>
7,5 / 10
Η γνωριμία μου με τους Καναδούς BLESSED BY A BROKEN HEART έγινε πριν από τέσσερα περίπου χρόνια όταν εντελώς από το πουθενά έπεσε στα χέρια μου το δεύτερο τους άλμπουμ με τίτλο “Pedal to the metal”. Με ένα εξώφυλλο και έλα λογότυπο που παρέπεμπε σε βιντεοκασέτα αμερικάνικης ταινίας δεύτερης διαλογής, μου προκάλεσε ένα σχετικό ενδιαφέρον (κυρίως) για τον διαφαινόμενο trash χαρακτήρα της όλης υπόθεσης. Και δικαιώθηκα αφού ο δίσκος ήταν ό,τι πιο ανεβαστικό είχα ακούσει από μία μπάντα εκείνη τη χρονιά. Συνδυάζοντας άριστα το παρελθόν με το παρόν, το hardcore με την ποζεριά και το hard rock με τη disco με κοινό παρανομαστή τη διάχυτη ενέργεια σε όλα τα κομμάτια, οι BLESSED BY A BROKEN HEART σε «αναγκάζουν» είτε να τους αγαπήσεις είτε να τους σιχαθείς για την κιτς αισθητική τους.
Η νέα τους δουλειά –μόλις η τρίτη σε μία δεκαετία- συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο με τις συνθέσεις να σε απογειώνουν, να σου φτιάχνουν τη διάθεση και γενικότερα να ενέχουν όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που αναφέραμε παραπάνω. Αυτό είναι και καλό και κακό… Από τη μία, δεν παρουσίασαν κάτι κατώτερο του αναμενομένου αλλά την ίδια στιγμή πρόκειται για μία κατά το μάλλον ή ήττον «ασφαλής» δισκογραφική προσπάθεια. Ωστόσο, το δισκάκι ακούγεται ευχάριστα και αυτό αποτιμάται θετικά από μόνο του.
Σάκης Νίκας
