Friday, February 13, 2026




Home Blog Page 9

GRAVE DIGGER (“Tunes of war” special) – BRAINSTORM – BLAZON STONE: Live στην Αθήνα τον Απρίλιο!!!

0
Grave Digger

Grave Digger

GRAVE DIGGER (Germany)

“Tunes Of War”

30 Years Anniversary Set

The Album Will Be Performed In Its Entirety & Best Of Setlist

+BRAINSTORM (Germany)

+BLAZON STONE (Sweden)

Δευτέρα 27 Απριλίου 2026 – Αθήνα – Gagarin 205 Live Music Space

HeavyPower Metal Battalions

Τη Δευτέρα 27 Απριλίου 2026, η Αθήνα θα βιώσει ένα heavy – power metal πανδαιμόνιο, που θα μας μεταφέρει στις ένδοξες εποχές του είδους, όταν αυτό μονοπωλούσε το ενδιαφέρον των Ελλήνων οπαδών της σκληρής μουσικής. Στη σκηνή του Gagarin 205 Live Music Space, θα εμφανιστούν οι Γερμανοί GRAVE DIGGER, που θα παρουσιάσουν στην ολότητά του το εμβληματικό “Tunes Of War”, για την 30η του επέτειο, καθώς και ένα Best Of setlist. Την σκηνή θα μοιραστούν μαζί με τους επίσης Γερμανούς BRAINSTORM και τους Σουηδούς BLAZON STONE.

Το 1996 λοιπόν, οι GRAVE DIGGER κυκλοφόρησαν ένα άλμπουμ που δεν άλλαξε απλώς τη δική τους πορεία, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό heavy – power metal μπορούσε να συνδυάσει την αφήγηση ιστορικών γεγονότων. Το “Tunes Of War” υπήρξε τομή στη δισκογραφία των Γερμανών, εγκαινιάζοντας μια περίοδο που, μέχρι σήμερα, θεωρείται καθοριστική για το είδος.

Θεματικά, το άλμπουμ επικεντρώνεται στους ματωμένους αγώνες των Σκωτσέζων ενάντια στην Aγγλική κυριαρχία – ένα concept που απαιτούσε λεπτότητα και αφηγηματική συνοχή για να μην μετατραπεί σε γραφικότητα. Οι GRAVE DIGGER όχι μόνο το απέφυγαν, αλλά μετουσίωσαν το υλικό σε έναν από τα πλέον εμβληματικά heavy – power metal άλμπουμ των ‘90s. Η επιτυχία του ήταν άμεση και καθολική. Τραγούδια όπως “Scotland United”, “The Dark Of The Sun”, “Killing Time” και φυσικά το μνημειώδες “Rebellion (The Clans Are Marching)” έγιναν στιγμιαία ύμνοι, ενώ το άλμπουμ γνώρισε τεράστια απήχηση και στην Ελλάδα, συμβάλλοντας στο να συστήσει το συγκρότημα σε ένα νέο και πολυπληθέστερο ακροατήριο. Ιδιαίτερα, εκείνη η συναυλία τους στο Club Ρόδον, τον Μάρτιο του 1997, ήταν ένα ανεπανάληπτο sold out, σε μία μαγική ατμόσφαιρα που μνημονεύεται ακόμα και σήμερα.

Τριάντα χρόνια μετά, το “Tunes Of War” παραμένει το πιο εμπορικά επιτυχημένο και πιθανώς πιο αναγνωρίσιμο άλμπουμ τους, ένα σημείο αναφοράς για το Ευρωπαϊκό heavy – power metal, που εξακολουθεί να συζητείται με σεβασμό από μουσικούς, οπαδούς και δημοσιογράφους. Ακόμα πιο σημαντικό, αποτελεί το άλμπουμ με το οποίο οι GRAVE DIGGER “μπήκαν” σε χιλιάδες σπίτια, δημιουργώντας μια νέα γενιά οπαδών.

Μετά από πολυάριθμες επισκέψεις στη χώρα μας και δεκαετίες βαθιάς σύνδεσης με το Ελληνικό κοινό, η επιστροφή τους για την επέτειο των 30 χρόνων του “Tunes Οf War”, ένα από τα σημαντικότερα concept άλμπουμ του Ευρωπαϊκού heavy – power metal, είναι μία συναυλία που εστιάζει στο άλμπουμ που σφράγισε τη μοίρα τους και καθόρισε ένα ολόκληρο μουσικό ιδίωμα. Μια συναυλία που απευθύνεται τόσο στους παλιούς που έζησαν το “ντελίριο” του 1997, όσο και στους νεότερους που ανακάλυψαν σε αυτό το άλμπουμ την αρχή μιας μουσικής ταυτότητας.

Όταν μιλάμε για metal “Made In Germany”, οι BRAINSTORM είναι από τα πιο σταθερά και αξιόπιστα ονόματα του είδους. Με πορεία από τις αρχές των ‘90s και άλμπουμ όπως τα “Metus Mortis”, “Soul Temptation” και “Liquid Monster”, οι Γερμανοί έχουν καταφέρει να διατηρούν υψηλό επίπεδο ποιότητας, βαρύτητας και αναγνωρισιμότητας στο Ευρωπαϊκό heavy – power metal. Παρά τις συνεχείς περιοδείες και την σταθερή και συνάμα πλούσια δισκογραφία (14 στούντιο άλμπουμ), έχουν να εμφανιστούν στην Αθήνα από το 2002 (!!!), γεγονός που καθιστά την επερχόμενη εμφάνισή τους όχι απλώς σπάνια, αλλά …συλλεκτική για το Ελληνικό κοινό.

Το τελευταίο τους άλμπουμ, το καταπληκτικό “Plague Of Rats”, μπήκε στα charts στη χώρα μας δείχνοντας ότι οι BRAINSTORM παραμένουν ενεργοί, υπολογίσιμοι, διψασμένοι και επιστρέφουν στην Αθήνα πιο δυνατοί από ποτέ. Είναι βέβαιο ότι πολύς κόσμος θα έρθει να απολαύσει ένα συγκρότημα που είναι πιο «σκοτεινό» από τα συνήθως «χαρούμενα» γκρουπ του είδους, το οποίο έχει -όπως λέει και το ίδιο- “Just Highs No Lows”.

Τη βραδιά θα ανοίξουν οι Σουηδοί BLAZON STONE, οι οποίοι, ορθά κοφτά, είναι ότι πιο κοντινό και ποιοτικό μπορεί να ακούσει κανείς στους RUNNING WILD!!! Ξεκίνησαν την καριέρα τους το 2008 υπό την ονομασία STÖRTEBEKER, ενώ από το 2011 συνεχίζουν ως BLAZON STONE. Από το 2013 και μετά, με πρωτεργάτη τον κιθαρίστα, βασικό συνθέτη, ιδρυτή, πολυάσχολο και ψυχή του συγκροτήματος Cederick Forsberg, άρχισαν να δισκογραφούν με απόλυτη συνέπεια, συνδυάζοντας το γρήγορο Ευρωπαϊκό power metal, με το “pirate metal” ύφος που έκανε τους RUNNING WILD θρύλους. Άλλωστε, το όνομά τους, το πήραν από το έκτο άλμπουμ της παρέας του Rock N’ Rolf, που είχε κυκλοφορήσει το 1991. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει 6 ποιοτικά στούντιο άλμπουμ, 2 EP’s και 3 ζωντανά ηχογραφημένα άλμπουμ, ενώ δουλεύουν ήδη πάνω στο έβδομο στούντιο άλμπουμ τους.

