Τρίτη και φαρμακερή. To Athens Extreme festival επιστρέφει, ως διήμερο αυτή τη φορά (αντί τριημέρου). Μετά από δύο χρονιές στο Temple, το ακραίο festival που έχει αρχίσει να γίνεται θεσμός, πραγματοποιείται για πρώτη φορά στο ιστορικό Κύτταρο το διήμερο 12 και 13 Δεκεμβρίου (Παρασκευή και Σάββατο αντίστοιχα). Το φετινό του line up, με εκ νέου παρουσία ονομάτων του εξωτερικού που δεν πίστευα ποτέ μου ότι θα δω, αλλά και λατρεμένων γενικότερα μπαντών, υπόσχεται ένα αξέχαστο ΠαρασκευοΣάββατο για τους θιασώτες του ακραίου ήχου. Το Rock Hard αναλαμβάνει να σας εξηγήσει με απλά και όμορφα λόγια το γιατί.
ΜΕΡΑ ΠΡΩΤΗ – 12/12
SACRIFICIAL DEATH
Εκκίνηση με αυτούς τους death/thrash λεβέντες, η νεότερη μπάντα του φετινού festival. Έχω μιλήσει για το πόσο λατρεύω το στυλ τους, που συνδυάζει SLAYER, παλιούς DEATH, KREATOR, SODOM, LEGION OF THE DAMNED και πάει λέγοντας. Ειδικά συναυλιακά που τους έχω πετύχει αρκετές φορές, με έχουν εντυπωσιάσει. Μέσα σε 5 χρόνια ύπαρξης, έχουν βγάλει ένα EP (“Glory of the dead”). Το δε ντεμπούτο άλμπουμ τους “Absolute katharsis” είναι προ των πυλών (κυκλοφορεί στις 23 Ιανουαρίου του 2026). Ωστόσο, το υλικό του έχει ήδη δοκιμαστεί στο σανίδι. Κάτι μου λέει πως αυτά τα παιδιά, έχουν πολλά να μας δείξουν και να πουν!
WHITE TOWER
Η εκπροσώπηση της συμπρωτεύουσας, επίσης ιδρυθέντες το 2020. Κλασσικό heavy metal (η πρώτη heavy metal μπάντα που παίζει στο festival κιόλας), από τους WHITE TOWER, οι οποίοι έρχονται φουριόζοι από δυνατά support το τελευταίο καιρό: TANK και TYPHUS στη Θεσσαλονίκη και εσχάτως FLAMES στη Λάρισα. Γενικά άκρως δραστήριοι συναυλιακά. Τα δύο άλμπουμ τους, “White tower” (2022) και “Night hunters” (2024) έχουν κερδίσει τις εντυπώσεις των οπαδών του ήχου, ενώ ο μασίφ ACCEPT – meets – GRAVE DIGGER χαρακτήρας τους αναμένεται να κουνήσει πολλά κεφάλια πάνω κάτω. Προσωπικά, δεν έχει τύχει ποτέ να τους δω ζωντανά, ανυπομονώ και πιστεύω πως θα περάσουμε σούπερ!
EXARSIS
Απίστευτα λατρεμένη μπάντα στο ελληνικό thrash. Ένας ήχος κάπου ανάμεσα στους VIO-LENCE, ANTHRAX, RAZOR, NUCLEAR ASSAULT, FORBIDDEN (φωνητικά) και η ενέργεια όλων αυτών μαζί επί σκηνής. Ειλικρινά κάθε φορά που τους βλέπω σε κάποιο line up συναυλίας, η αντίδραση μου είναι μια και μοναδική: “γίναμε”. Από τη σπορά του 2009 – 2010 στην ελληνική σκηνή, οι EXARSIS, μετά από 15 περίπου χρόνια, 5 full-length δίσκους, αλλαγές τραγουδιστών και πλέον σταθερό και ακούνητο line up, είναι ακόμα εδώ, ακόμα σαρώνουν και ετοιμάζουν νέο δίσκο λίαν συντόμως. 5 χρόνια από το “Sentenced to life” παραείναι πολλά. Λέτε να ακούσουμε και τίποτε καινούργιο; Μακάρι!
WARRANT
Η πρώτη μπάντα του εξωτερικού για φέτος. Στη κατηγορία “άμα μου έλεγες ότι θα τους δω, θα σε έλεγα τρελό”, από το Dusseldorf της Γερμανίας οι heavy/speed metallers WARRANT (ουδεμία προφανώς σχέση με τους Αμερικάνους συνονόματους), θα έρθουν για πρώτη φορά στα μέρη μας για να παίξουν στην ολότητα του το θρυλικό ντεμπούτο τους “The enforcer”. Δεδομένου ωστόσο, ότι έχουν επανέλθει στα πράγματα με το φετινό “The speed of metal”, δεν νομίζω ότι θα μείνουν μόνο στο ντεμπούτο. Όπως και να ‘χει, η βραδιά είναι ήδη κατά πολύ ομορφότερη με αυτή τη παρουσία από το παρελθόν του πρωτόλειου speed metal.
ENFORCER
Κάπου στα μέσα προς τέλη της πρώτης δεκαετίας του 2000, είχε εμφανιστεί ένα κίνημα αναβίωσης του κλασσικού heavy metal ήχου, δίπλα στο αντίστοιχο του thrash metal. Πρωτεργάτες σε αυτό, ήταν οι Σουηδοί ENFORCER. Τα τέσσερα πρώτα τους εξαιρετικά άλμπουμ έχουν λατρευτεί από τους οπαδούς του είδους, ο γράφων εις εξ αυτών. Το τέταρτο και αγαπημένο μου άλμπουμ τους, “From beyond” (2015) κλείνει δεκαετία και το συγκρότημα σκοπεύει να το παίξει στην ολότητα του, στην εδώ εμφάνιση του, ως headliner της πρώτης μέρας. Παρότι οι δύο τελευταίες δουλειές τους ήταν χρυσές μετριότητες, οι ENFORCER συναυλιακά είναι ισχυροί και το αποδεικνύουν περίτρανα.
ΜΕΡΑ ΔΕΥΤΕΡΗ – 13/12
ALL SINS UNDONE
Μοντέρνο thrash από μια νέα μπάντα για έναρξη της πιο ακραίας, δεύτερης μέρας του festival. Ιδρυθέντες το 2021, οι ALL SINS UNDONE, έχουν ήδη βγάλει ένα EP “Access denied” (2023) και ένα full-length “Narcissistic compulsion” (2024). Ο ήχος τους αγαπάει τους THE HAUNTED, SLAYER, ENFORCED, POWER TRIP ενώ έχει και μια εσάνς death metal (ειδικά στα φωνητικά). Το ασυνήθιστο είναι πως εδώ ο drummer είναι ο τραγουδιστής, κάτι που δεν έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε τόσο στο είδος. Μια μπάντα που να πω την αμαρτία μου, την έμαθα όσο έγραφα αυτές τις γραμμές, ενώ ανυπομονώ πραγματικά να τους δω επί σκηνής!
VOMITILE
Η εκπροσώπηση της Μεγαλονήσου. Οι death metal καταστροφείς VOMITILE. Γνώριμοι μου από εκείνο το μακελειό στο An Club τον Οκτώβριο του 2012 με ONSLAUGHT, BIO-CANCER, EXARSIS και ACID DEATH, οι Κύπριοι δεν αστειεύονται. Tόσο τα τρία full-length τους (“Igniting hate” – 2013, “Mastering the art of killing” – 2014, “Pure eternal hate” – 2018) όσο και τo φετινό EP “Face of terror” το πιστοποιεί, ενώ η μπάντα από ότι έχω καταλάβει, ετοιμάζει και full-length χτύπημα. Το VADER – meets – MALEVOLENT CREATION – meets – MORBID ANGEL ύφος τους, εγγυάται ότι θα σπάσουν πολλά κόκκαλα στην εμφάνιση τους. Άντε και μου λείψατε ρε αλάνια!
MENTALLY DEFILED
Μια φορά και ένα καιρό, ήταν μια μπάντα που αγκαζέ με τους SUICIDAL ANGELS και τους RELEASED ANGER, αναβίωσε το thrash metal στη χώρα στις αρχές του 2000. Αυτή η μπάντα λέγεται MENTALLY DEFILED. Mε το ήδη κλασσικό εντός της σκηνής “The thrash brigade” (2009), το ακόμα ανώτερο και καταστροφικό “Aptitude for elimination” (2014) και την έσχατη κυκλοφορία τους “Defiled army” ως split με τους Αμερικάνους EVIL ARMY (ακούστε χθες), οι MENTALLY DEFILED, υπόσχονται διάλυση και ορκίζονται πίστη στο circle pit το σωστό, το ορθόδοξο. Ανυπομονώ πραγματικά! Μέχρι τότε, ας θυμηθούμε τα λόγια του ποιητή: WIMPS WATCH WHILE MEN MOSH!
SEVERE TORTURE
Διπλό Ολλανδικό χτύπημα τη δεύτερη ημέρα. Μας βρήκαν μπόσικους και μας βαράνε στο ψαχνό οι της διοργάνωσης. Εδώ έχουμε το brutal death το ορθόδοξο, που γεννήθηκε από τη μήτρα των CANNIBAL CORPSE και εν τέλει δημιούργησε ένα δικό του κτήνος. Το κτήνος αυτό λέγεται SEVERE TORTURE. Από το μνημειώδες ντεμπούτο “Feasting on blood” (2000) ως και το περσινό “Torn from the jaws of death” (2024), οι SEVERE TORTURE ωρίμασαν συνθετικά, ανέβηκαν επίπεδο παικτικά και το κυριότερο, δεν σταματάνε να ξεσκίζουν σάρκες όπου σταθούν και βρεθούν. Επόμενα θύματα είμαστε εμείς, από τη σκηνή του Κυττάρου. Αν ζήσουμε, θα το διηγηθούμε. Αν.
ASPHYX
Ο μέγας επίλογος, ASPHYX. Ένα όνομα βαρύ σαν ιστορία κυρίες δεσποινίδες και κύριοι. Το δεύτερο μέρος του Ολλανδικού χτυπήματος, έτσι, με αγάπη από τη χώρα της τουλίπας. Προσωπικά, η αγαπημένη μου Ολλανδική μπάντα, όχι μόνο στο death metal αλλά γενικά. Το τελευταίο τους άλμπουμ “Necroceros” το αγάπησα για τις heavy/doom αναφορές του, ως μια άξια συνέχεια του εμφατικού σερί από το “Death…the brutal way” (2009) μέχρι και σήμερα. Πέραν του ότι περιμένουμε μια ακόμα ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΗ εμφάνιση των θρυλικών Ολλανδών (όσοι δεν τους έχετε δει ΜΗΝ το σκέφτεστε!), αφού οι SEVERE TORTURE θα μας σκοτώσουν, οι ASPHYX θα βάλουν τη ταφόπλακα.
Αυτά τα ολίγα (λέμε τώρα), ενόψει του διημέρου. Πλείστοι όσοι οι λόγοι για να βρίσκεται κάποιος εκεί κατά την άποψη μου. Ωστόσο, μπορείς να προσθέσεις και τους δικούς σου εσύ που έφτασες ως εδώ. Επιπλέον, εάν ψήθηκες από όσα γράφω πιο πάνω, ξέρεις που πρέπει να βρίσκεσαι το ΠαρασκευοΣάββατο που έρχεται. Τα λέμε στο pit!
Το τελευταίο άλμπουμ των λατρεμένων μου Δανών, VOLBEAT, με τίτλο “God of angels trust”, δεν είναι από τις αγαπημένες μου δουλειές τους. Παρόλα αυτά, μιλάμε για ένα από τα σημαντικότερα σχήματα των τελευταίων είκοσι ετών και ποτέ δεν χάνεις την ευκαιρία να μιλήσεις μαζί τους. Έτσι, κάποια στιγμή, είχαμε μιλήσει με τον μπασίστα του σχήματος, Kaspar Boye Larsen (δυστυχώς δίχως το δικαίωμα να αναδημοσιεύσουμε το video της συνέντευξης) για το άλμπουμ και το τι συμβαίνει γενικότερα με το γκρουπ και ξαφνικά διαπίστωσα ότι ποτέ δεν είχε ανέβει!!! Κάλλιο αργά, παρά ποτέ, όπως λέμε…
Πρέπει να πω ότι οι VOLBEAT είναι μία από τις αγαπημένες μου μπάντες όλων των εποχών. Και όπως έχω πει αρκετές φορές στον Michael στο παρελθόν, ένας από τους λόγους ήταν ότι, ακούγοντας το τραγούδι “RadioGirl” ξανά και ξανά, όντας ραδιοφωνικός παραγωγός, αποφάσισα να παντρευτώ τη νυν σύζυγό μου. Αυτό έγινε πριν από 16 ή 17 χρόνια. Οπότε μπορώ να πω ότι είμαι παλιός οπαδός των VOLBEAT. Θυμάμαι ότι έκανα μια περιοδεία με το συγκρότημα το 2006, ως stand-in, γιατί δεν ήμουν τότε μέλος της μπάντας. Και στην τελευταία συναυλία επρόκειτο να κυκλοφορήσει ένα άλμπουμ. Το άκουγα και το “Radio Girl” ήταν… αγαπώ αυτό το κομμάτι, αλλά ο δίσκος δεν είχε κυκλοφορήσει ακόμα, οπότε δεν μπορούσαμε να το παίξουμε. Αλλά την τελευταία μέρα της περιοδείας, το παίξαμε πολύ πριν κυκλοφορήσει το άλμπουμ. Πλέον δεν το παίζουμε τόσο συχνά.
Οι VOLBEAT είχαν πάντα ένα μοναδικό στυλ. Πώς θα λέγατε ότι αυτό το άλμπουμ το εξελίσσει ακόμη περισσότερο; Υπάρχουν κάποια κομμάτια όπου προσπάθησα να φανταστώ ότι παίζω κοντραμπάσο. Οι μπασογραμμές μου είναι βασισμένες στο τι θα έκανα αν είχα ένα upright bass. Κυρίως στα πιο rockabilly τραγούδια. Σε μερικά γρήγορα κομμάτια, αν δεν το έκανα αυτό, θα ακούγονταν περισσότερο punk rock. Αλλά αυτό είναι μάλλον στο μυαλό μου – μπορεί κανείς άλλος να μην προσέχει το μπάσο. Χαχα. Προσπάθησα πάντως να ενσωματώσω αυτή τη rockabilly/psychobilly λογική. Ο Michael απλώς γράφει όπως πάντα. Σε αυτόν τον δίσκο έχει κομμάτια που κοιτούν πίσω, στις πρώτες δουλειές, αλλά και άλλα που κοιτούν μπροστά.
