“Authenticity matters more than trends”
Ελάχιστες μέρες πριν την headline εμφάνισή τους την Κυριακή 2 Αυγούστου στο Chania Rock Festival, ο τραγουδιστής και ιδρυτικό μέλος του σχήματος, συνομίλησε με τον Σάκη Φράγκο από τη βεράντα του σπιτιού του, λίγες μέρες πριν πετάξουν για να παίξουν στο Wacken Open Air και αμέσως μετά, στην Κρήτη.
Λοιπόν, εδώ έχουμε τον Andrea ή Andy Ferro των LACUNA COIL. Καλώς ήρθες στο Rock Hard Greece, Andy. Χαίρομαι που σε βλέπω. Έχουμε και μια πολύ ωραία σύμπτωση, γιατί οι LACUNA COIL θα παίξουν σε λίγες ημέρες στο Chania Rock Festival. Οπότε θα μιλήσουμε και για το φεστιβάλ, αλλά κυρίως θα μιλήσουμε γενικότερα για τους LACUNA COIL. Μερικές γρήγορες ερωτήσεις για αρχή.
Εντάξει, κανένα πρόβλημα.
Πρώτα απ’ όλα, στους LACUNA COIL υπήρχε πάντα μια ισορροπία ανάμεσα στη μελωδία και την επιθετικότητα. Έχει γίνει πιο εύκολο να βρίσκετε αυτή την ισορροπία έπειτα από όλα αυτά τα χρόνια;
Ναι, πιστεύω πως ναι. Γιατί, προφανώς, ούτε για εμάς ήταν κάτι συνηθισμένο να έχουμε μια μπάντα με δύο τραγουδιστές, ειδικά με δύο τόσο διαφορετικές φωνές. Ακόμα και όταν ξεκινήσαμε ήταν κάτι καινούργιο τόσο για εμάς όσο και για τις περισσότερες metal μπάντες. Έπρεπε λοιπόν να μάθουμε πώς να το ισορροπούμε, πώς να το κάνουμε να λειτουργεί προς όφελός μας και πώς να αξιοποιούμε αυτές τις δύο διαφορετικές φωνές, αυτά τα δύο διαφορετικά «όργανα». Χρειάστηκε λίγος χρόνος, αλλά πιστεύω ότι γινόμασταν όλο και καλύτεροι. Το καλό είναι ότι αυτό σου επιτρέπει να προσαρμόζεσαι εύκολα σε πολλά διαφορετικά μουσικά στυλ. Αν έχουμε κάτι πιο μελωδικό, πιο ατμοσφαιρικό ή κάτι πιο βαρύ, πάντα υπάρχει χώρος για τις διαφορετικές φωνές. Νομίζω ότι αυτό λειτούργησε πολύ καλά καθώς εξελισσόταν η μπάντα μέσα στα χρόνια. Φυσικά και ο Marco, που είναι ο μπασίστας και βασικός συνθέτης της μπάντας, έμαθε κι εκείνος να προσαρμόζει τη σύνθεσή του στις δύο φωνές. Να καταλαβαίνει πού ταιριάζει καλύτερα ένα μέρος για την Cristina ή για μένα, ακόμα και μέσα στο ίδιο κουπλέ. Αν κάτι είναι πιο ρυθμικό, πιθανότατα θα το τραγουδήσω εγώ. Αν είναι πιο μελωδικό, πιο μεγαλειώδες ή επικό, τότε ταιριάζει περισσότερο στην Cristina. Οπότε, σίγουρα μάθαμε πολλά στην πορεία.
