Αρνούμαι να “μαζέψω” τον ενθουσιασμό μου. Να μην προβώ σε ένα ακόμα μανιφέστο στήριξης σε καλλιτέχνες που χρόνια τώρα ματώνουν την φανέλα και εξακολουθούν ν’ αντιμετωπίζονται με σκεπτικισμό από πολλούς. Όταν οι WOLF κυκλοφορούσαν ως νιούφηδες στη σκηνή την μία δισκάρα μετά την άλλη… Όταν το 2006 έσκασε σαν βόμβα μεγατόνων το ΕΝΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΟ “The black flame” ή αν προτιμάτε, ένα από τα αρτιότερα χεβυμεταλλικά ντοκουμέντα των 00’s… Και όταν τους “τσίμπησε” η Century Media, εκείνοι δεν σταμάτησαν ούτε λεπτό να μας δίνουν τα μυαλά στο χέρι με τα “Ravenous” και “Legions of bastards”… Το μόνο που είχε αλλάξει ήταν η πιο επαγγελματική προσέγγιση στην παραγωγή. Λογικό και αναμενόμενο. Κατά τ’ άλλα, heavy metal και άγιος ο Θεός
Σ’ αυτό ακριβώς που γινόμαστε μάρτυρες στο “Devil seed”, το έβδομο κατά σειρά άλμπουμ των Σουηδών. Ούτε ένα βήμα πίσω. Ούτε εκπτώσεις στην ποιότητα. Ούτε νερώματα στον ήχο. Ριφ-ξυράφια, σολάρες, παραγωγή κρύσταλλο αλλά με τον απαιτούμενο όγκο, συνθέσεις όλες τους άρτια εκτελεσμένες, με ψυχή, πάθος και ενθουσιασμό που ζήλευε ο κάθε πρωτάρης. Οι WOLF εξελίσσονται… Γράψτε άκυρο… Οι WOLF εκπροσωπούν το μοντέρνο heavy metal που λίγοι έχουν κατανοήσει όπως του αρμόζει. Ίσως γιατί καταλαβαίνεις 101% τι ακούς, τα φωνητικά δεν φαλτσάρουν και δεν διαθέτει τις χτυπητές ατέλειες που λατρεύουμε να αναγορεύουμε ως cult και obscure… Το μουσικό στίγμα της τετράδας δεν συμβαδίζει με την επικρατούσα άποψη που έχει σφυρηλατηθεί χρόνια τώρα γύρω στο πως οφείλει να ηχεί η αγαπημένη μας μουσική. Ψάχνω να βρω ψεγάδια και αδυνατώ. Ρεφραινάρες που στοιχειώνουν, μελωδίες που ξεπετάγονται από το πουθενά… Πάμε πάλι… Αρχίζω να αναρωτιέμαι πότε θα επέλθει η συνθετική κόπωση στο μυαλό του mainman Niklas Stalvind… Δύσκολα πράγματα. Στην παρέα έχει προστεθεί πλέον και ο Simon Johansson, ο κιθαρίστας των πάντα λατρεμένων μου MEMORY GARDEN, άρα δεν τίθεται θέμα… Με πόνο καρδιάς για να μην αδικήσω τα υπόλοιπα, σταχυολογώ τα “Shark attack”, “Skeleton woman”, “My demon”, “Back from the grave”, “Killing floor”, ως πρώτα μεταξύ ίσων. Η limited έκδοση περιέχει δύο διασκευές, τα “Rocka rolla” (JUDAS PRIEST) και “Missing in action” (Q5), με τον γνώριμο σεβασμό στο πρωτότυπο που τους διέπει. Μάστορες και μάγκες κι εδώ! Άνετα η heavy metal κυκλοφορία της χρονιάς! WOLF ρε μούτρα!
7.5 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