Για πολλούς, οι BLAZON STONE εκπροσωπούν την πιο συνεπή και φρέσκια συνέχεια εκείνου του ιδιώματος που οι RUNNING WILD καθόρισαν στα ‘90s και αυτό από μόνο του αρκεί για να αποτελούν ξεχωριστό “χαρτί” στη σκηνή. Ζωντανά, υπόσχονται ταχύτητα, μελωδία και ανεβαστική power metal διάθεση, ένα ιδανικό συμπλήρωμα για μια βραδιά αφιερωμένη στον σκληρό Ευρωπαϊκό ήχο.

Χρειάζονται περισσότερα λόγια για να καταλάβετε ότι αυτό που θα ζήσουμε εκείνη τη βραδιά, θα είναι για τα …βιβλία; Μία heavy – power metal πανδαισία, που όμοιά της θα έχουμε ζήσει ελάχιστες φορές.

Ώρα έναρξης: 19:00 – Τιμή εισιτηρίου: 35 Ευρώ (Περιορισμένη προπώληση) – 38 Ευρώ (Λοιπή προπώληση) – 40 Ευρώ (Ταμείο)

Η online προπώληση εισιτηρίων Θα ξεκινήσει την Παρασκευή 16 Ιανουαρίου 2026 στις 14:00 μέσω του www.ticketservices.gr

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Σύντομα θα ξεκινήσει και η προπώληση εισιτηρίων μέσω των παρακάτω φυσικών σημείων πώλησης.

Προπώληση Εισιτηρίων

Ticket Services (Πανεπιστημίου 39 (Στοά Πεσμαζόγλου), Αθήνα / Τηλ: 210-7234567)
Metal Era (Εμμανουήλ Μπενάκη 22, Αθήνα / Τηλ: 210-3304133)
Reload Store (Ακαδημίας 81, Αθήνα / Τηλ: 210-3801464)
Le Disque Noir (Θεμιστοκλέους 29, Αθήνα / Τηλ: 211 2143554)
Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, Μοναστηράκι / Τηλ: 210-3648180)

Facebook event: https://www.facebook.com/events/1180041244336566

 

 

Οι Black Soul Horde παρουσιάζουν ζωντανά το νέο album μαζί με Strikelight και Thelemite στην Αθήνα

0
Horde

Horde

Black Soul Horde & Strikelight & Thelemite

Live στην Αθήνα

Σάββατο 17 Ιανουαρίου | Piraeus Club Academy

Τα εισιτήρια κοστίζουν 12€ (προπώληση) και 15€ (ταμείο).

Προπώληση πραγματοποιείται μέσω της more.com και του δικτύου καταστημάτων της.

Online προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/black-soul-horde-strikelight-thelemite-live

Οι Αθηναίοι heavy metallers Black Soul Horde ανεβαίνουν στη σκηνή του Piraeus Club Academy, στο πρώτο τους ever headline show στην Αθήνα, για την παρουσίαση του νέου, τέταρτου σε σειρά album τους, με τίτλο Symphony of Chaos.

Τέσσερα χρόνια μετά το σκοτεινό και λασπώδες Horrors From The Void (2021), που απέσπασε εξαιρετικές κριτικές διεθνώς και έβαλε τη μπάντα σε λίστες με τα καλύτερα metal albums της χρονιάς, οι Black Soul Horde επιστρέφουν με ένα νέο ηχητικό και θεματικό κεφάλαιο, που ταυτόχρονα αποτελεί το πιο φιλόδοξο και ώριμο έργο της μέχρι σήμερα πορείας τους.

Το Symphony of Chaos εξερευνά και επανερμηνεύει σύγχρονες ιστορίες τρόμου, ενώ παράλληλα υφαίνει πρωτότυπες αφηγήσεις γύρω από μυθικά και θρυλικά πλάσματα, συνεχίζοντας την παράδοση της μπάντας να αντλεί έμπνευση από τη φαντασία, τον τρόμο και τη μυθολογία. Αυτή τη φορά όμως, οι Black Soul Horde βυθίζονται ακόμη βαθύτερα στη horror θεματολογία, με το πιο original concept που έχουν παρουσιάσει μέχρι σήμερα.

Μουσικά, το συγκρότημα τολμάει να κοιτάξει προς πιο φωτεινά και υπερηχητικά μονοπάτια, με έντονη power metal αισθητική και μελωδίες που μένουν στο μυαλό, χωρίς να χάνει το βάρος και τη riff-after-riff ταυτότητα που τους χαρακτηρίζει από το ντεμπούτο Tales Of The Ancient Ones (2013) έως και σήμερα.

Μαζί τους, σε αυτό το πολυαναμενόμενο show, θα βρεθούν επί σκηνής οι προσφάτως επαναδραστηριοποιημένοι Strikelight, ένα από τα πλέον γνήσια NWOBHM-influenced σχήματα που έχει γεννήσει η ελληνική σκηνή. Με κομμάτια από τα 3 full albums τους και ενδεχομένως κάποιες εκπλήξεις από την επερχόμενη κυκλοφορία τους, που είναι ακόμη στα σπάργανα, θα έρθουν να επιβεβαιώσουν τον χαρακτηρισμό τους ως συγκρότημα-εγγύηση για ένα καυτό live show, ειδικότερα για τους οπαδούς του παραδοσιακού metal ήχου των 80’s.

Τη συναυλία θα ανοίξουν οι Thelemite, το Αθηναϊκό heavy metal σχήμα που την τελευταία τριετία μας φιλοδώρησε με δύο σπουδαία full albums που αναδεικνύουν το νέο, ανανεωμένο μουσικό τους ύφος, το οποίο ισορροπεί επιδέξια ανάμεσα σε επιρροές και από τις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Το φετινό Powers of Darkness –το οποίο και θα παρουσιάσουν για πρώτη φορά ζωντανά– δίνει σοβαρές υποσχέσεις για το μέλλον του συγκροτήματος, που δίχως άλλο διανύει την καλύτερή του φάση, ειδικά στο συναυλιακό κομμάτι, που άλλωστε αποτελούσε πάντα το δυνατό τους χαρτί.

Μία βραδιά αφιερωμένη στο παραδοσιακό heavy metal, στην οποία κάθε οπαδός του είδους οφείλει να δώσει το παρών.

14/02/2026 -“E̶v̶e̶r̶y̶d̶a̶y̶ Today is a Masquerade” in Athens, @ Piraeus Academy Club

0
Cyanide

Cyanide

Η νέα γενιά του Glam Metal είναι εδώ!
Το Σάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, το Piraeus Academy Club υποδέχεται μια glam/sleaze βραδιά με τους Jolly Rox, Cyanide 4 και Shotgun Sally.
Οι Jolly Rox από την Ιταλία, ως headliners της βραδιάς, έρχονται να αποδείξουν γιατί θεωρούνται ένα από τα πιο δυναμικά live acts της σύγχρονης ευρωπαϊκής glam metal σκηνής. Οι Αθηναίοι Cyanide 4 επιστρέφουν στην έδρα τους με τον χαρακτηριστικό hard rock/glam ήχο τους και τη δύναμη της διεθνούς εμπειρίας, ενώ οι Shotgun Sally από το Βελιγράδι ανοίγουν τη βραδιά με ανόθευτη sleaze/ rock ’n’ roll ενέργεια.
Τρεις μπάντες, ένα stage, ένα attitude. Το glam metal επιστρέφει, φρέσκο, επικίνδυνο και πιο ζωντανό από ποτέ.
It’s Only Rock ‘N’ Roll, but we like it!