Στο δελτίο τύπου αναφέρεται ότι δεν ακολουθήσατε την παραδοσιακή δομή κουπλέ-ρεφρέν. Ήταν πρόκληση για εσένα να προσαρμοστείς σε τραγούδια που δεν ακολουθούν αυτό το κλασικό μοτίβο; Το τραγούδι που αποκαλούμε “The Goat” (σ.σ. μιλάμε για το “In the Barn of the Goat Giving Birth to Satan’s Spawn in a Dying World of Doom”), με τον πολύ-πολύ μακρύ τίτλο… όταν το έφερε ο Michael, είπα: είναι υπέροχο, αλλά πού είναι το ρεφρέν; Δεν έχει ρεφρέν. Κι εκείνος είπε: ναι, δεν είναι ωραίο; Και σε άλλα κομμάτια νόμιζα ότι πηγαίναμε για κλασικό verse–chorus–verse–C part. Και δεν ήταν καθόλου έτσι. Μου πήρε χρόνο να συνηθίσω, γιατί είναι κάτι που δεν είχα ξανακάνει. Βέβαια στα παλιά τραγούδια, όπως στο “Pool of Booze”, δεν υπάρχει παραδοσιακή δομή. Ακολουθούσαμε απλώς ό,τι ακουγόταν καλό. Αυτή ήταν και η λογική του Michael στη σύνθεση τώρα.
Η επέμβαση στον λαιμό του Michael επηρέασε το συγκρότημα και τον δίσκο; Ειλικρινά, νομίζω ότι αυτή είναι μία από τις καλύτερες ηχογραφήσεις που έχει κάνει. Η φωνή του ακούγεται υπέροχη. Ήταν καλή και πριν, αλλά δεν ακούω καμία αρνητική αλλαγή. Φυσικά μας επηρέασε το ότι δεν μπορούσαμε να προβάρουμε για μήνες. Προσπαθήσαμε λίγο χωρίς φωνητικά, αλλά η φωνή είναι μεγάλο μέρος των VOLBEAT, οπότε ήταν κάπως περίεργο.
Πιστεύεις ότι η ενασχόληση του Michael με τους AsInHell έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργική διαδικασία του “GodOfAngelsTrust”; Ναι, πιστεύω πως ναι. Όταν έγραφε AsInHell, ήταν μέσα σε αυτό το death metal mindset, πίσω στις ρίζες. Και πραγματικά πιστεύω ότι έμεινε σε αυτή τη νοοτροπία. Τα πρώτα 5–6 κομμάτια του νέου VOLBEAT είναι πιο heavy, πιο μη παραδοσιακά στη δομή τους. Μετά από εκεί, επέστρεψε σε αυτό το ύφος με τα μεγάλα ρεφρέν. Νομίζω ότι αυτό οφείλεται στους AsInHell. Χωρίς αυτούς, το άλμπουμ δεν θα ακουγόταν έτσι.
Το “GodOfAngelsTrust” μπορεί να ακουστεί και ως “g.o.a.t.”. Υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος; Παντού εμφανίζεται μια κατσίκα — στο εξώφυλλο, στο lyricvideo… Τι γίνεται με τις κατσίκες; Δεν τον έχω ρωτήσει ευθέως, αλλά νομίζω ότι έχει να κάνει με το ότι η κατσίκα είναι ανέκαθεν ο outsider, το «μαύρο πρόβατο». Είναι επίσης και στη σφαίρα του heavy metal, παίζοντας λίγο με αυτά τα στοιχεία. Νομίζω ότι έχει και μια δόση χιούμορ. Να μην το παίρνουμε πολύ σοβαρά. Δεν είμαστε σατανιστικό συγκρότημα.
Και έχετε και αυτό το τραγούδι… «In the barn of the goat, giving birth to Satan spawn in the dying doom dying bird of doom». Ένας τίτλος που ξεχνιέται με ευκολία… Γιατί ένας τόσο μακρύς τίτλος, τύπου BAL–SAGOTH; Αυτό είναι το κομμάτι που έλεγα ότι δεν έχει ρεφρέν.
Ναι, αλλά ο τίτλος; Δεν έχω ιδέα πώς το σκεφτήκαμε. Όταν μας είπε: «Αυτός είναι ο τίτλος», νόμιζα ότι μας έκανε πλάκα. Πώς θα το θυμάμαι; Αλλά είναι, ας πούμε, η κορύφωση του τραγουδιού. Αυτό που τραγουδάει στο σημείο εκείνο. Αυτό είναι ίσως το «ρεφρέν». Χαχα.
Το “By a Monster’s Hand” μιλάειγιαένανserial killer. Στο τέλος του δίσκου υπάρχει το δεύτερο μέρος, “EnlighteningtheDisorder”. Θα υπάρξει και συνέχεια σε βίντεο; Το πρώτο ήταν φανταστικό. Όχι, δεν υπάρχει κάτι προγραμματισμένο. Αλλά και εγώ αγαπώ το βίντεο. Είναι κάπως τρομακτικό.
Θα τα παίξετε συνεχόμενα στις συναυλίες σας; Δεν νομίζω. Στο setlist που προβάρουμε τώρα θα παίξουμε μόνο το πρώτο μέρος. Αλλά ποτέ δεν ξέρεις.
Στο δίσκο κάνετε πολύ «genrehopping». Υπάρχουν πολλά διαφορετικά είδη μουσικής. Ποιο τραγούδι απολαύσατε περισσότερο να παίξετε; Το “Better Be Fuelled”. Και στην πρόβα, και στο στούντιο. Έχει το walking bass, το rockabilly feeling. Λατρεύω να το παίζω. Το προβάρουμε σήμερα και όλοι γελούσαμε και περνούσαμε τέλεια. Είναι up-tempo, σχεδόν χορευτικό, ιδανικό για μπίρες. Ανυπομονώ να το παίξουμε live.
Οι VOLBEAT έχουν τεράστια παγκόσμια επιτυχία. Νιώθεις περισσότερη πίεση ή περισσότερη ελευθερία μπαίνοντας στο στούντιο; Δεν νιώθω πίεση — πέρα από το ότι πρέπει να παίξω καλά. Δεν αισθάνομαι πίεση από τον Τύπο ή τους οπαδούς. Αυτή έρχεται μετά, όταν αρχίζουν οι κριτικές και ιδιαίτερα όταν παίζουμε live. Εκεί είναι αγχωτικό, γιατί θέλεις ο κόσμος να αγαπήσει αμέσως τα νέα κομμάτια — κάτι που φυσικά δεν γίνεται ποτέ αμέσως.
Πιστεύω όμως ότι έχετε τόσο πιασάρικα τραγούδια σε κάθε δίσκο, που μπορείτε να αρπάξετε το κοινό από την πρώτη εκτέλεση. Έχετε φανατικό κοινό και νομίζω ότι είστε πλέον σε θέση να έχετε 4–5 crowdpleasers και 5–6 τραγούδια πιο πειραματικά. Αυτό νιώθω ακούγοντας το νέο άλμπουμ: μια μπάντα που κάνει ό,τι θέλει. Χαίρομαι πολύ που το λες. Πράγματι, υπάρχουν κάποια τραγούδια που πρέπει να παίζουμε κάθε βράδυ. Αλλά υπάρχει και ένα κομμάτι του set όπου μπορούμε να βάλουμε νέο υλικό. Αυτά τα 5–6 νέα τραγούδια θα εναλλάσσονται, ώστε μέχρι το τέλος της περιοδείας να έχουμε παίξει όλο το άλμπουμ. Αλλά όσο περνούν τα χρόνια, το setlist γίνεται πιο δύσκολο. Έχεις περισσότερους δίσκους, περισσότερα «απαραίτητα» τραγούδια. Πρέπει να παίζουμε όλο και περισσότερη ώρα. Γι’ αυτό ο Bruce Springsteen παίζει τρεισήμισι ώρες. Μακάρι να είχαμε κι εμείς τη φυσική κατάσταση, αλλά δεν την έχουμε.
Το τι έχουν προσφέρει οι FLAMES στην ελληνική σκηνή είναι περιττό να αναλυθεί και είναι κάτι που δεν αμφισβητείται από κανέναν. Τρία χρόνια μετά το ισοπεδωτικό “Resurgence” που σηματοδότησε την επιστροφή τους στα δισκογραφικά δρόμενα, οι θρυλικοί thrashers επανέρχονται με κεκτημένη ταχύτητα με το “Frequency of illusion”, το όγδοο άλμπουμ τους. Προσωπικά το περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία καθώς και το “Resurgence” με είχε ενθουσιάσει αλλά και η προακρόαση του Σάκη Φράγκου με είχε πορώσει άσχημα. Με μεγάλες προσδοκίες λοιπόν, έβαλα να ακούσω το “Frequency of illusion” και το αποτέλεσμα ήταν αυτό ακριβώς που περίμενα. Μακελειό.
Προφανώς μιλάμε για thrash metal παλαιάς, ορθόδοξης κοπής, ξέρετε τώρα, riffs ξυράφια, υπερηχητικές ταχύτητες από μία μπάντα που δεν αποποιείται το ένδοξο παρελθόν της αλλά παράλληλα τολμά να εξερευνήσει και άλλα μονοπάτια και μάλιστα με μεγάλη επιτυχία. Για του λόγου το αληθές, αξίζει να αναφέρουμε το “The great deceiver” , ατμοσφαιρικό με μία αύρα ROTTING CHRIST, το καθηλωτικό “The arsonist”, από τις αγαπημένες μου στιγμές του δίσκου, και το ρυθμικό “Ornea” που παρουσιάζουν μια άλλη, πολύ ενδιαφέρουσα δυναμική της μπάντας.
Οι παλιές αγάπες προς το Τευτονικό thrash metal και το αλκοόλ δεν κρύβονται, όπως αποδεικνύει το SODOM-meets-TANKARD “Thrashin’ beer” , προορισμένο να δημιουργήσει πανικό στις συναυλίες τους. Από εκεί και πέρα, ο κακός χαμός, τι να πιάσεις και τι να ξεχωρίσεις από τις βόμβες που σκάνε ξεκινώντας από το εναρκτήριο “The hunter” που δείχνει το πάθος, την εμπειρία τους αλλά και την αστείρευτη έμπνευση των FLAMES. Προσωπικές μου αδυναμίες είναι τα σαρωτικά “Lightbringer” και “ Epic”, αν και τα υπόλοιπα κομμάτια δεν υπολείπονται σε ποιότητα και δύναμη.
Φυσικά, το κερασάκι στην τούρτα σε όλον αυτόν τον ηχητικό όλεθρο δεν είναι άλλο από την επανεκτέλεση του “Dressed in black suede” από το θρυλικό ντεμπούτο τους, “Made in hell” , που όπως επεσήμανε και ο Σάκης στην προακρόαση, συνδέει το παρόν της μπάντας με τα 40 χρόνια που πέρασαν από την κυκλοφορία αυτού του ιστορικού, από κάθε άποψη, δίσκου. Και ναι, πολύ χάρηκα και εγώ να ακούω όχι απλά κανονικά, αλλά ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΑ τύμπανα από τον Νίκο και το τραγούδι ακούγεται σαν μια εντελώς νέα σύνθεση! Πολύ όμορφη κίνηση που σίγουρα σε εμάς που είμαστε, χμ, κάποιας ηλικίας και ζήσαμε δια ζώσης την κυκλοφορία του “Made in hell” θα φέρει σίγουρα ρίγη συγκίνησης.
Για την απόδοση της μπάντας, δεν έχω να πω τίποτα, τα παιδιά βρίσκονται με κλειστά μάτια και ο καθένας δίνει τον καλύτερο τους εαυτό. Οι γερόλυκοι παίζουν μεγάλη μπάλα και δεν χαρίζουν κάστανα σε κανέναν, ιδίως σε όσους νόμιζαν ότι το “Resurgence” ήταν απλά ένα πυροτέχνημα.
Αν το “Resurgence” σηματοδότησε την επιστροφή τους, το “Frequency of illusion” επιβεβαιώνει με το πιο εμφατικό τρόπο ότι οι FLAMES ήρθαν για να μείνουν για τα καλά! Και πολύ μας χαροποιεί αυτό!
Τέταρτο άλμπουμ για τους Αθηναίους ΗΕΑDQUAKE που έρχεται μετά από απουσία 11 ολόκληρων ετών από την προηγούμενή τους δουλειά. «Άξιζε αυτή η αναμονή;» θα ρωτήσει κάποιος και η απάντηση είναι «φυσικά και ναι». Με τον νέο τους δίσκο, το σχήμα είχε φυσικά όλο τον χρόνο στο να επεξεργαστεί, να πειραματιστεί, να “εξελίξει” τις νέες συνθέσεις και ακούγοντας το τελικό αποτέλεσμα καταλαβαίνουμε ότι το αποτέλεσμα κρίνεται άκρως επιτυχημένο.
Με εξαιρετική παραγωγή που δίνει όγκο στο groove και τα riffs της μπάντας και επιτρέπει στο κάθε όργανο να ακούγεται ευδιάκριτα, οι HEADQUAKE εδώ πετυχαίνουν να μας παρουσιάσουν έναν από τους καλύτερους heavy rock δίσκους της χρονιάς σε παγκόσμιο επίπεδο για το είδος που αντιπροσωπεύουν. Και οι επτά συνθέσεις του δίσκου έχουν εξαιρετικό ενδιαφέρον και η κάθε μια τους παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή ενός πραγματικά ομοιογενούς δίσκου.
Το αγαπημένο μου “Belong to the past”, ένα αργόσυρτο heavy doom κομμάτι με εξαιρετικά φωνητικά, φοβερό refrain που σου κολλάει στο μυαλό και ένα solo προς στο τέλος που έρχεται σαν κερασάκι στην τούρτα να το απογειώσει. Από τα τραγούδια που έχω ακούσει περισσότερες φορές μέσα στην χρονιά. Το “Hey my man” είναι ένα στακάτο heavy rock κομμάτι με εξαιρετικές κιθάρες και groovy ρυθμό, το εναρκτήριο και πρώτο single “Ηigher than you” είναι ένα κομμάτι με alternative metal επιρροές που συνδέει τον νέο δίσκο με το ντεμπούτο τους πριν δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια. Ένα από τα καλύτερα κομμάτια του “The weight of forever” είναι το “World as a hole” που κλείνει και την πρώτη πλευρά του δίσκου. Ένα ψυχεδελικό κομμάτι, κάπου ανάμεσα στους ΑΙC/ CORROSION OF CONFORMITY/MONSTER MAGNET που σε παρασέρνει με την ατμόσφαιρα του και τις εναλλαγές στο ρυθμό.
Οι ταχύτητες θα ανέβουν με το “Release me” που ακολουθεί στην δεύτερη πλευρά. Πιο up tempo heavy rock, ρυθμικό και στακάτο και αυτό φαίνεται ότι θα λειτουργεί ιδανικά στις live εμφανίσεις τους, θυμίζει αρκετά τους πρόσφατους ΝΙGHTSTALKER. Το heavy doom του “My soul” επηρεάζεται από τους πρώιμους SABBATH ενώ το “Lives Collide” είναι ένα heavy rock κομμάτι που κλείνει τον δίσκο με ανεβασμένα γκάζια με τα solos στο τέλος να έρχονται θαρρείς στοχευμένα για να ρίξουν πανηγυρικά την αυλαία.
