>
Η πρώτη πληροφορία που μας έσκασε σχετικά με την 13η κατά σειρά κυκλοφορία των Σουηδών MARDUK, ήταν ότι αποτελεί το πρώτο άλμπουμ μετά το “Panzer division Marduk” του 1999 που οι στίχοι του θα ασχολούνται αποκλειστικά με τον πόλεμο και αυτό δεν θα μπορούσε να μην προκαλέσει μεγαλύτερη αναμονή στις τάξεις των οπαδών του συγκροτήματος. Το εντυπωσιακό είναι βέβαια ότι όσο ψηλά κι αν είχε θέσει κανείς τον πήχη, οι MARDUK με το “Frontschwein” καταφέρνουν όχι μόνο να τον ξεπεράσουν αλλά και να τον συνθλίψουν. Δεν είναι μυστικό ότι οι MARDUK βιώνουν μία δεύτερη νεότητα τα τελευταία χρόνια και δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότεροι θεωρούν ως σημείο μηδέν την έλευση του Mortuus στις τάξεις του σχήματος και την όποια επίδραση είχε στον κιθαρίστα/ηγετική μορφή, Morgan Håkansson. Ειδικά για το τελευταίο μπορούμε να το λέμε μετά βεβαιότητας πλέον μιας και δεν είναι λίγοι όσοι έχουν ακούσει το “Frontschwein” που νιώθουν αρκετά πιο έντονα συγκριτικά με τις τελευταίες τους δουλειές την αύρα των FUNERAL MIST να πλανάται στις συνθέσεις κι επειδή αναφέραμε το “Panzer division Marduk” στην αρχή αυτής της κριτικής, να επισημάνουμε ότι αν και πρόκειται για ένα έντονο άλμπουμ, δεν θα ακούσετε αυτό τον υπερηχητικό όλεθρο που παρέσερνε τα πάντα στο διάβα του σαν Αρμαγεδδών με την τότε ακρότητά του αλλά κάτι πιο απλωμένο, με ύπουλες βιτριολικές μελωδίες και φοβερό παίξιμο και με το “503” να αποτελεί μια παράλληλη ιστορία με αυτή που αφηγούνταν πριν 16 χρόνια στο “502” (λογικά αναφέρονται στις αντίστοιχες στρατιωτικές μονάδες Panzer της ναζιστικής Γερμανίας στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο). Πιθανότατα μιλάμε για τη καλύτερη δουλειά των MARDUK με τον Mortuus στα φωνητικά και άνετα μπορούμε να πάμε και πιο πίσω αλλά δεν έχει νόημα να πέφτουμε στην παγίδα των συγκρίσεων. Είναι φανερό πως οι MARDUK έχουν επιστρέψει με άγριες και ύπουλες διαθέσεις και το “Frontschwein” είναι ικανό να εκπλήξει με την πρώτη μόλις ακρόαση.
8,5 / 10
Κώστας Αλατάς