Doors: 20:00
Showtime: 21:00

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ
Φυσική: Monsterville (Αγίας Ειρήνης 13, 10551 Μοναστηράκι), Rockin’ Customs (Αλκμήνης 38, 118 53 Πετράλωνα)
Online: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/carnival-mayhem-edition?fbclid=IwY2xjawPHLSRleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFoU1N1cVZuT0w4TVhCQXlRc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHlpQEWuisMImr6d3Bcd4gthsTbkU2_Ik6vBDRSWAJzbe_RE54LUsrAw0_g15_aem_tE1iqVMR1GZI3HjZQsASJA

JOLLY ROX
Οι Jolly Rox είναι μια glam metal μπάντα από την Τοσκάνη της Ιταλιας, ενεργή από το 2005 και έχει καταφέρει να μετατρέψει κάθε εμφάνισή της σε μια αξέχαστη rock ’n’ roll εμπειρία. Δημιούργημα του Joey Zalla, το συγκρότημα ξεχώρισε από νωρίς χάρη στον σκοτεινό και γεμάτο ένταση ήχο του, καθώς και σε μια έντονη αισθητική που συνδυάζει την glam υπερβολή με τη δύναμη του rock n roll.
Με αφετηρία το κλασικό glam metal και σύγχρονες ηλεκτρονικές πινελιές, οι Jolly Rox έχουν διαμορφώσει μια μοναδική ταυτότητα, βασισμένη σε heavy riffs, groovy ρυθμούς και έντονη σκηνική παρουσία. Έχουν μοιραστεί τη σκηνή με ονόματα όπως Wednesday 13, Pretty Boy Floyd και Bulletboys, ενώ η δισκογραφία και οι συνεχείς περιοδείες τους σε Ευρώπη εδραίωσαν τη φήμη τους ως ένα από τα πιο εκρηκτικά live acts της σύγχρονης glam σκηνής.

CYANIDE 4
Οι Cyanide 4 είναι μια Hard Rock / Glam Metal μπάντα από την Αθήνα, που σχηματίστηκε το 2008 και ξεχώρισε γρήγορα για τον ήχο και την αυθεντική glam αισθητική. Αντλώντας επιρροές από τη χρυσή εποχή του L.A. glam των 80s, αλλά και από το σύγχρονο σκανδιναβικό rock ’n’ roll, η μπάντα καταφέρνει να αφομιώσει τις αναφορές της και να τις παρουσιάσει μέσα από ένα προσωπικό πρίσμα.
Μέσα από τρεις δισκογραφικές δουλειές, όλες σε συνεργασία με την αμερικανική Perris Records, οι Cyanide 4 έχουν χτίσει ένα σταθερό fanbase τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Έχουν εμφανιστεί σε πολυάριθμα live shows ως headliners αλλά και ως support σε σπουδαία ονόματα της παγκόσμιας rock σκηνής, όπως οι Scorpions, W.A.S.P., Bonfire και Crashdiet. Τον Οκτώβριο του 2025 πραγματοποίησαν την πρώτη τους περιοδεία στην Κεντρική Ευρώπη, επιβεβαιώνοντας τη διεθνή τους δυναμική.

SHOTGUN SALLY
Οι Shotgun Sally είναι μια sleaze/glam rock ’n’ roll μπάντα από το Βελιγράδι, που σχηματίστηκε το 2015 και έκτοτε αποτελεί ενεργό κομμάτι της σερβικής underground rock σκηνής. Με βασικό πεδίο δράσης τα clubs του Βελιγραδίου αλλά και μεγάλα φεστιβάλ σε όλη τη Σερβία, το συγκρότημα προωθεί έναν ωμό, ατίθασο sleaze/glam ήχο με έντονο punk χαρακτήρα.
Το 2023 κυκλοφόρησαν το πρώτο τους single και video clip με τίτλο “Bedtime Stories”, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας δημιουργικής περιόδου και προαναγγέλλοντας το ντεμπούτο άλμπουμ “Wolves, Angels and Bedtime Stories”, που αναμένεται το πρώτο μισό του 2026.

 

Passengers In Panic – Παρουσίαση Δίσκου «Amnesia» | Special Guests: Dead South Dealers & Novelty | Σάββατο 24 Ιανουαρίου | Piraeus Academy

0
Panic

Panic

Passengers In Panic 

“Amnesia” Release Show 

Special Guests: Dead South Dealers & Novelty

ΣΑΒΒΑΤΟ 24 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ: PIRAEUS ACADEMY

Την 24η Ιανουαρίου 2026, το Piraeus Academy θα φιλοξενήσει μία από τις πιο ξεχωριστές  και πολυαναμενόμενες βραδιές της χρονιάς για τους φίλους της heavy/folk metal και της    ελληνικής εναλλακτικής σκηνής. Οι Passengers In Panic επιστρέφουν δυναμικά στη σκηνή  για να παρουσιάσουν ζωντανά το ολοκαίνουργιο άλμπουμ τους, «Amnesia», σε μια συναυλία γεμάτη εκπλήξεις, ένταση, συναίσθημα και ατμόσφαιρα, όπως μόνο εκείνοι ξέρουν. Special guest της βραδιάς θα είναι ο Θοδωρής Παπαδόπουλος από την Οπισθοδρομική Κομπανία, με τον οποίο το συγκρότημα συνεργάστηκε πρόσφατα, σε μια ιδιαίτερη μουσική σύμπραξη επί σκηνής.

Τη βραδιά θα πλαισιώσουν δύο ιδιαίτερα δυναμικά σχήματα της εγχώριας rock/metal  σκηνής, οι Dead South Dealers και οι Novelty, ολοκληρώνοντας μια πολύ ενδιαφέρουσα σύμπραξη με διαφορετικές μουσικές προσεγγίσεις που δείχνει το πόσο ψηλό είναι το  επίπεδο της εγχώριας σκηνής. Μια συναυλία που αναμένεται να αφήσει το δικό της  αποτύπωμα στη live σκηνή της πόλης.

PASSENGERS IN PANIC

Οι Passengers In Panic από την Αθήνα αναδεικνύουν μια νέα εποχή στο Heavy/Folk Metal!  Ιδρύθηκαν το 2019 και συνδυάζουν progressive και heavy riffs με παραδοσιακά ελληνικά  όργανα, δημιουργώντας έναν ατμοσφαιρικό ήχο όπου η παράδοση συναντά το metal. Το ντεμπούτο τους “Passengers In Panic” κυκλοφόρησε μέσω της Sleaszy Rider Records κατά  την πανδημία και περιλαμβάνει κομμάτια με έντονα κοινωνικά μηνύματα, με τη συμμετοχή  του ηθοποιού Δημήτρη Φραγκιόγλου. Με εκρηκτικές ζωντανές εμφανίσεις σε Ελλάδα, αλλά και εξωτερικό, η μπάντα ξεχωρίζει για  την ενέργεια που φέρνει κάθε φορά στη σκηνή.

Το νέο άλμπουμ “Amnesia” εξερευνά νέα μονοπάτια, συνδυάζοντας metal και παραδοσιακή  μουσική, σηματοδοτώντας την συνεχή εξέλιξη του ήχου τους. Στον δίσκο συμμετέχουν ο  ηθοποιός Γιάννης Τσορτέκης και ο Χρήστος Αντωνίου (Septicflesh), προσθέτοντας  κινηματογραφική ενορχήστρωση και συναισθηματική ένταση.

