Είναι κάποιες μπάντες σε αυτή τη μουσική, που ποτέ δεν έγιναν αυτό που λέμε «τιτάνιες», που ποτέ δε θα γεμίσουν χώρους με 10 και 20.000 κόσμο για αυτούς και μόνο, που ποτέ δε θα μπούνε σε hall of fame, που δε θα βγάλουν εκατομμύρια από πωλήσεις ή εμπορικές εκμεταλλεύσεις, αλλά θα είναι σεβαστές (ασχέτως αν αρέσουν στον άλλο ή όχι), θα συνεχίσουν να παίζουν με «καρδιά», δε θα απογοητεύουν δισκογραφικά τους οπαδούς τους και θα τιμάνε τη φανέλα. Οι ηγέτες του celtic folk, PRIMORDIAL είναι χαρακτηριστικότατο παράδειγμα τέτοιας μπάντας.
Φτάνοντας αισίως τα οκτώ άλμπουμ, με τη νέα κατάθεση ψυχής τους, “Where greater men have fallen”, ο τόσο χαρισματικός Alan Nemtheanga και η παρέα του, μας προσφέρουν ακόμα ένα ταξίδι μέσω της ιστορίας, της μελαγχολίας, του λυρισμού, της μελωδίας και της σαγηνευτικής ατμόσφαιρας της μουσικής τους.
Τα «καμπανάκια» για την ποιότητα του άλμπουμ, είχαν χτυπήσει (κόντεψαν να σπάσουν για την ακρίβεια), όταν κυκλοφόρησε το lyric video του ομότιτλου κομματιού του δίσκου. Το δεύτερο τραγούδι που διέρρευσε, το “Come the flood”, με έκανε να προσγειωθώ, γιατί μπορεί να είναι συμπαθητικό, αλλά για PRIMORDIAL μπορείς να το πεις μέχρι και ψιλοβαρετό. Ευτυχώς όμως, αποτελεί τη χειρότερη στιγμή του δίσκου!
Έχοντας αλλάξει στούντιο και θέλοντας με την παραγωγή τους να προσεγγίσουν ένα πιο τραχύ, βαρύ και «ζωντανό» ταυτόχρονα ήχο, οι Ιρλανδοί μέσα στα 8 τραγούδια του όγδοου άλμπουμ τους, θυμούνται διάφορες πτυχές τους. Από το δυναμικό ξεκίνημα του “Where greater men have fallen”, στο straight, λυρικό και doom-οειδές “Babel’s tower”, στο “Come the flood” που μπορεί να μην στέκεται ισάξια δίπλα στα υπόλοιπα, αλλά έχει έστω λίγο αυτό το «κάτι», στο blackened και επικό μαζί “The seed of tyrants”, στο groove-άτο και λυρικό “Ghosts of the Charnel house”, στο πιο σκοτεινό και απόκοσμο σε στιγμές “The alchemist’s head”, στο κλασικό PRIMORDIAL-ικό λυρικό “Born to night” και από εκεί στο ΕΠΟΣ “Wield lightning to split the sun” που «κλείνει» αριστουργηματικά το δίσκο, το “Where greater men have fallen” ηχεί ταυτόχρονα κλασικό, αλλά και φρέσκο. Και κυρίως καταφέρνει αυτό που πάντα είχαν σαν ατού οι PRIMORDIAL. Το ταξίδι στον κόσμο των Κελτών.
Ο δίσκος ακούγεται ολόκληρος. Βάζεις τα ακουστικά σου, σβήνεις τα φώτα και «φεύγεις». Αν όμως θες κομμάτια, τότε τα “Where greater men have fallen”, “Born to night” και “Wield lightning to split the sun” είναι από αυτά που λέμε ΕΠΗ. Τα “Ghosts of the Charnel house” και “The seed of tyrants” ακολουθούν κατα πόδας και λίγο η διάρκεια σε κάποια από τα υπόλοιπα κομμάτια (PRIMORDIAL είναι όμως, άρα αναπόφευκτα πράγματα), λίγο το “Come the flood” κυρίως, μειώνουν κάπως την αξία του δίσκου. Γιατί αν δεν υπήρχαν και αυτά, προσωπικά είχα βρεί το δίσκο της χρονιάς. Και πάλι όμως, είναι μέσα στους κορυφαίους για το 2014.
Αν δε σου αρέσουν οι PRIMORDIAL, δε θα αλλάξει αυτό τώρα. Δε θα γιγαντωθούν, δε θα αποκτήσουν ορδές οπαδών, όμως θα ικανοποιήσουν στο απόλυτο όσους πιστούς τους. Και την επόμενη φορά που θα έρθουν για live, όσοι θέλετε να ζήσετε κάτι ξεχωριστό, ελάτε. Μοναδική μπάντα. Τα καλύτερα παιδιά του Quorthon, που τα βλέπει περήφανος να τελειοποιούν το έργο του για ακόμη μία φορά.
Λυρικό, επικό, δυναμικό, σαγηνευτικό και πάνω από όλα μουσικό, το “Where greater men have fallen” αποδεικνύει για όγδοη φορά πως αυτή η μπάντα δε μπορεί να απογοητεύσει δισκογραφικά. Αυτό κι αν είναι σπάνιο…
8.5/10
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
