο λόγο του φίλου του ζωντανό μέσα από τις ανατριχιαστικές συνθέσεις που έγραψαν παρέα και που σήμερα, ακούγονται τόσο αιχμηρές και αναγκαίες όσο πάντα.

LADIES OF METAL FESTIVAL 2026 – Vol. 5, 23-24-25 Απριλίου @ Temple Athens

0
Ladies

Ladies

Το Ladies of Metal Festival επιστρέφει το 2026 πιο εκρηκτικό, πιο φιλόδοξο και πιο δυναμικό από ποτέ!

Η Angels PR Worldwide Music Promotion ανακοινώνει με υπερηφάνεια την πέμπτη διοργάνωση του εμβληματικού female‑fronted metal festival, το οποίο για ακόμη μία χρονιά θα φιλοξενήσει μερικά από τα πιο ξεχωριστά και σημαντικά σχήματα της ελληνικής – και όχι μόνο – metal σκηνής.

Στις 23-24-25 Απριλίου, η σκηνή του Temple Athens θα γεμίσει με δύναμη, ενέργεια και αστείρευτο πάθος, παρουσιάζοντας live τους:

SHATTERHEART (Σουηδία), SYMFOBIA (Σλοβακία), GUILTERA (Κύπρος), BENDIDA (Βουλγαρία), KOSMOGONIA, ΝΟΜΟS, DISILLUSIVE PLAY, MYSTFALL, ILLUSIVE MIRRORS, GROTESCO KARMA, NEGATIVE CONTRAST,  VENUS EFFECT, ΙΝFECTED MINDS

Και αυτό είναι μόνο η αρχή.

Το Ladies of Metal Festival μεγαλώνει, εξελίσσεται και φέτος ανοίγει τα φτερά του πέρα από τα σύνορα της Αθήνας, ταξιδεύοντας σε νέες πόλεις και χώρες, μεταφέροντας το μήνυμά του ακόμη πιο μακριά.

Περισσότερες πληροφορίες για τις επόμενες στάσεις, τους χώρους, τις ημερομηνίες και τα συμμετέχοντα σχήματα θα ανακοινωθούν σύντομα.

Μείνετε συντονισμένοι – το 2026 θα χτυπήσει δυνατά!

Πληροφορίες Εκδήλωσης

Ημερομηνίες: 23-24-25 Απριλίου 2026

Χώρος: Temple Athens

Διεύθυνση: Ιάκχου 17, Αθήνα

Doors open: 19:30

Εισιτήρια (της κάθε ημέρας): Προπώληση: 12€, Ταμείο: 15€

Προπώληση μέσω: cometogether.live

https://cometogether.live/en/event/4475

 

Facebook event: https://www.facebook.com/events/883117420771780

Video spot: https://www.youtube.com/watch?v=uQNWeL7ip2M

 

=========================================

 

SHATTERHEART

Οι Shatterheart είναι μια ολοκαίνουργια symphonic / power metal μπάντα από τη Σουηδία που σχηματίστηκε αρχικά στην πρωτεύουσα της σουηδικής metal, το Γκέτεμποργκ, το 2023, αλλά μόλις το φθινόπωρο του 2024 η πλήρης σύνθεση έγινε πραγματικότητα. Η μπάντα αποτελείται από τους Johan Bergman (κιθάρες), Alicke Kostopoulou (φωνητικά), Olle Bengtsson (ντραμς), Jonathan Strand (μπάσο) και τέλος, τον Daniel Lyngsaa Larsson (πλήκτρα).

https://www.facebook.com/shatterheartband

Shatterheart – Betrayal (Official Music Video)

 

SYMFOBIA

Οι Symfobia είναι ένα συμφωνικό metal συγκρότημα που ιδρύθηκε το 2007 στη Νίτρα της Σλοβακίας. Με δυναμικές ορχηστρικές ενορχηστρώσεις, περίτεχνα χορωδιακά φωνητικά και έντονες μελωδικές γραμμές, το συγκρότημα δημιουργεί έναν πλούσιο και ενεργητικό ήχο που απευθύνεται τόσο στους φίλους του κλασικού όσο και του σύγχρονου metal.

https://www.facebook.com/Symfobia

SYMFOBIA – Liar (Official Music Video)

 

GUILTERA

Οι Guiltera είναι ένα συγκρότημα modern metal με έδρα την Κύπρο. Σχηματίστηκε το 2024 και συνδυάζει βάρος και μελωδία, επιθετικότητα και συναίσθημα — δημιουργώντας έναν ήχο δυναμικό, έντονο και ικανό να συνδεθεί άμεσα με το κοινό. Επιπλέον, συνδυάζουν στοιχεία από progressive rock, industrial, nu metal και metalcore, διαμορφώνοντας ένα ξεχωριστό, γεμάτο ενέργεια στυλ που ακούγεται ωμό και ταυτόχρονα κινηματογραφικό. Το τετραμελές σχήμα αποτελείται από τους: Vikki Arkharova (φωνητικά), Alex Logvinov (κιθάρα), Sergei Kovalev (μπάσο) και Viacheslav Karaganov (ντραμς).

https://www.facebook.com/profile.php?id=61559603642016

Guiltera – Far Away (Official Music Video)

 

BENDIDA

Οι BENDIDA δημιουργούν έναν μοναδικό μαγικό ήχο, συνδυάζοντας metal, κλασικά και φολκλόρ στοιχεία. Η ατμόσφαιρα του ήχου τους συμπληρώνεται από ένα αρχαίο μπαρόκ όργανο – τη βιόλα ντα γκάμπα. Τα στιχουργικά θέματα στη μουσική του συγκροτήματος κινούνται στον χώρο της μυθολογίας, της φαντασίας και της επιστημονικής φαντασίας. Οι Bendida ερμηνεύουν τη μυθολογία από αρχαίους μύθους και θρύλους – Σουμεριακούς, Σλαβικούς, Θρακικούς και άλλους. Εκτός από τα παραδοσιακά ροκ όργανα, το συγκρότημα περιλαμβάνει επίσης βιολί, φλάουτο, γαλλικό κόρνο και βιόλα ντα γκάμπα. Ο επικός ήχος των τραγουδιών περιλαμβάνει χορωδιακά μέρη, ενορχηστρώσεις, φλάουτα και ένα τμήμα εγχόρδων.

www.facebook.com/BendidaOfficial

Bendida – Vampires’ Ball (Official video)

 

KOSMOGONIA

Σχηματισμένοι στην Αθήνα το 2015, οι Kosmogonia συνδυάζουν folk μελωδίες και συμφωνικές υφές με την αγριότητα του μελωδικού death metal. Οι ιδρυτές Κώστας Μαγαλιός (κιθάρα/φωνητικά) και Χρήστος Δρόσος (κιθάρα). Με ισχυρό background στον διεθνή τύπο, ραδιοφωνική υποστήριξη και μια αφοσιωμένη βάση θαυμαστών, οι Kosmogonia είναι έτοιμοι για εκτεταμένες περιοδείες και περαιτέρω μυθικές περιπέτειες.

https://www.facebook.com/Kosmogoniafolk

Kosmogonia – The Oracle (Official Music Video)

 

NOMOS

Οι NOMOS είναι μια εξαμελής metal μπάντα με έδρα την Αθήνα, δημιουργήθηκαν το 2017 από τον Michael (κιθάρα) και τον George (μπάσο). Με την πάροδο των ετών, αποχαιρέτησαν και καλωσόρισαν μέλη που συμπλήρωσαν τη σύνθεση: Rachel (φωνητικά), Kostas (κιθάρα), Michael (ντραμς) και George (πλήκτρα). Η μουσική των NOMOS συνδυάζει μελωδικά και μοντέρνα στοιχεία που ευθυγραμμίζονται με την εξελισσόμενη metal σκηνή.

https://www.facebook.com/nomosband

nomos feat. Rachel Cassar-Break Your Mirror (Official Music Video)

 

DISILLUSIVE PLAY

Η μουσική είναι ενότητα! Αυτός είναι και ο συνδετικός κρίκος που ενώνει τα μέλη των Disillusive Play! Ένα ταξίδι χωρίς προορισμό με το μόνο στόχο να αποτυπώνουμε την μουσική της ψυχής μας και να την επικοινωνούμε αγνή, χωρίς φίλτρα και γεμάτη ενέργεια σε κάθε live. Οι Disillusive Play είναι μια μπάντα με έδρα την Αθήνα που δημιουργήθηκε το 2014 (παρόλο που σαν ιδέα προϋπήρχε από το 2009).Η μουσική των Disillusive Play μπορεί να χαρακτηριστεί κυρίως ως Hard/Heavy Rock, αλλά πάντα με Metal νοοτροπία και αρκετά Progressive στοιχεία.

https://www.facebook.com/disillusiveplay

Disillusive Play – Queen Of the Night (Official Video)

 

MYSTFALL

Οι Mystfall είναι ένα συμφωνικό metal συγκρότημα με έδρα την Ελλάδα, δημιουργημένο το 2023 από τη Μαριαλένα Τρικόγλου μετά την κυκλοφορία του προσωπικού της άλμπουμ VANITY. Το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο του άλμπουμ, CELESTIAL VISION, την ίδια χρονιά μέσω της Scarlet Records, αποσπώντας εξαιρετικές κριτικές από τα διεθνή μέσα. Το 2026 αναμένεται η δεύτερη δισκογραφική τους δουλειά, EMBERS OF A DYING WORLD, η οποία ηχογραφήθηκε, μιξαρίστηκε και έγινε master στα CFN Studios με τον παραγωγό Διονύση Χριστοδουλάτο.

https://www.facebook.com/mystfallofficial

MYSTFALL – Kings of Utopia (Official Video)

 