Στις 11 Δεκεμβρίου οι Passengers In Panic επέστρεψαν με την κυκλοφορία μιας νέας  διασκευής έκπληξη αυτή τη φορά με την συμμετοχή του Θοδωρή Παπαδόπουλου από την  Οπισθοδρομική Κομπανία.

https://www.youtube.com/@PassengersInPanicOfficial

DEAD SOUTH DEALERS

Με πάνω από 11 χρόνια παρουσίας στην ελληνική heavy rock/metal σκηνή, οι Dead South  Dealers έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν τον δικό τους ξεχωριστό ήχο και να κερδίσουν  την αναγνώριση ως μια μπάντα που “σπάει τη σκηνή” στα live performances της. Ο  δεύτερος τους δίσκος “The Noise, The Sky, The Melody” κυκλοφόρησε τον Αύγουστο 2024,  με ξεκάθαρη στροφή σε πιο σκληρούς ήχους.

https://www.youtube.com/@deadsouthdealers

NOVELTY

Οι Novelty είναι μια melodic metalcore μπάντα από την Αθήνα. Σχηματίστηκαν το 2022 και  πολύ σύντομα άρχισαν να διαμορφώνουν τον ήχο τους, που ενώνει επιθετικά riffs με  έντονα μελωδικά στοιχεία.

Η μπάντα έχει εμφανιστεί σε venues όπως το Κύτταρο, το Temple Athens, το Six Dogs, το An  Club, το Death Disco, η Αρχιτεκτονική και η Τεχνόπολις.

Πρόσφατα ολοκλήρωσαν το πρώτο τους official music video, με τίτλο “Darkest Days”, το  οποίο αναμένεται να κυκλοφορήσει στις αρχές του 2026.

Παράλληλα, βρίσκονται στη διαδικασία παραγωγής του πρώτου ολοκληρωμένου άλμπουμ  τους, το οποίο θα περιλαμβάνει εννέα original κομμάτια που αναδεικνύουν την εξέλιξη του  ήχου τους.

https://m.youtube.com/@NoveltybandOfficial

 

ΠΟΡΤΕΣ: 20.00

ΕΝΑΡΞΗ: 20.30

ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ: https://www.more.com/gr-el/tickets/music/passengers-in-panic-parousiasi neou-almpoum-amnesia/

SOEN – “Reliance” (Silver Lining Music)

0

Εάν υπάρχει μια μπάντα που φαίνεται να έχει βρει το στοιχείο της, την μουσική της ταυτότητα και δεν φαίνεται να είναι διατεθειμένη να την εγκαταλείψει, αυτή είναι σίγουρα οι Σουηδοί SOEN όπου στο έβδομο δίσκο τους συνεχίζουν να μας προσφέρουν την ίδια ηχητική, αλλά πάντα αποτελεσματική φόρμουλά τους: βαριά, ατσάλινα riffs και grooves που εναλλάσσονται με μελωδικά  και πιασάρικα ρεφραίν με μια μικρή δόση από progressive (η σκιά των OPETH, της πρώην μπάντας του ντραμίστα και συνθέτη, Martin Lopez, θα είναι πάντα εκεί), συνοδευόμενα όλα αυτά βέβαια από την σπουδαία φωνή του Joel Ekelöf που είναι εκφραστική τόσο στις aggressive όσο και στις πιο μελωδικές, στοχαστικές στιγμές των τραγουδιών.

Προσωπικά δεν βρίσκω κάποιες αδύναμες στιγμές στον δίσκο, μιας που καταφέρνουν να διατηρήσουν ένα υψηλό επίπεδο από την αρχή μέχρι το τέλος, βοηθούμενοι κι από τον παραγωγό Alexander Backlund, ο οποίος έχει δουλέψει με μπάντες όπως 1914, DARK TRANQUILITY και τον Marty Friedman, μεταξύ άλλων, καταφέρνοντας να βγάλει έναν κρυστάλλινο, “τραγανό” ήχο που διατηρεί όλες τις αποχρώσεις και λεπτομέρειες των συνθέσεων και μελωδιών.

Ίσως κάποιοι να τους κατηγορήσουν ότι έχουν επαναπαυθεί στις δόξες τους και δεν τολμούν να εξερευνήσουν άλλες μουσικές διαδρομές, αλλά όπως λένε και στο χωριό μου “if it aint broke, why fix it?”. Σίγουρα δεν είναι το πιο καινοτόμο άλμπουμ τους, είναι όμως το πιο ισορροπημένο, σφιχτοδεμένο, και συνεκτικό, με μια μπάντα γεμάτη αυτοπεποίθηση για αυτό που εκπροσωπούν και με πλήρη επίγνωση του που στέκονται. Εάν κάποιος θα ήθελε να τους ακούσει για πρώτη φορά, θα έλεγα ανεπιφύλακτα να αρχίσει από αυτόν τον δίσκο, ως τον πιο αντιπροσωπευτικό τους.

8 / 10

Γιώργος Γκούμας

DESTINY’S END – “Breathe deep the road” – Live & unreleased (Nameless Grave Records)

0
Destiny

Destiny

Αχ, τα 90s… Που τίποτα δεν έχουν να ζηλέψουν από τα 80s σε πληθώρα διαχρονικών, κλασσικών άλμπουμ, παραγνωρισμένων, υποτιμημένων διαμαντιών και εννοείται σπουδαίων συγκροτημάτων. Σε όλες τις παραπάνω κατηγορίες, με τον α’ ή β’ τρόπο, βρίσκουμε και τους DESTINY’S END, που μπορεί να μην κατάφεραν να μείνουν για πολύ καιρό στο προσκήνιο, ωστόσο άφησαν ένα πολύ έντονο δισκογραφικό αποτύπωμα.

Ήταν το 1997, όταν ο θρυλικός James Rivera (HELSTAR, MALICE, VICIOUS RUMORS, SEVEN WITCHES κλπ) πήρε μαζί του σχεδόν όλους τους τότε NEW EDEN (Dan DeLucie, Nardo Andi και Brian Craig) και τον φέρελπι νεανία Perry Grayson και δημιούργησε το supergroup αυτό. Για όλους εμάς που πίναμε νερό στο όνομα των HELSTAR, ακολουθώντας τους πιστά, οι DESTINY’S END ήταν ένα βάλσαμο στην απουσία των μεγάλων Τεξανών. Μια πρώτης τάξεως μεθαδόνη, για να τιθασευτεί το στερητικό μας σύνδρομο.

Ξέρεις, υπάρχει μια σειρά δίσκων/demos που, λόγω συμμετοχής του Rivera αλλά και ηχητικής συγγένειας, ανέκαθεν τα θεωρούσα κάτι σαν «τα χαμένα HELSTAR άλμπουμ»: Το “Welcome the end” των DISTANT THUNDER, το “Demolition” demo και τα τραγούδια των VIGILANTE στην εκπληκτική συλλογή “The James Rivera legacy”, το demo των DAGGERS EDGE, το ομώνυμο άλμπουμ των SHADOWKEEP… Ε, στους άτυπους χαμένους κρίκους στην αλυσίδα αυτή, οφείλουμε να συμπεριλάβουμε, πρώτους-πρώτους, τους δύο δίσκους που πρόλαβαν (ή μπόρεσαν) να κυκλοφορήσουν οι DESTINY’S END, μέσω της Metal Blade Records.

Αναφέρομαι φυσικά στα “Breathe deep the dark” (1998) και “Transition” (2001). Θεάρεστα έπη, στο όνομα των οποίων ορκίζονται όλοι οι «εραστές» του αμερικανικού power metal ήχου! Αλλά ας αφήσουμε το παρελθόν κι ας έρθουμε στο «σήμερα». Κοίτα τώρα τι έκανε η Nameless Grave Records και μας «βάζει φωτιά»… Κυκλοφορεί live από την περιοδεία της μπάντας με τους NEVERMORE και ICED EARTH, στη Βόρειο Αμερική, το 1999! Και σαν να μην έφτανε αυτό, το εμπλουτίζει με τρία studio κομμάτια: Το προερχόμενο από τα sessions του 1998 “Thief of life” και τις διασκευές στα “The last in line” των DIO (υπάρχει και στο “Holy Dio: Tribute to Ronnie James Dio”) και “Dressed in white” των KING DIAMOND.

