ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “The Jester Race” – IN FLAMES
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Nuclear Blast
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Fredrik Nordstrom
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Anders Friden – φωνητικά
Jesper Stromblad – κιθάρα
Bjorn Gelotte – ντραμς
Johan Larsson – μπάσο
Glenn Ljungstrom – κιθάρα
Στις συμπτώσεις δεν πιστεύω ιδιαίτερα, αλλά είναι φορές που λες «κοίτα να δεις ρε παιδάκι μου». Ήμουνα λοιπόν πριν κυριολεκτικά 2 μέρες στο αμάξι, οδηγώ και έχοντας ένα «σουφλέ» του Spotify να παίζει, τσουπ, σκάει το “The jester race” (το κομμάτι). Είχα να ακούσω το δίσκο αρκετό καιρό είναι η αλήθεια, αλλά εκείνη τη στιγμή, σαν να ξύπνησαν οι αναμνήσεις, βάζω τέρμα την ένταση και κάπου εκεί σταμάτησε το «σουφλέ», αφού μία φωνή στο κεφάλι μου είπε το «και βάλε το δίσκο να παίζει». Ε. Τόσα χρόνια μετά και με το πέρας της ακρόασης, πάλι η ίδια αίσθηση με την πρώτη φορά που το άκουσα το μακρινό (πλέον) 1996… ΜΑ ΤΙ ΔΙΣΚΑΡΑ ΔΓΙΑΟΛΕ!!!
Ο μικρός, έφηβος Φραγκίσκος, είχε ήδη ακούσει από κασετούλες κλασικά, το “Slaughter of the soul” των AT THE GATES, τα “Skydancer” και “The gallery” των DARK TRANQUILLITY και μαζί με τα AMORPHIS, SENTENCED, TIAMAT και λοιπές δυνάμεις, είχε μπει για τα καλά σε αυτά τα παρακλάδια, μακράν τα αγαπημένα του εκείνη την περίοδο, οπότε ότι νέο έβγαινε και έφερνε την ταμπέλα “melodic death”, “melodic doom/death”, τέλος πάντων είχε την «καφρίλα» του συνοδευόμενη με τη μελωδία του, έπρεπε να ακουστεί. Το “Lunar strain” και το EP “Subterranean”, δεν είχαν υποπέσει στα ραντάρ ακόμα, οπότε η βόλτα για αγορά δίσκων στο κέντρο της Αθήνας, με φέρνει φάτσα με την εξωφυλλάρα του “The jester race”. Ψάρωμα νο 1. «Τι παίζουν αυτοί», η ερώτηση. «Αυτό το μελωδικό death που βγαίνει τώρα και παίζουν οι Σουηδοί», η απάντηση. «Δώσε μου μία κόπια σε παρακαλώ». Φιλάκια!
Αγαπούσα ήδη AT THE GATES και DARK TRANQUILLITY, αλλά αυτό το ψάρωμα (νο 2) που ένιωσα με το που ξεκίνησε το “Moonshield”, δεν το είχα πάθει τότε ξανά, πλην κάτι ελαχίστων εξαιρέσεων σε άλλα υπο-είδη της μουσικής μας. Να και το “The jester’s dance”, να και το “Artifacts of the black rain” (ήδη στα 3 πρώτα τραγούδια, οι πιτσιρικάδες τότε Σουηδοί, είχαν ανοίξει τη μουσική τους παλέτα και ξεδίπλωναν το ταλέντο τους στο έπακρο), ε, τα 40 λεπτά της πρώτης ακρόασης κύλησαν με ένα χαμόγελο στα χείλη και φυσικά η συνέχεια ήταν η κλασική της εποχής, του «λιωσίματος» του δίσκου.
Ναι, οι AT THE GATES, οι DARK TRANQUILLITY και οι IN FLAMES, είναι η Αγία Τριάδα του melodic doom death και αυτοί οι δίσκοι τους στα τέλη του 1995 και αρχές του 1996, καθόρισαν σε απόλυτο βαθμό αυτό το ιδίωμα. Όμως πέραν των ομοιοτήτων τους σαν σχήματα και στη βάση της μουσικής τους, είχαν και πολλές διαφορές και στοιχεία που έκαναν τον καθένα τους μοναδικό και αυτό ήταν το σπουδαίο. Το “The jester race” λοιπόν, έμελλε να είναι (και παραμένει) το αγαπημένο μου από εκείνα τα 3 άλμπουμ, χωρίς προφανώς να έχει μεγάλη απόσταση, αφού μιλάμε για 3 υπερ-δισκάρες. Αλλά είχε αυτό το κάτι πιο μαγικό ίσως, που με έλκυε ήδη σε διάφορα άλλα παρακλάδια.