Τραγουδάς δίπλα στην Cristina εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια. Πώς έχει εξελιχθεί η χημεία σας;
Νομίζω ότι έχουμε αναπτύξει μια πολύ ιδιαίτερη μορφή συμβίωσης, χωρίς καν να το σκεφτόμαστε. Επειδή γράφουμε μαζί και τους στίχους, πολλές φορές καταλήγουμε στις ίδιες ακριβώς λέξεις, ακόμα κι όταν δουλεύουμε ξεχωριστά. Αυτό συμβαίνει επειδή έχουμε αναπτύξει μια τόσο στενή δημιουργική σχέση. Όλα γίνονται πολύ φυσικά. Και ποτέ δεν υπήρξε ανταγωνισμός, γιατί οι δύο φωνές είναι εντελώς διαφορετικές. Ό,τι μπορώ να κάνω εγώ, δεν μπορεί να το κάνει η Cristina. Και ό,τι κάνει η Cristina, δεν μπορώ να το κάνω εγώ. Δεν ήταν ποτέ μια μάχη ανάμεσα στις δύο φωνές, γιατί είναι πραγματικά πολύ διαφορετικές. Και αυτά που προσφέρει ο καθένας στα τραγούδια είναι επίσης πολύ διαφορετικά. Οπότε δεν υπάρχει ποτέ αμφιβολία για το ποιος ταιριάζει καλύτερα σε κάθε σημείο. Όλα γίνονται πολύ δημοκρατικά και πολύ αυθόρμητα.
Κάθε μπάντα λέει ότι «εξελισσόμαστε φυσικά». Τι σημαίνει πραγματικά αυτό στη δική σας περίπτωση;
Νομίζω ότι έχει να κάνει με τον χρόνο που περνά, με το ότι ζούμε μαζί, ταξιδεύουμε μαζί, μοιραζόμαστε εμπειρίες, καλές και κακές στιγμές. Και φυσικά με τη σχέση μας ως φίλοι όλα αυτά τα χρόνια. Έχουμε περάσει και πολλά προσωπικά πράγματα μαζί. Έχω δει σχέσεις να δημιουργούνται και να διαλύονται. Έχω δει μέλη οικογενειών να φεύγουν από τη ζωή και τον χρόνο να αλλάζει τα πάντα. Ζήσαμε μαζί την πρώτη φορά που αγοράσαμε σπίτι ή αυτοκίνητο. Η σχέση μας δεν είναι μόνο καλλιτεχνική ή επαγγελματική. Είναι μια βαθιά φιλία πολλών χρόνων. Γνωρίζω όλη την οικογένειά της και εκείνη γνωρίζει όλη τη δική μου. Είναι μια πολύ πιο βαθιά σχέση, γιατί όλα αυτά τα χρόνια δεν ήμασταν μόνο μέλη της ίδιας μπάντας. Μεγαλώσαμε μαζί. Οπότε η σχέση μας είναι σίγουρα κάτι πολύ περισσότερο από τη μουσική.
Τριάντα χρόνια μετά, τι είναι αυτό που εξακολουθεί να σε ενθουσιάζει στους LACUNA COIL;
Το σημαντικότερο είναι ότι συνεχίζουμε να ταξιδεύουμε μαζί, να βλέπουμε τον κόσμο και να ζούμε όλες αυτές τις εμπειρίες παρέα με τους φίλους μας, με τη δεύτερη οικογένειά μας. Το γεγονός ότι μπορούμε ακόμα να το κάνουμε αυτό μετά από τόσα χρόνια μάς γεμίζει περηφάνια. Όταν ξεκινήσαμε εδώ στο Μιλάνο, δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα μπορούσαμε να έχουμε μια τόσο μεγάλη καριέρα ή διεθνή επιτυχία. Εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν πολλά παραδείγματα συγκροτημάτων που είχαν ακολουθήσει μια αντίστοιχη πορεία. Οι ελπίδες ήταν περιορισμένες. Ό,τι συνέβη στην καριέρα μας ξεπέρασε κάθε προσδοκία μας. Και το γεγονός ότι είμαστε ακόμα εδώ, ότι η μουσική μας εξακολουθεί να σημαίνει κάτι για τον κόσμο, ότι επικοινωνεί όχι μόνο με τη γενιά που μεγάλωσε μαζί μας αλλά και με τους νεότερους, είναι πολύ σημαντικό. Ειδικά στις τελευταίες περιοδείες παρατηρήσαμε ότι έρχεται πολύ περισσότερος νεαρός κόσμος στις συναυλίες μας. Συνδέονται με τη μουσική μας, παρότι πλέον δεν είμαστε η καινούργια νεανική μπάντα. Για ένα συγκρότημα είναι πολύ σημαντικό να αποκτά μια τέτοια παρακαταθήκη, να γίνεται κάτι που ξεπερνά τα χρόνια της ύπαρξής του.