Τα live κομμάτια που απαρτίζουν το άλμπουμ, όπως είναι λογικό, προέρχονται από το “Breathe deep the dark”. Μοναδική εξαίρεση, το ακυκλοφόρητο τότε ομώνυμο κομμάτι του “Transition”, το οποίο μάλλον θα έπρεπε να ενθουσίαζε το ακροατήριο όπου παιζόταν και ένα medley σε κομμάτια των JUDAS PRIEST, συγκεκριμένα στα “Beyond the Realms of Death/Living after midnight”. Τώρα για το πώς ακούγονται οι DESTINY’S END μέσα στο “Breathe deep the road” (έξυπνος τίτλος), τι να γράψω… μιλάμε για ένα κειμήλιο που χτυπά αλύπητα ευαίσθητες χορδές! Όσοι τους λατρεύουν, γνωρίζουν πολύ καλά τι λέω.

Για τους μη έχοντες γνώση, μέσα από τούτη την ηχογράφηση ακούμε ένα από τα πιο εντυπωσιακά σχήματα του αμερικανικού power metal, σε συνθέσεις που αποθεώνουν και χαρακτηρίζουν το ιδίωμα. Τον James Rivera σε μεγάλες φόρμες, το δίδυμο των DeLucie/Grayson σε ένα απόλυτο κιθαριστικό όργιο όπου πυρακτωμένα riffs και leads εξαπολύονται προς πάσα κατεύθυνση και το rhythm section των Andi/Craig να ακολουθεί κατά πόδας. Το πάθος περισσεύει, η μπάντα κυριολεκτικά ξεσαλώνει κι ο κόσμος φαίνεται να παθιάζεται, καθώς ουκ ολίγες φορές ακούγονται επευφημίες υπό τη μορφή… κραυγών (!).

Για τους οπαδούς των DESTINY’S END αλλά και των υπολοίπων συγκροτημάτων που βρίσκονται στα «κλαδιά» του «γενεαλογικού δέντρου» του γκρουπ (ψάξε, δε θα χάσεις), το “Breathe deep the road” είναι μια επιβεβλημένη αγορά. Οι υπόλοιποι, ας γνωρίσουν πρώτα το καταπληκτικό αυτό σχήμα μέσω των δύο studio δίσκων του και μετά, ας κοιτάξουν και προς τα δω. Μόνο προσοχή προς όλους, μην περιμένετε live υπό τη μορφή «επίσημης» κυκλοφορίας, με τις απαραίτητες (ή μήπως αναπόφευκτες;) στουντιακές παρεμβάσεις και το γενικότερο καλλώπισμα. Το “Breathe deep the road” είναι τόσο LIVE, όσο είναι ένα καθαρογραμμένο, 100% «ζωντανό», bootleg. Και αυτό, το κάνει ακόμη πιο ελκυστικό.

Δημήτρης Τσέλλος

VOIDCEREMONY – “Abditum” (20 Buck Spin)

0
Voidceremony

Voidceremony

Η ιστορία των VOIDCEREMONY ξεκινάει κάπου πίσω στο 2010, όταν πρωτοσχηματίστηκαν ως ANTIQUITY, μετονομάστηκαν λίγο αργότερα σε PORTALGEIST, καταλήγοντας στο σημερινό τους όνομα ως μπάντα το 2013. Η δισκογραφική τους παρουσία ξεκίνησε το 2014 με μια σειρά από EPs, με το ντεμπούτο τους, “Entropic Reflections Continuum: Dimensional Unravel”, να έρχεται το 2020. Το φρέσκο “Abditum” είναι η τρίτη δισκογραφική δουλειά των Καλιφορνέζων deathsters και μάλιστα η πιο δαιδαλώδης μέχρι σήμερα.

Από τις πρώτες κιόλας στιγμές, το “Abditum” εντυπωσιάζει με τη σχεδόν «εχθρική» του πολυπλοκότητα και κάνει αμέσως σαφές πως απαιτεί το μέγιστο της προσοχής του ακροατή. Πρόκειται για ένα λαβυρινθώδες έργο, όπου η μπάντα, με ένταση και επιθετικότητα, ξεδιπλώνει ένα ελεγχόμενο χάος, το οποίο αποτελεί πρόκληση ακόμη και για τους πιο φανατικούς των progressive ακουσμάτων. Το τεχνικό death metal συναντά την προοδευτική σκέψη και εμπλουτίζεται από στριφνές ατμόσφαιρες που χτίζονται πάνω σε δυσαρμονικά riffs, με έντονη «εσάνς» black metal. Τα jazz leads, οι συνεχείς ρυθμικές αλλαγές και τα καταιγιστικά blasts συμπληρώνουν ιδανικά το παζλ.

Παρότι ο συνολικός χρόνος του άλμπουμ δεν ξεπερνά τα τριάντα λεπτά, η αίσθηση είναι πως περιέχει υλικό διπλάσιας διάρκειας. Κομμάτια όπως τα “Silence Which Ceases All Minds” και “Despair of Temporal Existence”, παρά τη μικρή τους διάρκεια, δίνουν την εντύπωση πως δεν χρειάζονται ούτε δευτερόλεπτο παραπάνω για να περάσουν το μήνυμά τους. Τα “Veracious Duality” και “Seventh Ephemeral Aura” αναδεικνύουν τη συνθετική ωριμότητα των Johnson και McGehee, ενώ μαζί με το “Gnosis of Ambivalence” αποτελούν τα highlights του δίσκου, συμπυκνώνοντας την ουσία της μπάντας.

Συνολικά, το “Abditum” είναι ίσως η πιο φιλόδοξη και πολυεπίπεδη δουλειά των VOIDCEREMONY μέχρι σήμερα. Παρά την πολυπλοκότητά του, εντυπωσιάζει με τη συνοχή του και είναι ικανό να βυθίσει τον ακροατή στη δίνη του, αρκεί αυτός να αποδειχτεί τολμηρός και υπομονετικός. Συστήνεται ανεπιφύλακτα!

8 / 10

Θανάσης Μπόγρης

FROZEN LAND – “Icemelter” (Massacre Records)

0
Frozen Land

Frozen Land

Οι FROZEN LAND μας έρχονται από, που αλλού, την Φινλανδία. Δεν είναι και το πιο γνωστό όνομα, αλλά συχνά πυκνά εμφανίζονται σε διάφορα social media που είναι αφιερωμένα στο Power Metal, οπότε μπορούμε να πούμε πως έχουν αρχίσει να προκαλούν κάποια πολύ μικρά κυματάκια. Σχετικά πρόσφατη μπάντα η οποία σχηματίστηκε το 2017, ενώ φτάσαμε αισίως να μιλάμε για τον τρίτο τους δίσκο ονόματι “Icemelter”. Όταν στην ίδια πρόταση υπάρχουν οι λέξεις Φινλανδία και Power, υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα γεννηθούν συσχετισμοί με STRATOVARIUS και SONATA ARCTICA; Επιβεβαιώνω λοιπόν την προκατάληψη αυτή, αλλά θα προσθέσω και κάτι από STORMWARRIOR για να δώσω μία πιο αντιπροσωπευτική εικόνα, αφού ο δίσκος έχει αρκετά Speed στοιχεία.