Το “The weight of forever” είναι ένας απολαυστικός δίσκος που όσο τον ακούς τόσο θέλεις να μην τελειώσει και η μικρή σχετικά διάρκεια του σε παρακινεί να το βάλεις ξανά στο πλατό. Το ωραίο artwork τόσο στο εξώφυλλο όσο και στο εσωτερικό του δίσκου θα ανταμείψει αυτούς που θα επιλέξουν το φυσικό format. Όπως ανέφερα και στην αρχή, ο δίσκος είναι κορυφαία επιλογή για όσους αρέσκονται στο heavy rock ύφος. Αν είστε από αυτούς που παρακολουθείτε αυτή την σκηνή και δεν το έχετε ανακαλύψει ακόμα- λίγο δύσκολο μου φαίνεται- για κάποιο λόγο, κάντε μια χάρη στον εαυτό σας κα τσεκάρετε άμεσα. Οι ΗΕΑDQUAKE αναγεννήθηκαν και μας το παρουσιάζουν με τον καλύτερο τρόπο.
“From Dallas, Texas, MYTH CARVER strikes with a modern force rooted in classic heavy metal…”
Έτσι ξεκινάει το ενημερωτικό δελτίο που συνοδεύει τούτο το promo, έτσι ξεκινώ κι εγώ. Τώρα που το βλέπω, θα μπορούσα κάλλιστα να έχω σταματήσει ακριβώς πριν το “strikes” και να έχω γίνει απολύτως κατανοητός. “FromDallas, Texas, MYTHCARVER!”. Σαν να παρουσιάζεις κάποιον παλαιστή ή πυγμάχο! Τεξανό ατσάλι λοιπόν, «εγγύηση ποιότητας» όπως λέει ο φίλος μου ο Νίκας, «αδάμαστο» όπως λέει πολύ χαρακτηριστικά ο τίτλος του εναρκτήριου “Untamed steel” το οποίο βάζει φωτιά στα ηχεία μας με το «καλημέρα» και τα πολλά λόγια είναι φτώχια, θα πω εγώ, για να περάσουμε γρήγορα στις συστάσεις.
Οι MYTH CARVER έρχονται στο παρόν για να παίξουν κολασμένο heavy/power/speed metal, έχοντας ένα crossover, thrash και deathcore παρελθόν. Παρελθόν που σε καμία των περιπτώσεων δεν θα το χαρακτήριζες ως «σπουδαίο», αν και από τις τάξεις τους έχει περάσει ο Chris Whetzel των POWER TRIP. Το “Twist of Fate” είναι το παρθενικό τους πόνημα, έχει τη μορφή EP και μάλιστα κυκλοφορεί για δεύτερη φορά μέσα στη χρονιά. Πως; Αρχικά βγήκε τον περασμένο Μάρτιο σε ηλεκτρονική μορφή, μέσω του bandcamp της μπάντας και τώρα, στα τέλη Νοεμβρίου, σε CD και βινύλιο μέσω της No Remorse Records. Οπότε δίδεται πλέον η ευκαιρία και σε όσους πιστεύουν πως τη μουσική πρέπει να την πιάνεις στα χέρια σου αλλιώς δεν είναι μουσική (κάτι που δεν στέκει σε καμία των περιπτώσεων, αλλά δεν θα το αναλύσουμε εδώ), να το αποκτήσουν σε αναβαθμισμένη έκδοση, με τα δύο επιπλέον κομμάτια να ανεβάζουν το σύνολο στα έξι.
Στις επιρροές του γκρουπ, ακούμε μπάντες τόσο κλασσικές όσο και σύγχρονες των MYTH CARVER με ανάλογες αρετές, κάτι που αποδεικνύει πως η διαχρονικότητα στη heavy metal μουσική είναι ένα χαρακτηριστικό το οποίο δε θα εκλείψει, ακόμη κι όταν εκλείψουν οι (πολύ) μεγάλοι της σκηνής. Πάντα αυτοί που έρχονται, θα επηρεάζονται από αυτούς που βρίσκουν να θριαμβεύουν ήδη. Έτσι, μαζί με τους JUDAS PRIEST, τον Ozzy όταν κρατούσε την εξάχορδη ο Jake E. Lee και τους πρώιμους METALLICA, αν «προχωρήσεις» λίγο μέσα στα χρόνια, θα βρεις τους NASTY SAVAGE, τους METAL CHURCH (κυρίως των δύο πρώτων δίσκων) και φτάνοντας στο «σήμερα», τους SUMERLANDS, RIOT CITY και TRAVELER.
O Daniel Schmuck έχει μια «λυσσώδη» φωνή, που κρατά αμείωτο το γρέζι της είτε την ακούμε σε χαμηλές, είτε σε υψηλές συχνότητες. Η χροιά του δε, σε κάποιες φάσεις, μου θύμισε την αντίστοιχη του Jean-Pierre Abboud και μόνο θετικό το βρίσκω αυτό. Το κιθαριστικό δίδυμο των Tom Reyes και Jayson Braffett έχει στην φαρέτρα του έναν σωρό από riffs και leads που σίγουρα θα σε ενθουσιάσουν, εάν και εφόσον ταυτίζεσαι εκ των πραγμάτων μ’ αυτά που διάβασες ως τώρα, ενώ οι Andrew Messer (μπάσο) και Steven Rodriguez (τύμπανα) προσθέτουν το απολύτως απαραίτητο groove στο «τόσο, όσο» rhythm section. Η παραγωγή πάλι, είναι γοητευτικά «παλαιομοδίτικη», αν και ομολογώ ότι δε θα μπορούσα να σκεφτώ μια διαφορετική προσέγγιση. Είναι κι αυτός ένας τρόπος για να τιμηθούν τα 80s, εδώ που τα λέμε.
Οι MYTH CARVER έχουν όλα τα φόντα και όλα τα εφόδια, να γίνουν το επόμενο «καυτό» όνομα στο σύγχρονο heavy metal. Να πιάσουν επίπεδα RIOT CITY, για να σου δώσω να καταλάβεις. Τι χρειάζεται; Να εξακολουθήσουν να δουλεύουν με την ίδια ζέση και να μην «καβαλήσουν καλάμι». Γιατί το όπως φαίνεται μπόλικο συνθετικό τους ταλέντο, από μόνο του, δεν πετυχαίνει και πολλά. Το έχουμε δει το έργο, ουκ ολίγες φορές.
Βαθμολογία στα EPs δε μπαίνει, αλλά τι κατάλαβες; Είναι (πολύ) καλό, ή όχι;
«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: PHANTOM CORPORATION ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Time and tide” ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Supreme Chaos Records ΣΥΝΘΕΣΗ:
Leif – Φωνητικά
Philipp – Κιθάρα
Arne Lead – Κιθάρα
Ulf – Μπάσο
Marc – Τύμπανα ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Bandcamp Deezer Facebook Instagram Spotify Tidal
Καιρό είχα να ακούσω λίγο στιβαρό death metal και ευτυχώς ο Δημήτρης μου έστειλε να ακούσω το δεύτερο άλμπουμ των Γερμανών PHANTOM CORPORATION, με τίτλο “Time and tide”. Ετούτοι εδώ οι λεβέντες γεννήθηκαν από τις στάχτες των διαλυμένων DEW-SCENTED από δύο μέλη τους, του ντράμερ Marc-Andrée Dieken και τον τραγουδιστή Leif Jensen και ύστερα από δύο EP, κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους, “Fallout”, δύο χρόνια πριν. Η νέα τους δουλειά, πατάει γερά, όπως είναι φυσιολογικό στους DEW-SCENTED, αλλά δεν είναι αυτή μόνο η βασική επιρροή τους.
Προσωπικά διέκρινα ψήγματα από πρώιμους (πολύ πρώιμους όμως!) ATROCITY, BENEDICTION και DISMEMBER, χωρίς να λείπει και η λοξή ματιά προς την άλλη μεριά του Ατλαντικού. Λυσσασμένες συνθέσεις που αγγίζουν τα όρια του crust, χωρίς όμως να τα υπερβαίνουν, ογκώδη riff, και αλυχτιασμένα φωνητικά. Κάποιες «τσαχπινιές» κεντρίζουν ακόμα περισσότερο το ενδιαφέρον, όπως για παράδειγμα το, ούτε δύο λεπτά έπος “Krokodil” που ακούγεται τόσο στιχουργικά όσο και μουσικά σαν ένας φόρος τιμής στους NILE ή το “Western apocalypse” που κάτι μου βγάζει από KREATOR εποχής “Endless pain”. Γενικά το άλμπουμ ξεφεύγει από τα στερεότυπα του αργόσυρτου death metal, και επιστρέφει στις ρίζες του, τότε που το death ήταν ταχύτατο, βασισμένο στις νόρμες του thrash, αλλά με αυτόν τον χαρακτηριστικό ήχο – οδοστρωτήρα.
Ακούγοντας το “Time and tide” δεν μπόρεσα να μην παρατηρήσω την εξαιρετική ποικιλία στα riff που αποκλείει κατηγορηματικά την όποια πιθανότητα να χαρακτηριστεί το άλμπουμ βαρετό, παρά το ανελέητο σφυροκόπημα σε όλη του τη διάρκεια (ιδανική, παρεμπιπτόντως, γύρω στα 42 λεπτά) ενώ πολύ σημαντικό ρόλο , ως είθισται, παίζουν τα φωνητικά, και στην προκειμένη περίπτωση ο Jensen ακούγεται όπως ακριβώς θα έπρεπε.
Προσωπικά ευχαριστήθηκα πολύ όλο το άλμπουμ. Λίγο παραπάνω ξεχώρισα το “Krokodil” για τους λόγους που προανέφερα, τα σκοτεινά “Sorcerer” και “For all the wrong reasons”, και φυσικά το εναρκτήριο “ Frantic distruption” που δείχνει το στίγμα του μακελειού που θα ακολουθήσει με το καλημέρα. Αν λοιπόν θέλετε το death metal σας ωμό, ακατέργαστο και βάρβαρο, μην ψάξετε παραπέρα. Το “Time and tide” είναι για εσάς. Από τις πολύ ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς για το συγκεκριμένο ιδίωμα!
(8/10)
Θοδωρής Κλώνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: SONS OF HADES ΤΙΤΛΟΣΔΙΣΚΟΥ: “Tombs of the Blind Dead” ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Floga Records ΣΥΝΘΕΣΗΜΠΑΝΤΑΣ: Apostolis K – Κιθάρες, φωνητικά
Vasilis K – Κιθάρες
Alex G – Μπάσο
Vangelis F – Τύμπανα ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Facebook Instagram Bandcamp
Περίεργο πράγμα το μυαλό. Μπορεί να μην θυμάμαι τι έφαγα εχθές, αν όμως κάτσω να δω, ας πούμε, το “Rocky IV”, θα αρχίσω να λέω τους διαλόγους απ’ έξω πιο γρήγορα και από τις γροθιές του Συλβέστρου! Πού θέλω να καταλήξω… Όταν ο Δημήτρης μου έστειλε το άλμπουμ αυτό για κριτική, αρχικά, και ελπίζω να μην με παρεξηγήσουν τα παιδιά, με έπιασε γέλιο, καθώς μου ήρθε στο μυαλό η σειρά “50-50” και το επεισόδιο όπου οι τρεις πρωταγωνιστές φτιάχνουν μπάντα με όνομα… “Τα παιδιά του Άδη” (σ.Δ.Τ: και ποιος μου λέει εμένα, πως δεν σκέφτηκαν κι αυτοί το ίδιο;)! Ας αφήσουμε όμως την πλάκα και ας μιλήσουμε σοβαρά.
Οι SONS OF HADES είναι μια νεοσύστατη ανίερη τετράδα από την Αθήνα και το “Tombs of the blind dead” είναι η πρώτη τους δουλειά. Τι θα ακούσετε εδώ; Κολασμένο death/thrash metal, σε υπερηχητικές ταχύτητες και με riffs – πριονοκορδέλα που οδηγούν σε ακατάπαυστο headbanging, με βασικές επιρροές τους VENOM, πρώιμους BATHORY και SODOM, χωρίς όμως να λείπουν και ψήγματα από πιο κλασικά ακούσματα, με πιο βασικό αυτό των MERCYFUL FATE. Φυσικά δεν θα έλειπαν και κάποια λοξοκοιτάγματα σε πιο black καταστάσεις, χωρίς όμως αυτά να υπερκαλύπτουν τα πιο old school ακούσματα.
Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν μιλάμε μόνο για ταχύτητα, αλλά και για ποιότητα, κάτι που αντικατοπτρίζεται όχι μόνο στις καλοδουλεμένες συνθέσεις αλλά κυρίως στα εξαιρετικά κιθαριστικά solos. Ακούστε για παράδειγμα το “Ghost galleon” και το προσωπικό αγαπημένο μου “La machera del Demonio” και είμαι σίγουρος ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου. Επίσης δώστε μια επιπλέον προσοχή στο δεκάλεπτο έπος “La noche de las Gaviotas”, μια φοβερή σύνθεση που περικλείει όλες τις επιρροές των SONS OF HADES.
Επιπλέον bonus για μένα, η θεματολογία του δίσκου που βασίζεται σε κλασικές horror ταινίες, με αποκορύφωμα τις ταινίες “Blind dead” που είναι από τις πιο αγαπημένες μου σειρές ταινιών τρόμου. Εξαιρετικό γούστο τα παιδιά και μπράβο τους! Συνοψίζοντας, το “Tombs of the blind dead” είναι ένα πολύ ελπιδοφόρο ντεμπούτο. Μιλάμε για ένα old school death/thrash ανοσιούργημα που δεν θα αφήσει κανέναν φίλο του είδους παραπονεμένο. Και είμαι σίγουρος ότι οι SONS OF HADES θα μας απασχολήσουν πάρα πολύ στο μέλλον.
(8 / 10)
Θοδωρής Κλώνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: STAR.GATE ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “The moment of a lifetime” ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Steel Gallery/Arkeyn Steel Records ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ: Κώστας Δομενικιώτης – Μπάσο
Σάκης Μπαντής – Πλήκτρα
Δημήτρης Τικτόπουλος – Φωνητικά
Άνθιμος Μαντι – Κιθάρα ΚΑΛΕΣΜΕΝΟΙ ΜΟΥΣΙΚΟΙ:
Στέργιος Κουρού – Τύμπανα ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ: Officialsite Facebook YouTube SteelGalleryofficialsite
Έναν μόλις χρόνο μετά το πολύ αξιόλογο “Escaping the Illusion”, οι Θεσσαλονικείς STAR.GATE επιστρέφουν με τον νέο τους δίσκο, που φέρει τον τίτλο “The moment of a lifetime”. Σε μια πορεία 20+ ετών, οι STAR.GATE έχουν κυκλοφορήσει, με το φετινό, επτά studio άλμπουμ, όλα μέσω της Steel Gallery/Arkeyn Steel Records. Άνετα θα μπορούσαν λοιπόν να χαρακτηριστούν «βετεράνοι» της σκηνής και μια από τις κλασσικές και αναγνωρίσιμες μπάντες της Θεσσαλονίκης. Και μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια, είχαν μεν κάποιες αναπόφευκτες αλλαγές στην σύνθεσή τους, ωστόσο ο «κορμός» τους παρέμεινε ο ίδιος, δείγμα του κοινού οράματος που υπάρχει ανάμεσα στα ιδρυτικά μέλη.
