"/>
Το ότι η Αμερική και η Ευρώπη είναι δύο τελείως διαφορετικοί κόσμοι στο metal, είναι κάτι πασίγνωστο. Συνήθως όμως, μία μπάντα που είναι διάσημη στην Ευρώπη, είναι παντελώς άγνωστη στην Αμερική. Εδώ έχουμε το αντίθετο, αν και αρκετά λογικό αν αναλογιστούμε το ύφος του σχήματος.
Οι POP EVIL (πραγματικά «τρόμαξα» όταν είδα το όνομα!) είναι αρκετά εώς πολύ γνωστοί στην Αμερική. Το “Onyx” όμως, παρόλο που είναι το τρίτο άλμπουμ τους, είναι το πρώτο που κυκλοφορεί και στην Ευρώπη. Και μάλιστα με ένα χρόνο διαφορά από την ημερομηνία κυκλοφορίας του στην Αμερική. Η Eleven Seven Music λοιπόν, εταιρεία με μπάντες όπως οι FIVE FINGER DEATH PUNCH, PAPA ROACH, HELLYEAH και MOTLEY CRUE, είπε να περάσει τους POP EVIL στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού.
Η μπάντα έχει μοιραστεί τη σκηνή με συγκροτήματα όπως οι STONE SOUR, THREE DAYS GRACE, PAPA ROACH, BLACK LABEL SOCIETY, BLACK STONE CHERRY και JUDAS PRIEST, ενώ τον Μάρτιο και τον Απρίλιο περιόδευσε στην Ευρώπη με τους FIVE FINGER DEATH PUNCH. Γενικότερα δείχνουν ότι το κυνηγάνε πολύ και τώρα που άνοιξε η πόρτα ακόμα μίας Ηπείρου, δεν αφήνουν την ευκαιρία να ξεφύγει.
Δεν είχα, ούτε έχω ακόμα για να είμαι ειλικρινής, καμία επαφή με τη μουσική του συγκροτήματος πριν από αυτό το άλμπουμ, οπότε οι συγκρίσεις με τις προηγούμενες κυκλοφορίες τους δεν υπάρχουν. Σε αυτό το δίσκο πάντως, οι Αμερικάνοι παίζουν ένα τελείως γενικευμένο μπαστάρδεμα modern hard rock, alternative rock και alternative metal, βάζοντας στο ίδιο καζάνι μπάντες όπως οι SHINEDOWN, ALICE IN CHAINS, NICKELBACK, CREED και GODSMACK για παράδειγμα. Και μπορεί να μην έχουν καμία πρωτοτυπία, καμία ιδιαιτερότητα, να είναι «μία μπάντα από τις πολλές», αλλά η μουσική τους είναι αρκετά συμπαθητική και groove-άτη καθόλη τη διάρκεια. Από το άλμπουμ έχουν υπάρξει ήδη 4 singles (είπαμε, στην Αμερική κυκλοφορεί ήδη ένα χρόνο), με το πρώτο από αυτά, το κομμάτι “Trenches”, να το χρησιμοποιεί η ομάδα χόκεϊ Pittsburgh Penguins, έχουν ήδη πρωτιές σε ραδιοφωνικά playlists στην Αμερική, οπότε καταλαβαίνετε ότι στον από εκεί κόσμο ασχολούνται πολύ μαζί τους. Έχουν κάποια πολύ ωραία τραγούδια, όπως τα τρία με τα οποία ανοίγει ο δίσκος, το “Fly away” και το “Welcome to reality”, αλλά έχουν και αρκετά αδιάφορα και γενικότερα το όλο σύνολο είναι τόσο ξανακουσμένο και τόσο generic που δε σε αφήνει να εντυπωσιαστείς.
Όσοι αρέσκεστε στην «Αμερικανιά» του modern hard rock, alternative rock/metal και μερικές φορές σκέφτεστε ότι γεννηθήκατε σε λάθος ήπειρο, οι POP EVIL είναι μία μπάντα που σίγουρα θα σας απασχολήσει και αξίζει να ασχοληθείτε μαζί της. Αν είχαν και λίγη προσωπικότητα και μεγαλύτερη ισορροπία στην ποιότητα των κομματιών, θα ήταν ακόμα καλύτερα τα πράγματα, αλλά το “Onyx” δεν είναι καθόλου κακό άλμπουμ όπως και να ‘χει.
6.5/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
