“Outer space metal”
To “Rocket ride” των EDGUY συμπληρώνει 20 χρόνια από την κυκλοφορία του και είπαμε να γυρίσουμε πίσω στο αρχείο του έντυπου Rock Hard και να βρούμε τη συνέντευξη που είχε δώσει ο ιθύνων νους του συγκροτήματος, Tobias Sammet, στον Φραγκίσκο Σαμοΐλη, όπως πάντα με φωτογραφίες εποχής.
Oι EDGUY αποτελούν αδιαμφισβήτητα μία από τις πιο “χαβαλετζίδικες” μπάντες στο χώρο του heavy metal. Αρέσουν δεν αρέσουν, έχουν στις τάξεις τους μια από τις σημαντικότερες φιγούρες της “νέας” (που έχει παλιώσει πλέον κι αυτή) φουρνιάς μουσικών. Και αυτός δεν είναι άλλος από τον Tobias Sammet, ιθύνοντα νου, ψυχή και “βάρδο” των Γερμανών. Το νέο τους άλμπουμ, “Rocket ride”, φέρνει μια αλλαγή στη μπάντα. Ώρα για κουβέντα λοιπόν με τον κύριο Edguy…
Τοbias, ας μπούμε κατευθείαν στο θέμα. Το νέο σας άλμπουμ είναι περισσότερο rock παρά metal. Είναι μεν μελωδικό και χαρούμενο ως συνήθως, αλλά πιο rock.
Μερικοί άνθρωποι το λένε αυτό. Άρα θα υπάρχει και κάποια αλήθεια. Αλλά μιλώντας ειλικρινά, δεν βρίσκω καμιά διαφορά μεταξύ του hard rock, του heavy rock, του power metal και του speed metal. Νομίζω ότι είναι ένα τυπικό EDGUY άλμπουμ. Πάντα είχαμε λυπητερά τραγούδια, πάντα είχαμε heavy τραγούδια, πάντα είχαμε mid-tempo hard rock τραγούδια. Πάντα είχαμε classic ή hard rock κομμάτια. Απλά πιστεύω ότι αυτή τη φορά η διαφορά είναι ότι η παραγωγή έγινε στο κάθε κομμάτι ξεχωριστά. Όποτε είχαμε ένα hard rock κομμάτι ή όποτε υπήρχε hard rock συναίσθημα, του δίναμε τον hard rock ήχο. Και όποτε ένα κομμάτι είχε metal συναίσθημα του δίναμε διαφορετικό ήχο. Όταν κάποιο κομμάτι είχε αυτόν τον μοντέρνο, όπως θέλεις πες τον, ήχο, όπως το “Matrix” ή το “Sacrifice”, του δίναμε αυτόν τον μοντέρνο επιθετικό ήχο. Άρα δίναμε στο κάθε κομμάτι ό,τι χρειαζόταν. Κι αυτό σας κάνει να πιστεύετε ότι υπάρχει το hard rock συναίσθημα σε κάθε κομμάτι. Επειδή κάναμε σε κάθε κομμάτι την παραγωγή που έπρεπε.
Λες ότι είναι ένα τυπικό EDGUY άλμπουμ. Όμως υπάρχει ένα κομμάτι, το “Trinidad“, που μόνο τυπικό δε μου ακούγεται. Μοιάζει λες και είστε σε ένα νησί με μερικούς τύπους από το Muppet Show και τραγουδάτε όλοι μαζί…
(γέλια) Έτσι ακριβώς ακούγεται! Και είναι αστείο, γιατί ο Sascha (σ.σ. Paeth), ο παραγωγός μας, είπε ότι αυτό το “λαλαλαλαλα” μοιάζει με το Muppet Show. Το ότι βάλαμε ένα τόσο παράξενο κομμάτι είναι τυπικό EDGUY, γιατί μόνο εμείς κάνουμε τέτοια παλαβά πράγματα. Για παράδειγμα στο άλμπουμ “Theater of salvation”, το hidden track είναι τελείως χαζό! Και άλλα τέτοια. Πάντα είχαμε αυτές τις χαρούμενες και ηλίθιες ιδέες και αυτό είναι τυπικό EDGUY. Όμως αυτό είναι πολύ διαφορετικό από το υπόλοιπο υλικό του άλμπουμ.
