>
Σωτήριο έτος 1975, Αγγλία. Ο Ian “Lemmy” Fraser Kilmister, μπασίστας των HAWKWIND, απολύεται από το συγκρότημα τον Μάιο της ίδιας χρονιάς, αφού συνελήφθη στον Καναδά για κατοχή ναρκωτικών. Ο ίδιος θα δηλώσει ότι «το συγκρότημα με απέλυσε επειδή έκανα λάθος χρήση ναρκωτικών». Μόνος του πλέον, αποφάσισε να σχηματίσει ένα νέο συγκρότημα που θα το ονόμαζε MOTORHEAD, εμπνευσμένο από το τελευταίο τραγούδι που είχε γράψει για τους HAWKWIND. Ο Lemmy ήθελε η μουσική του γκρουπ να είναι «γρήγορη και άγρια, όπως οι MC5». Ο δηλωμένος στόχος του ήταν να «επικεντρωθεί σε πολύ βασική μουσική που να είναι δυνατή, γρήγορη, θορυβώδης, αλαζονική, παρανοϊκή, speedfreak rock’n’roll. Να είναι τόσο δυνατή που αν μετακομίσουμε δίπλα σας, το γκαζόν σας να πεθάνει». Δυο χρόνια μετά, το “Motorhead”, η παρθενική επίσημη τους κυκλοφορία, θα έβλεπε το φως της δημοσιότητας.
Το 1978 η Bronze Records υπέγραψε συμβόλαιο με το γκρουπ και τους κλείνει χώρο στα Wessex Studios του Λονδίνου για να ηχογραφήσουν ένα single που αποτελούνταν από το “Louie Louie” του Richard Berry και ένα νέο τραγούδι με τίτλο “Tear ya down”. Το συγκρότημα έκανε περιοδεία για να προωθήσει το single, το οποίο έγινε μια μέτρια επιτυχία, ενώ η δισκογραφική εταιρία Chiswick κυκλοφόρησε το ήδη υπάρχων ομώνυμο άλμπουμ σε λευκό βινύλιο, για να διατηρήσει «ζεστό» το όνομα του γκρουπ στο κοινό. Οι γενικότερες πωλήσεις του single έφεραν το συγκρότημα για πρώτη φορά στην εκπομπή “Top of the Pops” της τηλεόρασης του BBC, κάτι που ώθησε την Bronze να δώσει το οκ στο συγκρότημα έτσι ώστε να επιστρέψει στο studio για να ηχογραφήσει ένα δεύτερο άλμπουμ, όπως και έγινε με το “Overkill” να είναι αυτό.
Το συγκρότημα, αποτελούμενο πια από την «χρυσή» τριάδα που χαρακτήρισε την πρώτη περίοδο του, με τους Ian “Lemmy” Fraser Kilmister στο μπάσο, “Fast” Eddie Clarke στην κιθάρα και Phil “Philthy Animal” Taylor στη drums, δημιουργεί ένα άλμπουμ ορόσημο, το οποίο μαζί με το επόμενο “Bomber”, την ίδια χρονιά, έχει όλα τα ηχητικά χαρακτηριστικά που έδωσαν στο σχήμα την ταυτότητα που θα του χάριζε μια τόσο λαμπρή πορεία. Ένα άλμπουμ που μετά από τόσα χρόνια που έχει κυκλοφορήσει, ακούγεται το ίδιο «φρέσκο» και είναι πολύτιμη συντροφιά, άπειρων ωρών ακρόασης, πολλών οπαδών, «μεγαλώνοντας» ακόμα μαζί του. Παρακάτω θα βρείτε την υποκειμενική θέση κάθε τραγουδιού:
The “Overkill” countdown:
- “Limb from limb” (4:54)
Ο Lemmy, ένας από τους κύριους συνθέτες του συγκροτήματος, έχει δηλώσει το πόσο αγαπούσε τα blues. Έτσι το πρώτο μισό του τραγουδιού, θα έχει ένα αργόσυρτο boogie tempo το οποίο θα χαρακτήριζε τα επόμενα χρόνια τα αντίστοιχα μέρη των τραγουδιών του γκρουπ. Από την μέση και μετά το κομμάτι, κρατάει την βάση του, αλλάζει όμως tempo και μεταμορφώνεται σε μια μικρή ηχητική καταιγίδα. Στο εν λόγω τραγούδι ο Lemmy, στο δεύτερο μισό του, παίζει ένα από τα δυο solo κιθάρας, που ακούγονται προς το τέλος του κομματιού, κάνοντας το αξιοπρόσεκτο αφού το κύριο όργανο του, είναι το μπάσο. Η εν λόγω σύνθεση, μετά το ομώνυμο, θα ήταν η μεγαλύτερη σε διάρκεια στο άλμπουμ.