Μιλώντας για τις περιοδείες, ποιος είναι ο μεγαλύτερος μύθος που έχει ο κόσμος γι’ αυτές; Και δεύτερον, είσαι από αυτούς που εξερευνούν κάθε πόλη ή προτιμάς να μένεις στον χώρο της συναυλίας;
Όχι, όταν έχουμε την ευκαιρία, βγαίνουμε να εξερευνήσουμε. Βέβαια, υπάρχουν μέρη όπου έχουμε πάει πάρα πολλές φορές και ξέρουμε ήδη τι να περιμένουμε. Αλλά όταν βρισκόμαστε κάπου καινούργια ή έχουμε χρόνο, μας αρέσει να δοκιμάζουμε το τοπικό φαγητό, να γνωρίζουμε τις παραδόσεις, να πηγαίνουμε σε μπαρ, να βλέπουμε μνημεία και μουσεία. Μας αρέσει η τέχνη, αλλά και κάθε είδους «nerdy» δραστηριότητα. Είναι σημαντικό να απολαμβάνεις το ταξίδι και όχι μόνο τη μετακίνηση. Βέβαια, πολλές φορές το μόνο που προλαβαίνεις είναι να ταξιδέψεις, να πας στο ξενοδοχείο, μετά στον χώρο της συναυλίας και τέλος. Δεν υπάρχει χρόνος για τίποτε άλλο. Άλλες φορές όμως υπάρχει περισσότερος χρόνος ή έχεις επισκεφθεί ένα μέρος πολλές φορές, οπότε μπορείς να δεις κάτι παραπάνω. Για παράδειγμα, τον περασμένο Δεκέμβριο παίξαμε στην Ασία, την Αυστραλία και την Ιαπωνία. Ολοκληρώσαμε την περιοδεία στην Ιαπωνία και μετά εγώ με την Cristina μείναμε άλλες δέκα ημέρες στο Τόκιο για διακοπές, ώστε να το εξερευνήσουμε πραγματικά. Είχαμε ξαναπάει, αλλά πάντα ήταν «πηγαίνουμε, παίζουμε, ίσως έχουμε μία μέρα ρεπό και επιστρέφουμε». Αυτή τη φορά μείναμε αρκετά ώστε να γνωρίσουμε την πόλη. Όποτε έχουμε χρόνο, είναι υπέροχο να μπορούμε να το κάνουμε.
