"/>
Τα έχουμε πεί για την Αυστραλία και τα συγκροτήματά της τα τελευταία χρόνια. Το γάλα των καγκουρό μάλλον κάνει θαύματα! Ένα ακόμα παράδειγμα που επιβεβαιώνει το παραπάνω, είναι οι TERAMAZE.
Παλιά καραβάνα, έχοντας κυκλοφορήσει τα πρώτα δύο άλμπουμ τους το 1995 και το 1998, το τρίτο μόλις πριν 2 χρόνια και 14 μετά το δεύτερο, το 2012, τώρα, έρχονται με την τέταρτη δισκογραφική δουλειά τους να καθιερωθούν στα μεγάλα και καλά prog metal σχήματα.
Αν είχατε ξανασχοληθεί με τη μπάντα, το “Esoteric symbolism” θα σας εκπλήξει, τόσο για τη μουσική του κατεύθυνση, όσο και για την κατά πολύ ανώτερη ποιότητά του, συγκριτικά με τις προηγούμενες δουλειές τους. Δεν ήταν ποτέ κακή μπάντα, αλλά ούτε ήταν τόσο καλή όσο ακούγεται εδώ!
Οι πιο thrash-y αναφορές τους δεν υπάρχουν πλέον και αυτή τη φορά οι Αυστραλοί παίζουν ένα πράγμα που θυμίζει progressive metal σε στεροειδή. Neo-prog, djent περάσματα, groove-α, εξαιρετικά παιξίματα, περισσότερο progressive, μία μίξη των DREAM THEATER των πιο heavy κυρίως στιγμών τους, με τον μοντέρνο ήχο και προσέγγιση των TESSERACT, των TOOL σε σημεία, αλλά και PORCUPINE TREE, στο πολύ πιο βαρύ. Η μετακίνησή τους στη Nightmare Records, φαίνεται επηρέασε σε αρκετό βαθμό και τον ήχο τους, αφού είναι πιο κοντά στης συγκεκριμένης εταιρείας.
Ίσως καθοριστικό ρόλο στη διαφοροποίηση του ήχου τους να έπαιξε και η προσθήκη δύο νέων μελών, του (Ελληνοαυστραλού;) lead κιθαρίστα John Zambelis, αλλά και του μπαίστα Luis Enrique Egura. Ίσως στην τελική, ο Dean Wells και η παρέα του, απλά ψάχτηκαν και πειραματίστηκαν. Το θέμα είναι ότι αυτό τους βγήκε εξαιρετικά.
Ένα από τα αρνητικά σε αρκετές neo-prog μπάντες είναι τα φωνητικά. Εκεί που η μουσική «σκοτώνει», σου πετάγονται κάτι αρκετά «ανάλαφρα» φωνητικά και σε ξενερώνουν. Ευτυχώς αυτό δεν ισχύει στους TERAMAZE. Κάθε άλλο! Τα φωνητικά είναι πάρα πολύ καλά, ευέλικτα και απολύτως ταιριαστά στον νέο ήχο του σχήματος.
Η παραγωγή του δίσκου είναι επίσης εξαιρετική, συμπαγής, ογκώδης, με το κάθε όργανο να έχει ξεκάθαρα το ρόλο και τις δυναμικές του και συντελεί με τη μεριά της στην ποιότητα της κυκλοφορίας.
Ένα από τα αρνητικά του “Esoteric symbolism” είναι η πολύ μεγάλη διάρκειά του, γύρω στα 74 με 75 λεπτά, που σε ένα σημείο κουράζει λίγο, παρά την ποιότητα των συνθέσεων, στις οποίες δεν υπάρχει ούτε μία που να είναι περιττή. Αλλά και αν έλειπαν 2 και έπεφτε λίγο η συνολική διάρκεια, δε θα πείραζε. Σε συνδυασμό με τη διάρκεια, είναι και το δεύτερο αρνητικό, μιας και σε κάποιο σημείο, εκεί προς τη μέση και πριν το τόσο καλό τελείωμα, κάπου υπάρχει μία μικρή επανάληψη. Αλλά και πάλι. Τα κομμάτια είναι καλά. Παραείναι καλά βασικά. Απλά κάνα δύο είναι ένα κλικ κάτω από τα υπόλοιπα.
Από την εισαγωγή του, με το εξαιρετικό instrumental “All seeing eye” και μέχρι το κλείσιμο, με το “In vitro”, το “Esoteric symbolism” είναι ένα άλμπουμ γεμάτο ποιότητα, υπέροχα παιξίματα, εναλλαγές, όγκο, μελωδίες, progressive όργια, μοντέρνο ήχο και προσέγγιση, αλλά και προσωπικότητα, που δε σε αφήνει να το προσπεράσεις. Οι οπαδοί του progressive metal και ιδιαίτερα του πιο σύγχρονου, ίσως βρήκαν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του είδους για τη φετινή χρονιά. Προσωπικά, είναι το καλύτερο μέχρι στιγμής.
8/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