- “(I won’t) pay your price” (2:56)
Ο Lemmy, δεν έχει αρνηθεί επίσης την αγάπη που είχε στην punk μουσική. Έτσι μαζί με τους άλλους δυο μουσικούς συνοδοιπόρους του, δημιουργούν ένα τραγούδι που συνδυάζει αρμονικά την κάπως punk αισθητική με το rock’n’roll ύφος αποδομένα με το στυλ που άρεσε στα μέλη του γκρουπ να συνθέτουν. Το κοφτό ριφ και tempo που έχει στα σχεδόν 3 λεπτά που διαρκεί, θα ήταν αρκετά χαρακτηριστικό, παράλληλα με τους επιθετικού χαρακτήρα στίχους του τραγουδιού που αφορούν την απόρριψη της αλαζονείας και των απαιτήσεων κάποιου, που «απευθύνεται» το τραγούδι.
- “I’ll be your sister” (2:51)
Η αγάπη του Lemmy για τα «φρουτάκια» και τις γυναίκες έγινε πολύ γνωστή σύντομα. Όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος «Μου αρέσει να γράφω τραγούδια για γυναίκες. Μάλιστα, έχω γράψει τραγούδια με γυναίκες. Με έχουν αποκαλέσει σεξιστή ορισμένες φατρίες ριζοσπαστικών, ψυχρών φεμινιστριών, αλλά δεν ξέρουν για τι πράγμα μιλάνε». Ήθελε να ηχογραφήσει το συγκεκριμένο τραγούδι η Tina Turner, κάτι που φυσικά δεν έγινε ποτέ. Το μπάσο του Lemmy θα «άνοιγε» την σύνθεση και η συγκεκριμένη δόμηση ριφ, solos και refrain που χαρακτήριζε τότε το στυλ γραφής των τραγουδιών, θα ήταν και πάλι εμφανής, κάνοντας την πολύ αγαπητή, κυρίως στους πιο φανατικούς οπαδούς, παρά στο ευρύ κοινό, παρόλο που είχε όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτήριζαν ό,τι πρέσβευε συνθετικά το γκρουπ.
- “Tear ya down” (2:39)
Άλλο ένα τραγούδι στο οποίο το μπάσο του Lemmy θα «άνοιγε» την σύνθεση και η συγκεκριμένη «βρώμικη» δόμηση του τραγουδιού με το βασικό ριφ, τα solos και το refrain, που χαρακτήριζαν το στυλ γραφής των τραγουδιών θα ήταν πάλι παρόντα. Σε συνδυασμό με ένα συχνά εμβόλιμο ριφ δευτερολέπτων που υπάρχει, και δίνει μια άλλη οπτική, δημιουργήθηκε ένα τραγούδι που σε περίπου δυόμιση λεπτά, περικλείε το πως ηχούσαν τα κομμάτια του συγκροτήματος τότε. Μια άκρως αναγνωρίσιμη σύνθεση, κυρίως στους πιο φανατικούς οπαδούς και αυτή, παρά στο ευρύ κοινό, παρόλο που και σε αυτή, εμπεριέχονταν όλα τα στοιχεία που χαρακτήριζαν τις συνθέσεις του γκρουπ.
