Ήταν Φεβρουάριος του 1993 όταν ο Bruce Dickinson ανακοίνωσε στο Θηρίο ότι θέλει να φύγει από το συγκρότημα… Μάρτιο του 1993 το νέο έγινε ευρύτερα γνωστό και τον Αύγουστο του 1993, η Σιδηρά Παρθένος έδωσε την τελευταία συναυλία (για τότε) με την Αντιαεροπορική Σειρήνα πίσω από το μικρόφωνό της. Η αναστάτωση στις τάξεις των οπαδών; Τεράστια… Ο εκνευρισμός της μπάντας πάνω στην σκηνή, από τον Μάρτιο και εξής, προφανέστατος και στους μη γνώστες των τεκταινομένων. Το μεγαλύτερο ερώτημα όμως, ένα. Ποιος θα τολμήσει να πιάσει το συγκεκριμένο μικρόφωνο και πως θα γεμίσει τα παπούτσια μιας από τις καλύτερες φωνές του metal και ενός από τους χαρισματικότερους frontman που ο χώρος γέννησε ποτέ;
Το φθινόπωρο, βρήκε τους MAIDEN σε αναζήτηση νέου τραγουδιστή με την μεταλλική μουσική κοινότητα να έχει στραμμένο το βλέμμα της πάνω τους. Πολλά ονόματα ακούστηκαν και λογικό. Από ευσεβείς πόθους μέχρι πραγματικά πιθανές εναλλακτικές, αλλά το όνομα που τελικά ανακοινώθηκε με δελτίο τύπου στις 30 Δεκεμβρίου του 2023, δεν το περίμενε πιθανών κανένας, πλην του κλειστού περιβάλλοντος της μπάντας. Και ο εκλεκτός του Steve Harris, ήταν ο Bayley Alexander Cooke, τον οποίο όλοι γνωρίσαμε ως Blaze Bayley, τραγουδιστή των WOLFSBANE, μιας μικρομεσαίας, Βρετανικής μπάντας.
Ο Blaze, είχε διαφορετική φωνή από τον Bruce. Βαρύτονος, με πιο περιορισμένο εύρος φωνής και από τους δυο προκατόχους του. Γιατί όμως να επιλέξει ο Harris έναν τόσο διαφορετικό τραγουδιστή από αυτό που είχαν συνηθίσει να ακούν οι οπαδοί του Θηρίου; Η απάντηση ήρθε με την κυκλοφορία του πρώτου δίσκου των MAIDEN με τον Blaze στα φωνητικά. Το “The X Factor”, ήταν ένα σκοτεινό, πειραματικό άλμπουμ, με διαφορετική μουσική προσέγγιση από όσα είχαν κάνει οι MAIDEN μέχρι τότε. Η βαριά ψυχολογία του Steve εκείνη την περίοδο, τα προσωπικά και οικογενειακά του θέματα, εκφράστηκαν μέσα από τις συνθέσεις του“The X Factor”. Και ναι, ο Blaze, στο στούντιο, μπορούσε να ακολουθήσει και να ενσαρκώσει αυτό το όραμα του Harris εκείνη την εποχή.
Ήταν όμως αυτό τελικά το μόνο θέμα που είχε να αντιμετωπίσει η μπάντα μετά την αποχώρηση του Bruce; Η μελλοντική δισκογραφία; Το αν ο Blaze, θα μπορούσε στο στούντιο να αποδώσει αυτό που ήθελε ο Steve; Οι MAIDEN, ήταν και είναι περίφημοι για την συναυλιακή παρουσία και απόδοσή τους. Εκεί τι θα μπορούσε να κάνει ο Blaze; Θα μπορούσε να ερμηνεύσει τα κλασικά κομμάτια του Θηρίου που αν μη τι άλλο, είναι τρομερά απαιτητικά;
Δυστυχώς, εδώ χάθηκε τελείως το στοίχημα που έβαλαν οι MAIDEN ή αν θέλετε ο αρχηγός τους. Το “The X Factor”, δεν ήταν ένα κακό άλμπουμ, ήθελε βέβαια τον χρόνο του μέχρι να κερδίσει μια σχετική αναγνώριση και κάποια από τα κομμάτια του να χαρακτηριστούν μέχρι και κλασικά (καλή ώρα το “Sign of the Cross” και το “Man on the edge”). Ήταν ένα διαφορετικό άλμπουμ, αλλά είχε χαρακτήρα, είχε προσωπικότητα και ο Blaze, σε αυτό που ήταν το “The X Factor”, ήταν πραγματικά καλός και εκφραστικός. Ζωντανά όμως;