Επί προσωπικού, ενώ οι STAR.GATE θεωρητικά ανήκουν στα ακούσματά μου και ανέκαθεν ήταν ένα σχήμα που κυκλοφορούσε αντικειμενικά αξιόλογες δουλειές, ποτέ δεν κατάφεραν να με κερδίσουν ολοκληρωτικά. Το “Escaping the Illusion” όμως μου χτύπησε τις πρώτες «καμπάνες», για να έρθει το “The moment of a lifetime” να με «αναγκάσει», με την ποιότητά του, να στρέψω ολοκληρωτικά το βλέμμα μου πάνω τους. Και εξηγούμαι: Μέχρι τώρα, οι Θεσσαλονικείς έπαιζαν κατά κύριο λόγο ευρωπαϊκής υφής power metal, με αρκετά neoclassical στοιχεία. Εδώ όμως, αλλάζουν τον ήχο τους σε κάτι που ειλικρινά, δεν περίμενα να ακούσω…
Με τον αρχικό τραγουδιστή Δημήτρη Τικτόπουλο να επιστρέφει, οι STAR.GATE κυκλοφορούν τον νέο δίσκο των ROYAL HUNT! Και δεν είμαι ούτε στο ελάχιστο υπερβολικός, ή παραπλανητικός. Όσοι από εμάς λατρέψαμε δίσκους σαν το “Moving target”, το “Paradox” και το “Fear” (η καλύτερη τριάδα τους, η απόλυτη ακμή των Δανών), στο άκουσμα του “The moment of a lifetime” είναι βέβαιο πως θα ενθουσιαστούμε. Μόνο σε δύο συνθέσεις, αλλάζει κάπως το μοτίβο: Στο “Dance in the crimson sky” που θυμίζει πολύ τους υποτιμημένους neoclassical power metallers AT VANCE και στο “Pain”, το οποίο άνετα θα μπορούσε να βρίσκεται σε κάποιο δίσκο των ANGRA, από το “Fireworks” και μετά. Όλο το υπόλοιπο άλμπουμ, είναι γεμάτο από, μέρος έστω, της μαγείας των σπουδαίων Δανών.
Πέραν των μελωδιών σε πλήκτρα και κιθάρα, αυτό που ξεχωρίζει αμέσως είναι η πληθώρα των εξαίσιων refrains. Οκτώ τραγούδια υπάρχουν στον δίσκο, οκτώ υπέροχα refrains ακούς. Και ο Τικτόπουλος με την εύθραυστη λυρικότητα που χαρακτηρίζει τη φωνή του, η οποία ενίοτε αποκτά δραματικό τόνο και δε διστάζει να «γρεζάρει» ταυτόχρονα, τα «απογειώνει». Για το μόνο που θα «γκρινιάξω» λίγο, είναι για την παραγωγή, η οποία αν και στις υπόλοιπες πτυχές του ήχου τα πάει πολύ καλά, στο rhythm section θα ήθελα να υπάρχει περισσότερος όγκος, ειδικά στα τύμπανα. Στοιχείο που βέβαια, δεν στερεί κάτι από την απόλαυση του άλμπουμ αυτού.
Εν κατακλείδι, το “The moment of a lifetime” είναι, για μένα πάντα, μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Σίγουρα είναι το ανώτερο δισκογραφικό πόνημα των STAR.GATE ως τώρα και αν έχω το δικαίωμα να εκφράσω μια γνώμη, θα πρέπει να είναι το πρώτο βήμα της νέας τους ηχητικής κατεύθυνσης. Από Europower-άδικες μπάντες δεν πάσχουμε παγκοσμίως, έχουμε μπόλικες και μάλιστα δεν ακούμε και ιδιαίτερα εμπνευσμένη μουσική από δαύτες, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Από αρχοντικό, συμφωνικό hard rock όμως, πάσχουμε και το θέλουμε. Και κάτι ακόμη: Τέτοια συγκροτήματα, ας τα βλέπουμε και live ρε παιδί μου… Ανεβαίνει το επίπεδο!
(8 / 10)
Δημήτρης Τσέλλος
Split: IRONVOID, ORODRUIN – “AltarofWorship”
Κλείνουμε με ένα ενδιαφέρον split. Δύο από τα πολύ αξιόλογα σχήματα της σύγχρονης σκηνής του doom metal, οι Αμερικανοί ORODRUIN και οι Βρετανοί IRON VOID, ένωσαν τις δυνάμεις τους για να αποτίσουν, στο “AltarofWorship”, τον δικό τους φόρο τιμής στους θρυλικούς PAGAN ALTAR. Στο δισκάκι αυτό λοιπόν, οι IRON VOID συμμετέχουν με την διασκευή στο “Highway Cavalier”, το δικό τους “The tolling bell” σε studio και live εκτέλεση και το “Grave dance” σε live. Οι ORODRUIN αντίστοιχα με studio και live διασκευή στο “In the wake of Armadeus”, live εκτέλεση τους δικού τους “Man of Peace” και με το “In this place”. Για τους οπαδούς των δύο αυτών σχημάτων αλλά και γενικά του αυθεντικού, γνήσιου doom, η συλλογή αυτή σίγουρα δεν περνά απαρατήρητη. Για τους «αμύητους» και τους υπολοίπους, ας δοθεί προτεραιότητα στις δισκογραφίες τους, οι οποίες αποτελούνται από πολύ αξιόλογους δίσκους.
Οι SOEN κυκλοφορούν το καθηλωτικό τρίτο single «Discordia» από το επερχόμενο στούντιο άλμπουμ “Reliance”, το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 16 Ιανουαρίου μέσω της Silver Lining Music. Για προπαραγγελίες επισκεφθείτε αυτόν τον σύνδεσμο.
Οι SOEN είναι μια μπάντα ικανή να «σκίσει» τη σάρκα σου με την απόλυτη δύναμή της και, λίγες στιγμές αργότερα, να απαλύνει τον πόνο με υπέροχες μελωδίες—και το νέο single «Discordia» δεν αποτελεί εξαίρεση. Το τραγούδι οδηγεί τον ακροατή σε μια μουσική εξερεύνηση, αντιπαραθέτοντας πλούσιες, σκοτεινές στιγμές με συντριπτικά κύματα ασταμάτητης έντασης.
«Το Discordia είναι το αποτέλεσμα του ότι πιέσαμε τους εαυτούς μας σε διαφορετικά εδάφη, τόσο ηχητικά όσο και συναισθηματικά», σχολιάζει ο ιδρυτικό μέλος και ντράμερ Martin Lopez. «Πειραματιστήκαμε με πιο σκοτεινές υφές ώστε να αποτυπώσουμε την πτώση από την αυτοπροστασία στην απομόνωση».
«Το κομμάτι βρίσκεται στην ένταση ανάμεσα στην ανάγκη για σύνδεση και την τάση να χτίζουμε τείχη για να αποφύγουμε τον πόνο. Είναι ένα έργο γεννημένο από την ευαλωτότητα και από τη διάθεσή μας να εξερευνήσουμε τις άβολες γωνιές του ήχου μας», συμπληρώνει ο τραγουδιστής και frontman Joel Ekelöf.
Δείτε/ακούστε το «Discordia» εδώ
(Freakshot Film)
Στο “Reliance”, η σουηδική prog metal δύναμη συνεχίζει να ανακαλύπτει απίστευτα νέα μονοπάτια μέσα στους απέραντους χώρους ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, το δυνατό και το ήρεμο, το βαρύ και το γαλήνιο. Με τους Lars Enok Åhlund (πλήκτρα & κιθάρα), Cody Lee Ford (κιθάρα) και Stefan Stenberg (μπάσο) να στέκονται πλάι στους Ekelöf και Lopez, το ολοένα και πιο διευρυμένο ηχητικό τοπίο των SOEN φτάνει σε νέα ύψη.
Αυτή η εξέλιξη θεμελιώνεται σε μια βαθιά προσήλωση στην ειλικρίνεια. Στο έβδομο στούντιο άλμπουμ τους, η συναισθηματική βαρύτητα και η ακατέργαστη δύναμη συνυπάρχουν χωρίς συμβιβασμό, χαρίζοντας στο “Reliance” τον αδιαμφισβήτητο παλμό του.
«Στιχουργικά και μουσικά, θέλουμε να εξερευνούμε όλα τα ανθρώπινα συναισθήματα: την ομορφιά και τον θυμό, το βαρύ και το απαλό — αυτό ήταν πάντα ο στόχος της μπάντας», επιβεβαιώνει ο Lopez.
Το πρώτο single «Primal» αποτελεί μια προκλητική, θαρραλέα κραυγή που περιγράφει την υπαρξιακή μάχη ανάμεσα στο ανθρώπινο πνεύμα και τον σύγχρονο κόσμο, με τα εκπληκτικά φωνητικά του Ekelöf να ηγούνται της βαριάς επίθεσης.
Δείτε/ακούστε το «Primal» εδώ – video by Freakshot Film.
Το πρόσφατα κυκλοφορημένο δεύτερο single «Mercenary» είναι ένα κομμάτι που μεταφέρει το βάρος της κληρονομημένης βίας και το προσωπικό κόστος της πεποίθησης με αδιάκοπη καθαρότητα.
Δείτε/ακούστε το «Mercenary» εδώ – video by Freakshot Film.
Οι SOEN ετοιμάζονται για μια γεμάτη χρονιά το 2026, έχοντας ανακοινώσει πρόσφατα μια headline περιοδεία 16 εμφανίσεων σε Σουηδία, Δανία, Νορβηγία και Φινλανδία, καθώς και μια ισχυρή σειρά από εμφανίσεις σε καλοκαιρινά φεστιβάλ. Μετά τις πολυθετικές πρόσφατες περιοδείες τους, οι fans μπορούν να περιμένουν μια ακόμη πιο έντονη ζωντανή εμπειρία, καθώς οι SOEN φέρνουν τη χαρακτηριστική μίξη δύναμης, ακρίβειας και συναισθήματος στις σκηνές όλου του κόσμου.
Το “Reliance” θα κυκλοφορήσει στις 16 Ιανουαρίου 2025, μέσω της Silver Lining Music. Θα είναι διαθέσιμο σε CD, 12’’ βινύλιο σε μαύρες και έγχρωμες εκδόσεις, ψηφιακές μορφές και ειδικά D2C προϊόντα και bundles. Για προπαραγγελίες επισκεφθείτε αυτόν τον σύνδεσμο.
Στοχαστικό, προκλητικό, όμορφο και βίαιο, το “Reliance” είναι ένα ταξίδι που πρέπει να κάνετε.
Όταν σου προτείνουν να μιλήσεις με τον Udo Dirkschneider, δεν υπάρχει περίπτωση να αρνηθείς. Υπερβολικά συμπαθής, πάρα πολύ φιλικός, παράδειγμα προς μίμηση για τους νεότερους σχετικά με το πώς πρέπει να συμπεριφέρεσαι όχι μόνο στις συνεντεύξεις, αλλά και στην πραγματική σου ζωή (έχοντας την ευκαιρία να τον συναντήσω δύο φορές μέσα στο καλοκαίρι). Μαζί του, η Manuela Bibert, χαμογελαστή, με θετική διάθεση, οπότε η κουβέντα μας για το “Babylon” των DATOG (DIRKSCHNEIDER & THE OLD GANG), κύλησε πάρα πολύ ευχάριστα. Δώστε βάση στα όσα λέει ο Udo πάντως, που μίλησε ακόμα και για τη guest εμφάνισή του με τους KREATOR στο Chania Rock Festival το καλοκαίρι!
RH: Λοιπόν, εδώ έχουμε τον UdoDirkschneider και τη ManuelaBieber από τους DIRKSCHNEIDERANDTHEOLDGANG. Πώς είστε; Χαίρομαι που είστε εδώ. Ξεκινήσατε αυτό το project στην πανδημία. Φανταζόσασταν ότι θα εξελισσόταν σε μια πλήρη μπάντα με ολόκληρο άλμπουμ;
U: Στην αρχή δεν ήταν προγραμματισμένο να κάνουμε άλμπουμ. Ήταν απλώς μια φιλανθρωπική κίνηση λόγω της πανδημίας, αυτό ήταν όλο. Κανείς δεν σκεφτόταν σοβαρά να γίνει άλμπουμ. Αλλά, ξέρεις, υπήρχε τόσος κόσμος που έλεγε “πρέπει να κάνετε ένα άλμπουμ, ολόκληρο άλμπουμ”, μπλα, μπλα, μπλα. Και μετά πήρε πολύ χρόνο να μαζέψουμε αρκετό υλικό για να το ηχογραφήσουμε. Ήμουν απασχολημένος, η Manuela ήταν απασχολημένη, όλοι ήταν απασχολημένοι, εκτός από τον Stefan Kaufmann. Χαχαχα. Εγώ ήμουν συνέχεια σε περιοδεία. Αλλά βρήκαμε χρόνο ενδιάμεσα για να ηχογραφήσουμε τα πάντα, να κάνω τα φωνητικά μου. Νομίζω ήταν κάτι καλό τελικά. Έμαθα πολλά πράγματα ξανά, μετά από τόσα χρόνια στη δουλειά. Είδα πόσο μπορώ να φτάσω με τη φωνή μου. Επίσης, το άλμπουμ έγινε χωρίς κανένα άγχος. Κανείς δεν έλεγε “πρέπει να βγει τώρα το άλμπουμ”. Το κάναμε για εμάς, και θα βλέπαμε αν θα άρεσε στον κόσμο. Και φαίνεται ότι το άλμπουμ άρεσε πολύ. Οπότε μάλλον κάναμε το σωστό.
RH: Ποια ήταν η συναισθηματική σπίθα που σας έκανε να θέλετε να ξανασμίξετε με τον PeterBaltes και τον StefanKaufmann μετά από τόσα χρόνια; U: Με τον Stefan Kaufmann δουλεύω πάντα και στα άλμπουμ των U.D.O. Κάνει τα φωνητικά μου από… δεν ξέρω κι εγώ πότε. Ακόμα τα κάνει. Τον Peter Baltes τον ξανασυνάντησα όταν κάναμε το “We Are One” με τις Γερμανικές Ένοπλες Δυνάμεις. Εκεί ήταν η πρώτη φορά μετά από χρόνια που τον είδα και συνεργαστήκαμε ξανά. Και τώρα είναι πλήρες μέλος των U.D.O. Για μένα είναι ωραίο να δουλεύω ξανά με τον Peter, με τον Stefan δουλεύω τόσα πολλά χρόνια… απίστευτο. Και με τον Matthias Dietz — δεν έπαιζε κιθάρα, μου είπε, για 20 χρόνια. Τον είδα μια φορά στην Ισπανία να παίζει φλαμένκο! Τρελό. Όταν λοιπόν ήρθε η ιδέα για το φιλανθρωπικό project στην πανδημία, ο Stefan είπε, ίσως να ρωτήσω τον Matthias αν μπορεί να παίξει κιθάρα. Και έτσι έγινε. Γι’ αυτό ονομάστηκε DIRKSCHNEIDER AND THE OLD GANG.
RH: Στο “WeAreOne”, όμως, δεν συναντήσατε μόνο ξανά τον PeterBaltes αλλά γνωριστήκατε και με τη Manuela. Σωστά, Manuela; Πώς αυτή η εμπειρία σε οδήγησε να μπεις στους OldGang; Αν και δεν είσαι παλιά, είσαι πολύ νέα. Χαχαχα!