Νομίζω πως ένας από τους μεγαλύτερους μύθους γύρω από τις περιοδείες είναι ότι ο κόσμος πιστεύει πως πρόκειται για διακοπές. Κάθε φορά που λέω σε κάποιον ότι αυτό το Σαββατοκύριακο θα πάω στη Γερμανία ή στην Ελλάδα, νομίζει ότι πάω για να κάνω διακοπές. Δεν είναι όμως έτσι. Τις περισσότερες φορές δεν προλαβαίνεις να κάνεις τίποτε περισσότερο από το να παίξεις τη συναυλία, να δώσεις συνεντεύξεις, να φας στο catering και αυτό ήταν. Για παράδειγμα, το Wacken βρίσκεται στη μέση της υπαίθρου. Είναι ένα φανταστικό φεστιβάλ και θα είναι μια υπέροχη συναυλία, αλλά δεν υπάρχουν και πολλά να δεις εκεί γύρω. Δεν βρίσκεσαι στο Αμβούργο, αλλά κάπου στην επαρχία. Οπότε το πιθανότερο είναι ότι θα δεις μόνο το ξενοδοχείο, θα συναντήσεις ίσως μερικές άλλες μπάντες στα παρασκήνια και μετά θα παίξεις τη συναυλία σου. Είναι υπέροχο, φυσικά, γιατί αυτή είναι η δουλειά μας, αλλά δεν είναι διακοπές. Πολλοί μου λένε «γιατί δεν με παίρνεις μαζί σου; Θα χωθώ στη βαλίτσα σου και θα γυρίσω τον κόσμο». Αλλά δεν λειτουργεί έτσι. Τις περισσότερες φορές είμαστε εκεί αποκλειστικά για δουλειά. Μερικές φορές μπορεί να συνδυαστεί και με λίγες διακοπές, αλλά αυτό συμβαίνει σπάνια.
Ειδικά όταν περιοδεύεις με tour bus και κάνεις συνεχόμενες εμφανίσεις σε clubs, δεν υπάρχει χρόνος ούτε για soundcheck. Δεν προλαβαίνεις να κάνεις τίποτε άλλο πέρα από το να παίξεις, να μπεις στο λεωφορείο, να πας στον επόμενο σταθμό και να ξαναπαίξεις. Ο κόσμος δύσκολα το καταλαβαίνει.
Ναι, πολλοί πιστεύουν ότι μπορούμε πάντα να μείνουμε, ας πούμε, στη Νέα Υόρκη και να την απολαύσουμε. Στην πραγματικότητα όμως μπορεί να βρισκόμαστε εκεί μόνο για 24 ώρες και τέλος. Θυμάμαι μια φορά που πήγαμε στο Σαντιάγο της Χιλής. Από τη στιγμή που προσγειωθήκαμε μέχρι τη στιγμή που απογειώθηκε ξανά το αεροπλάνο, πέρασαν μόλις 19 ώρες, μέσα στις οποίες χωρούσε και η συναυλία. Οπότε ναι, μερικές φορές είναι υπέροχο, αλλά άλλες φορές είναι απλώς δουλειά, γιατί δεν υπάρχει καθόλου χρόνος για να απολαύσεις τον τόπο στον οποίο βρίσκεσαι.
Υπήρξε ποτέ πίεση από δισκογραφικές εταιρείες ή παραγωγούς να κάνουν τους LACUNA COIL πιο εμπορικούς;
Όχι άμεση πίεση. Προφανώς, μετά την επιτυχία του “Comalies”, όταν καταφέραμε να ανοίξουμε την αμερικανική αγορά με εκείνον τον δίσκο, υπήρχαν κάποιες προτάσεις από ανθρώπους της δισκογραφικής. Μας έλεγαν ίσως να συνεργαστούμε με κάποιον συγκεκριμένο μάνατζερ ή να προσπαθήσουμε να γράψουμε ένα πιο μελωδικό τραγούδι. Αλλά ποτέ δεν ήταν πίεση. Ήταν απλώς προτάσεις. Μας έλεγαν ότι θα μπορούσαμε να δουλέψουμε με αυτόν ή εκείνον τον παραγωγό, αλλά ποτέ δεν μας ανάγκασαν να κάνουμε κάτι που δεν θέλαμε. Υπήρχε πάντα αμοιβαίος σεβασμός. Τις περισσότερες φορές η δισκογραφική ήταν πολύ σωστή και ανοιχτόμυαλη απέναντι σε όσα θέλαμε να κάνουμε.
