Ωραίες μέρες αυτές για να αγαπάς τους KREATOR. 21 χρόνια από το “Enemy of God”, δισκοκριτική για το ολοκαίνουργιο “Krushers of the world” που βγαίνει εντός του μήνα, οι Γερμανοί θεοί βρίσκονται δεξιά και αριστερά. Παράλληλα, το “Hordes of chaos” γίνεται 17 ετών. Ο πρώτος δίσκος KREATOR που βίωσα σαν οπαδός, επισφραγίζοντας όσα ξεκίνησε με μεμονωμένα κομμάτια το “Enemy of god”, αλλά και ο πρώτος με τον οποίο τους είδα live (με CALIBAN, ELUVEITIE και EMERGENCY GATE. Οι Ελβετοί ήταν το καλύτερο support της βραδιάς, δίχως αμφιβολία). Ως εκ τούτου, μιλάμε για πολλές αναμνήσεις με αυτό, σε βαθμό που ξαναέπαιζε ο δίσκος και εγώ ένιωσα ανατριχίλες και οριακά βούρκωσα.
Επίσης, ο πιο ωμός της τελευταίας 25ετίας, με μια έντονη “Cause for conflict” αύρα! Η μπάντα εδώ, ηχογράφησε πιο “παλιομοδίτικα” υπό το βλέμμα του Moses Schneider και πέτυχε ένα πραγματικά επιθετικό αποτέλεσμα, ενώ ο δίσκος είναι ο μικρότερος σε διάρκεια της τελευταίας περιόδου (κάτω από 40 λεπτά). Επίσης, είναι αφιερωμένος στη μνήμη του Denis “Piggy” D’Amour, κιθαρίστα των Καναδών θεών VOIVOD που χάσαμε από καρκίνο. Σημαντική σημείωση, δεδομένης της λατρείας που είχε ο Mille Petrozza για τους VOIVOD (όταν μάθανε ότι θα περιοδεύσουν μαζί το ‘87, τρελάθηκε!), δείγμα του σεβασμού στα όσα σπουδαία και επιδραστικά έργα άφησε εκείνος. Πάντα όμορφο, τέλος, να βλέπεις αμοιβαία εκτίμηση μεταξύ σπουδαίων.
Και τώρα, πάμε να τα κατατάξουμε. Άντε να δούμε τι θα γίνουμε….
The “Hordes of chaos” countdown:
9) “Absolute misanthropy” (3:38)
H ευγενής τέχνη του Γερμανικού ξύλου μέρος πρώτον. Ξεκίνημα κομματιού με τέρμα “Terrible certainty” riff, προτού η κατάσταση ξεφύγει και κατέβουν μπουνιές και καντήλια με τον τρόπο που μόνο ο Mille ξέρει να τα ρίχνει. Άμα έχεις ξυπνήσει ποτέ και νιώθεις ότι μισείς τους ανθρώπους, αυτό είναι ο ύμνος σου. Μπαίνει χαμηλά γιατί τα υπόλοιπα είναι ακόμα ανώτερα κομμάτια.
ABSOLUTE MISANTHROPY, I CAN’T WAIT FOR YOU TO DIE
8) “Radical resistance” (3:44)
H ευγενής τέχνη του Γερμανικού ξύλου μέρος δεύτερον. Τα τύμπανα του Ventor σαν σφαλιάρες σε ένα κομμάτι που σπάει μόνο στο μεσαίο μέρος που υμνικά ενώνει τους πάντες στο κόσμο για την αντίσταση που περιγράφει στους στίχους, ενώ στο ρεφρέν, έχουμε το σύνθημα που φέρνει τους πάντες μαζί σαν μια γροθιά να επαναλαμβάνεται με στόμφο. Ποιο σύνθημα; Το παρακάτω!
UNITE TO FIGHT, RADICAL RESISTANCE NOW!
7) “Escalation” (3:25)
Μετά τις ανάποδες των δύο πρώτων κομματιών, κατεβάζουμε σε mid-tempo τις ταχύτητες, αλλά βγάζουμε μπροστά riff-άρες, βάζουμε έναν Mille, να ωρύεται λες και είναι στη πρώτη γραμμή μιας αέναα κλιμακούμενης επανάστασης ενάντια σε όσους σου στερούν την αξιοπρέπεια, ως μόνη αντίδραση. Κάπως έτσι, φτιάχνονται τα σπουδαία κομμάτια. Και από αυτά, οι KREATOR, έχουν σε περίσσευμα.
WAITING FOR A TOTAL ESCALATION, TO FREE THE HUMAN RACE
6) “Destroy what destroys you” (3:19)
Ατόφια γκρουβάτοι KREATOR, με το ξέσπασμα για το solo και προς το φινάλε, σε ένα κομμάτι που συνοδεύεται από το άκρως συναυλιακό video clip του, δείχνοντας την δύναμη που είναι οι μεγάλοι Γερμανοί στο σανίδι. Κατέστρεψε αυτό που σε καταστρέφει, το μήνυμα του κομματιού, ε και αν μη τι άλλο, για καταστροφή αυτό το κομμάτι, είναι ταμάμ! VENTOR ΡΙΧΤΟ!
DESTROY WHAT DESTROYS YOU, TIME HAS COME TO RISE!
