>
Από την Ελβετία, μια χώρα με μεγάλη ιστορία στον ακραίο ήχο, και πιο συγκεκριμένα από την περιοχή όπου παράγεται το διάσημο τυρί Έμενταλ, έρχονται οι death metallers DEFACED που φιλοδοξούν με το τρίτο τους άλμπουμ, και πρώτο με τη Massacre, με τίτλο “Icon” να τραβήξουν επάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας. Τα δύο πρώτα τους άλμπουμ, τα “On the frontline” του 2012 και “Forging the sanctuary” του 2015 παρουσίασαν μια μπάντα με συνεχή εξέλιξη, που όμως για διάφορους λόγους έπεσε σε αδράνεια για 11 χρόνια. Ήμουν λοιπόν πολύ περίεργος αν η επιστροφή τους μετά από τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα θα ήταν άξια λόγου και αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι το line up είναι εντελώς διαφορετικό από αυτά των δύο προηγούμενων άλμπουμ, παρέλαβα το “Icon” με μεγάλη ανυπομονησία.
Ανέφερα παραπάνω ότι οι DEFACED παίζουν death metal, όχι όμως με τη στενή έννοια του όρου. Σίγουρα υπάρχουν στιγμές που το “Icon” παρουσιάζει συνθέσεις πιο straightforward και πιο άμεσες, όμως αυτές είναι και οι λιγότερο ενδιαφέρουσες! Πάρτε για παράδειγμα το εναρκτήριο “The antagonist”, ένα ταχύτατο, ορμητικό, πλην όμως τυπικό death metal κομμάτι που ακούγεται σχετικά αδιάφορο. Και εκεί που είσαι έτοιμος να πεις “μια από τα ίδια” και παίρνεις παραμάσχαλα το φτυάρι του πολέμου, σκάει το “Perception”, διανθισμένο με heavy metal riffs που ξεφεύγουν από την πεπατημένη και σε υποχρεώνουν να ανασηκώσεις το φρύδι με ενδιαφέρον. Στο ίδιο μοτίβο ακολουθεί η κομματάρα “As my will prevails” που παίρνει κεφάλια, ενώ το “The initiation” ανήκει στις λιγότερο καλές στιγμές του δίσκου, μαζί με το “The antagonist” και το “Betrayer”. Συνεχίζοντας με τα αξιοσημείωτα τραγούδια, ξεχωρίζουν τα “Forever mine” που ξεκινά με έναν αρρωστημένο groovy ήχο προτού καταλήξει σε έναν death metal όλεθρο, και το “Anthem of vermin” που εκτιμώ ότι κάνει τη διαφορά ανάμεσα στα πιο straightforward κομμάτια του δίσκου με τα μελωδικά του solos.
Άφησα τελευταία τα, κατά την ταπεινή μου άποψη, καλύτερα κομμάτια του δίσκου, το ομώνυμο και το “Culling the herd”. Το πρώτο, ξεκινά άρρηκτα συνδεδεμένο με το ακουστικό instrumental “Sonate” με ένα heavy doom riff που παραπέμπει σε πρώιμους ANATHEMA και PARADISE LOST προτού απογειωθεί, ενώ το δεύτερο εντυπωσιάζει με το κόψιμο του μπάσου στο μέσον του και τις εναλλαγές στο ρυθμό του παρουσιάζοντας μια απίστευτη ποικιλομορφία.
Από εκεί και πέρα αξίζει να επισημάνουμε την απίστευτη τεχνική κατάρτιση των μελών της μπάντας, με ιδιαίτερη έμφαση στον ντράμερ Massimiliano Malvassora, ενώ τα σπηλαιώδη φωνητικά του Thomas Gertsch ακούγονται όπως ακριβώς θα έπρεπε.
Το “Icon” είναι μια πολύ τίμια και αξιοπρεπής επιστροφή των DEFACED στα δισκογραφικά δρώμενα. Χωρίς να προσπαθούν να ανακαλύψουν τον τροχό, παρουσιάζουν ένα πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ που προσπαθεί να απεγκλωβιστεί από τα death metal στερεότυπα και τα καταφέρνει σε αρκετά μεγάλο ποσοστό.
7,5 / 10
Θοδωρής Κλώνης
