Οι FROZEN LAND μας έρχονται από, που αλλού, την Φινλανδία. Δεν είναι και το πιο γνωστό όνομα, αλλά συχνά πυκνά εμφανίζονται σε διάφορα social media που είναι αφιερωμένα στο Power Metal, οπότε μπορούμε να πούμε πως έχουν αρχίσει να προκαλούν κάποια πολύ μικρά κυματάκια. Σχετικά πρόσφατη μπάντα η οποία σχηματίστηκε το 2017, ενώ φτάσαμε αισίως να μιλάμε για τον τρίτο τους δίσκο ονόματι “Icemelter”. Όταν στην ίδια πρόταση υπάρχουν οι λέξεις Φινλανδία και Power, υπάρχει καμία αμφιβολία ότι θα γεννηθούν συσχετισμοί με STRATOVARIUS και SONATA ARCTICA; Επιβεβαιώνω λοιπόν την προκατάληψη αυτή, αλλά θα προσθέσω και κάτι από STORMWARRIOR για να δώσω μία πιο αντιπροσωπευτική εικόνα, αφού ο δίσκος έχει αρκετά Speed στοιχεία.
Αν μου δίνανε 1€ για κάθε φορά που ένα νέο άλμπουμ παρουσιάζεται ως το “πιο βαρύ και επιθετικό της καριέρας μας” δεν θα χρειαζόταν να ξαναδουλέψω ποτέ, στην περίπτωση του “Icemelter” όμως το σχόλιο ευσταθεί απόλυτα. Αποφεύγει με μαεστρία τις αστοχίες του προκατόχου του, δηλαδή την μπαλάντα “Don’t you ever leave me”, την disco διάθεση του “The slayer” και το χορευτικό “Senorita”, στιγμές που δεν ταιριάζουν καθόλου με αυτό που βγάζουν προς τα έξω οι FROZEN LAND. Αντ’ αυτού, ρίχνουν με θράσος στη μούρη μας οχτώ Metal συνθέσεις πιστές στο είδος που εκπροσωπούν. Η παραγωγή είναι όπως πρέπει, στιβαρή και δεμένη, ενώ ευχαριστήθηκα πέρα για πέρα το ρυθμικό κομμάτι με τον νέο ντράμερ Matias Rokio να δίνει τα ρέστα του τόσο παικτικά όσο και από άποψη ποιότητας ήχου. Οι κιθάρες γίνονται μπαλάκι του τένις και πηγαίνουν από βαριά riffs σε μελωδικά Strato παιξίματα. Ο τραγουδιστής τους Tony Meloni έχει φωνή που ταιριάζει με τον ήχο του συγκροτήματος αλλά δεν τραβάει και τα φώτα πάνω του, οπότε ούτε ενοχλεί, αλλά δεν θα ακούσω τον δίσκο λόγω αυτού.
Στα τραγούδια δηλώνουν δειλά την παρουσία τους ωραίες μελωδίες όπως το ρεφραίν του “Dead end” ή το κυρίως μουσικό θέμα του “Chosen, corrupt and cancerous”, όμως δεν θα ακούσουμε αυτό το συγκρότημα επειδή παίζουν μελιστάλαχτα. Θα τους ακούσουμε επειδή παίζουν με τσαγανό και νεύρο, όταν έχουμε όρεξη να βάλουμε κάτι δυνατό. Λόγω αυτού δεν ξεχώρισα κάποια συγκεκριμένη σύνθεση ενώ δεν υπάρχει καν κάποιος κράχτης single, αλλά επειδή το νόμισμα έχει δύο όψεις, ούτε κάποια αδύναμη στιγμή βρήκα. Ομοιόμορφο αποτέλεσμα που είτε θα σε κερδίσει από την αρχή για να σε κρατήσει μέχρι την πτώση της αυλαίας, είτε θα σε χάσει με το καλημέρα. Το εισαγωγικό “The carrier” είναι ιδανικό για να δώσει πλήρη εικόνα του τι εστί FROZEN LAND, οπότε ακούστε το προσεκτικά και δυνατά για να δείτε σε λίγο χρόνο εάν αυτός ο δίσκος σας κάνει.
Tο “Icemelter” δεν είναι άλμπουμ για τα καλύτερα της χρονιάς, εκτός και αν μιλάμε αποκλειστικά για Power Metal εικοσάδα όπου εκεί θα μπορούσα να του δώσω κάποια θέση στο δεύτερο μισό. Οι κύριοι λόγοι είναι τα φωνητικά που κάνουν τη δουλειά τους σε ένα είδος που μας έχει κακομάθει με τρομερούς τραγουδιστές, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν αναγνώρισα κάτι που να κάνουν διαφορετικά οι FROZEN LAND από τους υπόλοιπους. Αυτό δεν με εμποδίζει από το να τους βγάλω το καπέλο. Διακρίνω μία εξέλιξη, ένα συγκρότημα που ανεβαίνει σκαλοπάτι σε αρκετούς τομείς και ξέρει τι θέλει, δημιουργώντας ένα ίσο ηχητικό αποτέλεσμα που κυλάει νερό. Έχω και μία ευαίσθητη χορδή σε καλλιτέχνες που παίζουν βαρύ Power. Ίσως αρέσει ίσως και όχι, το καλό είναι πως βγαίνει σε μία περίοδο που λιγοστεύουν οι κυκλοφορίες ενόψει των εορτών, ενώ επιτρέψτε μου, το βρίσκω ανώτερο από τη νέα δουλειά των αρκετά πιο έμπειρων BLOODBOUND που βγήκε την ίδια ημερομηνία. Δεν είναι κακό να υπάρχουν επιλογές, οπότε από μένα παίρνουν pass και συνιστώ ένα πέρασμα.
7 / 10
Παύλος Παυλάκης