Αν μου δίνανε 1€ για κάθε φορά που ένα νέο άλμπουμ παρουσιάζεται ως το “πιο βαρύ και επιθετικό της καριέρας μας” δεν θα χρειαζόταν να ξαναδουλέψω ποτέ, στην περίπτωση του “Icemelter” όμως το σχόλιο ευσταθεί απόλυτα. Αποφεύγει με μαεστρία τις αστοχίες του προκατόχου του, δηλαδή την μπαλάντα “Don’t you ever leave me”, την disco διάθεση του “The slayer” και το χορευτικό “Senorita”, στιγμές που δεν ταιριάζουν καθόλου με αυτό που βγάζουν προς τα έξω οι FROZEN LAND. Αντ’ αυτού, ρίχνουν με θράσος στη μούρη μας οχτώ Metal συνθέσεις πιστές στο είδος που εκπροσωπούν. Η παραγωγή είναι όπως πρέπει, στιβαρή και δεμένη, ενώ ευχαριστήθηκα πέρα για πέρα το ρυθμικό κομμάτι με τον νέο ντράμερ Matias Rokio να δίνει τα ρέστα του τόσο παικτικά όσο και από άποψη ποιότητας ήχου. Οι κιθάρες γίνονται μπαλάκι του τένις και πηγαίνουν από βαριά riffs σε μελωδικά Strato παιξίματα. Ο τραγουδιστής τους Tony Meloni έχει φωνή που ταιριάζει με τον ήχο του συγκροτήματος αλλά δεν τραβάει και τα φώτα πάνω του, οπότε ούτε ενοχλεί, αλλά δεν θα ακούσω τον δίσκο λόγω αυτού. 

Στα τραγούδια δηλώνουν δειλά την παρουσία τους ωραίες μελωδίες όπως το ρεφραίν του “Dead end” ή το κυρίως μουσικό θέμα του “Chosen, corrupt and cancerous”, όμως δεν θα ακούσουμε αυτό το συγκρότημα επειδή παίζουν μελιστάλαχτα. Θα τους ακούσουμε επειδή παίζουν με τσαγανό και νεύρο, όταν έχουμε όρεξη να βάλουμε κάτι δυνατό. Λόγω αυτού δεν ξεχώρισα κάποια συγκεκριμένη σύνθεση ενώ δεν υπάρχει καν κάποιος κράχτης single, αλλά επειδή το νόμισμα έχει δύο όψεις, ούτε κάποια αδύναμη στιγμή βρήκα. Ομοιόμορφο αποτέλεσμα που είτε θα σε κερδίσει από την αρχή για να σε κρατήσει μέχρι την πτώση της αυλαίας, είτε θα σε χάσει με το καλημέρα. Το εισαγωγικό “The carrier” είναι ιδανικό για να δώσει πλήρη εικόνα του τι εστί FROZEN LAND, οπότε ακούστε το προσεκτικά και δυνατά για να δείτε σε λίγο χρόνο εάν αυτός ο δίσκος σας κάνει. 

Tο “Icemelter” δεν είναι άλμπουμ για τα καλύτερα της χρονιάς, εκτός και αν μιλάμε αποκλειστικά για Power Metal εικοσάδα όπου εκεί θα μπορούσα να του δώσω κάποια θέση στο δεύτερο μισό. Οι κύριοι λόγοι είναι τα φωνητικά που κάνουν τη δουλειά τους σε ένα είδος που μας έχει κακομάθει με τρομερούς τραγουδιστές, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν αναγνώρισα κάτι που να κάνουν διαφορετικά οι FROZEN LAND από τους υπόλοιπους. Αυτό δεν με εμποδίζει από το να τους βγάλω το καπέλο. Διακρίνω μία εξέλιξη, ένα συγκρότημα που ανεβαίνει σκαλοπάτι σε αρκετούς τομείς και ξέρει τι θέλει, δημιουργώντας ένα ίσο ηχητικό αποτέλεσμα που κυλάει νερό. Έχω και μία ευαίσθητη χορδή σε καλλιτέχνες που παίζουν βαρύ Power. Συνολικά, το βρίσκω ανώτερο από τη νέα δουλειά των αρκετά πιο έμπειρων BLOODBOUND που βγήκε την ίδια ημερομηνία. Δεν είναι κακό να υπάρχουν επιλογές, οπότε από μένα παίρνουν pass και συνιστώ ένα πέρασμα. 

7 / 10

Παύλος Παυλάκης

KREATOR – “Hordes of chaos” – Worst to best

0
Kreator

Kreator

Ωραίες μέρες αυτές για να αγαπάς τους KREATOR. 21 χρόνια από το “Enemy of God”, δισκοκριτική για το ολοκαίνουργιο “Krushers of the world” που βγαίνει εντός του μήνα, οι Γερμανοί θεοί βρίσκονται δεξιά και αριστερά. Παράλληλα, το “Hordes of chaos” γίνεται 17 ετών. Ο πρώτος δίσκος KREATOR που βίωσα σαν οπαδός, επισφραγίζοντας όσα ξεκίνησε με μεμονωμένα κομμάτια το “Enemy of god”, αλλά και ο πρώτος με τον οποίο τους είδα live (με CALIBAN, ELUVEITIE και EMERGENCY GATE. Οι Ελβετοί ήταν το καλύτερο support της βραδιάς, δίχως αμφιβολία). Ως εκ τούτου, μιλάμε για πολλές αναμνήσεις με αυτό, σε βαθμό που ξαναέπαιζε ο δίσκος και εγώ ένιωσα ανατριχίλες και οριακά βούρκωσα.

Επίσης, ο πιο ωμός της τελευταίας 25ετίας, με μια έντονη “Cause for conflict” αύρα! Η μπάντα εδώ, ηχογράφησε πιο “παλιομοδίτικα” υπό το βλέμμα του Moses Schneider και πέτυχε ένα πραγματικά επιθετικό αποτέλεσμα, ενώ ο δίσκος είναι ο μικρότερος σε διάρκεια της τελευταίας περιόδου (κάτω από 40 λεπτά). Επίσης, είναι αφιερωμένος στη μνήμη του Denis “Piggy” D’Amour, κιθαρίστα των Καναδών θεών VOIVOD που χάσαμε από καρκίνο. Σημαντική σημείωση, δεδομένης της λατρείας που είχε ο Mille Petrozza για τους VOIVOD (όταν μάθανε ότι θα περιοδεύσουν μαζί το ‘87, τρελάθηκε!), δείγμα του σεβασμού στα όσα σπουδαία και επιδραστικά έργα άφησε εκείνος. Πάντα όμορφο, τέλος, να βλέπεις αμοιβαία εκτίμηση μεταξύ σπουδαίων.

Και τώρα, πάμε να τα κατατάξουμε. Άντε να δούμε τι θα γίνουμε….

The “Hordes of chaos” countdown:

9) “Absolute misanthropy” (3:38)
H ευγενής τέχνη του Γερμανικού ξύλου μέρος πρώτον. Ξεκίνημα κομματιού με τέρμα “Terrible certainty” riff, προτού η κατάσταση ξεφύγει και κατέβουν μπουνιές και καντήλια με τον τρόπο που μόνο ο Mille ξέρει να τα ρίχνει. Άμα έχεις ξυπνήσει ποτέ και νιώθεις ότι μισείς τους ανθρώπους, αυτό είναι ο ύμνος σου. Μπαίνει χαμηλά γιατί τα υπόλοιπα είναι ακόμα ανώτερα κομμάτια.

ABSOLUTE MISANTHROPY, I CAN’T WAIT FOR YOU TO DIE

8) “Radical resistance” (3:44)
H ευγενής τέχνη του Γερμανικού ξύλου μέρος δεύτερον. Τα τύμπανα του Ventor σαν σφαλιάρες σε ένα κομμάτι που σπάει μόνο στο μεσαίο μέρος που υμνικά ενώνει τους πάντες στο κόσμο για την αντίσταση που περιγράφει στους στίχους, ενώ στο ρεφρέν, έχουμε το σύνθημα που φέρνει τους πάντες μαζί σαν μια γροθιά να επαναλαμβάνεται με στόμφο. Ποιο σύνθημα; Το παρακάτω!