- “Damage case” (2:59)
Το συγκεκριμένο τραγούδι, είναι το μόνο στο άλμπουμ, που εκτός των 3 μελών του γκρουπ, έχει βοηθήσει στην δημιουργία της σύνθεσης και ο Mick Farren, τραγουδιστής των THE DEVIANTS, ενός από τα πρώτο punk garage rock συγκροτήματα. Ίσως αυτός είναι και ο λόγος που το σκληρό rock’n’roll που αρέσκονται οι μουσικοί των MOTORHEAD να εκφράζονται μουσικά, έχει αναμιχθεί με ωραίο τρόπο με garage και punk στοιχεία, με το αποτέλεσμα να είναι ένα από τα πιο γνωστά τραγούδια στο κοινό. Το τραγούδι θα έδινε το τίτλο στην συλλογή που κυκλοφόρησε ο Lemmy το 2006 με αντιπροσωπευτικά τραγούδια από όλη την πορεία της καριέρας του.
- “Capricorn” (4:06)
Ο Lemmy, γεννημένος την παραμονή των Χριστουγέννων του 1945, ανήκει ζωδιακά στον Αιγόκερο, οπότε, δεν γινόταν να μην υπάρχει ένα τραγούδι που να αναφέρεται σε αυτό το γεγονός, με την στιχουργική οπτική του ίδιου του μουσικού. Το τραγούδι έχει όλα τα συνθετικά στοιχεία και φόρμουλες που ακολουθεί το συγκρότημα στα τραγούδια του, έχοντας διάχυτο το mid-tempo boogie στοιχείο σε όλη την διάρκεια του κομματιού. Μια σύνθεση που είναι από τις πολύ ιδιαίτερες και αγαπημένες για πολλούς.
- “Metropolis” (3:34)
Το “Metropolis”, πέραν του γεγονότος ότι αποτελεί ένα από τα πιο αξιομνημόνευτα τραγούδια των MOTORHEAD, είναι σίγουρα το πιο «Ελληνικό», αφού στην συναυλία τους στην Αθήνα στις 12 Μαρτίου του 1988, ηχογραφείται αυτό και το “Orgasmatron” για λογαριασμό του ραδιοφωνικού σταθμού Antenna και της τότε εκπομπής “Antenna Metal Show”. Τα δυο τραγούδια, με τον Lemmy να μετονομάζει στο refrain το “Metropolis” σε “Acropolis”, για να ταιριάζει στην περίσταση, θα κυκλοφορούσαν σε ένα 7″, με τίτλο «Ζωντανά στην Αθήνα 7″», και θα δινόταν δωρεάν με τα πρώτα 1000 αντίτυπα του LP “”No sleep at all”, μόνο στην Ελλάδα. Τώρα πια, το εν λόγω 7″ είναι ένα από τα πιο ακριβά και συλλεκτικά μουσικά αντικείμενα για έναν οπαδό. To τραγούδι, που αναφέρεται στη ζοφερή ζωή στα κέντρα των πόλεων και τα παρακμάζοντα προάστια, σύμφωνα με λεγόμενα του Lemmy, έγραψε τους στίχους του σε 15 λεπτά αφότου είδε την ομώνυμη κλασσική ταινία.
- “Stay clean” (2:40)
Το “Stay clean” θα είναι για πάντα, και αυτό, ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια του συγκροτήματος, έχοντας όλα τα trademarks που χαρακτήριζαν τις συνθέσεις, με το boogie ύφος και την μπασοκιθάρα του Lemmy να αποτελούν την ραχοκοκαλιά του κομματιού. Στιχουργικά πολλοί θεωρούσαν ή υπέθεταν ότι το τραγούδι αναφέρεται στο είσαι «καθαρός» από ουσίες όπως τα ναρκωτικά και το αλκοόλ. Στην πραγματικότητα όμως, οι στίχοι του «μιλάνε» για το πως να αποφεύγεις τους ανθρώπους που προσπαθούν να σε μειώσουν. Σύμφωνα με τον Lemmy, το τραγούδι εμπνεύστηκε στην πραγματικότητα από τον τραγουδιστή της jazz, Mel Tormé.