Στο “Rocket ride” δεν συμπεριλαμβάνεται το “Judas at the opera“, το οποίο ήταν στο ΕΡ “Superheroes“. Ο λόγος; Μήπως έχει να κάνει με τις βλακείες που λέει ο Kiske συχνά πυκνά;
Όχι, όχι! Ξέρω που αναφέρεσαι, αλλά ξέρεις, δε νομίζω ότι είναι πραγματικά βλακείες. Νομίζω ότι εννοεί κάτι διαφορετικό από αυτό που λέει. Είναι τόσα χρόνια στη metal σκηνή και δεν επιτέθηκε ποτέ σε μας προσωπικά. Μας σέβεται και δεν μπορώ να μιλήσω άσχημα για αυτόν. Το γεγονός ότι το κομμάτι είναι στο ΕΡ και όχι στο άλμπουμ έχει να κάνει με το ότι δεν θεωρούμε το ΕΡ λιγότερο σημαντικό από το άλμπουμ. Δεν το είδαμε ποτέ σαν δουλειά δεύτερης κατηγορίας. Το θεωρούμε σαν μέρος του άλμπουμ το οποίο απλά κυκλοφορεί πιο πριν και κάνει τον κόσμο να ανυπομονεί για το άλμπουμ. Δεν είναι δεύτερης κατηγορίας. Ούτε έχουμε λιγότερη πίεση. Άλλωστε το “Superheroes” είχε πολύ καλά κομμάτια, όπως το “Spooks in the attic” το οποίο επίσης δε μπήκε στο “Rocket ride”.
OK… αλλαγή. Το άλμπουμ έχει 12 κομμάτια. Κάτι όχι και τόσο συνηθισμένο πλέον στο metal.
Δεν ξέρω. Δεν το είδα ποτέ έτσι. Δεν έχει σχέση πόσα κομμάτια έχεις. Ούτε αν έχεις ένα άλμπουμ 14 ή 60 λεπτών. Βέβαια πολλοί προτιμούν τα 60 λεπτά (σ.σ. γιατί άραγε;), αλλά το πιο σημαντικό είναι το άλμπουμ πρέπει να είναι ένα συμπαγές κομμάτι τέχνης. Κάθε κομμάτι θα πρέπει να στέκεται μόνο του. Για μένα λοιπόν, δεν έχει σημασία ούτε η διάρκεια, ούτε ο αριθμός των κομματιών ενός άλμπουμ. Μετράει μόνο το πόσο καλό είναι από την αρχή ως το τέλος.
Μίλησες για τέχνη. Ας μιλήσουμε λοιπόν για το εξώφυλλο του άλμπουμ σας. Δείχνει κάτι πλάσματα να κρέμονται από έναν πύραυλο. Κατά κάποιο τρόπο συνεχίζετε στο ύφος του “Superheroes“.
Όταν κάναμε το εξώφυλλο του “Superheroes” που έδειχνε εμάς ως super heroes, όλοι σοκαρίστηκαν κατά κάποιο τρόπο. Λόγω του ότι κάναμε ένα κόμικ εξώφυλλο. Και είπαμε να κάνουμε έτσι και το εξώφυλλο του άλμπουμ. Είχαμε 3 διαφορετικές εκδοχές από τις οποίες έπρεπε να επιλέξουμε και επιλέξαμε την πιο γελοία. Επειδή το άλμπουμ είναι τόσο δυνατό από μόνο του, είπαμε να επιλέξουμε κάτι γελοίο για εξώφυλλο ώστε να συζητηθεί και να τραβήξει περισσότερο την προσοχή. Και αυτό ακριβώς έγινε (γέλια)! Ξέραμε ότι μερικοί θα διαφωνήσουν και θα πουν ότι δεν είναι metal εξώφυλλο, αλλά κατά τη γνώμη μου αν δεν το κάναμε εξαιτίας αυτών των ανθρώπων, τότε αυτό δε θα ήταν metal. Είναι πολύ περισσότερο metal που το κάναμε χωρίς να μας νοιάξει τί θα πουν. Και γι’ αυτό το κάναμε. Δεν υπάρχουν όροι στο rock ‘n’ roll. Ας το κάνουμε και ας δούμε τί θα πει ο κόσμος! (γέλια)
Και ποιος ευθύνεται γι’ αυτό το εξώφυλλο;
Είναι ένας τύπος απο το Ντόρτμουντ νομίζω. Λέγεται Axel Hermann. Είναι αυτός που έκανε το εξώφυλλο και του “Alive in Athens” των ICED EARTH.
Επιστροφή στα μουσικά του άλμπουμ. Νομίζω ότι οι 2 από τις καλύτερες και δυνατές στιγμές είναι τα “Wasted time” και το “The asylum“.
Αυτό είναι θέμα γούστου. Μπορεί να μου αρέσουν πολύ αυτά τα κομμάτια, αλλά δεν μπορώ να πω ότι άλλα μου αρέσουν λιγότερο. Για παράδειγμα το “Catch of the century” είναι ένα καταπληκτικό πακέτο στίχων και μουσικής. Έχει τόση δύναμη και τόσα να πει. Μου αρέσει όλο το άλμπουμ πάρα πολύ (γέλια).