UNITE TO FIGHT, RADICAL RESISTANCE NOW!

7) “Escalation” (3:25)
Μετά τις ανάποδες των δύο πρώτων κομματιών, κατεβάζουμε σε mid-tempo τις ταχύτητες, αλλά βγάζουμε μπροστά riff-άρες, βάζουμε έναν Mille, να ωρύεται λες και είναι στη πρώτη γραμμή μιας αέναα κλιμακούμενης επανάστασης ενάντια σε όσους σου στερούν την αξιοπρέπεια, ως μόνη αντίδραση. Κάπως έτσι, φτιάχνονται τα σπουδαία κομμάτια. Και από αυτά, οι KREATOR, έχουν σε περίσσευμα.

WAITING FOR A TOTAL ESCALATION, TO FREE THE HUMAN RACE

6) “Destroy what destroys you” (3:19)
Ατόφια γκρουβάτοι KREATOR, με το ξέσπασμα για το solo και προς το φινάλε, σε ένα κομμάτι που συνοδεύεται από το άκρως συναυλιακό video clip του, δείχνοντας την δύναμη που είναι οι μεγάλοι Γερμανοί στο σανίδι. Κατέστρεψε αυτό που σε καταστρέφει, το μήνυμα του κομματιού, ε και αν μη τι άλλο, για καταστροφή αυτό το κομμάτι, είναι ταμάμ! VENTOR ΡΙΧΤΟ!

DESTROY WHAT DESTROYS YOU, TIME HAS COME TO RISE!

5) “Hordes of chaos (a necrologue for the elite)” (5:10)
Το πρώτο single, με το χαρακτηριστικό ala “Conan the barbarian” video clip. Το σαρωτικό και τόσο καταστροφικά KREATOR κομμάτι, που έχει μείνει κλασσική επιλογή από αυτό το άλμπουμ τόσα χρόνια μετά στις συναυλίες των Γερμανών. Ακόμα θυμάμαι το πως άνοιξαν με αυτό στο Κτήριο 56 στην Πειραιώς….

EVERYONE AGAINST EVERYONE, CHAOS, HORDES OF CHAOS

4) “War Curse” (4:11)
…για να συνεχίσουν καπάκια όπως στο δίσκο με αυτό εδώ, που ειλικρινά με διαλύει σαν δίδυμο ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ. Η καρδιά χτυπάει πιο δυνατά, ενώ το μυαλό, διαβάζει διαφορετικά τους στίχους με τα χρόνια. Οι πόλεμοι της ιστορίας, μέσα από τα μάτια ενός αόρατου παρατηρητή που βλέπει εχθροπραξίες μετά από εχθροπραξίες ως μια κατάρα πολέμου, που έχει πέσει πάνω στην ανθρωπότητα. Στο τέλος, την πληρώνουν οι άμαχοι, αυτοί που πάντα υποφέρουν. Ή όπως το γκαρίζει δυνατά και καθαρά ο Mille:

VIOLENCE IS CONQUERING THE WORLD!

3) “Amok run” (4:13)
Ξεκίνημα κομματιού, βγαλμένο από τα πειραματικά 90’s των KREATOR, όπου ακούμε έναν εύθραυστο στην αρχή Mille Petrozza, σκεπτικό/προβληματισμένο, που συνειδητοποιεί πράγματα και σιγά σιγά ανεβάζει στροφές και παίρνει χοντρές ανάποδες. Το “ως εδώ, τώρα θα σας λιανίσω”, σε νότες. Σπάσιμο κοκκάλων είτε συναυλιακά είτε απλά όταν το ακούς στο δίσκο, ενώ το συγκινητικό φινάλε σε λιώνει σαν παγωτό. Ένα από τα κομμάτια των KREATOR όπου μπορούμε να πούμε με άνεση ότι ο μπροστάρης τους αλλάζει “πρόσωπα”.

Pain, I have lived in endless pain
Now I pay it back in spades
Burning panic, ice cold fear is in their eyes
Blood is the last thing that I see
Sacrifice and agony
On my final day you’ll have to die with me
For now, I….RUN AMOK RUN!

2) “To the afterborn” (4:54)
Ένα από τα πλέον πλήρη κομμάτια του δίσκου, μελωδικό και επιθετικό ταυτόχρονα (χωρίζεται χοντρικά στη μέση), από τα πλέον φιλοσοφημένα επίσης. Επίθεση στην οργανωμένη θρησκεία, υπό μια άλλη οπτική. Πως θα είναι τα παιδιά που θα γεννηθούν μετά από εμάς αν δεν προσκυνήσουν τα είδωλα που έφεραν τόσο θάνατο και δυστυχία στον πλανήτη; Και αφού σε έχει ανατριχιάσει και διαλύσει με το ωστικό του ράπισμα, ο μέγας Γερμανός θέτει το ερώτημα:

WILL THE ONES WHO LIVE AFTER OUR END, WORSHIP THE GODDAMN CROSS AGAIN?

1) “Corpses of liberty” (0:56) / “Demon prince” (5:19)
Το ΜΕΓΑ φινάλε του δίσκου με το αγαπημένο μου κομμάτι του. Ο δαίμων πρίγκηπας, ένα σύμβολο καταπίεσης και καταδυνάστευσης, γεμάτος ψέματα, δογματισμό και τα ρέστα. Το θέμα του καταστροφικού ετούτου άσματος, που ξεκινάει μελωδικά (εν συνεχεία του ιντερλουδίου), μετά μαρσάρει και διαλύει τα πάντα στο πέρασμα του, προκειμένου το φινάλε να μας ανατριχιάσει με την υπέροχη μελωδία του Sami Yli-Sirnio, που γίνεται διπλή αρμονία με τον Mille….και αυτό ήταν, καληνύχτα σας!

DISOBEY THE OPPRESSOR, REFUSE DEMON PRINCE
DISOBEY THE OPPRESSOR, FOREVER DEMON PRINCE
KILL DEMON PRIIIIIIIINCE!

Το υπέροχο 3/3 στη δισκογραφία των Γερμανών στη δεκαετία του 2000, που περιλαμβάνει πόσες περιοδείες, εξέχουσα η περιοδεία Thrashfest με EXODUS, DEATH ANGEL και τους δικούς μας SUICIDAL ANGELS, να βγαίνουν στη γύρα στην Ευρώπη, καταστρέφοντας ό,τι είχε το θράσος να σταθεί όρθιο. Το “Hordes of chaos” επιπλέον, αποτελεί εκείνο το άλμπουμ που βγαίνει λίγο πριν γίνει ένα μεγάλο εμπορικό βήμα για μια ήδη εδραιωμένη μπάντα, που μεγαλώνει έτι περαιτέρω (λέγε με “Phantom antichrist” και Nuclear Blast).

Μια ανάσα λοιπόν πριν το πέρασμα στην Nuclear Blast, υπήρξε το “Hordes of chaos” μέσα σε όλη του την σπουδαιότητα και ωμότητα. Ξανακούστε το και αγαπήστε το, όπως το αγαπάω κι εγώ. Αυτά.