5) “Hordes of chaos (a necrologue for the elite)” (5:10)
Το πρώτο single, με το χαρακτηριστικό ala “Conan the barbarian” video clip. Το σαρωτικό και τόσο καταστροφικά KREATOR κομμάτι, που έχει μείνει κλασσική επιλογή από αυτό το άλμπουμ τόσα χρόνια μετά στις συναυλίες των Γερμανών. Ακόμα θυμάμαι το πως άνοιξαν με αυτό στο Κτήριο 56 στην Πειραιώς….
EVERYONE AGAINST EVERYONE, CHAOS, HORDES OF CHAOS
4) “War Curse” (4:11)
…για να συνεχίσουν καπάκια όπως στο δίσκο με αυτό εδώ, που ειλικρινά με διαλύει σαν δίδυμο ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ. Η καρδιά χτυπάει πιο δυνατά, ενώ το μυαλό, διαβάζει διαφορετικά τους στίχους με τα χρόνια. Οι πόλεμοι της ιστορίας, μέσα από τα μάτια ενός αόρατου παρατηρητή που βλέπει εχθροπραξίες μετά από εχθροπραξίες ως μια κατάρα πολέμου, που έχει πέσει πάνω στην ανθρωπότητα. Στο τέλος, την πληρώνουν οι άμαχοι, αυτοί που πάντα υποφέρουν. Ή όπως το γκαρίζει δυνατά και καθαρά ο Mille:
VIOLENCE IS CONQUERING THE WORLD!
3) “Amok run” (4:13)
Ξεκίνημα κομματιού, βγαλμένο από τα πειραματικά 90’s των KREATOR, όπου ακούμε έναν εύθραυστο στην αρχή Mille Petrozza, σκεπτικό/προβληματισμένο, που συνειδητοποιεί πράγματα και σιγά σιγά ανεβάζει στροφές και παίρνει χοντρές ανάποδες. Το “ως εδώ, τώρα θα σας λιανίσω”, σε νότες. Σπάσιμο κοκκάλων είτε συναυλιακά είτε απλά όταν το ακούς στο δίσκο, ενώ το συγκινητικό φινάλε σε λιώνει σαν παγωτό. Ένα από τα κομμάτια των KREATOR όπου μπορούμε να πούμε με άνεση ότι ο μπροστάρης τους αλλάζει “πρόσωπα”.
Pain, I have lived in endless pain
Now I pay it back in spades
Burning panic, ice cold fear is in their eyes
Blood is the last thing that I see
Sacrifice and agony
On my final day you’ll have to die with me
For now, I….RUN AMOK RUN!
2) “To the afterborn” (4:54)
Ένα από τα πλέον πλήρη κομμάτια του δίσκου, μελωδικό και επιθετικό ταυτόχρονα (χωρίζεται χοντρικά στη μέση), από τα πλέον φιλοσοφημένα επίσης. Επίθεση στην οργανωμένη θρησκεία, υπό μια άλλη οπτική. Πως θα είναι τα παιδιά που θα γεννηθούν μετά από εμάς αν δεν προσκυνήσουν τα είδωλα που έφεραν τόσο θάνατο και δυστυχία στον πλανήτη; Και αφού σε έχει ανατριχιάσει και διαλύσει με το ωστικό του ράπισμα, ο μέγας Γερμανός θέτει το ερώτημα:
WILL THE ONES WHO LIVE AFTER OUR END, WORSHIP THE GODDAMN CROSS AGAIN?
1) “Corpses of liberty” (0:56) / “Demon prince” (5:19)
Το ΜΕΓΑ φινάλε του δίσκου με το αγαπημένο μου κομμάτι του. Ο δαίμων πρίγκηπας, ένα σύμβολο καταπίεσης και καταδυνάστευσης, γεμάτος ψέματα, δογματισμό και τα ρέστα. Το θέμα του καταστροφικού ετούτου άσματος, που ξεκινάει μελωδικά (εν συνεχεία του ιντερλουδίου), μετά μαρσάρει και διαλύει τα πάντα στο πέρασμα του, προκειμένου το φινάλε να μας ανατριχιάσει με την υπέροχη μελωδία του Sami Yli-Sirnio, που γίνεται διπλή αρμονία με τον Mille….και αυτό ήταν, καληνύχτα σας!
DISOBEY THE OPPRESSOR, REFUSE DEMON PRINCE
DISOBEY THE OPPRESSOR, FOREVER DEMON PRINCE
KILL DEMON PRIIIIIIIINCE!
Το υπέροχο 3/3 στη δισκογραφία των Γερμανών στη δεκαετία του 2000, που περιλαμβάνει πόσες περιοδείες, εξέχουσα η περιοδεία Thrashfest με EXODUS, DEATH ANGEL και τους δικούς μας SUICIDAL ANGELS, να βγαίνουν στη γύρα στην Ευρώπη, καταστρέφοντας ό,τι είχε το θράσος να σταθεί όρθιο. Το “Hordes of chaos” επιπλέον, αποτελεί εκείνο το άλμπουμ που βγαίνει λίγο πριν γίνει ένα μεγάλο εμπορικό βήμα για μια ήδη εδραιωμένη μπάντα, που μεγαλώνει έτι περαιτέρω (λέγε με “Phantom antichrist” και Nuclear Blast).
Μια ανάσα λοιπόν πριν το πέρασμα στην Nuclear Blast, υπήρξε το “Hordes of chaos” μέσα σε όλη του την σπουδαιότητα και ωμότητα. Ξανακούστε το και αγαπήστε το, όπως το αγαπάω κι εγώ. Αυτά.
Γιάννης “Demon Prince” Σαββίδης
