Έξι χρόνια από την προηγούμενη δουλειά τους, το σχήμα, που ουσιαστικά επανήλθε εξαιτίας των ίδιων των οπαδών του, γιατί τους το ζήτησαν και το αξίζουν, επανέρχεται με καινούργια δισκογραφική δουλειά. Θα το θέσω απλά, αν αγαπάτε το μελωδικό hard rock, το άλμπουμ του 2015, που δύσκολα θα κατέβει από την πρώτη τριάδα είναι εδώ.
Το άλμπουμ τα έχει όλα, συνθέσεις-δυναμίτες “Resurrection day”, “Wonder days”, “The rain”, “Broken”, “When the music played”, “I love the weekend”. Ότι αγαπήσατε στους THUNDER είναι εδώ. Κιθάρες που γκρεμίζουν τοίχους, βαριά ακόρντα, με αίσθημα και μπασογραμμές, που προμηνύουν καταιγίδες, ζεπελινικά riff, δωδεκάμετρα μπλουζ, DEEP PURPLE περάσματα αλλά και ότι καλύτερο έχει γραφτεί στα χνάρια των μεγάλων BAD COMPANY στο “The rain”. νότιες αναφορές στο τσαμπουκαλίδικο “Black water”. Οι THUNDER έχουν ένα μεγάλο ατού που λέγεται Danny Bowes, ο τραγουδιστής με τη χρυσή φωνή, ψιλές που θυμίζουν Robert Plant και χαμηλές με την «μαύρη» αίσθηση του Paul Rodgers. Το σχήμα είναι γεμάτο ζωντάνια και διάθεση να αποδείξει ότι το Hard rock, δεν πεθαίνει, ούτε χρειάζεται μόδες και μούσια για να αγγίξει τον κόσμο του.
Ογκώδη αλλά πάντα μελωδικά riff, ρεφρέν που σου καρφώνονται στο μυαλό, τρομεροί στίχοι όπως στο εναρκτήριο και ομότιτλο τραγούδι, που μιλάνε για το τι σημαίνει το rock στη ζωή του κάθε rocker (καταφύγιο, ασπίδα, σημαία και σίγουρα όχι περαστική μόδα). Οι THUNDER δεν φοβούνται να τινάξουν στον αέρα την μπάνκα και να πειραματιστούν με κάθε τι που δημιούργησε το hard rock ιδίωμα ως σήμερα ακούστε το ρυθμικό “Chasing shadows” και θα καταλάβετε, ότι αν υπάρχουν στεγανά, αυτά τα βάζουμε εμείς κι όχι οι μουσικοί. Αν είχα να ξεχωρίσω τραγούδια θα έλεγα το ομότιτλο αλλά και το πανέμορφο “Broken”, μια μπαλάντα από αυτές που την δεκαετία του ‘80 και ο πιο σκληρός θα άναβε τον αναπτήρα του στο στάδιο. Επίσης το τόσο κλισέ, αλλά τόσο THUNDER με τις κοφτές κιθάρες και τα πολυφωνικά ρεφρέν και το πέρασμα του “Higher ground”, “When the music play”. Σήμερα, έχουμε στα χέρια μας, ένα άλμπουμ, γεμάτο αξιόλογα Hard rock τραγούδια και μελλοντικά single με σχεδόν καθόλου γεμίσματα, από ένα σχήμα που γράφει μουσική για τον κόσμο του, χωρίς να έχει πια την ανάγκη να αποδείξει τίποτα, γιατί είναι σίγουρα στην κορυφή των μεγαθηρίων του βρετανικού Hard rock.
Έχοντας την τύχη να τους δω στην περιοδεία με τους WHITESNAKE και JOURNEY το 2013, ξέρω ότι είναι κάτι παραπάνω από ένα ακόμα σχήμα, είναι απλά το μεγαλύτερο Hard rock σχήμα που έβγαλε η Μ. Βρετανία από τα 90’s και μετά, και το αποδεικνύουν έμπρακτα με δουλειές σαν και αυτή.
8,5 / 10
Στέλιος Μπασμπαγιάννης
