"/>
Οι TRIVIUM είναι μία περίεργη μπάντα. Και δεν το λέω υποτιμητικά. Κάθε άλλο! Έχουν ηγέτη έναν από τους πλέον ταλαντούχους μουσικούς/συνθέτες της γενιάς του, τον εξαιρετικό Matt Heafy, ο οποίος ίσως είναι και αδικημένος καλλιτεχνικά (προσωπική άποψη). Πέραν του ότι είναι ωραίος τύπος γενικότερα, η συνθετική του αντίληψη είναι αυτή ενός γενικότερου οπαδού της metal μουσικής, που τα στεγανά δεν υπάρχουν για αυτόν, που ο πειραματισμός είναι εκεί και που μπορεί ακόμα και σε ένα δίσκο (δεν μιλάμε για ξεχωριστούς, όπου έχει αλλάξει φόρμες πάμπολλες φορές) να ακούσεις πολλές διαφορετικές καταβολές, καταφέρνοντας όμως αυτό που παράγει να μην «κλωτσάει» και να ακούγεται ομοιογενές και επίσης να έχει ταυτότητα. Έχουν επίσης μουσικάρες και ειδικά στη θέση του drummer (τέρας Alex Bent), οι επιλογές είναι μία προς μία. Η μουσικότητα είναι ολοφάνερη και στο στούντιο, αλλά και ζωντανά. Το περίεργο λοιπόν με τους TRIVIUM, είναι πως παρόλο που δεν τους λες και «εύκολη» μπάντα μουσικά, αφού δεν υπάρχει για παράδειγμα ένα στυλ να τους καθορίζει, ούτε τα τραγούδια τους (ακόμα και οι επιτυχίες τους) δεν στηρίζονται σε ιδιαίτερα καλώς εννοούμενες εμπορικές φόρμες, έχουν μεγάλη επιτυχία! Και μπορεί όχι τόσο στην Ελλάδα, αλλά αυτό δεν σημαίνει και τίποτα, αφού είναι πάρα πολλά τα παραδείγματα που έχουν ΠΟΛΥ μεγαλύτερο αντίκτυπο έξω, παρά εδώ. Όπως και τα ανάποδα παραδείγματα φυσικά. Κριτήριο της επιτυχίας λοιπόν μίας τέτοιας μπάντας είναι η γενικότερη αποδοχή της και όχι αν πουλάει καλά στην Ελλάδα ή σε οποιαδήποτε μεμονωμένη χώρα.
Σε μία «περίεργη» λοιπόν μπάντα, πως να μην είναι εξίσου «περίεργο» το να βρεις τις 10 καλύτερες στιγμές της. Είναι τόσο μεγάλη η συνθετική τους γκάμα, που με εξαίρεση ίσως 3-4 τραγούδια, νομίζω πως όλοι έχουν διαφορετικά αγαπημένα, ανάλογα και με το ποια περίοδος του σχήματος για παράδειγμα τους κλικάρει περισσότερο. Προσωπικά, για αυτήν τη λίστα, θα το πάω κάπως στη μέση: Τα πραγματικά «κλασικά» τραγούδια τους που λέμε, τα «χιτς», αλλά και κάποια προσωπικά αγαπημένα, που μπορεί να μην είναι «κλασικά» στον απόλυτο βαθμό, αλλά είναι εκεί ποιοτικά. Γιατί νομίζω σκοπός τέτοιων άρθρων είναι κυρίως όσοι δεν έχουν πολύ επαφή με το σχήμα να αποκτήσουν μία εικόνα. Οι οπαδοί, ξέρουν ήδη και έχουν δικές τους λίστες άλλωστε.
Πάμε λοιπόν με κάποια κριτήρια να είναι τα προφανή (εμφανίσεις κομματιών στις συναυλίες τους, views, κλπ) και κάποια πιο προσωπικά, προσπαθώντας να καλύψω ταυτόχρονα τις περισσότερες πτυχές της συνθετικής ποικιλίας του Heafy. Δυσκολεύομαι να βάλω σειρά, οπότε θα το πάω όπως μου έρχονται στο μυαλό και να καλύψω το μεγαλύτερο μέρος της δισκογραφίας τους (ναι ξέρω, βολεψάκιας!). Έτοιμοι λοιπόν, για την εμφάνιση των TRIVIUM μαζί με τους PANTERA, την Πέμπτη 9/7 στο Release Athens Festival.
- “Pull harder on the strings of your martyr” (“Ascendancy” – 2005)
Πιο εύκολο δεν γίνεται. Κατά πολλούς, το κορυφαίο κομμάτι των TRIVIUM. Δεν μπορώ να διαφωνήσω, καθώς μιλάμε για κομματάρα και ας μην είναι το αγαπημένο μου. Άλλωστε είναι και το κομμάτι που έχουν παίξει τις περισσότερες φορές από οποιοδήποτε άλλο στις συναυλίες τους. Κάτι θα λέει και αυτό, σωστά; Κομμάτι που έχει λίγο από όλα, πολύ ωραίο ρεφρέν και προέρχεται από την πρώιμη εποχή της μπάντας, όπου ακόμα δεν είχαν εκτοξευθεί.
- “In waves” (“In waves” – 2011)
Τα άλμπουμ “In waves” και “Vengeance falls” είναι ίσως τα κομβικότερα της καριέρας των TRIVIUM. Αλλαγή ήχου, εμπορική άνοδος και δίσκοι που περιέχουν κάποια από τα κλασικότερα και πιο αγαπημένα κομμάτια τους. Όπως το ομότιτλο εδώ και το “Pull harder…” που είναι και αυτό στη λίστα. Εδώ έχουμε το δεύτερο πιο πολυπαιγμένο κομμάτι τους live επίσης. Η groove-α όταν ο Heafy «φτύνει» το “In waves” ε, είναι πώρωση ρε παιδί μου!