ILLUSIVE MIRRORS

Οι Illusive Mirrors (ex Moonlight Sinners the band) ιδρύθηκαν το 2015 από την lead vocalist Δήμητρα Κοένκα. Το ύφος τους είναι στο alternative/heavy rock. Ύστερα από αρκετές προσπάθειες, τον Δεκέμβριο του 2024 κυκλοφόρησαν το debut EP τους 5 κομματιών ενώ βρίσκονται στην προπαραγωγή του πρώτου τους  full album. Line up: Φωνητικά: Δήμητρα Κοένκα, Κιθάρα/φωνητικά: Δημήτρης Φλώρος, Μπάσο/φωνητικά: Γιάννης Ζαβραδινός

https://www.facebook.com/IllusiveMirrorsBandGR

Illusive Mirrors – Hopeless dream ( Live at @Αρχιτεκτονική Live Stage 13/4/2025)

 

GROTESCO KARMA

Οι Grotesco Karma είναι μια symphonic/avant-garde occult metal μπάντα από την Αθήνα, σχηματισμένη πριν περίπου ενάμιση χρόνο. Με επιρροές από τη συμφωνική, σκοτεινή και θεατρική πλευρά του metal, το συγκρότημα συνδυάζει βαριά riffs, δραματικές ορχηστρικές συνθέσεις και λυρική θεματολογία που εστιάζει στο μυστικισμό, στην ανθρώπινη υπαρξιακή αγωνία και στο τελετουργικό στοιχείο.

https://www.facebook.com/GROTESCOKARMA

GROTESCO KARMA || Lambdoma feat. Francesco Paoli of FLESHGOD APOCALYPSE

 

NEGATIVE CONTRAST

Οι Negative Contrast είναι μια female-fronted πενταμελής Alternative Progressive Rock/Metal μπάντα από την Αθήνα. Δημιουργήθηκαν το φθινόπωρο του 2016, και ένα χρόνο μετά, το Δεκέμβριο του 2017 παρουσιάζουν το πρώτο δείγμα δουλειάς με το demo “Escape Reality”. Μετά από μια σειρά live εμφανίσεων, το Μάιο του 2019, κυκλοφορούν τον πρώτο τους δίσκο με τίτλο ”We ‘re All Pawns Here”. Πρωτοχρονιά του 2022, επιστρέφουν με την κυκλοφορία του “Outcast” EP, που σηματοδότησε μια νέα μουσική εποχή, όπως επισης και τη κυκλοφορια του πρώτου τους video με τιτλο Outcast. Το 2023, μαζί με σημαντική αλλαγή στο line-up της μπάντας, επιστρέφουν στο στούντιο με νέο υλικό. Έχοντας πλέον παίξει στις περισσότερες μουσικές σκηνές της Αθήνας, το 2024 συνεχίζουν τις live εμφανίσεις, κυκλοφορώντας παράλληλα το single/clip τους με τίτλο “Paralyzed”. Το Νοέμβριο του 2025, το τελευταίο τους single “Sick” απέδειξε τη διαρκώς εξελισσόμενη φύση των Negative Contrast.

https://www.facebook.com/NegativeContrast

Negative Contrast – Paralyzed (Official Video)

 

VENUS EFFECT

Οι Venus Effect είναι μια rock μπάντα με έδρα την Αθήνα, με χαρακτηριστικό ήχο και επιρροές από την alternative rock και τη metal. Μετά τη νίκη τους στον διαγωνισμό του Remedy, ηχογράφησαν το πρώτο τους άλμπουμ στο CFN Recordings Studio, το οποίο κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2025 με τίτλο Venus Effect. Έκτοτε, πραγματοποιούν δυναμικές εμφανίσεις σε σημαντικές μουσικές σκηνές, με κορυφαία αυτή στο Rockwave Festival, όπου άνοιξαν τη συναυλία των Opeth στο Terra Republic.

https://www.facebook.com/venus.effect.band

Venus Effect – Cold Nectar (Official Music Video)

 

INFECTED MINDS

Οι Infected Minds είναι ένα ελληνικό συγκρότημα Progressive Rock, που από το 2018 παραμένει σταθερό στη σύνθεσή του, δημιουργώντας πρωτότυπα κομμάτια. Με χαρακτηριστικό στοιχείο τα γυναικεία φωνητικά και τις ποικίλες επιρροές τους, το συγκρότημα συνδυάζει διαφορετικά μουσικά είδη, ενσωματώνοντας στοιχεία βαρύ ήχου με έναν πιο εκλεπτυσμένο και πολυδιάστατο χαρακτήρα. Το 2022 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους full-length studio album, με τίτλο Reanimated. Το άλμπουμ, καθώς και ζωντανές εμφανίσεις τους, είναι διαθέσιμα στο επίσημο κανάλι τους στο YouTube. Το συγκρότημα παραμένει ενεργό, δουλεύοντας αδιάκοπα πάνω σε νέες συνθέσεις και διασκευές. Αυτή την περίοδο βρίσκεται στη διαδικασία ηχογράφησης του επόμενου δίσκου σε προσωπικό στούντιο, διατηρώντας πλήρη καλλιτεχνική ελευθερία και ελέγχοντας κάθε πτυχή της δημιουργικής διαδικασίας.

https://www.facebook.com/infectedmindsband

Foreign Passenger (Animation Video)

 

 

Decibel Rebel Festival IV – TERRORHAMMER, SACRAL RAGE and more

0
Decibel

Decibel

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Το Filthy Ferret  περήφανα παρουσιάζει το DECIBEL REBEL FESTIVAL IV

Σάββατο 21 Μαρτίου 2026

Για 4η συνεχή χρονιά το Decibel Rebel σφυρηλατεί τον μεταλλικό παλμό της Αν.Μακεδονίας/Θράκης.

Το metal festival της Καβάλας, στη φετινή του εκδοχή, καλεί τους Terrörhammer (RS) να προκαλέσουν τον απόλυτο Black-Speed/Thrash όλεθρο, όπως ξέρουν καλά να κάνουν και που τους έχει καταστήσει ένα από τα πιο δυνατά και περιζήτητα ονόματα της ευρωπαϊκής underground σκηνής. Τους Sacral Rage (GR) για να εξαπολύσουν sci-fi παράνοια επί σκηνής με τεχνικό power-speed/thrash βγαλμένο από τις πιο ένδοξες μέρες αυτού του ιδιαίτερου ήχου. Τους Dark Nightmare (GR) που ορίζουν το ελληνικό επικό heavy metal πάνω από 20 χρόνια με δισκογραφία και δυναμικά live έχοντας δημιουργήσει φανατικό κοινό που τους ακολουθεί παντού. Τους Damage Case (RO) για να μας ταρακουνήσουν με πιο χύμα και αλήτικο speed/thrash γεμάτο ενέργεια και rock ‘n’ roll αισθητική. Τους “δικούς μας” Malleus (GR) που ήδη μας έχουν δώσει δείγματα ότι είναι για μεγάλα πράγματα με στιβαρό και καλοδουλεμένο heavy metal.

FOR THE PASSION NOT THE FASHION

ΤΟΠΟΘΕΣΙΑ: Κατινάρα Live Stage

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: 17€

ΤΑΜΕΙΟ: 20€

ΣΗΜΕΙΑ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗΣ:

Καβάλα:

  • Brickwall Pub (Παύλου Μελά – Β´πάροδος 4)
  • Indie Music Shop (Θεοδώρου Πουλίδου 27)
  • Nemesis Guitar School (Κάδμου 15)
  • Μαύρο – εργαστήριο τυπωμάτων (Αίαντος 2)

 

Θεσσαλονίκη:

  • Σ.Φ. Heavy Metal EXCALIBUR (Πολυτεχνείου 17Β, εντός στοάς)

 

Ξάνθη:

  • GRIND Music-Place (Μητροπολίτου Παναρέτου 6Β)

 

Κομοτηνή:

  • Valhalla (Ηροδότου 21)

 

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/decibel-rebel-festival-iv/

 

LINKS:

TERRORHAMMER: Facebook | Instagram | Bandcamp | Spotify | YouTube

SACRAL RAGE: Facebook | Instagram  | Bandcamp | Spotify | YouTube

DARK NIGHTMARE: Facebook | Instagram | Bandcamp | Spotify | YouTube

DAMAGE CASE: Facebook | Instagram | Bandcamp | Spotify | YouTube

MALLEVS: Facebook | Instagram | Bandcamp | Spotify | YouTube

Οι Raven φέρνουν το ανόθευτο heavy metal τους στην Ελλάδα!

0
Raven

Raven

Raven (UK) live in Greece

Τετάρτη 27 Μαΐου 2026 | Piraeus Club Academy | Αθήνα

Special guest: Black Soul Horde

Online προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/raven-athens

Hard copy tickets διατίθενται στα καταστήματα Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13), Metal Era (Εμ. Μπενάκη 22), Eat Metal (Σπ. Τρικούπη 45)

Πέμπτη 28 Μαϊου 2026 | Eightball Club | Θεσσαλονίκη

Special guest: White Tower

Online προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/ravenskg

Hard copy tickets διατίθενται στα καταστήματα The Nephilim Store (Πατρ. Ιωακείμ 17), Alone (Γ. Θεοχάρη 2), Steel Gallery (Μανουσαγιαννάκη 9)

Τα εισιτήρια κοστίζουν 22 ευρώ (περιορισμένη διάθεση – μόνο online) και 25 ευρώ (λοιπή προπώληση).

Εισιτήρια προπωλούνται και μέσω του δικτύου καταστημάτων της more.com.

Οι Raven, ένα από τα πιο αυθεντικά και διαχρονικά ονόματα του heavy metal, επιστρέφουν στην Ελλάδα για δύο εκρηκτικές συναυλίες: 27 Μαΐου 2026 στην Αθήνα (Piraeus Club Academy) και 28 Μαΐου 2026 στη Θεσσαλονίκη (Eightball). Οι αδερφοί Gallagher φέρνουν μαζί τους πάνω από τέσσερις δεκαετίες ανόθευτης χεβιμεταλλικής δημιουργίας, σε μια περιοδεία που αποδεικνύει ότι το true metal όχι μόνο ζει, αλλά παραμένει πιο επικίνδυνο από ποτέ.