Γιάννης “Demon Prince” Σαββίδης

A day to remember… 15/1 [RHAPSODY OF FIRE]

0
Rhapsody

Rhapsody

ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Into The Legend” – RHAPSODY OF FIRE
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 2016
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: AFM Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Alex Staropoli
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Fabio Lione – Φωνή
Roberto De Micheli – Κιθάρα
Alessandro Sala – Μπάσο
Alex Staropoli – Πλήκτρα
Alex Holzwarth – Τύμπανα

Όταν το “Into the Legend” κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2016, οι RHAPSODY of Fire δεν βρίσκονταν σε θέση ισχύος. Η αποχώρηση του Luca Turilli παγιωνόταν και άφηνε ανοιχτά ερωτήματα. Υπάρχουν RHAPSODY χωρίς των εμβληματικό κιθαρίστα / συνιδρυτή/ nerd? Ποια είναι η ταυτότητα της μπάντας; Είχαν προηγηθεί δισκογραφικές δουλειές που προκάλεσαν ένα σφίξιμο στα χείλη ακόμα και των πιο φανατικών οπαδών. Πολλοί από αυτούς μάλιστα ήταν έτοιμοι να σταυρώσουν το άλλοτε βαρύ πυροβολικό του συμφωνικού Power metal.

Ήταν άραγε δίσκος επιστροφή των RHAPSODY; Mάλλον δοκιμασία.

Το μακροσκελές έπος που είχαν ξεκινήσει το μακρινό πια 2004 με τίτλο “Symphony of Enchanted Lands II: The Dark Secret” (νοητή συνέχεια του προηγούμενου υπερ-έπους) είχε ολοκληρωθεί με την κυκλοφορία “From Chaos To eternity”. To “Dark Wings of steel” που ακολούθησε μας είχε γνωρίσει τον νέο κιθαρίστα του σχήματος. Με πολλές αμφιβολίες να διαγράφονται στον ορίζοντα.

Το “Into the legend” όπως και ο προκάτοχός του, είναι από τα άλμπουμ των RHAPSODY που δεν διατηρούν μια συγκεκριμένη αφηγηματική πορεία. Δεν είναι Concept. Κάτι που ξενίζει δεδομένου του πως τους έχουμε στο μυαλό μας.

Οι παραδοσιακά μεγαλεπήβολες συνθέσεις του δίσκου – δέκα στον αριθμό – έχουν ποικιλία και συχνά πολυπλοκότητα. Αν εξαιρέσουμε το εισαγωγικό ορχηστρικό “In principio” δεν υπάρχει τραγούδι με διάρκεια κάτω από τα 4.30. Ειδική αναφορά στο “Distant Sky” που βάζει το δίσκο και πριν μπει ο Fabio στο πρώτο κουπλέ ακούμε ένα κιθαριστικό sweep από την κόλαση που σε κάνει να χαμογελάς πονηρά… Γιατί σκέφτεσαι ότι “προσπαθούν” να δείξουν ότι “Ντάξει. Έφυγε ο Luca αλλά ο νεοφερμένος Roberto De Micheli δεν υστερεί σε τίποτα.” Δεν ήταν όμως αυτό το πρόβλημα της πορείας των RHAPSODY. Αν θα βγουν τα σόλο. Το πρόβλημα ήταν αλλού και θα εξηγήσω στη συνέχεια.

Ακούγοντας την πολυπλοκότητα αναρωτιέσαι. Είναι η συνθετική ωριμότητα – δεινότητα της μπάντας; Είναι η αναγκαία φλυαρία για να βγει ένας δίσκος με 10 κομμάτια που ζητάει η εταιρεία; Προσπαθούν να αποδείξουν ότι πια είναι ένα level πιο πάνω; Οι δίσκοι όμως δεν πρέπει να σου δημιουργούν τέτοιου είδους απορίες. Πρέπει να σε απογειώνουν στα ουράνια και μετά να σε βυθίζουν στα τάρταρα. Και αυτό το έκαναν τα έπη της πρώιμης δισκογραφίας που λείπουν από το “Into the Legend”. Δεν υπάρχουν τραγούδια που σε κάνουν να σηκώσεις το χέρι κραδαίνοντας το σπαθί και να τραγουδήσεις FOR THE KING FOR THE LAND FOR THE MOUNTAIN ή GLORIA PERPETUA.

Για να είμαι ακριβοδίκαιος κομμάτια όπως το “Into the Legend” και το “Distant sky” σε πάνε προς τα εκεί. Γνώριμα folkish – DnD σημεία όπως το “A Voice in the Cold Wind” και πιο σκοτεινά αργά τραγούδια όπως το “Winter’s Rain” δημιουργούν όμορφα συναισθήματα. Γενικά ο δίσκος δεν έχει κακή μουσική.

Είναι μια πολύ επαγγελματική δουλειά με προσεγμένη παραγωγή, προσεγμένη ενορχήστρωση, προσεγμένο artwork. Απεικονίζει προφανώς τον πατροπαράδοτο δράκο στο εξώφυλλο. Αν και με μια πιο μοντέρνα και φουτουριστική προσέγγιση. Ίσως μια προσπάθεια της μπάντας να δείξει ότι μπήκε στη νέα εποχή;

Δεν λείπει και το κλασσικό υπερμεγέθες έπος στο τέλος του δίσκου που ονομάζεται “The Kiss of Life” και διαρκεί 16.46. Eιλικρινά ο δίσκος δεν έχει “κακά” κομμάτια και εδώ επανέρχομαι να εξηγήσω ποιο είναι το “πρόβλημα” που ανέφερα πιο πάνω

Η πεμπτουσία των RHAPSODY δεν ήταν ποτέ η ορχήστρα, η συνθετική δεινότητα, τα σόλο, οι αφηγήσεις ή τα σπαθιά. Όλα αυτά ήταν συνεκτικά στοιχεία όχι όμως η μαγεία πίσω από τη μουσική. Η πραγματική καρδιά της μπάντας ήταν η αίσθηση που έδινε στον οπαδό ότι όλα αυτά γράφονται από μια παρέα nerds που παίζουν μαζί DnD στο υπόγειό τους και όταν τελειώνει το Session oι περιπέτειες από το χαρτί και το μολύβι ταξιδεύουν στο πεντάγραμμο.
Δεν ξέρω βέβαια αν ήταν ποτέ όντως αυτό οι RHAPSODY. Ξέρω όμως το τι νιώθαμε πολλοί. Μια αγνή πρόθεση να δημιουργηθεί κάτι συναισθηματικά μεγαλειώδες και επικό παρά τις cheesiές και τις cringeworthy στιγμές (Που για αυτές ζούμε).

Δεν ξέρω τι στράβωσε στην πορεία. Αν και είναι κάπως κοινό μυστικό ότι οι “εταιρικές” περιπέτειες και τα ασήκωτα “εγώ” άφησαν βαθιά πληγή στο συγκρότημα. Προσωπικά δεν έχω κακή εικόνα για τις νέες προσθήκες στο line up. Όμως οι μπάντες είναι και τα μέλη τους στο metal. Όχι μόνο το ηχητικό αποτέλεσμα.

Να το ακούσω το “Into the legend” δέκα χρόνια μετά; Ναι, θα το εκτιμήσεις πιο πολύ από όταν βγήκε. Θα με αγγίζει; Λίγο. Όχι επειδή δεν έχει ωραία τραγούδια αλλά επειδή αφήνει μια πικρή γεύση υπερπροσπάθειας. Είναι κάπως βιομηχανική μουσική γραμμένη με πυξίδα το “τι θα αγγίξει το ένστικτο” του οπαδού. Χωρίς να το πετυχαίνει πάντα.

Και εν τέλει δεν το θυμάσαι ως το άλμπουμ που έχει μέσα το τάδε ή το τάδε τραγούδι, αλλά για τον τελευταίο δίσκο των RHAPSODY με τον Fabio Lione.

Άρης Λάμπος

  • https://noc.ezhellas.com:44450/live
  • Rock Hard Radio
  • rock hard greece