Ασυγκράτητοι αυτοί οι Brummies… Έχουν περάσει 28 χρόνια από το θρυλικό πλέον “Scum” κι όμως συνεχίζουν να σου κεντρίζουν το ενδιαφέρον με κάθε τους δισκογραφική παρουσία και διάφορες μορφές που έχουν πάρει κατά καιρούς. Το έχουν καταφέρει οι MELVINS γιατί όχι κι αυτοί θα μου πείτε… Κι όμως, στο 15ο άλμπουμ τους οι NAPALM DEATH ακούγονται ακμαιότατοι, χωρίς φανερά σημάδια κόπωσης που και πάλι δικαιολογημένα θα υπήρχαν ύστερα από ένα σερί εκρηκτικών δίσκων που ακολούθησαν του φοβερού “Enemy of the music business” προ δεκαπενταετίας. Στο “Apex predator – Easy meat” ακούω συνειδητοποιημένους και αποδεσμευμένους από τα πάντα εκτός από την ίδια τους την ιστορία NAPALM DEATH, να παίζουν λυσσασμένα, με το χαρακτηριστικό τους grind παίξιμο και τεχνοτροπία να φλερτάρει έντονα με την μεσαία και πιο πειραματική τους περίοδο κι όλα αυτά υπό την ομοιογένεια που προσφέρει η ταιριαστή και περισσότερο οργανική αυτή τη φορά παραγωγή από τον μόνιμο συνεργάτη τους εδώ και αρκετά χρόνια, Russ Russell (EVILE, LOCK UP, VALLENFYRE). Ο Mark “Barney” Greenway διατηρεί τον ρόλο του ως τον απόλυτο εκφραστή του συγκροτήματος και είναι αξιοθαύμαστο ότι βρίσκει πάντα κάτι να πει μετά από τόσα χρόνια και το σημαντικότερο για μένα ότι το κάνει με έναν τρόπο που δεν νιώθεις ότι σου υψώνει το δάχτυλο, αλλά ουρλιάζει με όλη του τη δύναμη μπροστά στα μούτρα σου, ενώ δεν διστάζει να δοκιμάσει τη φωνή του σε πιο καθαρές φόρμες κάτι που είχε ξεκινήσει δειλά από προηγούμενες κυκλοφορίες τους. Το “Apex predator – Easy meat” δεν είναι το πιο ακραίο άλμπουμ τους, ούτε και το πιο πειραματικό. Είναι όμως ότι πιο φρέσκο και αξιόλογο μπορεί να κυκλοφορήσει ένα συγκρότημα με τόνους εμπειρίας και χρόνων στην πλάτη του σαν τους NAPALM DEATH και αυτό δεν μπορεί να αμφισβητήσει κανείς.
7,5 / 10
Κώστας Αλατάς