Σχηματισμένοι στο Newcastle της Αγγλίας το 1974, οι Raven υπήρξαν βασικός πυλώνας του NWOBHM, κυκλοφορώντας κλασικούς δίσκους που επηρέασαν γενιές ολόκληρες και άνοιξαν τον δρόμο για το speed και το thrash metal. Δεν είναι τυχαίο ότι χωρίς τους Raven, μπάντες όπως οι Metallica και οι Anthrax ίσως να μην είχαν υπάρξει με τη μορφή που τις ξέρουμε, καθώς οι Raven ήταν αυτοί που τους πήραν μαζί τους στις πρώτες τους περιοδείες. Παρά τις ανατροπές, τις αλλαγές στη σύνθεση και δυσκολίες όπως το σχεδόν θανάσιμο ατύχημα του κιθαρίστα Mark Gallagher το 2001, η μπάντα δεν διαλύθηκε ποτέ, μένοντας επί σειρά δεκαετιών πιστή στον ήχο και το ήθος της.

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο πως ακόμη και η πρόσφατη περιπέτεια υγείας και η εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε ο John Gallagher, που μάλιστα οδήγησε στην ακύρωση της εμφάνισής τους στην χώρα μας τον προηγούμενο Σεπτέμβριο, στο πλευρό των Jag Panzer, δεν στάθηκε αρκετή για να κάμψει την θέληση αυτής της ακούραστης heavy metal μηχανής, που τώρα επιστρέφει δυνατή όσο ποτέ!

Live, οι Raven είναι απλά αμείλικτοι. Με τον Mike Heller (Fear Factory, Malignancy) στα τύμπανα από το 2018, η μπάντα έχει ανέβει επίπεδο, προσθέτοντας στην ήδη εκρηκτική δύναμή της, το στοιχείο της τεχνικής δεινότητας. Οι πρόσφατοι δίσκοι “Metal City” και “All Hell’s Breaking Loose” απέδειξαν ότι οι Raven δεν ζουν από το παρελθόν τους, αλλά συνεχίζουν να κυκλοφορούν υλικό αντάξιο του ονόματός τους. Από headline shows σε όλη την υφήλιο, μέχρι σημαντικές εμφανίσεις μπροστά σε δεκάδες χιλιάδες κόσμου, στο πλευρό των Metallica, οι Raven δεν χαρίζονται, παραμένοντας μια ανελέητη μηχανή δημιουργίας ισοπεδωτικών live shows.

Δεν πρόκειται απλά για μία ιστορική μπάντα, αλλά για την ενσάρκωση του τι θα πει να είσαι metal μέχρι το κόκαλο. Χωρίς πόζα, χωρίς φίλτρα και χωρίς εκπτώσεις, οι Raven ανεβαίνουν στη σκηνή για να θυμίσουν τι σημαίνει σκληρή μουσική σφυρηλατημένη στη φωτιά, με καρδιά, ιδρώτα και ψυχή. Αυτές οι δύο βραδιές σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη θα αποτελέσουν μία μοναδική ευκαιρία για να δείτε αυτό το θρυλικό σχήμα σε μία εξαιρετική φάση της πορείας του, να παραδίδει ένα μάθημα heavy metal ιστορίας, κατεδαφίζοντας τα πάντα στον διάβα του!

Την συναυλία της Αθήνας θα ανοίξουν οι horror heavy metallers Black Soul Horde, που έχουν μόλις κυκλοφορήσει το νέο album τους “Symphony of Chaos” και πραγματοποιούν εμφανίσεις για την προώθησή του, ενώ στην Θεσσαλονίκη μαζί τους θα εμφανιστούν οι heavy metallers White Tower, γνωστοί για τις εκρηκτικές συναυλίες τους και την ισοπεδωτική heavy metal ενέργειά τους!

***Οι Raven θα εμφανιστούν και στα Τρίκαλα την Παρασκευή 29 Μαΐου, στο Horns Up Festival.

Παραγωγή: Demons Gate

Weekly Metal Meltdown (24-30/1, KARNIVOOL, NERVOSA, POWERWOLF and more)

0
Weekly 24-30-1

Weekly 24-30-1

Και αυτή την εβδομάδα σας παρουσιάζουμε πολλά και διαφορετικά στυλ κομματιών σε αυτή την στήλη. Επιστροφή από ΚΑRNIVOOL, NERVOSA, THREAT SIGNAL, PAPA ROACH, SEVENDUST, SKINDRED, Axel Rudi Pell, live άλμπουμ από τους POWERWOLF, καινούργια δουλεία από τους WINTERFYLLETH αλλά και καινούργια σχήματα όπως οι FURIES και ΗΕΑVY ΜΕΤΑL SHRAPNEL. Όλοι αυτοί έχουν καινούργια κομμάτια για να ακούσουμε. Ας τους δώσουμε την απαραίτητη προσοχή μας.

Photo by Courtney McAllister

Δεν αργεί η κυκλοφορία του πολυαναμενόμενου νέου άλμπουμ των prog rockers KARNIVOOL “In Verses”, 13 ολόκληρα χρόνια από το προηγούμενο άλμπουμ τους του 2013.
Εν αναμονή της κυκλοφορίας του άλμπουμ η μπάντα αποκάλυψε το τελευταίο τους single “Animation” και ανακοίνωσαν μια σειρά από ακουστικά πάρτι κυκλοφορίας σε όλη την Αυστραλία κατά τη διάρκεια της εβδομάδας κυκλοφορίας.
Για να γιορτάσουν την άφιξη του τέταρτου άλμπουμ τους, οι KARNIVOOL θα διοργανώσουν πριβέ release party στο Sydney, το Brisbane, τη Μελβούρνη και το Perth. Το συγκρότημα θα παίξει ένα σύντομο ακουστικό set παρουσιάζοντας μερικά νέα και παλιά αγαπημένα κομμάτια, θα συνομιλήσει και θα υπογράψει μερικούς δίσκους και αποκλειστικά εμπορεύματα για άτομα που περίμεναν αυτό το δίσκο για πάνω από μια δεκαετία. Είναι μια μορφή που δεν έχουν ξανακάνει στην Αυστραλία, και η τελευταία φορά που έπαιξαν ακουστικά ήταν πριν από 14 χρόνια στη Βομβάη.
Ένα από τα πρώτα τραγούδια που κυκλοφόρησαν για το άλμπουμ, το “Animation”, γεννήθηκε ενώ το συγκρότημα δούλευε σκληρά στο “All It Takes”. Με ανοιχτά κουπλέ που δίνουν τη θέση τους σε θολά ρεφρέν και αχαλίνωτη ρυθμική ένταση και groove, είναι μια από τις ξεχωριστές στιγμές του δίσκου.
“Το “Animation” κλίνει προς τον νέο χώρο που βρίσκεται μέσα στο ρυθμικό τμήμα. Κρατάει τον παλμό του “In Verses”, σφιχτό, λεπτομερές, τεταμένο. Αντανακλά την απογοήτευση, την ανανέωση και την αναζήτηση φωτός που διατρέχει τον δίσκο, όλα αυτά παραμένοντας πιστά στον ήχο μας” αναφέρει το σχήμα.

Οι NERVOSA εξαπολύουν έναν ακόμη γύρο οργής στο νέο τους άλμπουμ “Slave Machine” που κυκλοφορεί στις 3 Απριλίου από την Napalm Records. Το έκτο άλμπουμ τους δείχνει τη βραζιλιάνικη μοντέρνα thrash metal μπάντα να απελευθερώνει τα εσωτερικά της θηρία με εκπληκτική ταχύτητα και με τρομερή έμφαση.
Ποτέ δεν ηρεμούν, πάντα εξερευνούν, το ένα συγκλονιστικό riff μετά το άλλο, με το “Slave Machin να είναι μια συντριπτική δήλωση. Το πρώτο single, το ομώνυμο κομμάτι “Slave Machine”, χρησιμεύει ως ένας τέλειος πρώτος προάγγελος της οργής που πρόκειται να εξαπολύσει το βραζιλιάνικο συγκρότημα στον κόσμο: ανεβάζοντας αμέσως την ταχύτητα και δείχνοντας μια ελαφρώς διαφορετική πλευρά της thrash μπάντας με μια πιασάρικη εναλλακτική γέφυρα, το συναρπαστικό κομμάτι ξεκινά μια νέα εποχή για τους NERVOSA!
Ακούμε το “Slave machine” παρακάτω:

Photo by VD Pictures

Οι POWERWOLF επιστρέφουν πιο δυνατοί  και πιο επικοί από ποτέ! Στις 13 Φεβρουαρίου οι Γερμανοί metallers θα κυκλοφορήσουν το ολοκαίνουργιο ζωντανό άλμπουμ τους “Wildlive”, αποτυπώνοντας τη μαγεία, την ενέργεια και τη θεατρική λαμπρότητα της μεγαλύτερης περιοδείας τους μέχρι σήμερα. Ηχογραφημένο κατά τη διάρκεια της εκπληκτικής τελικής συναυλίας της Wolfsnächte Tour 2024 στο Olympiahalle του Μονάχου, το “Wildlive” δεν είναι απλώς ένα ζωντανό άλμπουμ, είναι μια υπέροχη κινηματογραφική εμπειρία και ένας ιερός εορτασμός της metal, γεμάτος φωτιά, συναίσθημα και απεριόριστη δημιουργικότητα.
Αυτό που ξεκίνησε ως ένα αντισυμβατικό project το 2004 έχει έκτοτε εξελιχθεί σε ένα από τα πιο επιτυχημένα φαινόμενα της metal παγκοσμίως. Το “Wildlive” καταγράφει την αδιάκοπη άνοδο των POWERWOLF στην κορυφή, παρουσιάζοντας μια παράσταση που ξεπερνά κατά πολύ μια metal συναυλία. Από ένα εκκλησιαστικό όργανο που βγάζει φωτιά και βροντερά πυροτεχνήματα μέχρι σκοτεινές, οπερετικές αφηγήσεις και συναρπαστική αλληλεπίδραση με το πλήθος, αυτή η παράσταση είναι ένα καθαρό heavy metal θέατρο στα καλύτερά του.
Κάθε τραγούδι επαναπροσδιορίζεται οπτικά με ένα μεταβαλλόμενο ψηφιακό σκηνικό, χρονικά επηρεασμένα εφέ και θεατρικά στοιχεία: μοναχοί με δάδες, χιόνι που πέφτει σε ένα φλεγόμενο πιάνο και μια φλογερή σκηνή εκτέλεσης που ανταγωνίζεται τα μεγαλύτερα είδωλα της σοκαριστικής rock. Κλασικά όπως τα “Army Of The Night”, “Amen & Attack”, “Armata Strigoi” και “Demons Are a Girl’s Best Friend” ζωντανεύουν σε εκπληκτικές ενορχηστρώσεις, ενώ συναισθηματικά highlights όπως το “Alive or Undead” κάνουν το κοινό να δακρύζει. Η αλληλεπίδραση μεταξύ του frontman Attila Dorn και του οργανίστα Falk Maria Schlegel μετατρέπει κάθε στιγμή σε μια αξέχαστη τελετουργία.
Παρακολουθούμε παρακάτω το video για το κομμάτι “1589”.

Photo by Travis Shinn

Οι δύο φορές υποψήφιοι για Grammy και πλατινένιοι Aμερικάνοι rockers PAPA ROACH συνεχίζουν το μότο τους “Rise of the Roach” με το ολοκαίνουργιο single τους “Wake Up Calling” που είναι διαθέσιμο τώρα μέσω της New Noize Records / ADA. Ακολουθώντας τα βήματα επιτυχημένων rock μπαλάντων από τον κατάλογο τουs όπως τα “Scars” και “Leave a Light On (Talk Away the Dark)”, το τραγούδι αναδεικνύει τη μελωδική, συναισθηματικά ευάλωτη πλευρά της σύνθεσης τραγουδιών τους, χωρίς να θυσιάζει την ένταση και την ειλικρίνεια που έχουν καθορίσει την καριέρα τους για πάνω από δύο δεκαετίες.
Παρουσιάστηκε ζωντανά για πρώτη φορά την περασμένη εβδομάδα σε μια απροειδοποίητη εμφάνιση στο Nashville μπροστά σε ένα κοινό καλλιτεχνών και επαγγελματιών του χώρου στο διάσημο Whiskey Jam στο Βroadway, το “Wake Up Calling” έχει πίσω από την κονσόλα  τον Colin Brittain (LINKIN PARK, ALL TIME LOW, A DAY TO REMEMBER). Το τραγούδι εξερευνά θέματα σύνδεσης, αυτο-στοχασμού και συναισθηματικής εξάρτησης, φτάνοντας σε μια συναισθηματική κορύφωση μέσα από το εκρηκτικό refrain του.
Το “Wake Up Calling” ακολουθεί τα δύο singles που κυκλοφόρησαν το 2025 και τις επιτυχίες στα charts του 2025 με τα “Even It Kills Me” και “Braindead”. Την ίδια χρονιά, το συγκρότημα έπαιξε μπροστά σε πάνω από 1 εκατομμύριο θαυμαστές παγκοσμίως στην πιο επιτυχημένη περιοδεία της καριέρας του μέχρι σήμερα. “The Rise of the Roach” – το όνομα τα λέει όλα: όχι μόνο ορίζει το συγκρότημα, αλλά και δείχνει το μέλλον του.
Ο frontman Jacoby Shaddix εξηγεί: “Το “Wake Up Calling” είναι ένα τραγούδι για το πώς στέκεσαι στο χείλος της καταστροφής, για το πώς σε τραβάει πίσω το χείλος και τελικά επιλέγεις την αγάπη αντί της αυτοκαταστροφής. Είναι ένα από τα πιο ωμά, συναισθηματικά τραγούδια που έχουμε γράψει σε αυτή τη νέα εποχή”.
To ακούμε παρακάτω:

Photo by Aaron Scott (@foto.jacker)

Οι πρόδρομοι του Black Metal του Ηνωμένου Βασιλείου WINTERFYLLETH, παρουσιάζουν το άλμπουμ “The Unyielding Season” που κυκλοφορεί στις 27 Μαρτίου μέσω της Napalm Records. Το ένατο άλμπουμ τους είναι ένα κοινωνικό σχόλιο τυλιγμένο σε σχολαστικά δημιουργημένη ποίηση και πεζογραφία. Ενώ το προηγούμενο άλμπουμ “The Imperious Horizon” (2024), περιέγραφε μια δυσοίωνη, κακόβουλη δύναμη, που παραμόνευε στο βάθος, το “The Unyielding Season” τώρα εξερευνά την εν λόγω απειλή που γίνεται πραγματικότητα. Η μανιασμένη πυρκαγιά στην υπολογιστική, παγωμένη, πρώτη προσφορά των WINTERFYLLETH για τη νέα δισκογραφική τους εταιρεία είναι μια αντανάκλαση και μια εξέγερση ενάντια στις αναταραχές που διαλύουν τα άτομα. Είναι μια κραυγή ενάντια στο μη βιώσιμο βάρος του φόβου και της πίεσης που ωθούνται στον κόσμο, από τους παράγοντες μιας άστατης και άκαμπτης δύναμης για το κακό.
Το πρώτο single του νέου δίσκου είναι το “Heroes Of A Hundred Fields” που περιγράφει γενναία μυαλά που ενώνουν τις δυνάμεις τους ενάντια σε έναν κοινό καταπιεστή για να αγωνιστούν για την ελευθερία τους.
Τέλος να αναφέρουμε ότι ο νέος τους δίσκος κλείνει με μια διασκευή του “Enchantment” των συμπατριωτών τους PARADISE LOST , το οποίο κυκλοφόρησε αρχικά ως το εναρκτήριο κομμάτι στο κλασικό τους άλμπουμ “Draconian Times” του 1995.
Aκούμε το “Heroes Of A Hundred Fields” παρακάτω:

Photo by Kai Hoffmann

Ο Γερμανός μάγος της κιθάρας Axel Rudi Pell κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες το “Sanity” ένα νέο ψηφιακό single και video. Το τραγούδι προέρχεται από το επερχόμενο άλμπουμ στούντιο “Ghost Town” που θα κυκλοφορήσει στις 20 Μαρτίου μέσω της Steamhammer.
Ο Axel Rudi Pell αναφέρει: Το “Sanity” είναι μια rock ημι-μπαλάντα με ένα απλό riff κιθάρας και ένα πιασάρικο ρεφρέν. Σε όλους όσους έχουν ακούσει το τραγούδι μέχρι στιγμής άρεσε αμέσως και έτσι ήταν και για μένα όταν το συνέθετα. Πολύ μελωδικό και επάξια κυκλοφόρησε ως single!”

Photo by Dean Chalkley

Οι Ουαλοί θρύλοι του ragga metal SKINDRED κυκλοφόρησαν το ολοκαίνουργιο κομμάτι τους “This Is The Sound”. Μια φλογερή, αφρώδης, γεμάτη hooks έκρηξη τρέλας των SKINDRED, είναι το δεύτερο κομμάτι που περιλαμβάνεται στο επερχόμενο νέο άλμπουμ τους “You Got  This” που θα κυκλοφορήσει στις 17 Απριλίου. To “You Got This” είναι συνολικά το ένατο άλμπουμ της μπάντας και περιλαμβάνει όλα όσα αγαπά ο κόσμος στο συγκρότημα, δυνατά slammers, mega εθιστικά hooks, στοιχεία soundclash και dancehall vibes που προορίζονται να πυροδοτήσουν χώρους σε όλο τον κόσμο. Το ομώνυμο κομμάτι κυκλοφόρησε ως το πρώτο single από το άλμπουμ στα τέλη της περασμένης χρονιάς.
Ο frontman Benji Webbe λέει για το κομμάτι: “Ο ήχος των SΚΙΝDRED ήταν πάντα η ατρόμητη πλεύση σε αχαρτογράφητα νερά και η χρήση πολλαπλών επιρροών για να κάνει το χωνευτήρι ιδεών να καπνίζει πραγματικά. Το “This Is The Sound” συνδυάζει τις δονήσεις του κακού dance hall με ένα βουητό metal grind που ελπίζουμε ότι σε κάνει να θέλεις να χτυπήσεις το κεφάλι σου και να ουρλιάξεις μαζί με το ρεφρέν. ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΗΧΟΣ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΤΡΕΛΑΙNEΣΑΙ”.