Στην ιστορία λοιπόν του δίσκου, οι IN FLAMES (εκείνη την περίοδο η τριάδα των Jesper Stromblad, Glenn Ljungstrom και Johan Larsson), μετά το ντεμπούτο τους και το ΕΡ, αφού είδαν ότι τα πράγματα πάνε καλά και η μπάντα ανεβαίνει, έχοντας και πρόταση από την παντοδύναμη τότε Nuclear Blast, αποφασίζουν πως θέλουν να είναι πλήρης μπάντα και να μην έχουν session μουσικούς, ώστε να μπορούν να κυνηγήσουν άνετα και συναυλίες. Τους έλειπαν λοιπόν τραγουδιστής και drummer. Και βγαίνουν και αυτοί στο μεταγραφικό παζάρι και φέρνουν Anders Friden πίσω από το μικρόφωνο και Bjorn Gelotte πίσω από τα τύμπανα. Αλλά δεν σταματάνε εκεί. Ήδη έγραφαν στον μέγα Fredrik Nordstrom, όμως τώρα τον κάνουν και παραγωγό (ο οποίος θα γράψει και τα πλήκτρα του δίσκου). Και για κερασάκι, ο νεοφερμένος Friden, μία μέρα στο στούντιο που ήταν παρέα με τον Niklas Sundin των DARK TRANQUILLITY (το πάρε-δώσε και οι σχέσεις των 2 μπαντών τότε ήταν φανταστικές), λένε «δεν κάνουμε και μία μασκότ»; Και εγέννετο Jester Head.
20 Φεβρουαρίου λοιπόν, του 1996, βγαίνει το “The jester race”, πρώτο άλμπουμ της μπάντας μέσω της Nuclear Blast και τους δίνει μία τρομερή δυναμική! Τους βάζει απευθείας στην κορυφή αυτού του νέου στην ουσία ιδιώματος, μαζί φυσικά με τα άλλα δύο μέλη της τριάδας και τους οδηγεί και στην πρώτη τους περιοδεία, με μπάντες όπως οι SAMAEL, GRIP INC και KREATOR, σπουδαία ονόματα εκείνη ειδικά την περίοδο.
Αν κάτι ξεχώριζε το “The jester race”, το οποίο μουσικά ήταν πιο κοντά στο “The gallery” των D.T. σαν σύνολο, ήταν η ποικιλομορφία του και τα ιδιαίτερα ακουστικά περάσματα που είχε. Αυτή η μοναδική ικανότητα της μπάντας να εναλλάσσεται από groove σε «επίθεση», από γεμάτα σημεία σε «ανοιχτά» με μελωδίες και ακουστικές, από γρήγορα tempos είτε σε mid είτε σε πιο αργά ακόμα και πως το κάθε κομμάτι είχε μία τελείως δική του οντότητα, σε συνδυασμό με τις φουλ επηρεασμένες από MAIDEN lead και δισολίες, έκαναν το δίσκο απολύτως ελκυστικό στα αυτιά! Απο κομμάτια, τι να λέμε. Ειλικρινά, δεν έχω 1 δευτερόλεπτο ανούσιο ή μέτριο σε αυτό το άλμπουμ! “Moonshield”, “The jester’s dance”, “Artifacts of the black rain”, “The jester race”, “Dead God in me”, “Lord hypnos”, όλα. Βάλτε τη σειρά που θέλετε, αφού μεγάλη σημασία δεν έχει στην τελική.
Did you know that:
- Στο ντεμπούτο των IN FLAMES, “Lunar strain”, τα φωνητικά είχε αναλάβει ο Mikael Stanne των DARK TRANQUILLITY, o oποίος εκείνη την περίοδο ήταν κυρίως κιθαρίστας των D.T., αφού στα φωνητικά του δικού τους ντεμπούτου, “Skydancer”, ήταν ο… Anders Friden! Στο EP όμως που βγήκε στο ενδιάμεσο των “Lunar strain” και “The jester race”, στα φωνητικά ήταν ο Henke Forrs των επίσης εξαιρετικών DAWN.
- H εξωφυλλάρα του δίσκου είναι δουλειά του ΤΙΤΑΝΙΟΥ Andreas Marshall, ο οποίος μεσουρανούσε εκείνη την εποχή! Το να κάτσουμε να ονοματίσουμε εμβληματικά εξώφυλλά του τη δεκαετία ειδικά των 90s, θα πάρει ώρα.
- Ο Niklas Sundin των D.T. (να τα άλλα τα παιδιά πάλι μπροστά μας), πέραν του Jester Head, έδωσε στους IN FLAMES και τους στίχους για ολόκληρο το δίσκο, εκτός ενός κομματιού, του “Dead eternity”, όπου εκεί οι στίχοι είναι του Jocke Gothberg, o oποίος είχε ηχογραφήσει λίγα χρόνια πριν τα τύμπαντα των “Dark endless” και “Those of the unlight” των MARDUK, ενώ έκανε και φωνητικά στο δεύτερο, όπως και στο “Opus nocturne”
- Στο “Dead eternity” πάλι (όλα εκεί), δεύτερα φωνητικά κάνει και ο «ψηλός» των HAMMERFALL, Oscar Dronjak, ο οποίος άλλωστε ήταν μέλος των CEREMONIAL OATH μαζί με τον Stromblad πριν και οι δύο ακολουθήσουν τους δρόμους τους.
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