M: Ευχαριστώ πολύ.
RH: Πώς είναι να είσαι σε μια μπάντα που λέγεται “η Παλιά Παρέα”;
M: Στην αρχή φυσικά σκέφτηκα ότι είναι όντως η παλιά παρέα. Συν την καινούρια, φυσικά, ο Sven κι εγώ. Για μένα είναι τιμή να είμαι σε μια μπάντα με αυτό το όνομα. Όλα ξεκίνησαν, όπως είπατε, με το “We Are One”. Ήμουν σε περιοδεία μαζί τους για έναν χρόνο στη Γερμανία. Είχαν ένα σόλο κομμάτι στο άλμπουμ, το “Blindfold”, και έκαναν κάτι σαν audition. Πήγα για το σόλο και εκεί γνώρισα τον Stefan, τον Udo και τους υπόλοιπους. Κάπως έτσι ξεκίνησαν όλα. Γνωριστήκαμε, συμπάθησε ο ένας τον άλλον, ταιριάξαμε μουσικά. Κανείς δεν είχε πλάνο για τίποτα, και τελικά προέκυψε αυτό.
RH: Πόσο διαφορετικό είναι για σένα, Udo, να δουλεύεις ξανά με την παλιά παρέα, συγκριτικά με τις πρώτες εποχές των ACCEPT ή τα πρώτα χρόνια των U.D.O.;
U: Όπως είπα πριν, αυτό το άλμπουμ έγινε χωρίς καμία πίεση. Δεν καθίσαμε να πούμε “θα πάμε προς αυτή την κατεύθυνση”. Μαζέψαμε ιδέες, είδαμε τι δουλεύει. Το βασικό ήταν να περάσουμε καλά. Χωρίς άγχος. Και ήταν πολύ ενδιαφέρον. Ο Stefan ξέρει τη φωνή μου από το ’81. Ξέρει ακριβώς τι μπορώ να κάνω. Και νομίζω ότι όταν μαζευτήκαμε με όλα τα τραγούδια, είχε ήδη στο μυαλό του ποιος θα τραγουδήσει τι. Ήξερε και τη φωνή του Peter. Νομίζω έκανε εξαιρετική δουλειά στα φωνητικά. Δεν είμαι ο κλασικός frontman στο άλμπουμ — έχουμε τρεις βασικούς τραγουδιστές. Και δεν ήταν εύκολο να στηθεί όλο αυτό. Αλλά εκείνος το είχε ήδη στο μυαλό του.
RH: Αυτή ήταν και η επόμενη ερώτηση. Τα φωνητικά εναλλάσσονται ανάμεσά σας, εσένα, του Peter και της Manuela. Ήταν δοκιμή και λάθος; Ή απλώς βρήκε η κάθε φωνή τη θέση της; U: Αυτό ήταν σίγουρα η δουλειά του Stefan. Νομίζω ότι ήξερε από την αρχή που ταίριαζε ο καθένας. Ευχαριστούμε Stefan.
RH: Manuela, ποια είναι η δική σου άποψη; Και πώς ήταν να δουλεύεις με δύο θρύλους του heavymetal, όντας η νεότερη;
M: Δεν είμαι τόσο νέα πια. Μακάρι να ήμουν.
RH: Χρειάστηκε να παλέψεις για χώρο μέσα στα τραγούδια ή ήρθε φυσικά;
M: Ήρθε εντελώς φυσικά. Όπως είπε ο Udo, ο Stefan ξέρει πολύ καλά τις φωνές τους. Με έμαθε κι εμένα στη διάρκεια του “We Are One”. Είχε μια εικόνα στο μυαλό του. Μας έβαζε στα σημεία που θεωρούσε ότι θα λειτουργούσαν. Και μετά δοκιμάζαμε. Δεν πάλεψα για σόλο σημεία, ποτέ. Σε κάποια τραγούδια τραγουδάμε όλοι περίπου το ίδιο. Δεν έχει κάθε τραγούδι συγκεκριμένη φόρμα. Νομίζω ότι κάθε κομμάτι είναι τέλειο όπως είναι τώρα και όλοι έχουμε τον χώρο μας.
RH: Manuela, είσαι μια τραγουδίστρια πολλών ειδών. Με ρίζες στην pop, soul, musicals. Πώς προσαρμόζεις τη φωνή σου στον heavymetal ήχο των OLDGANG;
M: Το ενδιαφέρον είναι ότι δεν προσαρμόζω τίποτα. Τραγουδάω όλη μου τη ζωή. Ξεκίνησα με κλασική μουσική, πιάνο και τραγούδι. Μετά musical, pop, rock, metal. Αλλά δεν μπορώ να αλλάξω τη φωνή μου. Όπως και ο Udo δεν μπορεί να αλλάξει τη δική του. Αυτό που προσαρμόζεις είναι η διάθεση, η εσωτερική κατάσταση. Το heavy metal θέλει δύναμη, ένταση. Αυτό αλλάζει. Και αυτό που έμαθα από τον Stefan ήταν η άρθρωση. Πρέπει να προφέρεις καθαρά. Δεν μπορείς να είσαι “τεμπέλης” όπως στην pop. Δεν άλλαξα τη φωνή μου — άλλαξα τη νοοτροπία.
U: Για εμένα επίσης, σε αυτό το άλμπουμ τραγουδάω διαφορετικά σε κάποια σημεία. Δεν τραγουδώ όπως συνήθως με ACCEPT ή U.D.O. Έχει πολλά χαμηλότερα, πιο μελωδικά σημεία. Πολύ ενδιαφέρον. Ακόμα μαθαίνεις μετά από τόσα χρόνια. Και αυτό με βοήθησε και στο νέο άλμπουμ των U.D.O. Μερικοί μου είπαν “δεν σε έχουμε ξανακούσει έτσι”. Ήταν πολύ χρήσιμο. Έμαθα πολλά. Ευχαριστώ.
RH: Μερικές φορές ακούγοντας το άλμπουμ, νιώθω μια αύρα από την εποχή του “BallstotheWall”. Σας επηρέασε αυτό το κλίμα;
U: Όχι, κανείς δεν είχε στο μυαλό του το “Balls to the Wall”. Ήταν κάτι τελείως διαφορετικό. Η Manuela έφερε ιδέες… και δεν είχε καμία σχέση με εκείνη την εποχή.
M: Όχι, δεν είχα!
U: Και ο Matthias έφερε το ριφ του “Babylon”. Καμία σχέση με το “Balls to the Wall”.
RH: Έχετε εμπνεύσει αμέτρητους τραγουδιστές. Σήμερα, στη metal σκηνή, τι σε ενθουσιάζει και τι σε απογοητεύει;
U: Δύσκολο να πω. Υπάρχουν πολλοί καλοί τραγουδιστές. Μερικοί γεννιούνται με μοναδική φωνή, όπως εγώ. Κανείς δεν τραγουδάει ακριβώς όπως εγώ, μπορεί να πλησιάζει, αλλά όχι το ίδιο. Αλλά μερικές φορές όλες οι μπάντες ακούγονται ίδιες. Κάποιοι τραγουδούν πολύ ψηλά, άλλοι κάνουν growls. Ένα καλό παράδειγμα είναι οι JUDAS PRIEST. Ο Ripper Owens, κατά τη γνώμη μου, ήταν καλύτερος τραγουδιστής από τον Halford. Αλλά όταν γύρισε ο Halford… ήταν ο Halford. Το ίδιο με τους IRON MAIDEN. Όταν ήταν ο Blaze Bailey, έπαιζαν σε μικρούς χώρους, όπως εμείς τότε. Όταν γύρισε ο Dickinson… μπαμ. Έχει να κάνει με την προσωπικότητα, την παρουσία. Αυτό έκανε και το παλιό μας management στους ACCEPT, το μικρό μας κορίτσι, η Gaby (σ.σ. σύζυγος του Wolf Hoffmann, γνωστή με το ψευδώνυμο Deafy, που εκτός των άλλων έγραφε και τους στίχους του συγκροτήματος). Γνώριζε καλά ότι έπρεπε να είμαι στη σκηνή με αυτά τα ρούχα και λειτουργούσε καλά, είχε δίκιο. Αλλά μου λείπει αυτό σήμερα: βλέπω μπάντες που παίζουν καλά, αλλά δεν έχουν προσωπικότητα στη σκηνή.
RH: Όπως εσύ με τη στρατιωτική στολή τότε.
U: Ναι, αλλά τη μισούσα τη στολή. Προσπάθησα πολλές φορές να την αφήσω, αλλά ο κόσμος έλεγε “όχι, είναι η εικόνα σου”. Οπότε… εντάξει.
RH: Μόλις δημιουργήσεις μια εικόνα, δεν ξεφεύγεις.
U: Ακριβώς. Αλλά μπορώ να ζήσω με αυτό. Δεν είμαι David Lee Roth να πηδάω στη σκηνή. Κινούμαι, αλλά είναι θέμα προσωπικότητας. Και αυτό λείπει από πολλές νέες μπάντες.
RH: Manuela, είπες πριν ότι έμαθες από τον Peter και τον Stefan την άρθρωση. Τι άλλο έμαθες από το να δουλεύεις με τόσο έμπειρους μουσικούς, που θα πάρεις μαζί σου στο μέλλον;
M: Έμαθα πολλά για τη σύνθεση, για τη θεωρία. Ήξερα τα βασικά, αλλά έμαθα πράγματα ειδικά για metal μουσική. Π.χ. αλλαγές τονικότητας που δεν θα γίνονταν ποτέ στην pop. Έμαθα το πνεύμα της metal μουσικής. Ήταν σαν να βουτάω σε έναν καινούριο κόσμο. Το metal είναι κόσμος μόνο του. Ήταν υπέροχη εμπειρία.
RH: Udo, για άλλη μια φορά έχεις τον γιο σου, Sven, στα ντραμς. Νιώθεις ακόμα αυτή τη “πατρική περηφάνια”, όχι μόνο γιατί παίζει δίπλα σου, αλλά γιατί αναγνωρίζεται ως καλός ντράμερ και όχι “ο γιος του Udo”;
U: Ναι. Όταν είμαστε σε περιοδεία, δεν είμαστε πατέρας και γιος — είμαστε φίλοι. Αν θέλουμε να μιλήσουμε σαν πατέρας-γιος, το κάνουμε ιδιωτικά. Είμαι πολύ περήφανος. Είναι περίπου 11 χρόνια στη μπάντα. Κάνει τόσα πολλά πλέον. Γράφουμε μαζί στίχους, φέρνει μελωδίες. Είναι νέα γενιά και έχει άλλες ιδέες. Μου λέει “ίσως τραγουδήσεις έτσι”, και είμαι ανοιχτός σε όλα. Είναι πολύ καλός σε αυτό και παρεμπιπτόντως, είναι και πολύ καλός τραγουδιστής. Άλλος ένας! Είμαι πολύ περήφανος. Και κάνει πολλά πράγματα μόνος του. Λέει “μπαμπά, εσύ τραγούδα, τα υπόλοιπα τα κάνω εγώ”. Τέλειο.
RH: Είναι αυτό κάτι σαν ένεση ενέργειας που σε ωθεί να θες να τραγουδάς και να ζεις τη σκηνή περισσότερο;
U: Ναι, με έχει εμπνεύσει σε πολλά. Όχι μόνο μουσικά, αλλά και στον τρόπο που βλέπει τη δουλειά. Κάνει εξαιρετική δουλειά. Τι άλλο να θέλω;
RH: Μακάρι να δούλευα κι εγώ με τον γιο μου. U: Και το καλό είναι ότι μπορείς να τον εμπιστευτείς. Είναι οικογένεια.
RH: Είσαι στη heavymetal μουσική από τα τέλη του ’70 μέχρι σήμερα. Ποιο είναι το σημαντικότερο μάθημα όλων αυτών των δεκαετιών;
U: Στην αρχή, όταν έγινε πιο επαγγελματικό, σκεφτόμουν: θέλω να είμαι η πιο δυνατή και σκληρή μπάντα στη Γερμανία. Και το πέτυχα. Και τώρα κάνω αυτό το πράγμα σχεδόν 55 χρόνια. Δεν το φανταζόμουν ποτέ. Αλλά το πιο σημαντικό που λέω σε νέους μουσικούς είναι: να πιστεύετε στον εαυτό σας. Και να δουλεύετε σκληρά. Δεν είναι “έκανα ένα άλμπουμ, είμαι rockstar”. Θέλει δουλειά. Είμαι ευτυχισμένος που ακόμα μπορώ να το κάνω, να περιοδεύω, να γράφω άλμπουμ. Και το απολαμβάνω. Λέω πάντα: αν σταματήσω να το απολαμβάνω, το κόβω. Και ακόμα το απολαμβάνω.
RH: Και δουλεύοντας με παλιούς φίλους, όπως ο Peter και ο Stefan, και ο Dieth, και δουλεύοντας με τον γιο σου και τη Manuela, νέα άτομα, γεμάτα ενθουσιασμό. Νομίζεις, Manuela, ότι μαζί με τον Sven, μπορεί να είστε ένας από τους λόγους που ο Udo συνεχίζει να τραγουδά; Γιατί οι νεότεροι άνθρωποι πάντα μας σπρώχνουν να κάνουμε περισσότερα. Και νομίζω ότι αυτό ισχύει και στη δική σας περίπτωση.
M: Δεν μπορώ να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Αλλά πιστεύω ότι ο Udo συνεχίζει να τραγουδά επειδή απλά αγαπά τη δουλειά του. Δεν νομίζω ότι έχει να κάνει με νεότερους ανθρώπους ή με εμένα. Ίσως με τον Sven, φυσικά. Ίσως περνάνε καλά μαζί. Αλλά αυτή είναι μια ερώτηση που μόνο ο Udo μπορεί να απαντήσει.
U: Ναι, εννοώ, οι νέοι άνθρωποι… φυσικά. Η Manuela επίσης προέρχεται από διαφορετικό μουσικό στυλ. Έκανε, musical, pop και διάφορα. Και για μένα είναι ενδιαφέρον με τον γιο μου. Δηλαδή, φυσικά, αυτός ακούει συγκροτήματα που εγώ δεν ξέρω. Και μετά μου λέει, «μπαμπά, πρέπει να ακούσεις αυτή τη μπάντα». Και εγώ λέω, «ναι, οκ…» Και λέω, «ουάου, πολύ ενδιαφέρον». Και θα έλεγα ότι, εντάξει, με τη Manuela δεν είμαστε μαζί σε μπάντα ή σε περιοδεία ή κάτι τέτοιο. Μπορώ μόνο να πω ότι με τον γιο μου, με “σπρώχνει”. Πραγματικά σπρώχνει όλο το πράγμα. Και σπρώχνει κι εμένα. Είναι σαν… «ναι, πρέπει να το κάνεις έτσι, κι έτσι, κι έτσι, κι έτσι». Και αυτό είναι καλό, ξέρεις. Δεν χαλαρώνεις. Πάντα είσαι σε φάση «ναι, πάμε». Και αυτό είναι καλό.
