>
Η αλήθεια είναι πως δεν είχα και το καλύτερο προαίσθημα για αυτό εδώ.
Δεν ξέρω πόσοι γνωρίζουν τους PANDEMIA, εγώ πάντως σαν μπουμπούκι που είμαι, δεν είχα ιδέα για την ύπαρξή τους. Και όσο να ’ναι, μπάντα από το 1995, με 5 δίσκους και να μην έχω συναντήσει έστω κάπου το όνομά τους, μου έκανε ύποπτο, δημιουργώντας μια αρνητική προδιάθεση. Τελικά διαψεύστηκα, μιας και το “At the gates of nihilism” αποδείχθηκε αξιοπρεπέστατο.
Το νέο άλμπουμ των Τσέχων death metallers (6 χρόνια μετά την προηγούμενη κυκλοφορία τους), κινείται κατά βάση σε old school μονοπάτια, χωρίς όμως να ακούγεται παρωχημένο. Ναι, οι ιδέες του είναι χιλιοειπωμένες, αλλά η ποικιλία των επιρροών εδώ είναι αρκετά μεγάλη. Φανταστείτε ότι θα ακούσετε από BOLT THROWER και MARDUK π.χ., μέχρι πιο μοντέρνα grooves ή breakdowns και κανά δύο riffs α-λα DISCHARGE. Μην τρομάζετε, δεν ακούγεται τραγικό.
Εκτός αυτού, οι τύποι πραγματικά ξέρουν πώς να φτιάχνουν ένα κομμάτι και πότε να το κλείνουν, πριν προλάβει να καταντήσει βαρετό, με αποτέλεσμα ο δίσκος να κυλάει σχετικά αβίαστα. Σε αυτό βοηθάει επιπλέον και η μελωδικότητά του, που μπορεί να τον κάνει προσιτό και σε πιο άγουρους στο είδος ακροατές. Η δουλειά στις κονσόλες επίσης είναι κομπλέ, με μία “ψιλοαδύνατη” μεν, ευκρινή δε παραγωγή, που σίγουρα είναι πολύ προτιμότερη από κάτι υπερφορτωμένες, πλαστικές κουράδες.
Μην περιμένετε βέβαια καντάρια έμπνευσης. Το άλμπουμ είναι καλό για λιγοστές ακροάσεις, αλλά μέχρι εκεί, καθώς μετέπειτα καταντάει αδιάφορο. Δεν έχει πολλά πράγματα να πει, αλλά αυτά που λέει τα λέει εντάξει. Και τέλος, για να σπαμάρουμε, να πάτε να ακούσετε ΠΑΝΔΗΜΙΑ που ετοιμάζουν σπλιτάκι με ERA OF FΕΑR το οποίο και αναμένεται να θερίζει ψυχές.
6/10
Νίκος Χασούρας