Επίσης, πιστεύω ότι για να γράψεις πιο εμπορική μουσική πρέπει πραγματικά να έχεις το ταλέντο γι’ αυτό. Δεν αρκεί να γράψεις απλώς ένα πιο απλό τραγούδι και να περιμένεις ότι θα πουλήσει εκατομμύρια δίσκους. Πρέπει να έχεις την έμπνευση για να δημιουργήσεις κάτι τέτοιο. Δεν αρκεί, για παράδειγμα, να έχεις μια υπέροχη φωνή όπως η Cristina και να της δώσεις όλα τα καθαρά φωνητικά. Δεν λειτουργεί αυτόματα έτσι. Δεν σημαίνει ότι κάθε καλός τραγουδιστής μπορεί να ερμηνεύσει ένα σπουδαίο τραγούδι. Ένα σπουδαίο τραγούδι είναι αποτέλεσμα πολλών διαφορετικών στοιχείων που συνδυάζονται σωστά. Στη δική μας περίπτωση, δεν υπήρξαν ποτέ αυτά τα πολύ απλά και άμεσα πιασάρικα τραγούδια, γιατί δεν είναι αυτό που ξέρουμε να γράφουμε καλύτερα. Είμαστε καλοί στις μελωδίες, αλλά συνήθως είναι λίγο πιο σύνθετες.
Αν η Century Media σάς ζητούσε αύριο να γιορτάσετε έναν δίσκο με μια ολόκληρη επετειακή περιοδεία, ποιον θα διαλέγατε και γιατί;
Φέτος, ή μέσα στην επόμενη χρονιά, συμπληρώνονται 20 χρόνια από το “Karmacode”. Οπότε μάλλον αυτό θα πρότειναν. Δεν νομίζω όμως ότι θα το κάνουμε, ίσως μόνο για μία συναυλία. Αυτό θα μπορούσε να συμβεί, αλλά όχι για ολόκληρη περιοδεία. Νομίζω ότι θα ήταν βαρετό για εμάς να παίζουμε κάθε βράδυ τον ίδιο δίσκο από την αρχή μέχρι το τέλος. Αν πρόκειται για μία ξεχωριστή εμφάνιση, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν, τότε έχει νόημα. Αλλά μια ολόκληρη περιοδεία βασισμένη σε αυτό; Δεν ξέρω αν θα θέλαμε να το κάνουμε. Βέβαια, ποτέ μη λες ποτέ. Ίσως κάποια μέρα να συμβεί. Αυτή τη στιγμή, όμως, παραμένουμε επικεντρωμένοι στο να δημιουργούμε νέο υλικό και νέες ιδέες. Ίσως να κάνουμε κάποιες ιδιαίτερες εμφανίσεις εδώ κι εκεί, γιατί όχι. Αλλά όχι μια περιοδεία αποκλειστικά αφιερωμένη στην αναπόληση του παρελθόντος. Τουλάχιστον όχι αυτή τη στιγμή.
Έχεις δει τη metal σκηνή να αλλάζει δραματικά όλα αυτά τα χρόνια. Ποια θεωρείς ότι είναι η μεγαλύτερη διαφορά ανάμεσα στη σημερινή σκηνή και σε εκείνη μέσα στην οποία μεγάλωσες;
Έχει αλλάξει εντελώς ο τρόπος με τον οποίο ανακαλύπτεις συγκροτήματα και ο τρόπος με τον οποίο πουλιέται η μουσική. Όταν ξεκινήσαμε, υπήρχαν τα περιοδικά, λίγο η τηλεόραση, λίγο το ραδιόφωνο και τα πρώτα βήματα του διαδικτύου. Σήμερα όλα αυτά ουσιαστικά δεν υπάρχουν. Τα social media κυριαρχούν στα πάντα. Κάποια περιοδικά εξακολουθούν να υπάρχουν, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο γι’ αυτά, γιατί ο κόσμος δεν έχει πλέον την υπομονή να περιμένει για να διαβάσει νέα ή να πάει σε ένα βιβλιοπωλείο και να αγοράσει ένα περιοδικό. Εγώ εξακολουθώ να λατρεύω να αγοράζω ένα περιοδικό και να το διαβάζω στο σπίτι, αλλά αυτή η συνήθεια σχεδόν έχει εξαφανιστεί.