RH: Και μπορείς να μου πεις πώς έγινε αυτή η ιστορία με τους KREATOR στα Χανιά;
U: Ναι, ήταν πολύ διασκεδαστικό. Ο Mille με ρώτησε, «θα τραγουδήσεις μαζί μας; Θα έρθεις στη σκηνή;» Και είπα, «Mille, αγόρι μου, είσαι σίγουρος;» «Ναι, ναι, είναι πολύ εύκολο», και μετά μου έδωσε το τραγούδι, το άκουσα και είπα, «εντάξει, άντε, θα το κάνω». Ήταν πολύ διασκεδαστικό. Δηλαδή, ξέρω τον Mille… δεν ξέρω, επίσης πάρα πολλά χρόνια. Και πάντα είναι ωραίο να τον συναντάς και να μιλάς μαζί του. Έχει επίσης τεράστια εμπειρία. Εντάξει, κάνει διαφορετικό είδος μουσικής, αλλά από πλευράς δουλειάς είναι πολύ ενδιαφέρον να μιλάς μαζί του. Δηλαδή, αυτά που έκανε όλα αυτά τα χρόνια. Επίσης οι KREATOR είχαν πάει λίγο προς τα κάτω. Και μετά βρήκαν τους σωστούς ανθρώπους. Και τώρα, ξανά επάνω. Και ναι, είναι πολύ καλός άνθρωπος. Και όλη η μπάντα. Οπότε, να ’μαστε. Ήταν πολύ διασκεδαστικό. Φάγαμε ωραίο δείπνο. Ωραία ποτά στο μπαρ. Τέλεια, τέλεια βραδιά. Πάντα, πάντα φανταστικά.
RH: Έτσι κι αλλιώς έχεις παίξει εκεί ως DIRKSCHNEIDER. Οπότε, σε ευχαριστώ γι’ αυτή τη συζήτηση. U: Κανένα πρόβλημα. Ευχαριστώ. M: Ευχαριστώ.
Νομίζατε ότι λόγω των επερχόμενων εορτών θα ηρεμούσαν κάπως τα πράγματα; Λάθος, αυτή την εβδομάδα έχουμε περισσότερα και πολύ πιο ενδιαφέροντα clips. Το διπλό χτύπημα από τους πάντα επίκαιρους GUNS N’ ROSES, καινούργια τραγούδια από ΚREATOR, ΤΗΕ ΜΑGUS, ROTTING CHRIST, MAYHEM, ALTER BRIDGE, HALLAS, BEYOND THE BLACK, NEAL MORSE BAND, KARNIVOOL, DISTORTED REFLECTION, WARHAMMER, P.O.D και CYHRA. Τραγούδια από όλα τα είδη του metal για κυκλοφορίες που θα μας απασχολήσουν τους πρώτους μήνες του νέου χρόνου. Χαλαρώστε, πατήστε play και απολαύστε! Για να είστε πλήρως ενημερωμένοι για αυτά που έρχονται!
Τα θρυλικά rock είδωλα GUNSN’ ROSES επέστρεψαν με όχι ένα αλλά δύο ολοκαίνουργια singles. Σηματοδοτώντας την πρώτη τους νέα μουσική κυκλοφορία από το 2023, τα “Nothin'” και “Atlas” βρίσκουν το μακροχρόνιο συγκρότημα ακόμα στο απόγειο της δύναμής του, δείχνοντας δύο διαφορετικές πλευρές της προσωπικότητάς του. Το “Atlas” είναι οι GN’R σε πλήρη ροκ ορμή, ενώ το “Nothin'” γίνεται πιο εσωστρεφές πάνω σε αιωρούμενα πλήκτρα και μια συγκινητική κιθάρα.
Οι GUNS N’ ROSES κυκλοφορούν σταθερά νέο υλικό τα τελευταία χρόνια, σε συνδυασμό με τις sold-out περιοδείες τους σε όλο τον κόσμο. Μετά τα “The General” και “Perhaps” του 2023, τα “Atlas” και “Nothin'” συμμετέχουν ως ζωτικές προσθήκες στις setlists που κατά τα άλλα περιλαμβάνουν όλες τις κλασικές επιτυχίες και τα αγαπημένα τραγούδια των θαυμαστών από τον πρώιμο κατάλογο των GN’R. Στις 12 Δεκεμβρίου, τα “Nothin'” και “Atlas” θα είναι διαθέσιμα για προ παραγγελία σε βινύλιο επτά ιντσών, σε κασέτα αποκλειστικά για τα καταστήματα GUNS N’ ROSES και σε SHM-CD αποκλειστικά για την Ιαπωνία.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο περιοδικό Guitar World, ο κιθαρίστας των GUNS N’ ROSES, Slash, υπαινίχθηκε για άλλη μια φορά ότι ένα νέο ολοκληρωμένο άλμπουμ από το συγκρότημα είναι καθ’ οδόν. Είπε: “Υπάρχει τόσο πολύ υλικό σε αυτό το σημείο, είναι θέμα πειθαρχίας να καθίσεις και να το δοκιμάσεις. Αλλά το θέμα με τους GUNS είναι, από την εμπειρία μου, ότι δεν μπορείς ποτέ να κάνεις σχέδια εκ των προτέρων. Δεν μπορείς ποτέ να καθίσεις και να πεις, “Θα πάρουμε αυτόν τον χρόνο και θα το κάνουμε αυτό”. Κάθε φορά που το κάνουμε αυτό, καταρρέει. Απλώς συμβαίνει αυθόρμητα μέσω κάποιου είδους έμπνευσης που το πυροδοτεί. Και το επόμενο πράγμα που ξέρεις, είναι να ξεκινήσει. Οπότε έρχεται. Ξέρω ότι έρχεται επειδή όλοι το σκέφτονται. “Θα συμβεί απλώς όταν συμβεί.”
Τα ακούμε παρακάτω:
Oι Γερμανοί thrash metal γίγαντες KREATOR κυκλοφορούν το “Satanic Anarchy”, ένα ολοκαίνουργιο single από το πολυαναμενόμενο δέκατο έκτο άλμπουμ τους “Krushers Of The World” το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 16 Ιανουαρίου μέσω της Nuclear Blast Records.
Το τραγούδι φέρει όλα τα χαρακτηριστικά του καλύτερου υλικού των KREATOR των τελευταίων δεκαετιών, γρήγορα thrash riffs, ένα πιασάρικο refrain και ένα αριστουργηματικό solo κιθάρας, όλα αυτά συμπυκνωμένα σε τρεισήμισι λεπτά. Αφού πραγματοποίησαν φόρο τιμής στο cult horror classic του Dario Argento, “Suspiria”, με το τελευταίο τους single “Tränenpalast” και το αντίστοιχο video, οι KREATOR αποδεικνύουν περαιτέρω την αγάπη τους για το είδος τρόμου, αναφερόμενοι σε μια άλλη κλασική ταινία στο μουσικό video για το “Satanic Anarchy”. Κυκλοφόρησε 10 χρόνια μετά το Suspiria, το “Hellraiser” (1987) του Clive Barker είναι γνωστό για την εξίσου επιδραστική και πρωτοποριακή του επίδραση στον σύγχρονο τρόμο, συνδυάζοντας έντονες ψυχολογικές συγκινήσεις με γραφικό gore.
Ο Mille Petrozza σχολίασε: “Ορδές! Ελπίζω να σας αρέσει το ολοκαίνουργιο video μας για το τραγούδι. Οι στίχοι μιλούν για μια θεϊκή εξέγερση του νου: σπάζοντας το ξόρκι της υπακοής, στεκόμενοι ενωμένοι ενάντια στην τυραννία και πυροδοτώντας την αλλαγή εκεί που κάποτε κυριαρχούσε ο φόβος. Το αφηγηματικό μέρος του βίντεο μας μεταφέρει πίσω στο κινηματογραφικό αριστούργημα “Hellraiser” του σπουδαίου Clive Barker. Αυτό δεν είναι remake ή sequel, είναι μια ηχώ. Ένας φόρος τιμής στην ακατέργαστη φαντασία του τρόμου της δεκαετίας του ’80, όπου η ευχαρίστηση, ο πόνος και το χάος μοιράζονταν το ίδιο κλειδί. Απολαύστε! “.
Οι THEMAGUS, το Luciferian project με επικεφαλής τον συνιδρυτή των NECROMANTIA και πρώην μουσικό των ROTTING CHRIST, The Magus, αποκάλυψαν το πρώτο single από το επερχόμενο δεύτερο άλμπουμ τους, “Daemonosophia”. Το συναρπαστικό κομμάτι, “Pseudoprophetae”, είναι διαθέσιμο τώρα και προσφέρει μια πρώτη γεύση από τον υποσχόμενο “πιο εκδικητικό” ήχο του άλμπουμ.
Μιλώντας για το θεματικό βάθος του νέου κομματιού, οι THE MAGUS αναφέρoυν: “Το τραγούδι αφορά ψευδοπροφήτες, ψευδομεσσίες, ψεύτικους μάγους και ψεύτες. Για όσους λένε ψέματα επίτηδες για να εξυπηρετήσουν τις αξιολύπητες ανάγκες τους και για όσους είναι τόσο μπλεγμένοι στα ψέματά τους που τα αντιλαμβάνονται ως αλήθεια. Σε όλα τα επίπεδα.” Το “Daemonosophia”, η συνέχεια του “ΒΥΣΣΟΔΟΜΩΝΤΑΣ”, πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 20 Φεβρουαρίου 2026 μέσω της The Circle Music.
Οι MAGUS είχαν αποκαλύψει προηγουμένως ότι το νέο άλμπουμ υπόσχεται έναν πιο επιθετικό και δυναμικό ήχο από το προηγούμενο άλμπουμ, «ΒΥΣΣΟΔΟΜΩΝΤΑΣ», διατηρώντας παράλληλα την καταστροφική σκοτεινή ατμόσφαιρα για την οποία είναι γνωστή η μουσική του project. Ο ήχος του άλμπουμ έχει μερικές απροσδόκητες και διαβολικά ποικίλες στιγμές που θα κάνουν τους ακροατές να νιώσουν άβολα.
Για το εξώφυλλο του άλμπουμ, οι MAGUS συνεργάστηκαν με τον Μεξικανό καλλιτέχνη Nestor Avalos, γνωστό για τη δουλειά του με πολλά συγκροτήματα, όπως οι EXODUS, DEICIDE και RIOTTING CHRIST. Το εξώφυλλο είναι ένα Infernal Triptych που απεικονίζει έξι κολασμένες οντότητες: Lucifer/Samael, Leviathan/Tiamat και Belial/Satan. Ο Nestor δημιούργησε έναν μεγαλοπρεπή πίνακα κολασμένης σοφίας και απόκρυφων νοημάτων, δίνοντας έμφαση στην εωσφορική παράδοση και τη μουσική του άλμπουμ.
Οι DISTORTED REFLECTION αποκαλύπτουν το πρώτο lyric video “Gates Of Paranoia” μέσα από το επερχόμενο δεύτερο άλμπουμ τους “Doom Zone”. Αφιερωμένο στη metal γενιά της δεκαετίας του ’80. Σε όσους έμαθαν με τον δύσκολο τρόπο τι σημαίνει να είσαι διαφορετικός. Τον Αύγουστο του 2022, ο Kostas Salomidis (ex-SΟRROWS PATH) σχημάτισε τους DISTORTED REFLECTION. Είναι απόλυτα αφοσιωμένοι στο ιδιαίτερο του doom όραμα, αλλά ακόμα πιο heavy. Ο διάσημος Tomas Arfert (CANDLEMASS, KRUX) δημιούργησε το λογότυπο και επιμελήθηκε επίσης όλο το artwork για το πρώτο άλμπουμ του συγκροτήματος. Αυτό είχε τον τίτλο “Doom Rules Eternally” και η ηχογράφηση, η μίξη και το mastering έγιναν στο Fragile Studio από τον Vangelis Yal. Το άλμπουμ κυκλοφόρησε μέσω της Γερμανικής Iron Shield Records στις 9 Φεβρουαρίου 2024. Αν και οι DISTORTED REFLECTION τήρησαν μια στάση χαμηλού προφίλ (χωρίς lives/υπογραφές, χωρίς συνεντεύξεις ήχου/video), οι πωλήσεις και τα σχόλια σχετικά με το άλμπουμ ήταν εκπληκτικά με εξαιρετικές κριτικές και πολλαπλά ραδιοφωνικά airplay παγκοσμίως.
Τον Φεβρουάριο του 2025, το συγκρότημα μπήκε ξανά στο Fragile Studio για να ηχογραφήσει το δεύτερο άλμπουμ. Το ίδιο για το artwork και τη δισκογραφική, ο Tomas Arfert και η Iron Shield Records έκαναν τη δουλειά και όλοι μαζί στοχεύουν σε άλλη μία επιτυχημένη κυκλοφορία. Το συγκρότημα θα παρουσιάσει και πάλι κάποιο δημοφιλή special guest. Ο σημαντικός κιθαρίστας Jack Starr θα παίξει το σόλο για το εναρκτήριο τραγούδι του άλμπουμ “Doom Zone” που θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου του 2026.
Photo by Courtney McAllister
Οι Αυστραλοί rockers KARNIVOOL ανακοίνωσαν το τελευταίο single από το επερχόμενο άλμπουμ τους “In Verses”. Το “Opal” το προτελευταίο κομμάτι του άλμπουμ έχει βαθιές ρίζες και για την μπάντα. Ο κιθαρίστας Drew Goddard εξηγεί: “Το Opal συγκεντρώνει ιδέες από μερικές από τις πρώτες μου μέρες που έγραφα με το συγκρότημα. Το riff στη μέση και στο τέλος ήταν στην πραγματικότητα το πρώτο πράγμα που ηχογράφησα στην εποχή των THEMATA, σε έναν υπολογιστή στο σπίτι των γονιών μου. Είκοσι χρόνια αργότερα, βρήκε τη θέση του εδώ. Ο Jon το ξέθαψε και το κάναμε να φαίνεται πιο επίκαιρο. Ο στίχος που ξεκινά με το «You ‘ve been holding up…» ήταν ένα τμήμα που είχε απομείνει από το “Aeons” από το “Asymmetry”. Ολόκληρο το κομμάτι ενώθηκε με έναν τρόπο που δεν είχαμε ξαναζήσει ποτέ, αυτές οι παλιές, ξεχωριστές ιδέες ξαφνικά απλώς μπήκαν στη θέση τους”.
Το “In Verses” είναι το αποκορύφωμα της τελευταίας δεκαετίας εμπειριών ζωής που έφεραν τους KARNIVOOL σε αυτό το σημείο. Σχολαστικά διαμορφωμένα και παραδομένα, τα δέκα κομμάτια του άλμπουμ ταξιδεύουν συλλογικά συναισθήματα απογοήτευσης, κάθαρσης και ανακάλυψης της ταυτότητας. Το “In Verses” όχι μόνο παρέχει μια κατάλληλη στιγμή επανεισαγωγής για τους παλιούς και περιστασιακούς θαυμαστές τους, αλλά και για τους νεοφερμένους, το νέο άλμπουμ σηματοδοτεί μια εντυπωσιακή πύλη σε ένα σύνολο έργων βασισμένο σε μια έντονη αγάπη για την τέχνη.