Photo by Manuel Brule

Οι Γάλλοι metallers FURIES υπέγραψαν με την Fireflash Records, την εταιρεία που αναβίωσε πρόσφατα στις αρχές του 2026 από τον Markus Wosgien, πρώην Nuclear Blast A&R και Διευθύνοντα Σύμβουλο της Atomic Fire Records. Αυτή η νέα συνεργασία σηματοδοτεί ένα συναρπαστικό βήμα προς τα εμπρός για τους FURIES και ενσαρκώνεται από την κυκλοφορία του “Cannibale”, ενός single με εντυπωσιακή απήχηση, φτιαγμένο για να αφήσει μια διαρκή εντύπωση.
Η πρώτη σύνθεση του κιθαρίστα Fred περιλαμβάνει επίσης στίχους γραμμένους σε συνεργασία με τον δημοσιογράφο και συγγραφέα Rodolphe Casso, ενισχύοντας την αφηγηματική διάσταση του τραγουδιού. Είναι ένα από τα σπάνια κομμάτια των FURIES που ερμηνεύονται στα γαλλικά, μια σκόπιμη καλλιτεχνική επιλογή που συμβάλλει στην ξεχωριστή ταυτότητα του τραγουδιού. Το single συνοδεύεται από ένα φιλόδοξο μουσικό video, σε σενάριο του ντράμερ Zaza και σκηνοθεσία των Jude Benzauia και Hugo Preverand.
Μετά από μια σειρά από singles που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια, όπως τα “Stars of Burning Lands” και “Furry Tale”, οι FURIES έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση στη σκηνή του Hellfest 2025, μαγεύοντας το κοινό με την ένταση της εμφάνισής τους. Αυτό το ορόσημο επιβεβαίωσε την αυξανόμενη δυναμική του συγκροτήματος και την προσμονή γύρω από το επερχόμενο άλμπουμ τους.
Συνδυάζοντας heavy, thrash και power metal με περιστασιακές glam επιρροές, οι FURIES έχουν καθιερωθεί ως μια ξεχωριστή δύναμη στη σημερινή heavy metal σκηνή. Το συγκρότημα ήταν αξιοσημείωτα ανάμεσα στις ελάχιστες heavy metal μπάντες που εντοπίστηκαν και υποστηρίχθηκαν από την SACEM το 2025, μια σπάνια μορφή θεσμικής αναγνώρισης για το είδος. Με αρκετές αλλαγές στο line-up από το ντεμπούτο άλμπουμ τους “Fortune’s Gate” (2020), το συγκρότημα έχει μετατρέψει την εξέλιξη σε δύναμη, διευρύνοντας σταθερά το κοινό του, παραμένοντας πιστό στο καλλιτεχνικό του όραμα.

Η Καναδική metal μπάντα THREAT SIGNAL επιστρέφει με το πρώτο της νέο άλμπουμ μετά από εννέα χρόνια. Με τίτλο “Revelations” το full-length άλμπουμ των 10 κομματιών έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 27 Μαρτίου μέσω της Agonia Records. Ακούστε το δυναμικό πρώτο single, “Non-Essential”, παρακάτω.
Εννέα ολόκληρα χρόνια μετά το “Disconnect” (2017), η Καναδική μπάντα επανεμφανίζεται για να θολώσει τα όρια μεταξύ της βάναυσης έντασης, της ενεργητικής ερμηνείας και των μελωδικών hooks που διαπερνούν βαθιά. Γεννημένο μέσα από προσωπική πάλη και εσωτερικό χάος, το “Revelations” υφαίνει ένα περίπλοκο μωσαϊκό από σφιχτή ενορχήστρωση, περίτεχνη κιθαριστική δουλειά και συναρπαστικά φωνητικά. Περιβάλλει τον ακροατή με τον παλλόμενο χείμαρρο συναισθημάτων, στοχαστικούς στίχους που στοιχειώνονται από βαθιά ριζωμένους δαίμονες και καθηλωτική σύνθεση τραγουδιών που προσωποποιεί τα κορυφαία θέματα των THREAT SIGNAL για ανθεκτικότητα και εσωτερική σύγκρουση.
Το “Revelations” mastering έγινε από τον βραβευμένο με Grammy μηχανικό ήχου Tod Jensen (IRON MAIDEN, METALLICA, AC/DC) στο φημισμένο στούντιο Sterling Sound στις ΗΠΑ, και η μίξη, ηχογράφηση, παραγωγή και ηχοληψία έγινε από τον τραγουδιστή Jon Howard στο στούντιο του Woodward Avenue στον Καναδά. Το artwork του εξωφύλλου δημιουργήθηκε από τον Travis Smith.

Photo by Chuck Brueckmann

Μία εβδομάδα μετά την ανακοίνωση του 15ου στούντιο άλμπουμ τους “One”, οι υποψήφιοι για βραβείο GRAMMY® metal θρύλοι SEVENDUST επιστρέφουν με την πρώτη τους νέα μουσική για το 2026, κυκλοφορώντας το δυνατό νέο single “Is this the real you”. Το κομμάτι αναδεικνύει τον αδιαμφισβήτητο ήχο που έχει ωθήσει το συγκρότημα στην κορυφή του rock ραδιοφώνου σε όλη την καριέρα τους. Το νέο άλμπουμ έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει την 1η Μαΐου μέσω της Napalm Records. Θα περιέχει δέκα ταυτόχρονα λιτά και συναρπαστικά κομμάτια με γιγάντια riffs, σεισμικές αυλακώσεις και χαρακτηριστικά hooks που συγκλονίζουν την ψυχή, σε παραγωγή για άλλη μια φορά του Michael «Elvis» Baskette (ALTER BRIDGE, FALLING IN REVERSE, MAMMOTH).
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, οι SEVENDUST έχουν κάνει αμέτρητους θαυμαστές να αισθάνονται μέρος κάτι ξεχωριστού. Η κοινότητα του συγκροτήματος δεν είναι παθητική. Τα μέλη του «7D Army» δεσμεύονται πολύ ενεργά να αποτελούν μέρος αυτής της οικογένειας , όπως αποδεικνύεται από τις sold out συναυλίες παγκοσμίως και τα αμέτρητα τατουάζ με το λογότυπο και τους στίχους του συγκροτήματος. Από το 1994, το συγκρότημα έχει χτίσει αθόρυβα μια κληρονομιά ασύγκριτη, που περιλαμβάνει πωλήσεις σχεδόν οκτώ εκατομμυρίων άλμπουμ, μια υποψηφιότητα για βραβείο GRAMMY® για την “Best metal performance”, τρεις συμμετοχές στο Top 15 στο Billboard 200, εκατοντάδες εκατομμύρια streams και την έντονη αφοσίωση εκατομμυρίων ακροατών σε κάθε γωνιά του πλανήτη.
Συνεργαζόμενοι γύρω από έναν κοινό στόχο ως μέλη του συγκροτήματος και αδέρφια, οι SEVENDUST έχουν δημιουργήσει ένα σύνολο έργων που τόσο οι αρχικοί οπαδοί τους όσο και οι νέοι θαυμαστές μπορούν να κρατήσουν για πάντα. Ή όπως είπε κάποτε η Μάγια Άγγελου: “Οι άνθρωποι θα ξεχάσουν τι είπες, οι άνθρωποι θα ξεχάσουν τι έκανες, αλλά οι άνθρωποι δεν θα ξεχάσουν ποτέ πώς τους έκανες να νιώσουν”.

Η Nameless Grave Records θα κυκλοφορήσει το “Heavy Metal Hairspray” στις 27 Μαρτίου, το νέο άλμπουμ των HEAVY METAL SHRAPNEL. Με επικεφαλής τον δυνατό Andrew Lee (RΙPPED TO SHREDS) και με τα θρυλικά φωνητικά του Mark Boals (πρώην Yngwie Malmsteen), το άλμπουμ σηματοδοτεί μια στροφή προς ένα πιο λιτό, πιο άγριο είδος αμερικανικού Power Metal. Αποφεύγοντας τη συμφωνική μουσική και τα στυλ της πρόσφατης δουλειάς του, το “Heavy Metal Hairspray” βλέπει τον Boals να επιστρέφει στο επιθετικό, γεμάτο riff έδαφος που καθόρισε την καριέρα του στην Τριλογία του Yngwie Malmsteen.
Το άλμπουμ φέρνει επίσης έναν άλλο θρυλικό μουσικό στο κομμάτι “Overdose”, με guest εμφάνιση τoυ μάγο των πλήκτρων Derek Sherinian. Εγκαταλείποντας την απόλαυση των μεγάλων σε διάρκεια κομματιών, οι HEAVY METAL SHRAPNEL προσφέρουν τραγούδια υψηλής απήχησης που τιμούν την κληρονομιά των CACOPHONY, Vinnie Moore και Tony MacAlpine.
“Η Heavy Metal μουσική χρειαζόταν εδώ και καιρό μια κλωτσιά. Η άχαρη νοσταλγία και η ειρωνική παρωδία προδίδουν την έλλειψη αγάπης και κατανόησης για την δύναμη του heavy metal. Αυτή είναι η επιστροφή των μεγάλων μαλλιών και των ακόμη μεγαλύτερων riffs”.
Το πρώτο single από το νέο δίσκο κυκλοφόρησε και είναι για το κομμάτι “Love is a racket” που ακούμε παρακάτω:

Ραντεβού την επόμενη εβδομάδα.

BEHEMOTH – “The shit of Athenian Gods”

0
Behemoth

Behemoth

Δύο χρόνια μετά τη headline εμφάνισή τους στο Release Athens οι BEHEMOTH και λίγο πριν ξεκινήσει η co-headline περιοδεία τους με τους Νορβηγούς DIMMU BORGIR. επιστρέφουν στη χώρα μας την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου στο Floyd της Αθήνας. Αυτή τη φορά οι Πολωνοί blackened deathsters αναμένεται να παρουσιάσουν το εντυπωσιακό live show τους με πλήρη τρόπο! Δυστυχώς δεν είχαμε την ευκαιρία να δούμε το εντυπωσιακό live σκηνικό τους στην πλατεία Νερού, γεγονός που γέννησε προσδοκίες στους οπαδούς τους να τους ξαναδούν! Και έχουν να παρουσιάσουν και το νέο τους άλμπουμ, “The shit of God”, που κυκλοφόρησε πέρσι και ικανοποίησε τους πολυάριθμους οπαδούς τους και στη χώρα μας.

Πέρσι ηγήθηκαν της άκρως πετυχημένης περιοδείας “Unholy trinity” μαζί με τους Νορβηγούς SATYRICON και τους συμπατριώτες μας ROTTING CHRIST, έχοντας μαζική προσέλευση σε όλους τους μεγάλους χώρους που εμφανίστηκαν. Ήταν η πιο πειστική επιβεβαίωση του επιπέδου που βρίσκονται εδώ και μια δεκαετία μετά την κυκλοφορία του δέκατου full length άλμπουμ τους, “The Satanist”, που τους γιγάντωσε.