- “Down from the sky” (“Shogun” – 2008)
Νομίζω πως το “Shogun” είναι ακόμα και σήμερα το αγαπημένο άλμπουμ των TRIVIUM. Αν δεν είναι, είναι σίγουρα στην τριάδα. Το “Down from the sky” ήταν το τρίτο single από εκείνο το άλμπουμ. Ένα άλμπουμ που στην ουσία ήταν το πρώτο πολύ πειραματικό της καριέρας τους και έδειξε ίσως το δρόμο για τον Heafy, τουλάχιστον όπως φάνηκε από την πορεία της μπάντας. Το κομμάτι, έχει την καλύτερη εισαγωγή κομματιού TRIVIUM (προσωπικά πάντα).
- “Strife” (“In the court of the dragon” – 2021)
Αυτό εδώ είναι από τα πλέον αγαπημένα μου κομμάτια τους. Top 3 σίγουρα. Groove-άτο, straight, χωρίς υπερβολές, ωραίες μελωδίες… δεν θες πολλά! Ευελπιστώ να το ακούσουμε live (συγχωράτε με, δεν κοιτάζω setlists συνήθως πριν τις συναυλίες, για γούρι… γεροπαράξενος).
- “Anthem (We are the fire)” (“The crusade” – 2006)
Ίσως το πιο METALLICA meets classic 80s metal (στα πλαίσια των TRIVIUM) κομμάτι τους. Ακόμα και φωνητικά το “Hetfield effect” είναι τόσο που δεν σε αφήνει να μην κάνεις σύνδεση στο μυαλό σου. Παντελώς ευθύ κομμάτι, πομπώδες ρεφρέν, πιασάρικο, με διάρκεια τόσο-όσο και συναυλιακό. Ασχέτως που δεν είναι από τα στάνταρ στις συναυλίες τους.
- “A gunshot to the head of trepidation” (“Ascendacy” – 2005)
Μαζί με το “Pull harder…”, πέραν του ότι είναι στις κορυφαίες θέσεις των πιο πολυπαιγμένων κομματιών τους, είναι τραγούδια που αποκτούν έξτρα αξία, λόγω της ηλικίας τότε του Heafy, ο οποίος ήταν 19 ετών. Εκεί, στην εποχή που το metalcore εδραιωνόταν για τα καλά στους κύκλους της metal μουσικής. Ίσως τα πιο χαρακτηριστικά μουσικά παραδείγματα εκείνης της εποχής των TRIVIUM.
- “Until the world goes cold” (“Silence in the snow” – 2015)
Από τα πιο υπέροχα τραγούδια των TRIVIUM και με εξαιρετικούς στίχους. Δεν γίνεται να μην υπάρχει στη λίστα, είναι τόσο απλό νομίζω. Πολύ ωραία ατμόσφαιρα, φανταστικό ρεφρέν, μόνο «καθαρά» φωνητικά και τραγούδι που σου μένει. Αυτό το τελευταίο άλλωστε δεν σημαίνει επιτυχία;
- “Like a sword over Damocles” (“In the court of the dragon” – 2021)
Δεύτερο κομμάτι από το “In the court of the dragon”, αλλά με αυτό το ρεφρέν, δυσκολευόμουνα να μην το βάλω στη λίστα. Όχι μόνο το ρεφρέν, αλλά ε, τι να κάνουμε, το κάνει και ξεχωρίζει. Περίεργο τραγούδι, όχι από αυτά που λες «χιτάκια», αλλά περίεργα ωραίο. Γενικά ήταν από τους κορυφαίους δίσκους αυτός των TRIVIUM (προσωπικός αγαπημένος μαζί με “Shogun”), δικαιούται 2 συμμετοχές στη λίστα.
- “Torn between Scylla and Charybdis” (“Shogun” – 2008)
Ε, ασχολήθηκε με Ελληνική μυθολογία ο άνθρωπος, να μην βάλουμε το κομμάτι; Μην είμαστε αχάριστοι και αγνώμονες! Μάλλον η καλύτερη κιθαριστική δουλειά συνολικά σε κομμάτι TRIVIUM. Δύο εξαιρετικά solos, πολύ ωραίες αλλαγές, ένα κομμάτι που δεν το λες και αυτό «χιτάκι», αλλά μέσα στις εναλλαγές του, δεν χάνει πουθενά τη μουσικότητά του, ασχέτως του τρόπου έκφρασής της.
- “The heart from your hate” (“The sin and the sentence” – 2017)
Δεν θα έπρεπε να λείπει. Με τόσο ωραίο intro και κεντρικό θέμα και τέτοιο λυρικό ρεφρέν, θα ήταν αμαρτία. Και δεν θα ήθελα την καταδίκη. Ναι, ξέρω, Δελφινάριο με τον τίτλο του δίσκου. Δικαιότατα πιστεύω πως αυτό το κομμάτι θα έπρεπε να είναι σε μία τέτοια λίστα στα 10 καλύτερα ή αντιπροσωπευτικότερα των TRIVIUM. Μίας μπάντας που έχει τόσες πτυχές που είναι ευλογία και κατάρα ίσως, γιατί της στέρησαν ακόμα περισσότερη αναγνώριση και επιτυχία, όσο ψηλά και αν είναι, που είναι. Καλό live να έχουμε να τους χαρούμε επιτέλους!
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