Photo by Chantik Photography
Οι ROTTING CHRIST παρουσιάζουν το νέο single “Aealo”, το ανανεωμένο ομώνυμο κομμάτι από την επερχόμενη επαναηχογραφημένη έκδοση του “Aealo”. Θεωρούμενο για πολύ καιρό ως μία από τις καθοριστικές συνθέσεις του συγκροτήματος, το ομότιτλο κομμάτι ενσαρκώνει το κεντρικό όραμα του άλμπουμ: μια άγρια αλλά τραγική απεικόνιση του πολέμου, διαμορφωμένη από την αρχαία ελληνική τελετουργία και την προγονική ψυχολογία του πεδίου της μάχης.
Επανασχεδιασμένο με σύγχρονη παραγωγή και μία επιβλητική νέα μίξη, η έκδοση του 2025 ενισχύει κάθε λεπτομέρεια που έκανε το αρχικό κομμάτι ακρογωνιαίο λίθο της ελληνικής εποχής των RΟΤΤΙΝG CHRIST. Πολεμικά κρουστά, τελετουργικές ρυθμικές δομές και μελωδικά μοτίβα εμπνευσμένα από παραδοσιακές ελληνικές λαϊκές φόρμες, τώρα φουντώνουν με ανανεωμένη ένταση. Η γυναικεία χορωδία θρήνου, αναπόσπαστο κομμάτι του πολιτιστικού και συναισθηματικού βάθους του άλμπουμ, αναδύεται πληρέστερη και πιο παρούσα, ενισχύοντας την αίσθηση του κοινοτικού πένθους που πλαισιώνει την αφήγηση του τραγουδιού.
Ως το κομμάτι που καθιέρωσε για πρώτη φορά τη θεματική ταυτότητα του “Aealo”, διοχετεύει την αρχαία έννοια του τίτλου του. Η τελετουργική του ατμόσφαιρα αντανακλά την ευρύτερη εξερεύνηση του άλμπουμ για τη θυσία, τη μοιρολατρία και το ανθρώπινο κόστος της σύγκρουσης. Μέσω αυτής της επανηχογράφησης, οι ROTTING CHRIST ενισχύουν τον μυθικό αντίκτυπο του άλμπουμ, αποκαλύπτοντας επίπεδα που προηγουμένως είχαν επισκιαστεί στην κυκλοφορία του 2010, διατηρώντας παράλληλα τη σοβαρότητα και τη μελωδική καθαρότητα που ορίζουν τον ελληνικό black metal ήχο τους. Η νέα έκδοση του “Aealo” κυκλοφορεί στις 23 Ιανουαρίου μέσω της Season of Mist.
Photo by Agnes Köhler, Nima Taheri, Joyce Van Doorn. Editing by Daniele Valeriani
Η πιο επιδραστική black metal μπάντα στην ιστορία επιστρέφει με το έβδομο στούντιο άλμπουμ της “Liturgy of Death”. Με αυτό το νέο κεφάλαιο, οι MAYHEM εδραιώνουν για άλλη μια φορά τη φήμη τους ως μια από τις πιο αδυσώπητες δυνάμεις στο extreme metal. Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά την έναρξη της καριέρας τους, η μπάντα στρέφει το βλέμμα της στην αναπόφευκτη αλήθεια της θνητότητας. To “Liturgy of Death”που θα κυκλοφορήσει στις 6 Φεβρουαρίου, εξερευνά τη φιλοσοφία της θνητότητας με ισχυρή, ασυμβίβαστη σαφήνεια. Το άλμπουμ παρουσιάζει τον θάνατο όχι ως τέλος, αλλά ως έναν παγκόσμιο νόμο που αγγίζει κάθε μορφή ζωής και εκθέτει την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Αυτή η παροδικότητα γίνεται ένα κάλεσμα για ζωή με πλήρη ένταση, καθώς κάθε κέρδος και απώλεια τελικά επιστρέφει στην ίδια σιωπή. Αντηχώντας αρχαίες φιλοσοφίες, το άλμπουμ απεικονίζει τη ζωή ως μια μεταβατική κατάσταση και τον θάνατο ως μια πύλη προς μια ανώτερη μορφή ύπαρξης, ενώ η σοβαρή, σκοτεινή ομορφιά του θανάτου διαπερνά ολόκληρο το έργο.
Το “Despair” που αποτελεί και το δεύτερο single από τον δίσκο αποτυπώνει αυτό το όραμα στην πιο σπλαχνική του μορφή. Το κομμάτι ξετυλίγει την κατάρρευση της ύπαρξης μέσα από τελετουργικά άσματα, λατινικές επικλήσεις και δυνατά blast beats που αντηχούν σαν τον παλμό της εξόντωσης. Τα φωνητικά του Attila επικαλούνται μια αρχαία, μοιραία αλήθεια: το ξεθώριασμα του φωτός, το αναπόφευκτο του θανάτου και την αναγνώριση της ανθρώπινης ευθραυστότητας. Το “Despair” αποτελεί την έντονη αποκάλυψη του άλμπουμ, τη στιγμή όπου ο θάνατος δεν είναι φοβερός αλλά κατανοητός.
Photo by Chuck Brueckmann
Με λιγότερο από έξι εβδομάδες μέχρι την κυκλοφορία του 8ου στούντιο άλμπουμ τους στις 9 Ιανουαρίου, οι Aμερικάνοι hard rockers ALTER BRIDGE επιστρέφουν με το ολοκαίνουργιο single τους, “Playing Aces”. Το κομμάτι ξεσπά με την χαρακτηριστική διπλή κιθαριστική δύναμη του συγκροτήματος, καθώς οι Myles Kennedy (φωνητικά/κιθάρες), Mark Tremonti (κιθάρες/φωνητικά), Brian Marshall (μπάσο) και Scott Phillips (ντραμς) ενσαρκώνουν τον μυώδη ρυθμό που έχει καθορίσει τον ήχο τους για περισσότερες από δύο δεκαετίες. Οι δυναμικοί στίχοι εντάσσονται σε ένα εκρηκτικό, αξέχαστο refrain που τονίζεται από τη δήλωση του Kennedy: “Αν τα ρίσκαρα όλα, ελπίζω να καταλάβετε ότι έπρεπε να παίξω το χέρι μου.”
Ο Myles Kennedy εξηγεί: “Ο όρος “Playing Aces” συνδέεται με την αναλογία του τζόγου, του να ρισκάρεις τα πάντα, ανεξάρτητα από το πόσες φορές έχεις αποτύχει στη ζωή. Είναι μια ύστατη προσπάθεια να βγεις νικητής”.
Με πάνω από είκοσι χρόνια ως ένα από τα πιο σταθερά αναγνωρισμένα συγκροτήματα της rock μουσικής, οι ALTER BRIDGE συνεχίζουν να προχωρούν μπροστά. Το επερχόμενο άλμπουμ περιλαμβάνει 12 ολοκαίνουργια κομμάτια που αποτυπώνουν μερικές από τις πιο συναρπαστικές δουλειές του συγκροτήματος μέχρι σήμερα. Τραγούδια όπως τα “Rue The Day”, “Disregarded” και “Scales Are Falling” στάθηκαν δίπλα σε βασικά κομμάτια από τον κατάλογο των ALTER BRIDGE. Το “Trust In Me” αναδεικνύει την ισχυρή φωνητική χημεία μεταξύ Kennedy και Tremonti, με τον Myles να ηγείται των στίχων και τον Mark να διευθύνει το refrain, μια προσέγγιση που χρησιμοποιούν στο “Tested and Able”, μια από τις πιο βαριές εισαγωγές του συγκροτήματος μέχρι σήμερα. Το “Hang By a Thread” είναι έτοιμο για τη ζωντανή σκηνή, αντηχώντας την ενέργεια αγαπημένων ύμνων των θαυμαστών, ενώ το “Slave to Master” που κλείνει το άλμπουμ προσφέρει ένα επικό φινάλε και σηματοδοτεί το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι που έχει ηχογραφήσει ποτέ το συγκρότημα.
Photo by Linda Florin
Το σουηδικό μελωδικό metal supergroup CYHRA (με τον συνιδρυτή των AMARANTHE, Jake E, και τα νυν μέλη των THE HALO EFFECT, KAMELOT, THE CROWN και SUBURBAN TRIBE) εισέβαλε για άλλη μια φορά στη μοντέρνα metal σκηνή με το τελευταίο τους single, “Box With Spirits”. Το supergroup συνεχίζει να προσφέρει έναν φρέσκο ήχο που αμφισβητεί τα όρια του μοντέρνου metal, στηριζόμενο σε δυνατά riffs και μελαγχολικές, ατμοσφαιρικές πινελιές synth.
Αψηφώντας τις τάσεις και παραμένοντας πιστοί στα μοναδικά τους θεμέλια, οι πιασάρικες μελωδίες και τα επικά hooks των CYHRA υποστηρίζονται πάντα από μια ακατέργαστη χροιά που ενισχύει τη δέσμευση του συγκροτήματος στην αυθεντικότητα. Στιχουργικά, το τραγούδι προσφέρει καυστικά σχόλια για τους κινδύνους του κλειδώματος των συναισθημάτων, της φυγής από άβολες αλήθειες και της απόκρυψης του αληθινού εαυτού κάποιου από τους άλλους.
Ο frontman Jake E σχολιάζει: “Το “Box with spirits” εξετάζει την αρχιτεκτονική της αποφυγής, τις μάσκες που φοράμε, τις αλήθειες που κρύβουμε και τις μικρές, σκόπιμες επιλογές που μας εμποδίζουν να γίνουμε ορατοί. Ο τίτλος είναι μια προσεκτική διπλή ερμηνεία: τα πνεύματα ως φαντάσματα και ως απόσταξη παρηγοριάς. Πηγαίνουμε στο ντουλάπι με τα ποτά όχι μόνο για να πιούμε, αλλά και για να αναβάλουμε μια κρίση, για να απαλύνουμε ερωτήσεις που δεν είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε. Τα μπουκάλια γίνονται σύντροφοι των πραγμάτων που μας στοιχειώνουν. Και γιατί να βάλουμε την καρδιά στο ίδιο κουτί; Επειδή το να την κρύβουμε μπορεί να μοιάζει με προστασία , ένας τρόπος να διατηρήσουμε αυτό που είναι εύθραυστο, να προστατεύσουμε την αγάπη από περαιτέρω ζημιά, να χωρίσουμε τον πόνο σε κάτι διαχειρίσιμο ή ακόμα και να παγώσουμε μια εκδοχή του εαυτού μας που δεν είμαστε διατεθειμένοι να χάσουμε. Σε αυτό το κουτί, η ευαλωτότητα είναι ταυτόχρονα κλειδωμένη και διατηρημένη, είναι ένα καταφύγιο και μια φυλακή.
Η ελληνική black/death metal δύναμη WARHAMMER επιστρέφει με το νέο της single “Tailspin” , το δεύτερο κομμάτι από το επερχόμενο concept άλμπουμ τους, που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει το 2026. Άγριο, χαοτικό και σκόπιμα αδυσώπητο, το “Tailspin” αιχμαλωτίζει το συγκρότημα στην πιο βίαιη και ασυγκράτητη μορφή του μέχρι στιγμής, ωθώντας τον ήχο του ακόμα πιο βαθιά, ενώ παράλληλα οξύνει κάθε χτύπημα.
Χτισμένο πάνω σε ένα θεμέλιο αδιάκοπων riff, σπηλαιωδών χαμηλών και δηλητηριωδών φωνητικών, το “Tailspin” συμπυκνώνει όλα όσα έχουν καταφέρει οι WARHAMMER από τότε που μεταπήδησαν από τις thrash ρίζες τους σε μια black/death ταυτότητα το 2021. Το κομμάτι γράφτηκε με γνώμονα τη ζωντανή σκηνή, με στόχο να γίνει ένα μόνιμο όπλο στις τελετουργικές setlist του συγκροτήματος, μια στιγμή όπου το χάος και η ακρίβεια συγκρούονται.
“Το ‘Tailspin’ είναι το δεύτερο single από το επερχόμενο άλμπουμ μας και ένα από τα πιο δυνατά, χαοτικά κομμάτια του. Για εμάς είναι ο ορισμός της ωμής βίας και του πώς πρέπει να είναι ο ακραίος ήχος”, λέει ο τραγουδιστής Ηρακλής Γιώτης. “Όταν το γράφαμε, θέλαμε ένα τραγούδι που θα κατέστρεφε τις ζωντανές εμφανίσεις, κάτι που θα ταίριαζε απόλυτα στις τελετουργίες μας και δεν θα άφηνε τίποτα όρθιο”.
Όλες οι ηχογραφήσεις, η μίξη και η παραγωγή του νέου άλμπουμ πραγματοποιήθηκαν στο φημισμένο Hertz Studio στην Πολωνία, με τον παραγωγό Wojtek Wieslowski στο τιμόνι. Γνωστός για τη δουλειά του με extreme metal HEAVYWEIGHTS, ο Wojtek βοήθησε στη διαμόρφωση ενός ασυμβίβαστου αλλά λεπτομερούς ήχου, όπου κάθε χτύπημα έκρηξης, κάθε riff και κάθε κραυγή διαπερνά με χειρουργική δύναμη.
Το “Tailspin” κυκλοφορεί συνοδευόμενο από ένα επίσημο μουσικό βίντεο, ενισχύοντας την αίσθηση της ψυχολογικής ελεύθερης πτώσης του τραγουδιού με δυνατές, τελετουργικές εικόνες. Το οπτικό στοιχείο αντικατοπτρίζει την στιχουργική εστίαση του κομματιού στην κατάρρευση, την πνευματική βία και τη στιγμή που ο έλεγχος χάνεται εντελώς.
Το Σουηδικό hard rock κουιντέτο HALLAS μόλις κυκλοφόρησε άλλο ένα single, αυτή την φορά για το κομμάτι “Face of an angel” από το τέταρτο ολοκληρωμένο δίσκο τους “Panaroma” το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 30 Ιανουαρίου. Το νέο άλμπουμ θα κυκλοφορήσει μέσω της δικής τους δισκογραφικής εταιρείας Äventyr Records.
Oι ίδιοι δηλώνουν: “Κατά κάποιο τρόπο, το “Panorama” ακούγεται οικείο: ένα ευφάνταστο υβρίδιο progressive rock της δεκαετίας του ’70 και heavy metal με απόηχους τόσο της folk όσο και της ψυχεδέλειας, μαζί με εννοιολογικό περιεχόμενο. Κατά μια άλλη έννοια, δεν έχετε ξανακούσει έναν δίσκο σαν αυτόν από τους ΗΑLLAS. Η αυτοπεποίθηση δεν ήταν ποτέ τόσο εμφανής. Επιρροές από διαφορετικές κατευθύνσεις συγκρούονται, και μερικές φορές συγκρούονται, συμβάλλοντας στην αίσθηση ότι το αναμενόμενο καταλήγει σε θαυμασμό για αυτό που ακούς. Με το νέο τους άλμπουμ οι HALLAS εδραιώνουν και διευρύνουν την εικόνα του τι είναι το συγκρότημα, αλλά και τι μπορεί να είναι το rock. Αυτή τη φορά, διερευνώνται διαφορετικές οπτικές γωνίες σε ένα σενάριο σχετικά με το εάν η ανθρωπότητα είναι ικανή να κατανοήσει μια άποψη διαφορετική από τη δική της. Αντικατοπτρίζει την εποχή μας, αλλά, με τον τυπικό τρόπο του σχήματος σκηνοθετείται σε έναν φανταστικό, μακρινό κόσμο”.