- “No class” (2:39)
Το εν λόγω τραγούδι αποτελεί και αυτό, ένα από τα πιο διάσημα και αναγνωρίσιμα του συγκροτήματος, με τις ηχητικές ομοιότητες του riff της κιθάρας με το αντίστοιχο του “Tush” των ZZ TOP να είναι κάτι παραπάνω από εμφανείς, σε σημείο μήνυσης. Παρόλα αυτά, η μουσική του αίγλη είναι αδιαπραγμάτευτη, με το τραγούδι να ακούγεται στις ζωντανές εμφανίσεις του γκρουπ, πριν την κυκλοφορία του άλμπουμ, αλλά και σαν 7’ single να έχει κυκλοφορήσει με τρία διαφορετικά εξώφυλλα, ένα με κάθε μέλος του συγκροτήματος. Στο live άλμπουμ των MOTORHEAD “Everything louder than everyone else”, πριν ξεκινήσει το τραγούδι, ο Lemmy αφιέρωσε το τραγούδι στην παλιά φίλη του (και όχι μόνο) Wendy O. Williams, από τους PLASMATICS, η οποία είχε αυτοκτονήσει τον προηγούμενο μήνα της χρονιάς που ηχογραφήθηκε η συναυλία. Οι PLASMATICS, KINGDOM OF SORROW, οι MEGADETH ζωντανά αλλά και οι Αργεντινοί HERMETICA, είναι μερικά σχήματα που έχουν διασκευάσει το τραγούδι. Για τους Αργεντινούς είναι το μόνο τραγούδι με Αγγλικούς στίχους που έχουν τραγουδήσει.
- “Overkill” (5:12)
Το συγκεκριμένο τραγούδι δεν γινόταν να είναι σε άλλη θέση στην κατάταξη, αφού αποτελεί ένα από τα ωραιότερα και του συγκροτήματος αλλά και όλων των (υπό)ιδιωμάτων της rock και metal μουσικής. Από το πρώτο δευτερόλεπτο, ο καταιγιστικός ρυθμός του σε παρασέρνει, θέλοντας και μη, ανεβάζοντας αυτόματα την αδρεναλίνη του ακροατή στα ύψη. Το περιοδικό Classic Rock έγραψε χαρακτηριστικά για τραγούδι, το 2021: “Με δύο ψευδή τέλη (ένα κόλπο που πιθανώς προέρχεται από τους STATUS QUO), το “Overkill” ήταν μια αποκαλυπτική εισαγωγή σε μια συλλογή 10 τραγουδιών που προκάλεσε τρόμο στον κόσμο της hard rock. Ήταν οι MOTORHEAD μια hard rock μπάντα ή ήταν punk; Θα μπορούσε ακόμη και να υποστηριχθεί ότι ήταν υπεύθυνοι για τη διάδοση της αμερικανικής thrash metal επίθεσης που έγινε δημοφιλής αρκετά χρόνια αργότερα”.
Ο αντίκτυπος του τραγουδιού θα ήταν τεράστιος με τους METALLICA, OVERKILL (οι οποίοι πήραν το όνομα τους από αυτό) και GRAVE DIGGER να είναι κάποια από τα συγκροτήματα που το διασκεύασαν. Το κομμάτι είναι αξιοσημείωτο για τη χρήση δύο bass drums από τον drummer Phil “Philthy Animal” Taylor. Το γκρουπ συνήθιζε να «κλείνει» με το “Overkill” τα set lists των συναυλιών του. Έτσι λοιπόν, όπως το εν λόγω τραγούδι «άνοιξε» την καριέρα του συγκροτήματος, στο πρώτο άλμπουμ που έγινε το ουσιαστικό ξεκίνημα τους, όντας το τελευταίο που παίχτηκε ποτέ ζωντανά από το συγκρότημα στην περιοδεία του 2015, ολοκλήρωσε μια λαμπρή πορεία ενός σχήματος, που όσα χρόνια και αν περάσουν, θα αποτελεί έναν από τους πυλώνες της σκληρής μουσικής.
Θοδωρής Μηνιάτης
