"/>
Αν έπρεπε να δώσουμε ένα μονολεκτικό χαρακτηρισμό για τη μουσική των SERPENTINE PATH, ο πιο κατατοπιστικός θα ήταν το “ugh”, κατά Tom G. Warrior. Και αυτό, γιατί το Αμερικάνικο supergroup (μέλη από UNEARTHLY TRANCE, RAMESSES, WINTER) επιδίδεται σε ένα συνθληπτικό doom/death -και όχι death/doom- α-λα WINTER, THORR’S HAMMER, COFFINS, HOODED MENACE κλπ, που χρωστάει στους CELTIC FROST περισσότερο από κάθε άλλη επιρροή.
Μόνο που οι SERPENTINE PATH στηρίζονται πολύ περισσότερο στο “doom” παρά στο “death” στοιχείο. Μάλιστα, σε σχέση με το ντεμπούτο τους, στο “Emanations” είναι ακόμα πιο αργόσυρτοι, μην ανεβάζοντας ταχύτητες σε κανένα απολύτως σημείο του δίσκου, ενώ αφήνουν στην άκρη σχεδόν εξολοκλήρου τις sludge πινελιές που υπήρχαν στον προκάτοχό του. Όχι και το πιο εύκολο είδος μουσικής αν μη τι άλλο για έναν ακροατή, ειδικά όταν η μπάντα φλερτάρει σε σημεία με το funeral doom.
Αν εξαιρέσουμε την από τη φύση της δυσκολία αυτής της μουσικής, το “Emanations” έχει να προσφέρει στον ακροατή 45 λεπτά μονολιθικού, σχεδόν νοσταλγικού doom/death, εκτελεσμένου στην εντέλεια, ντυμένο με μία εξαιρετικά ταιριαστή παραγωγή, κουκουλωμένο με μία αύρα μοχθηρότητας και στολισμένο με δυσοίωνα leads που αναδεικνύουν την κλάση των δύο βετεράνων κιθαριστών της μπάντας. Με λίγα λόγια έχουμε να κάνουμε με στοχευμένη, συνειδητοποιημένη μουσική, κάτι που συνεπάγεται ότι απευθύνεται σε πολύ συγκεκριμένο κοινό που, όμως, δεν έχει κανένα λόγο να μην απολαύσει το “Emanations”. Από τη στιγμή μάλιστα που βγάλει από το κεφάλι του ποιά είναι τα άτομα που απαρτίζουν τους SERPENTINE PATH και επομένως τις προσδοκίες ως την κατά κάποιο τρόπο συνέχεια των μέγιστων UNEARTHLY TRANCE, θα αναγνωρίσει την αξία του δίσκου ακόμα περισσότερο.
Προσωπικά και για να δικαιολογήσω και τη νοσταλγία του θέματος που ανέφερα πιο πάνω, με έκανε να ξεθάψω καλτίλες όπως RIPPIKOULU (που επανενώθηκαν μετά από 1500 χρόνια και έβγαλαν καινούργιο ΕΡ) και GOATLORD και δε διστάζω να πω ότι το ευχαριστιέμαι, όσο ανώμαλο και αν ακούγεται αυτό μέσα στο κατακαλόκαιρο.
7 / 10
Νίκος Χασούρας