Σήμερα όλα κινούνται πολύ πιο γρήγορα και σε πολύ μικρότερη διάρκεια. Η διάρκεια της προσοχής του κόσμου έχει μειωθεί πάρα πολύ. Μπορείς να γίνεις πολύ γνωστός πολύ γρήγορα, αλλά μπορείς να εξαφανιστείς εξίσου γρήγορα. Οι άνθρωποι ζητούν συνεχώς καινούργια ερεθίσματα, κάτι νέο, κάτι γρήγορο. Είναι πολύ δύσκολο να κρατήσεις την προσοχή τους για περισσότερο από ένα λεπτό. Είναι λοιπόν ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος.
Εμείς σταθήκαμε τυχεροί γιατί μεγαλώσαμε σε μια άλλη εποχή. Χτίσαμε το μεγαλύτερο μέρος της βάσης των οπαδών μας όταν μπορούσες ακόμα να γυρίζεις από πόλη σε πόλη, να ανοίγεις συναυλίες για άλλες μπάντες και να κερδίζεις το κοινό με τον παραδοσιακό τρόπο. Σήμερα είναι πιο εύκολο και πιο γρήγορο να αποκτήσεις προβολή, αλλά ταυτόχρονα είναι πολύ πιο δύσκολο να δημιουργήσεις κάτι πραγματικά σταθερό που θα αντέξει στον χρόνο.
Σε ό,τι αφορά τη μουσική, δεν νομίζω ότι έχουν αλλάξει τόσο πολλά. Προφανώς υπάρχουν νέες κατευθύνσεις και νέες επιρροές που δεν υπήρχαν όταν ήμασταν νεότεροι, αλλά μου αρέσουν και πολλά πράγματα που κυκλοφορούν σήμερα. Νομίζω ότι το rock και το metal είναι από τα λίγα μουσικά είδη που διατήρησαν σταθερά ένα υψηλό επίπεδο ποιότητας όλα αυτά τα χρόνια. Ίσως διαφορετικής ποιότητας, αλλά εξακολουθούν να έχουν ποιότητα, σε αντίθεση με αρκετά άλλα μουσικά είδη.
Ποιο είναι το ένα πράγμα που ελπίζεις να μη χάσουν ποτέ οι LACUNA COIL;
Νομίζω ότι το μεγάλο μας μυστικό ήταν πάντα ο αυθορμητισμός και το γεγονός ότι παίζουμε τη μουσική που πραγματικά αγαπάμε. Ακούμε παλιά πράγματα, ακούμε καινούργια, κρατάμε τα μάτια και το μυαλό μας ανοιχτά σε νέες επιρροές και μετά δημιουργούμε μουσική που μας εκφράζει. Ο κόσμος πάντα καταλαβαίνει όταν προσπαθείς να παίξεις κάτι απλώς για να πουλήσεις ή επειδή είναι η μόδα της εποχής. Επειδή κάτι είναι πιο μελωδικό ή πιο ήπιο, δεν σημαίνει ότι θα πετύχει. Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται πότε γράφεις ένα τραγούδι με πραγματική πρόθεση και πίστη σε αυτό.
Η δική μας μουσική τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πιο βαριά, γιατί αυτό είναι που μας αρέσει πλέον. Θέλουμε να παίζουμε πιο βαριά τραγούδια ζωντανά. Θέλουμε να έχουμε αυτόν τον ήχο. Στην πορεία αλλάξαμε και κάποια μέλη της μπάντας και θέλουμε οι μουσικοί που έχουμε σήμερα να μπορούν να αναδειχθούν μέσα από μουσική που τους αρέσει κι εκείνους να παίζουν. Είναι πολύ σημαντικό να παραμένεις ειλικρινής απέναντι στη μουσική που προσφέρεις, ακόμα κι αν δεν είναι πάντα η πιο εύκολη ή εμπορική επιλογή. Πρέπει να είναι η επιλογή που σε κάνει να διασκεδάζεις, που σε κάνει να ανυπομονείς να βγεις στη σκηνή και να την παρουσιάσεις στον κόσμο με απόλυτη ειλικρίνεια και επειδή πραγματικά πιστεύεις σε αυτή.