Photo by Jake Owens

Ο ήχος τους χαρακτηρίζεται ως blackened death, αλλά αυτό δεν ίσχυε από το ξεκίνημα τους στα early 90s όταν και έπαιζαν αμιγώς black metal. Το 1998 με το τρίτο τους άλμπουμ, “Pandemonic incantations” είναι αναμφίβολα ο πιο κομβικός δίσκος της πορείας τους, γιατί σε αυτό διαμόρφωσαν την ηχητική τους ταυτότητα, η οποία έχει ως βάση το death metal με πολλά black metal στοιχεία. Το αποτέλεσμα ήταν ιδιότυπο για την εποχή, μιας και κανείς στον κόσμο δεν έπαιζε με αυτό το συνδυασμό, ο οποίος εξελίχθηκε ιδανικά έναν μόλις χρόνο μετά με το “Satanica” άλμπουμ. Με αυτόν τον δίσκο στις αποσκευές τους ήρθαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα για συναυλία σε ένα μισοάδειο ΑΝ club. Πέρα από τη φοβερή τους εμφάνιση έχω να θυμάμαι πολλά από την 28η Ιουλίου του 1999 που κατέγραψα μαζί με φωτογραφίες και από τη βόλτα μας κάτω από την Ακρόπολη. Εκεί είχα την ευκαιρία να συζητήσω με τον Nergal διεξοδικά για την μέχρι, τότε, πορεία τους, αλλά και τα όνειρα του για τη μπάντα. Μου έχει μείνει χαραγμένη η φράση του «Αν είμασταν Νορβηγοί θα είμασταν μεγαλύτεροι από τους EMPEROR»! Αυτός ο ισχυρισμός του έδειχνε πέρα από πικρία και το γεγονός ότι η νορβηγική σκηνή ήταν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, ακυρώνοντας άξιες προσπάθειες όπως των BEHEMOTH! Του πήρε τελικά πολλά χρόνια, αλλά τα κατάφερε και έγιναν μεγαλύτεροι από όλα τα σχήματα του extreme metal, παίζοντας ακόμα και στη χώρα μας με support τους TESTAMENT και τους PESTILENCE! Αν έλεγε κάποιος εκείνη την εποχή ότι κάτι τέτοιο θα συνέβαινε θα τον περνούσαν τουλάχιστον για τρελό!

Και μιλάμε για την πολωνική σκηνή που ήταν ανύπαρκτη στο ξεκίνημά τους και ουσιαστικά απέκτησε υπόσταση με την συνεχή διεύρυνση του κοινού τους με κάθε νέα τους κυκλοφορία. Κάθε δίσκος στα 00s ήταν ένα ακόμα βήμα για την ολοκλήρωση της ηχητικής τους ταυτότητας που έγινε με το “The Satanist” του 2014. Ο πιο κομβικός δίσκος αυτής της πορείας είναι αναμφίβολα το “Zos kia cultus (Here and beyond)” του 2002, στον οποίο μπήκε η συνθετική τους ταυτότητα όπως την ξέρουμε έκτοτε.

Στα mid 00s ήρθαν στη χώρα μας σε ένα, φοβερό σε ονόματα, festival, αλλά σε ένα άθλιο χώρο στη Λιοσίων της Αθήνας, που ήταν ντισκοτέκ! Η επιστροφή τους τον Μάρτιο του 2010 στο ΑΝ club ήταν θριαμβευτική με τους οπαδούς τους να γεμίζουν το club αυτή τη φορά. Ακόμα θυμάμαι τον Nergal να ρωτάει το κοινό: «Πόσοι ήσασταν παρόντες σε αυτό το club πριν 11 χρόνια»; και να δυσανασχετεί βλέποντας πολλά παραπάνω χέρια υψωμένα από τα περίπου 50 που είμασταν εκεί.

Η πορεία τους κινδύνευσε να διακοπεί όταν διαγνώστηκε μόλις λίγους μήνες μετά με λευχαιμία. Η επιμονή του και η πίστη του ότι θα τα καταφέρει τον έκαναν να είναι ακόμα πιο συγκεντρωμένος στον σκοπό του να ζήσει. Νικητής και στη ζωή, νικητής και στο σανίδι, κατάφερε το όνειρο του να γίνει πραγματικότητα και η εμφάνιση τους στο, γεμάτο από κόσμο, Fuzz club, επιβεβαίωσε την ευρύτερη αποδοχή που είχαν με το “The Satanist” άλμπουμ.  Η μπάντα που ηγείται έκτοτε είναι στην κορυφή και αναγνωρίζεται ως σπουδαία live μπάντα ακόμα και σε μεγάλα festivals, που συνήθως εμφανίζονται ως headliners.

Έχετε πολλούς λόγους να είστε παρόντες αυτή την Κυριακή 8/2 στο Floyd της Αθήνας σε αυτή τη μοναδική ευκαιρία να δείτε live το εντυπωσιακό show των BEHEMOTH! Προσωπικά αισθάνομαι τυχερός, μιας και διάλεξα να δω τους αγαπημένους μου NEGATIVE PLANE και να χάσω την ευκαιρία να δω την “The unholy trinity” περιοδεία, μιας και παίζανε δυστυχώς την ίδια μέρα όταν ήμουν πέρσι στο Βερολίνο. Το σημαντικότερο είναι ότι θα έχουμε να δούμε μια τεράστια μπάντα που παρουσιάζει την σύγχρονη ταυτότητα της, χωρία να ρετρολαγνεί παίζοντας κάποιον δίσκο από τα παλιά, για να ικανοποιήσει τους old school οπαδούς τους. Καθόλου τυχαία δεν θα εμφανιστούν ως BEHEMOTH στην παρουσίαση του ντεμπούτου τους, “Sventevith (Storming near the Baltic)”, στο φετινό Beyond The Gates Festival. Πόσες μπάντες ξέρετε να προβάλουν τη σημερινή τους υπόσταση μετά από 35 χρόνια πορείας, έχοντας νέο δίσκο να προωθήσουν;

Μην τους χάσετε!

Λευτέρης Τσουρέας

IRON MAIDEN – “Killers” – Worst to best

0
Killers

Killers

Το “Killers” κυκλοφόρησε μια μέρα σαν και αυτή το 1981 και αποτελεί τον άμεσο διάδοχο του ντεμπούτου των IRON MAIDEN, σε μια περίοδο όπου η μπάντα βρισκόταν ήδη σε διαρκή κίνηση. Η NWOBHM σκηνή, είχε αρχίσει να αποκτά διεθνή αναγνωρισιμότητα και το συγκρότημα έδειχνε αποφασισμένο να πατήσει γερά πάνω στη δυναμική των πρώτων του συναυλιών. Η ηχογράφηση έγινε με σαφή στόχο τη βελτίωση του ήχου και την δομή στη σύνθεση, στοιχεία που αποτυπώνονται τόσο στην παραγωγή όσο και στη μορφή των τραγουδιών. Σε αυτό, βοήθησε και η παρουσία του Adrian Smith, στην πρώτη του δουλειά με το Θηρίο. Η παρουσία του Martin Birch στην παραγωγή έδωσε σαφή κατεύθυνση με καθαρότερο ήχο, χωρίς όμως ακόμα να αποκτήσει την “βελούδινη” αίσθηση της συνέχειας. Το αποτέλεσμα δεν επιδίωξε ριζικές αλλαγές, αλλά εδραίωσε το στίγμα μιας μπάντας που μάθαινε γρήγορα πώς να μετατρέπει την ενέργεια της σκηνής σε στούντιο ηχογράφηση.

Παρά τη συνοχή και τη θετική υποδοχή, το “Killers” σηματοδότησε το τέλος μιας εποχής. Η φωνή του Paul Di’ Anno, χαρακτήριζε τα πρώτα χρόνια των IRON MAIDEN, όμως οι εντάσεις στο εσωτερικό της μπάντας είχαν αρχίσει να βαθαίνουν. Η εξαντλητική περιοδεία που ακολούθησε, σε Ευρώπη και Βόρεια Αμερική, ανέδειξε τόσο τις δυνατότητες όσο και τα όρια του αρχικού σχήματος. Λίγο μετά την ολοκλήρωσή της, η αποχώρηση του Di’ Anno ήταν γεγονός, ανοίγοντας τον δρόμο για μια νέα κατεύθυνση που θα άλλαζε οριστικά την πορεία του συγκροτήματος. Έτσι, το “Killers” έμεινε στην ιστορία ως ο αποχαιρετισμός μιας πιο ακατέργαστης εκδοχής της Σιδηράς Παρθένου, ενός σχήματος που πάλευε ακόμη να βρει το τελικό του πρόσωπο. Σήμερα, το άλμπουμ ακούγεται σαν ένα μνημείο εσωτερικής μετάβασης των μεγάλων Βρετανών, λιγότερο φιλόδοξο από όσα θα ακολουθούσαν, αλλά γεμάτο ένταση, χαρακτήρα και την αίσθηση ότι κάτι μεγάλο βρισκόταν προ των πυλών.

Εντελώς υποκειμενικά, όπως πάντα, ορίστε μια όσο το δυνατόν πιο αξιολογική παρουσίαση των κομματιών που το απαρτίζουν.

The “Killers” countdown:

  1. “Another Life” (3:23)
    Στιβαρό αλλά επαναλαμβανόμενο, χωρίς ιδιαίτερες κορυφώσεις. Διατηρεί μια ένταση, όμως δύσκολα ξεχωρίζει στο σύνολο. Λειτουργεί περισσότερο υποστηρικτικά παρά αυτόνομα.

    9. “Innocent Exile” (3:51)
    Ευθύ και ενεργητικό, με ξεκάθαρη heavy metal γραμμή. Δεν διαθέτει το riff ή το ρεφρέν που μένει. Ακούγεται ευχάριστα, αλλά περνά χωρίς να αφήνει την αίσθηση του μεγάλου.

