>
Ο πολυπράγμων καραφλός Καναδός είχε προετοιμάσει τους οπαδούς πως ο, πλέον δημοφιλής, τετραδιάστατος εξωγήινος χαρακτήρας του Ziltoid the omniscient, από το ομώνυμο άλμπουμ, θα επέστρεφε σε νέες περιπέτειες. Ήταν κάτι που είχε στα σκαριά από το 2009. Πλέον μερικά χρόνια μετά το άλμπουμ είναι πλέον έτοιμο και στα χέρια μας. Όμως επειδή η έμπνευση υπερχειλίζει από το μυαλό και την ψυχή αυτού του ανθρώπου, κατάφερε (πάλι) σε μία κυκλοφορία να χωρέσει και δεύτερο δίσκο. Όπως είχε κάνει πρόσφατα και με τους CASUALTIES OF COOL, όπου το bonus CD ήταν το, επίσης αναμενόμενο, “Ghost 2”, στο “Z2” έχει ένα ακόμη πλήρες άλμπουμ, το οποίο όμως περιέχεται ακόμη και στην απλή έκδοση της κυκλοφορίας. Οπότε το “Z2” χωρίζεται σε δύο μέρη: το “Z2: Dark matters” και το “Z2: Sky blue”. Όμως υπάρχει κάποια αξιοσημείωτη κίνηση της εταιρείας του. Αν και το επίσημο άλμπουμ είναι αυτό που αφορά τη συνέχεια της ιστορίας του Ziltoid, όπως δηλώνει και ο τίτλος άλλωστε, σα φυσικό επακόλουθο θα το περίμενε κανείς ως το κυρίως δισκάκι. Εν προκειμένω όμως είναι το δεύτερο και το πρώτο είναι το “Z2: Sky blue”. Πριν κρίνουμε αυτή την κίνηση, ας αναλύσουμε λίγο τον κάθε δίσκο.
Το “Z2: Sky blue” ξεκινάει με το “Rejoice” κι αμέσως προϊδεάζει τον ακροατή πως πρόκειται για ένα άλμπουμ ιδιαίτερα κεφάτο και ανεβαστικό. Εφόσον τα τραγούδια του άλμπουμ αυτού γραφόντουσαν παράλληλα με το “Casualties of cool”, μπορεί κανείς να καταλάβει γιατί αποτελεί τον αντίθετο πόλο του συγκεκριμένου δίσκου, εφόσον έπρεπε να διατηρείται κάποια ισορροπία στην ψυχοσύνθεση του συνθέτη. Όση δημιουργία πεσιμισμού και κατάθλιψης προκαλούσε το “Casualties of cool”, άλλη τόση χαρά και αισιοδοξία προσφέρει το “Z2: Sky blue”. Κι όπως έχει δείξει την τελευταία 5-ετία ο Devin, δε μπορεί σε κάτι που αναβλύζει αγαλλίαση και κέφι να μη συμμετάσχει και η Anneke van Giersbergen (AGUA DE ANNIQUE, ex-THE GATHERING). Το άλμπουμ διακατέχεται από μία αύρα 80s pop και disco, όπως μπορεί κανείς να διαπιστώσει σε κομμάτια όπως τα “Fallout”, “Sky blue” και “Silent militia”. Το αποκορύφωμα του “Z2: Sky blue” είναι όμως το “Universal flame” και βρισκόμενο στη μέση του δίσκου κρατάει το ενδιαφέρον του ακροατή αμείωτο.