Υπάρχει κάποιο κομμάτι που έμεινε έξω από το δίσκο;
Υπάρχει ένα κομμάτι. Λέγεται “Standing in the rain” που για κάποιο λόγο δεν κατέληξε στο άλμπουμ. Και είναι μια πολύ καλή συναισθηματική μπαλάντα. Είχε τελειώσει και δεν ξέρω γιατί δε μπήκε στο άλμπουμ. Και είχαμε και μια διασκευή που δε χρησιμοποιήθηκε.
Ποια ήταν αυτή;
Το “Come on feel the noize”.
Ποζερά!
Μα είναι καλό τραγούδι (γέλια)! Ίσως βγάλουμε κάποιο ΕΡ και μπουν αυτά τα 2 κομμάτια εκεί.
Έχεις σκεφτεί να γράψεις ένα άλμπουμ EDGUY με χρήση ορχήστρας; Ή έστω να εμφανιστείτε live μ’ αυτόν τον τρόπο;
Όχι. Αυτόν τον καιρό όχι.
Μπορείς να μου πεις λίγα λόγια για τους στίχους του άλμπουμ;
Δεν είναι concept για αρχή. Κάθε στίχοι μιλάνε για κάτι τελείως διαφορετικό. Δεν υπάρχουν όροι για μένα στο τί τραγουδάω και τί θέλω να τραγουδήσω. Απλά γράφω στίχους που αντανακλούν τα συναισθήματά μου σε συγκεκριμένες στιγμές. Για μένα είναι σαν να γράφεις γράμμα σε έναν καλό φίλο. Αυτοθεραπεία. Έχεις κάτι στο μυαλό σου, κάτι που σε ανησυχεί, που σε φοβίζει, που σε νοιάζει ή κάτι για το οποίο είσαι χαρούμενος. Πράγματα που θέλω να πω και δεν τα λέω σε έναν κολλητό φίλο, αλλά σε ένα τραγούδι. Και γι’ αυτό γράφω στίχους. Βέβαια μερικές φορές απλά διασκεδάζω. Για παράδειγμα το “Fucking with fire” (σ.σ. bonus track στη limited edition) δεν έχει νόημα. Απλά ήθελα να γράψω ένα punk rock κομμάτι που να έχει τυπικούς στίχους 80s. Μερικά ακόμα κομμάτια ξεκίνησαν να γράφονται έτσι, αλλά κατέληξαν διαφορετικά. Όπως το “Sacrifice” που μιλάει για τις θυσίες που πρέπει να κάνεις όταν κάνεις τη δουλειά που κάνω εγώ και όταν ζεις τη ζωή μου. Είμαι πραγματικά χαρούμενος και δεν παραπονιέμαι. Απλά όλο αυτό το τρέξιμο με περιοδείες, συνεντεύξεις, στο στούντιο για ηχογραφήσεις, συζητήσεις με το management, περιοδείες ξανά κλπ σε φέρνει στη στιγμή όπου σβήνεις τα φώτα και ηρεμείς και σκέφτεσαι πώς θα ήταν μια φυσιολογική ζωή. Και δυστυχώς βρίσκεις ότι δεν υπάρχει χρόνος για φυσιολογική ζωή. Ή το “Catch of the century”. Αυτό είναι ένα anti-love κομμάτι. Βασικά μιλάει με έναν αστείο τρόπο για την κατάσταση που βρίσκεσαι όταν γουστάρεις μια γυναίκα και πας εκεί και δε μπορείς να κάνεις το βήμα παραπάνω και αυτή απλά δε σε βρίσκει ελκυστικό και σε απορρίπτει. Και φυσικά, σαν άντρας ποια είναι η τελευταία σου λύση; “Αν δε με θέλεις εσύ, δεν μου αξίζεις” (γέλια)! Γι’ αυτό το γουστάρω πολύ αυτό το κομμάτι.
Ας αλλάξουμε λίγο θέμα. Οι AVANTASIA τί κάνουν; Έχουμε κανένα νέο από εκείνη τη μεριά; Κάνουν κάτι ή πέθαναν;
Δεν κάνουν απολύτως τίποτα! Αν το κάνω ξανά θα το μάθει ο κόσμος αμέσως (γέλια)! Είμαι τόσο απασχολημένος με τους EDGUY που δεν προλαβαίνω.
Είναι αυτός ο μόνος λόγος; Ή μήπως δεν υπάρχει και η ανάλογη έμπνευση;
Η έμπνευση υπάρχει. Χρόνο δε βρίσκω (γέλια)!