    8. “The Ides of March” (1:46)
    Υποβλητικό intro που βάζει τον ακροατή κατευθείαν στο κλίμα του δίσκου. Η μικρή διάρκειά του περιορίζει τον ρόλο του. Γραμμένο μαζί με τον Thunderstick των SAMSON, όταν αυτός έκανε ένα μικρό πέρασμα από τους MAIDEN. Μία εκδοχή του μπορεί να βρεθεί και την δισκογραφία των SAMSON, δίνοντας credits και στον Steve Harris.

    7. “Prodigal Son” (6:12)
    Πιο χαμηλότονο και μελωδικό από τα υπόλοιπα. Δείχνει ωριμότητα στη σύνθεση και μία διαφορετική διάθεση. Ξεχωρίζει για το συναίσθημα, όχι για την ένταση.

    6. “Genghis Khan” (3:02)
    Γρήγορο και τεχνικό, με έντονη κιθαριστική δουλειά. Κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον, παρότι χωρίς φωνητικά. Από τα πιο χαρακτηριστικά instrumentals της μπάντας, το ένα από τα δύο που περιλαμβάνονται στον δίσκο, ο οποίος είναι ο πρώτος και τελευταίος δίσκος των MAIDEN με δύο ορχηστρικά κομμάτια.

    5. “Drifter” (4:47)
    Παρότι στις ζωντανές εμφανίσεις αποκτούσε άλλη δυναμική, στην studio εκδοχή του στερείται αυτήν την αίσθηση του “επικίνδυνου”. Κλείνει όμως τον δίσκο με αυθορμητισμό και γεμάτο ενέργεια.

    4. “Purgatory” (3:20)
    Καταιγιστικός ρυθμός και αίσθηση μεγαλείου. Προμηνύει τη μελλοντική ταχύτητα και επιθετικότητα της μπάντας. Από τα πιο αγαπημένα deep cuts του Θηρίου που έχει ατελείωτο καιρό να το τιμήσει ζωντανά.

    3. “Killers” (5:01)
    Σκοτεινό και απειλητικό, απόλυτα δεμένο με τον Eddie του εξωφύλλου. Η ερμηνεία του Di’ Anno δίνει μοναδικό χαρακτήρα στο κομμάτι. Ατμόσφαιρα που δύσκολα συναντάται αλλού στον δίσκο και ένα από τα πιο αγαπημένα live κομμάτια των MAIDEN.

    2. “Murders in the Rue Morgue (4:14)
    Νευρικό, κοφτό και γεμάτο αλλαγές. Δείχνει πόσο δεμένο είχε γίνει το συγκρότημα στο στούντιο. Ισορροπεί τέλεια ανάμεσα σε ένταση και δομή, προσφέροντας ένα κομμάτι πολύπλοκο και ταυτόχρονα επιδραστικότατο, εμπνευσμένο από το ομώνυμο έργο του μεγάλου Edgar Allan Poe.

    1. “Wrathchild” (2:54)
    Riff που αναγνωρίζεται από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Συμπυκνώνει όλη την ωμή ταυτότητα της πρώτης περιόδου. Διαχρονικό, άμεσο και καθοριστικό. Δεν θα μπορούσε να υπάρχει κομμάτι που να αντικατοπτρίζει καλύτερα την πρώτη περίοδο των MAIDEN. Wrathchilds, που έπαιζαν Heavy Metal του δρόμου, φινιρισμένο με αχνές εκλάμψεις αυτού, που θα τους κατοχύρωνε ως μια από τις μεγαλύτερες μπάντες που είδε ποτέ ο πλανήτης. To “Wrathchild”, είναι το μοναδικό τραγούδι του άλμπουμ, το οποίο είχε ηχογραφηθεί to 1979, πριν από την κυκλοφορία του δίσκου και είχε συμπεριληφθεί στην “Metal for Muthas” original εκδοχή του 1980.

Φανούρης Εξηνταβελόνης

Η ΟΠΤΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΟΥ HEAVY METAL – Από τα εξώφυλλα στο horns up (μέρος πρώτο)

0
Photo by Gene Kirkland
Photo by Gene Kirkland

Το metal δεν υπήρξε ποτέ απλώς μουσική. Όπως όλα τα μουσικά ρεύματα, συνειδητά ή ασυνείδητα έχει ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά τα οποία προσδιορίζουν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, λιγότερο ή περισσότερο, το ίδιο το ιδίωμα, τους ακροατές και τους οπαδούς του. Το metal, πέρα από την μουσική του οντότητα, πάντα είχε ταυτότητα, είχε προσωπικότητα, άποψη, συγκεκριμένους συμβολισμούς, κανόνες επικοινωνίας και εμφάνισης. Από τη γέννησή του κουβαλούσε μια έντονη ανάγκη δήλωσης, μια επιθυμία να φανεί, να προκαλέσει, να διαχωριστεί, ίσως γιατί αυτός ήταν και ο μοναδικός τρόπος του να επιβιώσει και να κυριαρχήσει, όσο κυριάρχησε. Δεν αρκέστηκε στον ήχο, έντυσε τον αστικό «θόρυβο» της μουσικής του με εικόνα, τον όγκο με σύμβολα, την ένταση με αισθητική. Η οπτική του ταυτότητα δεν ήταν συμπλήρωμα, αλλά ήταν δομικό στοιχείο, το οποίο ενώ το ζούμε και το υιοθετούμε, συστηματικά το παραβλέπουμε ως κώδικα της μουσικής κουλτούρας μας, και όχι μόνο.

Αν αφαιρούσες τα εξώφυλλα, τα logo, το στιλ, τα leather jackets από τους οπαδούς, την «εικόνα» σε ένα γενικότερο πλαίσιο, θα έμενε το metal όρθιο; Ίσως ναι, αλλά θα ήταν το ίδιο; Ή μήπως ένα μεγάλο μέρος της δύναμής του το οποίο γεννήθηκε ακριβώς από αυτή τη συνύπαρξη ήχου και εικόνας, μουσικής και μύθου, θα έχανε την αίγλη του και γρήγορα θα χάνονταν στην παρακμή; Αν έβλεπες το “Reign in blood” χωρίς εξώφυλλο, αν άκουγες black metal χωρίς οι μουσικοί να έχουν corpse paint, αν οι MAIDEN κυκλοφορούσαν στην σκηνή χωρίς κολλητά jean και οι PRIEST χωρίς καρφιά και δερμάτινα ρούχα, αν έβγαιναν όλα τα logos με ίδια γραμματοσειρά, θα ήταν το ίδιο; Αν τα αλλάξεις όλα αυτά, όχι φίλοι μου, τίποτα δεν θα ήταν το ίδιο και οι οπαδοί αυτής της μουσικής θα ήταν πολύ λιγότεροι κατά την ταπεινή μου άποψη.

Αυτό το κείμενο δεν είναι απολογισμός, είναι δοκίμιο. Μια απόπειρα να δούμε πώς το metal χρησιμοποίησε, συνειδητά και ασυνείδητα την εικόνα (το image αν θέλετε να το λέτε έτσι) για να ορίσει τον εαυτό του, πώς προκάλεσε, πώς εμπορευματοποιήθηκε φυσιολογικά και πότε, ίσως, άρχισε να χάνει κάτι από τη μοναδικότητά του, χαμένο πια μέσα στον ανακυκλωτικό του χαρακτήρα.

Η εικόνα (μας) ως αντίθεση στο mainstream

Για πολλά χρόνια, η εικόνα του metal λειτούργησε ως συνειδητή αντίθεση απέναντι στην pop αισθητική. Όχι απαραίτητα με όρους μουσικής ανωτερότητας, αλλά και με όρους στάσης ζωής. Εκεί όπου η pop επένδυε στη φιλικότητα, στη φωτεινότητα, στην εύκολη ταύτιση, το metal επέλεγε την απόσταση, την διαφοροποίηση και την αποστασιοποίηση. Ήταν αυτό σωστό ή λάθος; Πάντως ήταν μια πραγματικότητα. Η εικόνα στο metal δεν προσπαθούσε να καθησυχάσει και να είναι απαραίτητα ευχάριστη ή ανώδυνη. Προσπαθούσε να ταράξει. Τα εξώφυλλα, τα logo, το στιλ δεν σχεδιάστηκαν για να είναι «ευχάριστα» ή εύπεπτα. Ήταν τρόπος να δηλωθεί ότι αυτή η μουσική δεν προορίζεται για παθητική κατανάλωση, όσο εμπορική και εάν ήταν, όσο μελωδική και όσο και εάν έγινε radio friendly σε πολλές περιπτώσεις. Σε αντίθεση με την pop εικόνα, που συχνά ακολουθεί τις τάσεις της εποχής, το metal έχτισε έναν περίπου διαχρονικό οπτικό κώδικα. Μαύρο χρώμα, βαριές γραμμές, συμβολισμοί που παρέπεμπαν σε δύναμη, σύγκρουση, εσωτερική ένταση. Όχι για να αποκλείσει συνειδητά, αλλά πιθανόν για να προστατεύσει τον χώρο του. Πάντα; Όχι πάντα, γιατί ειδικά στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του ‘80, η μουσική έγινε πιο προσιτή και το μαύρο χρώμα δεν αποτελούσε πάντα χαρακτηριστικό της γενικότερης metal σκηνής.

