"/>
Φρέσκο αίμα για την Αμερικάνικη heavy rock σκηνή οι VALLEY OF THE SUN, από το Σινσινάτι. Έχοντας την μορφή του power trio, απλά παίζουν ό,τι έχουμε ακούσει τόσο καλά και τόσο πολύ την τελευταία δεκαετία από τους αποκαλούμενους stoner, desert rock, rockers. Ποιός ο λόγος να τους δώσουμε την προσοχή μας λοιπόν; Πρώτον δεν είναι Σουηδοί, δεύτερον έχουν έναν μπασίστα που κεντά και θυμίζει μια πιο ψυχεδελική έκδοση του Geezer Butler και αν και δεν τον έχω δει το παίξιμο του πρέπει να εμπεριέχει και αρκετά δάκτυλα και όχι μόνο πένα. Τρίτον οι επιρροές από BLACK SABBATH και KYUSS μέχρι THE SWORD και OBSESSED, είναι δουλεμένες σε εξοργιστικό βαθμό, με τον σχήμα να έχει ήχο σφιχτοδεμένο πιο πολύ και από κάβο κρουαζιερόπλοιου, λόγω των απεργιών των ναυτεργατών.
Ρυθμοί ξεσηκωτικοί, μαύροι και βαθιοί, ξεπηδάνε από την λιωμένη άσφαλτο της Αμερικάνικης ερήμου και διοχετεύουν την ενέργεια τους σαν ηφαιστειακή λάβα που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα της. Παρέα με ένα ντράμερ της σχολής Paice, Bonham με λιτό, γεμάτο δύναμη, παίξιμο που φέρνει τις μέρες των πρώιμων 70’s και τέλους των 60’s στα αυτιά μας, οι VALLEY OF THE SUN απλά σπέρνουν. Σπέρνουν όλεθρο και καταστροφή στις μάζες που περιμένουν ακόμα ένα αντίγραφο των KYUSS. Εδώ έχουμε καθαρόαιμο πρωτόλειο metal, heavy rock που μυρίζει την βαβούρα των BLUE CHEER περασμένη από το μουσικό φίλτρο των BLACK SABBATH, με ολίγη από SOUNDARDEN στα ψηλά φωνητικά. Cowbell και ταμπούρα που στρατολογούν πιστούς στην εκκλησία της ερήμου, επαναλαμβανόμενα riff με το wha wha, νέο χορωδό στην ομάδα των εκ πεσόντων αγγέλων που λέγονται VALLEY OF THE SUN.
Μην περιμένετε να ανακαλυφθεί ξανά ο τροχός, απλά λιώστε σε τραγούδια σαν τα “As Earth and Moon”, “Within the glare”, το μελωδικότερο “Maya” ή το πιο ψυχεδελικά “Centuar Rodeo” και ”Gunslinger”. Stoner rock ή retro rock ή κλασικό heavy rock, το άλμπουμ με τον ενδιαφέροντα τίτλο “Electric Talons Of The Thunderhawk” απλά σε παραπέμπει σε σχήματα σαν τους THE SWORD, WOLFMOTHER, με τον δικό του προσωπικό ήχο και απολαμβάνει τις μεταλλικές ανασφάλειες μας , να γκρεμίζονται κάτω από τον όγκο των κιθαριστικών riff. Τρίο από τα καλά, βγαλμένο από τα παλιά.
7,5 / 10
Στέλιος Μπασμπαγιάννης