Η Γερμανοί symphonic metallers BEYOND THE BLACK κυκλοφορούν το πέμπτο single από το πολυαναμενόμενο επερχόμενο άλμπουμ τους “Break The Silence” το οποίο πρόκειται να κυκλοφορήσει στις 9 Ιανουαρίου 2026 μέσω της Nuclear Blast Records.
Το βαθιά συναισθηματικό τραγούδι “Ravens” εστιάζει στην ενότητα, την αφοσίωση και την ανθεκτικότητα. Υψώνοντας μαζί μέσα από το σκοτάδι, δεμένοι από κοινό πνεύμα και ελευθερία, που συμβολίζεται από κοράκια που πετούν ψηλά. Τόσο το τραγούδι όσο και το βίντεο περιλαμβάνουν guest εμφανίσεις και συνεισφορές από θαυμαστές της BEYOND THE BLACK, υπογραμμίζοντας περαιτέρω ένα από τα βασικά θέματα του άλμπουμ: την υπέρβαση των διαπροσωπικών φραγμών επικοινωνίας και τη σύνδεση των ανθρώπων.
Η τραγουδίστρια Jennifer Haben σχολίασε: “Το “Ravens” αφορά το να ανήκεις κάπου, την εύρεση φωτός στους άλλους όταν όλα φαίνονται αποσυνδεδεμένα. Ακούγοντας τις φωνές των θαυμαστών μας σε αυτό το τραγούδι, αυτό το μήνυμα έγινε πραγματικότητα με τον πιο όμορφο τρόπο. Αυτό το τραγούδι δημιουργήθηκε με τους θαυμαστές μας. Ένα πολύ ιδιαίτερο ευχαριστώ σε εσάς, τους RAVENS μας, που ήσασταν μέρος της ηχογράφησης αυτού του τραγουδιού και το ζωντανέψατε μαζί μας”.
Το έκτο ολοκληρωμένο άλμπουμ των BEYOND THE BLACK “Break The Silence”, είναι ένα concept άλμπουμ με ρίζες στο μελωδικό metal με ethnic επιρροές, που εξερευνά θέματα επικοινωνίας, εσωτερικής δύναμης, ανθεκτικότητας και της επείγουσας ανάγκης επανασύνδεσης σε έναν διχασμένο κόσμο. Είναι μια συναισθηματική, πολυεπίπεδη εμπειρία που αντικατοπτρίζει τον σημερινό πολύπλοκο κόσμο και προσκαλεί τους θαυμαστές να γίνουν μέρος αυτού του νέου κεφαλαίου.
Photo by Alicia Hauff
Οι Αμερικανοί nu metallers P.O.D παρουσίασαν το επίσημο video για το τραγούδι “Don’t Let Me Down”, μια διασκευή του κλασικού τραγουδιού των BEATLES. Η κυκλοφορία συμπίπτει με μια σημαντική επέτειο: η 5η Δεκεμβρίου 2025 σηματοδοτεί 60 χρόνια από τις τελευταίες ζωντανές εμφανίσεις των BEATLES στην πατρίδα τους, το Liverpool.
Στις 5 Δεκεμβρίου 1965, οι BEATLES ανέβηκαν δύο φορές στη σκηνή του Liverpool Empire Theater, δίνοντας αυτό που θα γινόταν οι τελευταίες συναυλίες τους στην πόλη. Οι συναυλίες ήταν μέρος της περιοδείας τους στο Ηνωμένο Βασίλειο το 1965, η οποία ολοκληρώθηκε μια εβδομάδα αργότερα. Δημοσιεύοντας το video τους, οι P.O.D. τιμoύν τη διαχρονική κληρονομιά των BEATLES, γιορτάζοντας τη μουσική, τα ορόσημα και τη διαχρονική επιρροή που οι θρύλοι του Liverpool συνεχίζουν να έχουν σε γενιές μουσικών και θαυμαστών. Η 5η Δεκεμβρίου σηματοδοτεί επίσης την πρώτη ημερομηνία της λατινοαμερικανικής περιοδείας των P.O.D., ξεκινώντας από το Carioca Club, στο San Paolo της Βραζιλίας. Στην πρώτη από τις εννέα ημερομηνίες, θα δώσουν άλλες έξι συναυλίες στη Βραζιλία, καθώς και μία συναυλία στην Αργεντινή και τη Χιλή.
Oι ίδιοι δηλώνουν σχετικά: “Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, πάντα θαυμάζαμε τους BEATLES, από την αρχή του ταξιδιού μας στη σύνθεση τραγουδιών”, λέει ο Marcos Curiel. “Οι μελωδίες τους, τα hooks και ο ατρόμητος πειραματισμός μας ενέπνευσαν να δημιουργήσουμε τη δική μας εκδοχή του κλασικού “Don’t Let Me Down”, με απόλυτο σεβασμό. Σας ευχαριστούμε που βοηθήσατε να τεθούν τα θεμέλια αυτού που όλοι γνωρίζουμε σήμερα ως rock n roll και metal”.
Photo by Nick Magnuson
Για πάνω από μια δεκαετία, οι NMB (NEAL MORSE BAND) αποτελούν ένα από τα πιο διαχρονικά και ενοποιημένα συγκροτήματα του progressive rock. Με το τελευταίο τους άλμπουμ “L.I.F.T.” που έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου, οι Neal Morse, Mike Portnoy, Eric Gillette, Bill Hubauer και Randy George επιστρέφουν με ένα έργο που ενσαρκώνει όραμα, πάθος και έμπνευση. Γραμμένο και ηχογραφημένο σε μια περίοδο μεγάλης μετάβασης, το “L.I.F.T” αποτυπώνει τη δημιουργική χημεία του συγκροτήματος στην πιο ενστικτώδη και εμπνευσμένη μορφή της.
Συνεχίζοντας με αυτή την ανακοίνωση, το συγκρότημα κυκλοφόρησε το πρώτο single από το άλμπουμ και μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω το video για το κομμάτι “Fully Alive” (σε σκηνοθεσία Industrialism Films).
Εννοιολογικά, το “L.I.F.T” ανταγωνίζεται τα μεγαλύτερα έργα των NMB, όπως το πολύ-επευφημημένο concept άλμπουμ τους “Similitude Of A Dream”, συνδυάζοντας το συναισθηματικό βάθος με το χαρακτηριστικό progressive rock μεγαλείο του συγκροτήματος. “Εν ολίγοις, το “L.I.F.T” είναι ένα prog concept άλμπουμ που ακολουθεί το ταξίδι κάποιου που επιδιώκει να ανήκει σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό του”, εξηγεί ο Morse. “Ξεκινά με το συναίσθημα σύνδεσης με τον κόσμο και τη ζωή, μετά υπάρχει ένα σπάσιμο της αίσθησης του ανήκειν, μετά το οποίο έρχεται η αναταραχή και η απεγνωσμένη κραυγή, που οδηγεί σε μια επιστροφή σε αυτό το μέρος της βαθιάς σύνδεσης”. Ο τίτλος του άλμπουμ ήρθε αργά, αν και το νόημά του παραμένει σκόπιμα ασαφές. “Σκεφτήκαμε ότι θα μπορούσε να αντιπροσωπεύει διαφορετικά πράγματα”, λέει ο Randy. “Είναι κάπως ό,τι θέλει ο ακροατής”.
Ο Σάκης Φράγκος, ξεκινά τον τέταρτο κύκλο του Rock Hard – The Pod και στο τέταρτο επεισόδιο μας μιλά για την death metal σκηνή στην Tampa της Florida, τους λόγους που γιγαντώθηκε και για μερικά από τα σπουδαιότερα σχήματά της: DEATH, MORBID ANGEL, OBITUARY, DEICIDE, ATHEIST και πολλά άλλα!
Ελάτε μαζί μας, στον τέταρτο χρόνο του Rock Hard – The Pod, γραφτείτε στο κανάλι μας και θα έρθουν πολλές ακόμα μεταλλικές ιστορίες.
This mode enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode
Improves website's visuals
This mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode
Helps to focus on specific content
This mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode
Reduces distractions and improve focus
This mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode
Allows using the site with your screen-reader
This mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Online Dictionary
Readable Experience
Content Scaling
Default
Text Magnifier
Readable Font
Dyslexia Friendly
Highlight Titles
Highlight Links
Font Sizing
Default
Line Height
Default
Letter Spacing
Default
Left Aligned
Center Aligned
Right Aligned
Visually Pleasing Experience
Dark Contrast
Light Contrast
Monochrome
High Contrast
High Saturation
Low Saturation
Adjust Text Colors
Adjust Title Colors
Adjust Background Colors
Easy Orientation
Mute Sounds
Hide Images
Hide Emoji
Reading Guide
Stop Animations
Reading Mask
Highlight Hover
Highlight Focus
Big Dark Cursor
Big Light Cursor
Cognitive Reading
Virtual Keyboard
Navigation Keys
Voice Navigation
Accessibility Statement
rockhard.gr
January 17, 2026
Compliance status
We firmly believe that the internet should be available and accessible to anyone, and are committed to providing a website that is accessible to the widest possible audience,
regardless of circumstance and ability.
To fulfill this, we aim to adhere as strictly as possible to the World Wide Web Consortium’s (W3C) Web Content Accessibility Guidelines 2.1 (WCAG 2.1) at the AA level.
These guidelines explain how to make web content accessible to people with a wide array of disabilities. Complying with those guidelines helps us ensure that the website is accessible
to all people: blind people, people with motor impairments, visual impairment, cognitive disabilities, and more.
This website utilizes various technologies that are meant to make it as accessible as possible at all times. We utilize an accessibility interface that allows persons with specific
disabilities to adjust the website’s UI (user interface) and design it to their personal needs.
Additionally, the website utilizes an AI-based application that runs in the background and optimizes its accessibility level constantly. This application remediates the website’s HTML,
adapts Its functionality and behavior for screen-readers used by the blind users, and for keyboard functions used by individuals with motor impairments.
If you’ve found a malfunction or have ideas for improvement, we’ll be happy to hear from you. You can reach out to the website’s operators by using the following email
Screen-reader and keyboard navigation
Our website implements the ARIA attributes (Accessible Rich Internet Applications) technique, alongside various different behavioral changes, to ensure blind users visiting with
screen-readers are able to read, comprehend, and enjoy the website’s functions. As soon as a user with a screen-reader enters your site, they immediately receive
a prompt to enter the Screen-Reader Profile so they can browse and operate your site effectively. Here’s how our website covers some of the most important screen-reader requirements,
alongside console screenshots of code examples:
Screen-reader optimization: we run a background process that learns the website’s components from top to bottom, to ensure ongoing compliance even when updating the website.
In this process, we provide screen-readers with meaningful data using the ARIA set of attributes. For example, we provide accurate form labels;
descriptions for actionable icons (social media icons, search icons, cart icons, etc.); validation guidance for form inputs; element roles such as buttons, menus, modal dialogues (popups),
and others. Additionally, the background process scans all the website’s images and provides an accurate and meaningful image-object-recognition-based description as an ALT (alternate text) tag
for images that are not described. It will also extract texts that are embedded within the image, using an OCR (optical character recognition) technology.
To turn on screen-reader adjustments at any time, users need only to press the Alt+1 keyboard combination. Screen-reader users also get automatic announcements to turn the Screen-reader mode on
as soon as they enter the website.
These adjustments are compatible with all popular screen readers, including JAWS and NVDA.
Keyboard navigation optimization: The background process also adjusts the website’s HTML, and adds various behaviors using JavaScript code to make the website operable by the keyboard. This includes the ability to navigate the website using the Tab and Shift+Tab keys, operate dropdowns with the arrow keys, close them with Esc, trigger buttons and links using the Enter key, navigate between radio and checkbox elements using the arrow keys, and fill them in with the Spacebar or Enter key.Additionally, keyboard users will find quick-navigation and content-skip menus, available at any time by clicking Alt+1, or as the first elements of the site while navigating with the keyboard. The background process also handles triggered popups by moving the keyboard focus towards them as soon as they appear, and not allow the focus drift outside it.
Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Disability profiles supported in our website
Epilepsy Safe Mode: this profile enables people with epilepsy to use the website safely by eliminating the risk of seizures that result from flashing or blinking animations and risky color combinations.
Visually Impaired Mode: this mode adjusts the website for the convenience of users with visual impairments such as Degrading Eyesight, Tunnel Vision, Cataract, Glaucoma, and others.
Cognitive Disability Mode: this mode provides different assistive options to help users with cognitive impairments such as Dyslexia, Autism, CVA, and others, to focus on the essential elements of the website more easily.
ADHD Friendly Mode: this mode helps users with ADHD and Neurodevelopmental disorders to read, browse, and focus on the main website elements more easily while significantly reducing distractions.
Blindness Mode: this mode configures the website to be compatible with screen-readers such as JAWS, NVDA, VoiceOver, and TalkBack. A screen-reader is software for blind users that is installed on a computer and smartphone, and websites must be compatible with it.
Keyboard Navigation Profile (Motor-Impaired): this profile enables motor-impaired persons to operate the website using the keyboard Tab, Shift+Tab, and the Enter keys. Users can also use shortcuts such as “M” (menus), “H” (headings), “F” (forms), “B” (buttons), and “G” (graphics) to jump to specific elements.
Additional UI, design, and readability adjustments
Font adjustments – users, can increase and decrease its size, change its family (type), adjust the spacing, alignment, line height, and more.
Color adjustments – users can select various color contrast profiles such as light, dark, inverted, and monochrome. Additionally, users can swap color schemes of titles, texts, and backgrounds, with over seven different coloring options.
Animations – person with epilepsy can stop all running animations with the click of a button. Animations controlled by the interface include videos, GIFs, and CSS flashing transitions.
Content highlighting – users can choose to emphasize important elements such as links and titles. They can also choose to highlight focused or hovered elements only.
Audio muting – users with hearing devices may experience headaches or other issues due to automatic audio playing. This option lets users mute the entire website instantly.
Cognitive disorders – we utilize a search engine that is linked to Wikipedia and Wiktionary, allowing people with cognitive disorders to decipher meanings of phrases, initials, slang, and others.
Additional functions – we provide users the option to change cursor color and size, use a printing mode, enable a virtual keyboard, and many other functions.
Browser and assistive technology compatibility
We aim to support the widest array of browsers and assistive technologies as possible, so our users can choose the best fitting tools for them, with as few limitations as possible. Therefore, we have worked very hard to be able to support all major systems that comprise over 95% of the user market share including Google Chrome, Mozilla Firefox, Apple Safari, Opera and Microsoft Edge, JAWS and NVDA (screen readers).
Notes, comments, and feedback
Despite our very best efforts to allow anybody to adjust the website to their needs. There may still be pages or sections that are not fully accessible, are in the process of becoming accessible, or are lacking an adequate technological solution to make them accessible. Still, we are continually improving our accessibility, adding, updating and improving its options and features, and developing and adopting new technologies. All this is meant to reach the optimal level of accessibility, following technological advancements. For any assistance, please reach out to