Toυς MAXXWELL τους είχαμε μάθει ως το «διδυμάκι» των επίσης Ελβετών GOTTHARD. Με ωραίο, μελωδικό hard rock, μπορεί να μην είχαν καταφέρει κάτι συγκλονιστικό στην καριέρα τους, αλλά γενικώς οι δίσκοι τους ακούγονταν ευχάριστα. Το 2014 είναι χωρίς αμφιβολία σταθμός για αυτούς, καθώς μιλάμε για μία σχεδόν ολοκληρωτική αλλαγή στον ήχο του συγκροτήματος.
Με νέο τραγουδιστή τον Gilberto Melendez, η αλλαγή στη μουσική τους κατεύθυνση ίσως ξενίσει. Έχουμε μία μετάβαση σε εναλλακτικό metal, με έντονο χρώμα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Ο ήχος έχει γίνει πιο «βρώμικος», με τις κιθάρες να έχουν αυτά τα «παχιά» κιθαριστικά riffs που χαρακτηρίζουν το εναλλακτικό metal, ενώ και τα φωνητικά είναι πιο άγρια. Ακούγοντας τον Melendez να τραγουδάει στο “Tabula rasa” καταλαβαίνεις ότι η μουσική δέθηκε πάνω σε αυτόν, καθώς έχει αρκετά δυνατή και «τσαμπουκαλεμένη» φωνή, οπότε θεωρώ και την αλλαγή επιβεβλημένη. Η μουσική έχει ένταση και με την συνοδεία των καλών φωνητικών έχουμε ένα στιβαρό αποτέλεσμα. Το καλό είναι ότι έχουν παραμείνει και κάποια μελωδικά στοιχεία για να μας θυμίζουν ότι το συγκρότημα που ακούμε είναι οι MAXXWELL. Σε γενικές γραμμές πάντως, το αποτέλεσμα ακούγεται σαν δίσκος ενός συγκροτήματος που έχει απλά συνωνυμία με τους MAXXWELL. Υπάρχει μάλιστα και πειραματισμός, στο τραγούδι με τον τίτλο “Backstabber”, όπου συμμετέχει ο rapper POLEMIKK και χωρίς να θέλω να υπερβάλω, είναι ίσως και το καλύτερο τραγούδι του δίσκου, γιατί βγάζει απίστευτη ένταση, ενώ είναι τόσο καλογραμμένο που η μίξη metal και rap δεν γίνεται καν αισθητή και το αποτέλεσμα είναι ομοιογενές.
Αν μπορείτε να ξεπεράσετε το αρχικό σοκ, τότε αξίζει να δώσετε μία ευκαιρία στους νέους MAXXWELL. Ξεχάστε το μελωδικό hard rock, ετοιμαστείτε για πιο σκληρούς ρυθμούς και ένταση. Η αλλαγή είναι μεγάλη, αλλά θεωρώ ότι είναι απόλυτα πετυχημένη. Ίσως το αποτέλεσμα να ξενίσει κυρίως τους φίλους του συγκροτήματος, αλλά θεωρώ ότι το “Tabula rasa” έχει θέση στη συλλογή τους.
7/10
Νίκος Ανδρέου