Η φωνή του Blaze, δεν ήταν φτιαγμένη για το “The trooper”, δεν ήταν φτιαγμένη για το “Hallowed be Thy Name”, δεν ήταν φτιαγμένη για το “The evil that men do”. Και φυσικά για αυτό, δεν φταίει ο Blaze, ο οποίος έδινε το 101% του εαυτού του κάθε φορά (κάτι που κάνει μόνιμα επί σκηνής, από τότε και μέχρι τώρα και μέχρι όποτε αποφασίσει να συνεχίσει να κάνει αυτό που τόσο αγαπάει). Για την δυσκολία της απόδοσης ζωντανά της παλιότερης δισκογραφίας των MAIDEN όμως, δεν έφταιγε μόνο η διαφορετική φωνή του Blaze, αλλά και η εμμονή του Steve, να μην προσαρμόζει έστω και λίγο τα κομμάτια στην φωνή του Blaze, βοηθώντας και τον τραγουδιστή που επέλεξε, αλλά δικαιώνοντας και την επιλογή του. Το συναυλιακό χάος ακολούθησε το μέτριο “Virtual XI”, φυσικά ζωντανά ο Steve δεν έλεγε να αλλάξει μυαλά και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Πως θα μπορούσε να αποτιμηθεί λοιπόν η περίοδος του Blaze στην Σιδηρά Παρθένο και τι από τα όσα συνέβησαν, ήταν δική του ευθύνη;
Δημιουργικά, οι MAIDEN στην εποχή του Blaze, μπήκαν σε μια προοδευτική φάση, μια φάση με πιο μακροσκελείς συνθέσεις, μια φάση που εν πολλοίς συνεχίζεται μέχρι και σήμερα. Αυτό από μόνο του, δείχνει ότι η περίοδος του Blaze δεν ήταν μία παρένθεση, αλλά η αρχή μίας νέας εποχής για το Θηρίο.
Ο Blaze, δεν είναι Paul, δεν είναι σίγουρα Bruce και δεν είναι η καλύτερη φωνή της γενιάς του. Αυτό όμως που κλήθηκε να πραγματοποιήσει, θα το κρίνουμε στο στούντιο όπου τα πράγματα ήταν πιο φιλικά, απέναντι σε αυτό που μπορούσε να προσφέρει. Αν θέλουμε να ρίξουμε μια πιο τίμια ματιά στον “συναυλιακό” Blaze, τότε θα πρέπει να τον δούμε στην μετά την Σιδηρά Παρθένο πορεία του, όπου τα κομμάτια είναι τονισμένα πάνω στην φωνή του, όπου τραγουδάει αυτά που γράφτηκαν για αυτόν και όπου θα δούμε έναν Blaze απαλλαγμένο από συγκρίσεις και το βάρος του ονόματος των IRON MAIDEN από τους ώμους του, να παραδίδει κάθε μα κάθε φορά την ψυχή του σε αυτούς που τον τιμούν με την παρουσία τους στις συναυλίες του.
Μπόρεσε να σταθεί ο Blaze στο ύψος της Σιδηράς Παρθένου; Σίγουρα έκανε ότι καλύτερο μπορούσε. Είναι τα χρόνια του Blaze “πέτρινα” για τους MAIDEN, όπως συχνά λέγεται; Θα έλεγα ότι αυτά τα χρόνια έδωσαν μια καινούργια ζωή και μια καινούργια θέληση για επιβεβαίωση στους μετά-Blaze MAIDEN που έμαθαν μέσα από την Blaze-era ότι τίποτα δεν είναι μόνιμο, ούτε καν το πιστό κοινό, χωρίς συνεχή κόπο και θέληση. Όπως και να έχουν τα πράγματα, οι MAIDEN μας σύστησαν έναν πραγματικό ευπατρίδη και έναν τίμιο εργάτη του μεταλλικού αγρού, ο οποίος πρόσθεσε και αυτός το λιθαράκι του στον θρύλο της σπουδαιότερης μπάντας του σκληρού ήχου.
Στις 12 Σεπτεμβρίου λοιπόν, στο Rock Hard Festival Greece, στο IRON MAIDEN anniversary show του Blaze Bayley, θα μπορέσουμε να δούμε και να ακούσουμε τον Hall of Famer, πλέον, στις καλύτερες στιγμές του!
Φανούρης Εξηνταβελόνης