Επιστροφή στο παρόν. Ποια είναι τα σχέδια σας για την προώθηση του άλμπουμ; Νομίζω ότι έχετε και μια περιοδεία με τους DRAGONFORCE;
Ναι. Θα είναι η support μπάντα στην Ευρωπαϊκή μας περιοδεία και εμείς θα είμαστε οι ειδικοί καλεσμένοι τους στην Αγγλία.
Όμως η Ελλάδα δεν συμπεριλαμβάνεται στα πλάνα σας… ξανά.
Δεν έχουμε την Ελλάδα στα πλάνα μας αυτή τη στιγμή (σ.σ. το τονίζει), αλλά είμαστε σίγουροι ότι θα παίξουμε εκεί. Απλά δεν είναι μέρος της περιοδείας με το λεωφορείο. Είναι δύσκολο ξέρεις να διανύεις μεγάλες αποστάσεις με αυτόν τον τρόπο. Όμως θα έρθουμε με αεροπλάνο εκεί και θα παίξουμε. Δεν είναι επιβεβαιωμένο όμως ακόμα. Τα πράγματα ήταν καλά την τελευταία φορά που ήρθαμε. Όχι όπως την πρώτη, στην πρώτη μας περιοδεία, που ήταν και φυσιολογικό. Δε βλέπω το λόγο να μην έρθουμε. Και δε θέλω να ξαναξεκινήσουμε από την αρχή και να έρθουμε σε 10 χρόνια. Θα έρθουμε νομίζω σ’ αυτήν την περιοδεία, απλά δεν ξέρω πότε. Άλλωστε έχουν “κλείσει” μόνο μερικά show στην Ευρώπη και λίγα στην Ασία. Αυτά είναι το 1/3 ή το 1/4 της περιοδείας νομίζω. Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι θα έρθουμε.
Κάποια σχέδια για βίντεο;
Αυτή τη στιγμή όχι. Αυτό εξαρτάται από τη Nuclear Blast. Πρέπει να ανοίξει τα ταμεία της (γέλια)! Να δούμε πρώτα πως πάει ο δίσκος και μετά βλέπουμε και το βίντεο. Πάντως θα ήθελα να κάνουμε κι άλλο βίντεο.
Εύχομαι να είναι για το “Trinidad“.
Ελπίζω! Έχω τόσες ιδέες γι’ αυτό. Όπως είπες είναι ένα ασυνήθιστο κομμάτι. Όλα τα άλλα κομμάτια του δίσκου δεν έχουν μεγάλες διαφορές. Έχω τόσες ιδέες για βίντεο του “Trinidad”. Θα δούμε, θα δούμε.
Θέλω να δω την άσχημη γυναίκα στην οποία αναφέρεσαι στο τραγούδι (σ.σ. το οποίο ξεκινάει “Let me tell you a story about an ugly woman I know“).
(κακαριστά γέλια)
Προσδοκίες;
Για την άσχημη γυναίκα;
Δε νομίζω να έχεις και πολλές γι’ αυτήν.
(γέλια)! Δεν έχω καμία! Και είναι λυπηρό. Θα ανεχόμουν μια άσχημη, αλλά όχι να την είχα! Για το άλμπουμ τώρα, ποτέ δεν περιμένω πολλά. Mόνο όσα αρκούν για να μην απογοητευτώ. Είμαι πραγματικά χαρούμενος με το άλμπουμ. Και αυτό είναι το πιο σημαντικό για μένα. Με τη θέληση του Θεού θα πουλήσουμε μερικές κόπιες, θα γράψουμε μερικά νέα κομμάτια και θα είμαι πιο χαρούμενος αν οι οπαδοί μας χαρούν το άλμπουμ.
Δεν σε νοιάζουν οι πωλήσεις;
Με νοιάζουν, θέλω να πουλήσει, αλλά δεν το προσδοκώ.
Και ποιο είναι το δυνατό σημείο του δίσκου; Αυτό που θα πείσει τον οπαδό να το αγοράσει;
Απλά ότι είναι ο καλύτερος heavy metal δίσκος των τελευταίων 25 ετών (γέλια)!
Και κάτι για το τέλος;
Θα ήθελα να πω ότι είναι ο καλύτερος heavy metal δίσκος των τελευταίων 35… όχι… 45 χρόνων (γέλια)! (σ.σ. μετά απο μια μικρή διακοπή για να μιλήσει με το γιό του στο τηλέφωνο…) Πραγματικά τώρα, δώστε μια ευκαιρία στο άλμπουμ. Είναι ένα σπουδαίο άλμπουμ. Ίσως δεν είναι ένα τυπικό dragon power speed metal άλμπουμ, αλλά είναι ένα σπουδαίο heavy metal άλμπουμ.
ΟΚ Tobi. Σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ.
Κι εγώ.
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