Αφού λοιπόν περάσουν τα 56 λεπτά του “Z2: Sky blue”, ώρα να μπει το δεύτερο δισκάκι, “Z2: Dark matters”. Όπως το “Ziltoid the omniscient” έχει το “ZTO” ως εισαγωγικό κομμάτι που σε βάζει στο κλίμα, έτσι και το “Z2: Dark matters” έχει το “Z2”. Σε αντίθεση όμως με το “Ziltoid the omniscient” όπου όλα είχαν γίνει με σχετικά minimal τρόπο (ο Devin Townsend σε ρόλο one-man-band συν ένα drum machine), το “Z2: Dark matters” έχει υψηλά production values. Σε αυτό συνέβαλε και το crowd-funding που είχε κάνει νωρίτερα στο έτος ο Devin Townsend για τους CASUALTIES OF COOL που ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Αυτή τη φορά λοιπόν, πέρα από την πλήρη σύνθεση του συγκροτήματος, αφενός υπάρχουν συνεισφορές διαφόρων άλλων μουσικών/καλλιτεχνών, αφετέρου γίνεται χρήση της Φιλαρμονικής Ορχήστρας της Πράγας, ενώ επίσης συμμετέχει ο Chris Jericho (FOZZY) στο ρόλο του Captain Spectacular και η Dominique Lenore Persi (STOLEN BABIES) στο ρόλο της War Princess. Τέλος, αξιομνημόνευτη είναι η επονομαζόμενη Universal Choir, που αποτελείται από περίπου 2000 οπαδούς που ηχογράφησαν συγκεκριμένα σημεία σύμφωνα με συγκεκριμένες οδηγίες που είχε δώσει ο Devin και συντέθηκαν σε μία ενιαία ολότητα ως μία ιδιόμορφη χορωδία. Μουσικά το “Z2: Dark matters” αποτελεί την πομπώδη και στομφώδη συνέχεια του “Ziltoid the omniscient” (ναι, πάει κι άλλο). Αναπόφευκτα υπάρχουν και οι αναγκαίοι διάλογοι και αφήγηση για την εξέλιξη του σεναρίου αυτού του “χαζεμένου” διαστημικού metal musical. Σε περίπτωση που κάποιοι θέλουν να αποφύγουν αυτές τις τελευταίες πτυχές του δίσκου, μπορούν να τσεκάρουν τη special έκδοση του “Z2” στην οποία ως bonus (τρίτο) CD υπάρχει το “Z2: Dark matters” χωρίς τους διαλόγους. Για ακόμη μία φορά ο κατεργάρης Ziltoid ως απερίσκεπτος μπλέκει σε διάφορες φασαρίες των οποίων τις συνέπειες δεν είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει και μύλος γίνεται. Δε λείπουν βέβαια και ορισμένες εκπλήξεις κατά τη διάρκεια του ξετυλίγματος του νήματος της πλοκής, ενώ το τέλος αφήνει σαφή υπονοούμενα για συνέχεια. Εάν σκεφτεί κανείς πως η αναμονή για αυτό το δίσκο διήρκεσε ουσιαστικά 5 έτη, είχε αβανταριστεί από το Ziltoid Radio (μία ωριαία ραδιοφωνική εκπομπή την οποία παρουσίαζε ο Devin Townsend ως η περσόνα του Ziltoid) και ορισμένα επεισόδια/προπομπούς του δίσκου στο youtube, γνωστά και ως Ziltoid TV, το “Z2: Dark matters”, με τις προσδοκίες που είχε δημιουργήσει, δεν απογοητεύει.
Κλείνοντας, ας επανέλθουμε στην αρχική παρατήρηση της κίνησης της InsideOut music να βάλει ως πρώτο δίσκο το “Z2: Sky blue”. Κατά την άποψή μου, είναι καθαρά θέμα marketing. Κακά τα ψέματα, αλλά ο ανυποψίαστος ακροατής που θα τύχει να πέσει πάνω σε αυτό το άλμπουμ, δύσκολα θα πεισθεί να ασχοληθεί εάν ακούσει το “Z2: Dark matters”, ένα άλμπουμ που ως επί το πλείστον απευθύνεται κυρίως στους (πιστούς) οπαδούς του Devin Townsend. Από την άλλη, εάν τα πρώτα κομμάτια που ηχήσουν στα αυτιά του είναι αυτά του “Z2: Sky blue”, υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να έλκεται στην ιδέα αναζήτησης περισσότερου υλικού από το εν λόγο συγκρότημα. Από εκεί και πέρα, όσο ενοχλητική κι αν μπορεί να φανεί αυτή η τακτική σε κάποιον οπαδό, εφόσον ζούμε στην ψηφιακή εποχή, μπορεί κανείς να ακούσει τα τραγούδια με όποια σειρά επιθυμεί, καθώς η πλειοψηφία θα τα αποκτήσει (και) σε μορφή μουσικών αρχείων mp3.
“Z2: Sky blue”: 8,5/10
“Z2: Dark matters”: 7,5/10
“Z2”: 8/10
Κωνσταντίνος Βασιλάκος
