Οι CIRITH UNGOL. Οι πρώτοι, και καλύτεροι ίσως, εκπρόσωποι της doom πλευράς του US metal. Ιδιαίτεροι, χαοτικοί, απόκοσμοι… σχεδόν εξωγήινοι. Έχοντας την δική τους ταυτότητα, που τους ήθελε να έχουν επηρεαστεί από BLACK SABBATH και RUSH και να έχουν φτιάξει έναν αυθεντικό ήχο, με σφραγίδα γνησιότητας. Με μια μοναδική ικανότητα να τους καταλαβαίνεις από την πρώτη νότα της κιθάρας και την πρώτη κραυγή του Tim Baker.
Μετά την κυκλοφορία του τελευταίου τους έπους “Paradise Lost”, οι CIRITH UNGOL χτυπήθηκαν από ατυχίες, έκαναν κακές επιλογές, χαμένες ευκαιρίες πέρασαν από μπροστά τους και στο τέλος, σαν να παρακολουθείς μια αρχαία ελληνική τραγωδία, όπως δήλωσε ο ίδιος ο drummer τους Robert Garven, ήρθε η πλήρης κατάρρευσή τους… Όπως όμως συμβαίνει με πλείστες τέτοιες μπάντες, θα υπάρχει πάντα κάπου κρυμμένη μια φλόγα, η οποία θα περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να γιγαντωθεί και να κατακάψει ξανά τα πάντα!
“Long have we slumbered, but now we awake, we dreamt of your souls, whom now we shall take”…
Οι CIRITH UNGOL ξυπνούν από τον «λήθαργο» μετά από προτροπή του Jarvis Leatherby των NIGHT DEMON, ο οποίος αναλαμβάνει και το μπάσο. Δίνουν καταπληκτικές συναυλίες και κυκλοφορούν ένα εξαιρετικό live album, ηχογραφημένο στην Αθήνα και στο Up the Hammers Festival. Όλα δείχνουν ότι τη φορά αυτή, ήρθαν για να μείνουν.
“Our legions of chaos have swollen in size, the long wait is over, to gather our prize”…
Όλον αυτόν τον καιρό, ολόκληρες νέες γενιές από metalheads τους έμαθαν, βίωσαν τη μουσική τους, την λάτρεψαν. Για όλα αυτά τα παιδιά, οι CIRITH UNGOL δεν ήταν ένα απλό συγκρότημα. Ήταν ένα όνειρο. Ήταν ένα ακόμη θέμα στις τόσες φανταστικές τους συζητήσεις, ήταν ένα απωθημένο που αρνούνταν να αποδεχτούν ως «μη πραγματοποιήσιμο».
“You never lost hope, you never have strayed, arise now my children, arise from the grave”!
Όταν τα νέα της επαναδραστηριοποίησης των Αμερικανών διαδόθηκαν πιο γρήγορα και από φωτιά σε ξερά σπαρτά, τα παιδιά εκείνα ήρθαν να ενώσουν δυνάμεις με όσους είχαν παραμείνει πιστοί, με όλους όσους δεν έκαναν πίσω όλα αυτά τα χρόνια και που ήρθε η στιγμή να βγουν και αυτοί μπροστά, διατυμπανίζοντας την αγάπη τους προς το μεγάλο αυτό συγκρότημα.
“Forever black”! Η ολική επαναφορά του group, λες και ήρθε από το 1993… λες και όλο αυτό το μεσοδιάστημα, όλη αυτή η παύση, δεν υπήρξε ποτέ. Με θεϊκό εξώφυλλο από τον Michael Whelan και με τον εξελιγμένο ήχο του “Paradise Lost” να το χαρακτηρίζει, το νέο άλμπουμ είναι το manifesto των CIRITH UNGOL ως προς την νέα εποχή που ανατέλλει.
Το “Legions arise” που ξεκινά τον δίσκο το έχεις ακούσει και είμαι σίγουρος πως σε έχει ενθουσιάσει. Για μένα, θα πρέπει από δω και στο εξής να αποτελεί το μόνιμο opening track σε κάθε συναυλία τους. Ο υπόλοιπος δίσκος χαρακτηρίζεται από όμορφες, ρομαντικές αναφορές στο παρελθόν (“The frost monstreme”, “Forever black”), αργόσυρτα doom έπη (“Stormbringer”), από τραγούδια σαν το “Nightmare” και το “Before tomorrow” που θαρρείς τα συνέθεσε ο ίδιος ο King of the Dead, από τις χαρακτηριστικές κιθάρες των Barraza-Lindstrom και τα “one of a kind” τύμπανα του Robert Garven.
Ειλικρινά, ακούγοντας το “Forever black”, κάνεις ένα ταξίδι πίσω στον χρόνο. Και η μπάντα, αγέραστη! Ειδικά ο Tim Baker, με τις – για μια ακόμη φορά – απόκοσμες ερμηνείες του, απευθείας βγαλμένες από το Φρέαρ της Αβύσσου. Αποκάλυψη!
“We lead not the weak, they won’t answer the call, as chaos descends, false metal will fall!”
Το λες και στάση ζωής. Το λες και μήνυμα προς πολλαπλές κατευθύνσεις, το οποίο είμαι βέβαιος πως θα ακουστεί και θα ληφθεί σοβαρά υπόψη. Δεν έχει να κάνει με το προσωπικό γούστο του καθενός, δεν εγείρει ζητήματα «ηθικής τάξεως», «αιώνιων αξιών» και «νομικών θεσφάτων». Το “Forever black” είναι ένας πολύ καλός δίσκος, χαρακτηρίζεται τέτοιος εξαντλώντας κάθε αυστηρότητα και κάθε αντικειμενικό κριτήριο και θα βρίσκεται σίγουρα στην τελική μου λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς.
Όπως δήλωσε και ο Robert Garven, οι CIRITH UNGOL παραμένουν “a churning maelstrom of metal chaos descending!”
Long may they reign!
8 / 10
ΔημήτρηςΤσέλλος