Τι συμβουλή θα έδινες στον εικοσάχρονο εαυτό σου όταν ξεκινούσες να τραγουδάς;
Είναι πολύ δύσκολη ερώτηση. Προφανώς θα του έλεγα να σπουδάσει περισσότερη μουσική, να ασχοληθεί περισσότερο με τη φωνητική. Ίσως να είναι πιο συνετός και να έχει έναν δικηγόρο για κάθε συμβόλαιο που υπογράφει. Αλλά πιστεύω ότι η ζωή είναι μια διαδικασία μάθησης. Δεν μπορείς να την αλλάξεις. Όλα όσα κάναμε, καλά και κακά, μας βοήθησαν να χτίσουμε αυτή την καριέρα και αυτή τη ζωή που σήμερα απολαμβάνουμε.
Φυσικά, μπορείς πάντα να γίνεις μεγαλύτερη μπάντα, να βγάλεις περισσότερα χρήματα, να γίνεις καλύτερος τραγουδιστής, καλύτερος μουσικός ή καλύτερος συνθέτης. Αλλά η ζωή είναι αυτή που είναι. Συμβαίνει τώρα. Σημασία έχει το πώς αντιδράς σε όσα σου συμβαίνουν και στα ερεθίσματα που δέχεσαι καθημερινά. Δεν πιστεύω πραγματικά στο να γυρίζεις πίσω για να διορθώσεις πράγματα, γιατί πιστεύω ότι διαμορφώνεις τον εαυτό σου μέσα από την ίδια τη ζωή. Γι’ αυτό βρισκόμαστε σε αυτόν τον πλανήτη.
Πέρυσι παίξατε στο Release Athens μαζί με τους GOJIRA. Τώρα όμως είναι η πρώτη φορά που επισκέπτεστε την Κρήτη για να εμφανιστείτε στο Chania Rock Festival. Τι πρέπει να περιμένει ο κόσμος από αυτή τη συναυλία;
Σίγουρα θα είναι μια… καυτή συναυλία, γιατί θα έχει ζέστη. Θα ιδρώσουμε όλοι μαζί όσο θα διαρκεί το show. Θα είναι όμως πολύ διασκεδαστικό. Θα παίξουμε πολλά κλασικά τραγούδια, αλλά και κομμάτια από το “Sleepless Empire”. Θα υπάρχει πολλή αλληλεπίδραση με τον κόσμο. Ελπίζω μόνο να μην κάνει υπερβολική ζέστη, ώστε να μπορέσουμε κι εμείς να δώσουμε το 100% και να έχουμε όλη την ενέργειά μας, αλλά και ο κόσμος να μη δυσκολευτεί από τη θερμοκρασία και να μπορεί να χοροπηδάει, να τραγουδάει μαζί μας και να απολαύσει τα αγαπημένα του τραγούδια.
Θα είναι μια μεγάλη γιορτή. Θα γίνει σε ένα πανέμορφο νησί. Έχω ξανάρθει στην Κρήτη στο παρελθόν για διακοπές με τη σύζυγό μου και αγαπώ το νησί. Για την ακρίβεια, αγαπώ γενικά την Ελλάδα και φυσικά το φαγητό της. Οπότε θα περάσουμε υπέροχα. Ο κόσμος πρέπει να έρθει και να το ζήσει μαζί μας. Θα υπάρχει πολύ metal και θα είναι μια γιορτή αφιερωμένη στη ζωή και στη metal κουλτούρα.
Σάκης Φράγκος