Αλλά ο γενικός κανόνας δεν άλλαξε και πολύ με τα χρόνια. Έτσι, η εικόνα θεωρητικά έγινε κάποια μορφή αντίστασης. Όχι πολιτικής, αλλά πολιτισμικής. Ένα «σιωπηλά» ηχηρό “δεν είμαστε σαν τους άλλους”, για δεκαετίες κυριάρχησε. Αλλά σήμερα, για να πολυλογήσω και να ξεφύγω και από το θέμα μας, προσωπικά μου ακούγεται παρωχημένο ως σοβαρή αντίληψη αυτό. Προσέξετε όχι για την εικόνα του heavy metal, αλλά για το οπαδικό “εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους”! Όταν η μουσική μας με την όποια δική της κουλτούρα φυσικά, έπαψε να είναι ένα δημιουργικό στοιχείο διαφοροποίησης από την μάζα, και μεταμορφώθηκε σε μια αίσθηση (σαχλής) ατομικής ανωτερότητας και αιτία αντικοινωνικοποίησης, τότε μια τόσο εσωστρεφής, συγκρουσιακή και επαΐουσα άποψη ήταν πολύ φυσιολογικό και να αμφισβητηθεί αλλά και φυσιολογικά να εκλείψει με την πάροδο του χρόνου. Σήμερα μια τέτοια άποψη, ακούγεται το λιγότερο γραφική και ανόητη. Κλείνω την φιλοσοφική μου παρένθεση και επανέρχομαι.

Υπήρξε μια περίοδος που το metal δεν φοβόταν τη γελοιοποίηση εικόνας του. Τη χρησιμοποιούσε. Η εικόνα του heavy metal, δεν ήταν ποτέ μόνο τα logos και τα εξώφυλλά φυσικά. Είναι και οι ίδιοι οι καλλιτέχνες και οι μουσικοί του. Η δική τους εικόνα, και το ύφος. Δεν θα ασχοληθούμε με την συμπεριφορική τους στάση εδώ, αλλά με το image τους. Οι TWISTED SISTER έμοιαζαν με καρικατούρες, επίτηδες. Οι MOTLEY CRUE έπαιζαν με το φύλο, τη σεξουαλικότητα, την υπερβολή. Οι W.A.S.P. οι VENOM, οι KISS, όλο το ακραίο metal κλπ, ακουμπούσαν συνειδητά τα όρια της πρόκλησης, γνωρίζοντας ότι η αντίδραση ήταν μέρος του παιχνιδιού. Όλες αυτές οι μπάντες κατάλαβαν κάτι βασικό: η εικόνα δεν ήταν απλώς συνοδευτική. Ήταν όπλο. Σε συντηρητικές κοινωνίες ήταν έκφραση αντίδρασης, αργότερα στην εποχή της τηλεόρασης και των video clip, η πρόκληση ήταν τρόπος επιβίωσης και διαφοροποίησης τόσο απέναντι στο mainstream, όσο και απέναντι στον ανταγωνισμό. Ακόμα και η απλή εμφάνιση των καλλιτεχνών με ένα t-shirt και ένα jean ήταν η καθολική εικόνα της σκηνής, έξω από την καθημερινή pop οπτική των υπολοίπων.

Logos και σύμβολα, όταν το όνομα γινόταν ταυτότητα

Τα logos των συγκροτημάτων στο metal δεν είναι ποτέ απλώς ένα όνομα γραμμένο με ωραία γράμματα. Είναι σήμα, είναι υπογραφή. Είναι ένας οπτικός κώδικας που προηγείται του ήχου και συχνά τον συνοψίζει, τον ερμηνεύει και προειδοποιεί για αυτόν. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι το κάθε υποείδος της μουσικής μας συνοδεύεται σχεδόν πάντα από logos τα οποία το δηλώνουν και το οριοθετούν και οπτικά έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά, όπως άλλωστε συμβαίνει και με την θεματολογία των εξωφύλλων. Θα έχετε προσέξει πολλές φορές μπάντες, οι οποίες ανάλογα στην φάση της καριέρας όπου βρίσκονται, έχουν αλλάξει το logo τους στις κυκλοφορίες τους. Μια αλλαγή μουσικής κατεύθυνσης, αν όχι νομοτελειακά, αποτυπώνεται σε ένα νέο logo στο πλείστο των περιπτώσεων, προκειμένου να αποτυπώσει μια νέα πορεία. Σε γενικές όμως γραμμές και σε αντίθεση με άλλα μουσικά είδη, όπου το logo αλλάζει από άλμπουμ σε άλμπουμ, ανά περίοδο ή αντιμετωπίζεται ως εμπορικό εργαλείο, στο metal απέκτησε χαρακτήρα και βαρύνουσα σημασία από την αρχή.

Ένα logo σχεδιάζεται για να αντέξει στον χρόνο, να χαραχτεί σε εξώφυλλα, μπλούζες, patches και αφίσες, να γίνει μέρος της καθημερινότητας του ακροατή και να εκφράσει με βροντερό τρόπο την διαφοροποίηση από τον «έξω κόσμο». Οι αιχμηρές γραμμές, οι βαριές γραμματοσειρές, οι συμμετρίες κλπ, δεν υπάρχουν για αισθητικούς λόγους μόνο. Υπάρχουν για να δηλώσουν βάρος, ένταση και γενικά διαφοροποίηση. Ένα metal logo δεν επιδιώκει την ευκολία, συχνά είναι δύσκολο να διαβαστεί από τον «απέξω». Το logo ήταν καθοριστικό. Έβλεπες μια μπλούζα στον δρόμο και ήξερες αμέσως τι ακούει ο άλλος. Ήξερες αν «μιλάτε την ίδια γλώσσα». Σήμερα, που τα πάντα είναι άμεσα προσβάσιμα και πιο εύκολα, το logo εξακολουθεί να κουβαλά μνήμη και να προβάλει την metal κουλτούρα και ίσως γι’ αυτό παραμένει τόσο ανθεκτικό και καθοριστικό. Το metal μπορεί να αλλάζει ήχους, τάσεις, εποχές. Αλλά τα logo του παραμένουν σαν σημάδια χαραγμένα σε πέτρα, μια σαφής υπενθύμιση ότι αυτή η μουσική δεν ακούγεται απλώς, μα δηλώνεται. Και τέλος τα σύμβολα με την καταλυτική ενσάρκωσης όλης της κουλτούρας του heavy metal στο horns up, λειτούργησαν ως κοινός κώδικας.

Τα εξώφυλλα μαζί με τα logo, ίσως ο δίσκος μιλούσε πριν ακουστεί!

Η εικόνα ενός εξωφύλλου, όχι λιγοστές φορές ήταν η «πρώτη ακρόαση» για το heavy metal και τις κυκλοφορίες του χώρου. Λειτούργησε ως πρόσκληση προς τον υποψήφιο ακροατή, αλλά με τα χρόνια απέκτησε και βιωματικό τόνο γιατί, αν όχι πάντα, πολλές φορές πριν ακούσουμε, «είδαμε» στο ράφι του δισκοπωλείου, στην κασέτα σε κάποια βιτρίνα ή μας τράβηξε το μάτι ένα backpatch στην πλάτη κάποιου με δερμάτινου μπουφάν. Η εικόνα του metal, είτε των εξωφύλλων, είτε του ενδυματολογικού κώδικα, είτε των logo της εκάστοτε μπάντας, σε διάλεγε οπτικά πριν εσύ ακόμα το διαλέξεις ηχητικά.

Γιατί το εξώφυλλο ήταν η πρώτη επαφή, το πρώτο φίλτρο και σαφώς η πρώτη εντύπωση. Στο metal, αυτό δεν ήταν ποτέ ουδέτερο. Ήταν δήλωση. Τα κλασικά metal εξώφυλλα δεν προσπαθούσαν να είναι απλώς όμορφα. Προσπαθούσαν κάτι παραπάνω, να είναι αξέχαστα! Να σοκάρουν, να δημιουργήσουν αίσθηση επικινδυνότητας, να δηλώνουν παντοδυναμία και κυρίως και πάνω από όλα, κυριαρχία. Ένα εξώφυλλο έπρεπε να δηλώνει ότι αυτός ο δίσκος δεν είναι για όλους, πως είναι για συγκεκριμένους ακροατές με συγκεκριμένες απαιτήσεις και κριτήρια, φυσικά πάντα ανάλογο του ύφους και του στυλ της μπάντας. Σε μια εποχή χωρίς internet, χωρίς streaming, το εξώφυλλο λειτουργούσε ως πύλη. Αν σε τραβούσε, είχες ήδη μπει στον κόσμο της μπάντας, βλέπε IRON MAIDEN ειδικά τα χρόνια ακμής τους. Αν σε απωθούσε, υπήρχε πρόβλημα, πχ οι CRIMSON GLORY του “Strange and beautiful”. Το metal ποτέ δεν επιδίωξε καθολική αποδοχή. Το metal είναι από τα λίγα είδη όπου, αναγνωρίζεις μια μπάντα από ένα logo, θυμάσαι δίσκο από ένα εξώφυλλο, καταλαβαίνεις ένα υποείδος από χρώματα, την γραμματοσειρά και τα σύμβολα.

Κάντε μια λογική ακολουθία σκέψης:

Χωρίς εξώφυλλα:

  • Ο Eddie δεν υπάρχει!
  • Ο Derek Riggs δεν είναι απλώς εικονογράφος/σχεδιαστής, δεν είναι δημιουργός. Είναι ένα τίποτα, δεν υπάρχει και μαζί του δεν υπάρχει ούτε η κουλτούρα που δημιούργησε.

• Το (κάθε) “Powerslave” δεν είναι αυτό που είναι. Χάνεται η εμπειρία του, ο συμβολισμός του, ο χαρακτήρας, το ύφος του.

Δημήτρης Σειρηνάκης
(η συνέχεια σε λίγες μέρες)

Rock Hard Festival Greece στις 11-12 Σεπτεμβρίου στην Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων!!!

0
Festival

Festival

Μόλις ανακοινώθηκαν οι ημερομηνίες του φετινού Rock Hard Festival Greece powered by Rock Kommander, που είναι η Παρασκευή 11 και το Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου, στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων!!!

Τα συγκροτήματα, η προπώληση των εισιτηρίων και όλες οι υπόλοιπες λεπτομέρειες, θα ανακοινωθούν εντός των επόμενων εβδομάδων.

Stay tuned!

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece