>
Ακούω, διαβάζω και προσπαθώ να μη γκρινιάζω , για να έχω περισσότερο feedback από τον κόσμο γύρω μου. Θαρρώ πως το φετινό Rockwave είναι το κερασάκι στην τούρτα για τα συναυλιακά δρώμενα της χώρας μας…
Όσοι είμασταν στο Terravibe έχουμε άποψη, η οποία είναι σεβαστή πλήρως. Όταν, όμως, προβαίνουμε σε αφορισμούς, τότε μάλλον υποκύπτουμε στις παθογένειες της φυλής μας. Από πού κι ως που φταίει ο διοργανωτής για τον ήχο στα συγκροτήματα; Μιλάμε σοβαρά; Όταν από τα πρώτα δευτερόλεπτα ο ήχος της κιθάρας του Gus G. Ήταν αψεγάδιαστος ποιος παίρνει τα εύσημα; Ο χώρος που έχει τον εξοπλισμό και φυσικά οι ηχολήπτες! Πώς είναι δυνατόν οι Planet of Zeus να αναγκάζουν ακόμα και κόσμο που δεν τους είχε ακούσει ποτέ, να τους βγάλουν το καπέλο; Μήπως γιατί είχαν φοβερή απόδοση; Ή πιστεύετε ότι αν οι Unisonic είχαν τον ήχο του Ozzy θα ήταν άψογη η εμφάνιση τους;
Επειδή πρέπει να βγάλουμε τις μάσκες μας για να μιλήσουμε, οφείλουμε όλοι μας να κάνουμε την αυτοκριτική μας! Από τους διοργανωτές και τα μέσα ενημέρωσης, μέχρι τους οπαδούς και τους μουσικούς. Και το λέω αυτό όχι για να χρυσώσω κάποιο χάπι, ούτε για να δω το ποτήρι μισογεμάτο. Το λέω για να μπορέσουμε να αποδώσουμε τα του καίσαρως τω καίσαρι… Και όσα ισχυρίζομαι είναι απλώς η δική μου οπτική γωνία, πλήρως διαπραγματεύσιμη και σε καμία περίπτωση η απόλυτη αλήθεια! Απλώς σκέψεις και αφορμή για συζήτηση!
Γιατί πάμε σε μια συναυλία; Εχετε αναρωτηθεί όσοι μπαίνετε στο Internet και κρίνετε τους πάντες και τα πάντα; Για να περάσουμε καλά ή να κριτικάρουμε τους μουσικούς; Πάμε για να πιούμε μπύρες και να λύνουμε το μεσανατολικό κατά τη διάρκειά της ή για να χτυπιόμαστε σαν παλαβοί στο moshpit, χωρίς να ξέρουμε καν τα τραγούδια; Είμαστε εκεί για να αξιολογήσουμε τον κλιματισμό, την ηχητική απόδοση και την εν γένει συμπεριφορά των σεκιουριτάδων ή για να το παίξουμε οπαδοί, γκαρίζοντας άναρθρα τους στίχους; Είναι συμπεριφορές, που ειλικρινά μέχρι και τα 90s δεν τις είχα δει σε τέτοια έξαρση! Αποκορύφωμα όλων η ακατάσχετη χρήση κινητών για να αποθανατίση στιγμών, που είναι βιώματα για έναν άνθρωπο, που έχει άρρηκτη σχέση με τη μουσική.
Δε φωτογραφίζω κανέναν και με κανένα τρόπο δε θέλω κανείς να θιχτεί με αυτή την τοποθέτηση που κάνω, γιατί έχω κάτι πολύ συγκεκριμένο στο μυαλό μου: την εικόνα των συναυλιών πριν γίνουν καθεστώς στη σκηνή της χώρας μας! Ναι, μιλάω τότε που μετρημένοι στα δάχτυλα πήγαιναν στο εξωτερικό για να δουν συναυλίες και φεστιβαλ! Δεν είδα κανέναν τους να απαξιώνει το Rock of Gods και κανέναν τους να αφορίζει τα πρώτα Rockwave που φιλοξενήθηκαν εκτός Terravibe. Μήπως γιατί τους άρεσαν περισσότερο; Μήπως και εσάς σας άρεσαν περισσότερο η Φρεατίδα το 1996, που περπατούσαμε μέσα στο λιοπύρι το 1996;
Εκείνο που θυμάμαι από εκείνη τη μέρα ήταν η τεράστια προσμονή να δω τους Slayer. Από το πρωί συζητάγαμε για τις μπάντες, τι θα ακούσουμε και χτυπιόμασταν σα βλαμμένα όταν οι Nightfall του “Athenian echoes” ήταν επί σκηνής! Ο ήχος; Χάλια! Έδινε κανείς τόσο μεγάλη σημασία; Όλοι μα όλοι δίναμε σημασία στην απόδοση του group! Να θυμηθούμε ότι οι Slayer έκαναν 1 ώρα καθυστέρηση για soundcheck και έβγαλαν άψογο ήχο; Φυσικά και να το θυμηθούμε, αλλά κανείς πλέον δεν του δίνει σημασία! Ούτε στο ότι το νερό εκείνη τη μέρα ήταν ζεστό από τις 8 το βράδυ και φυσικά δεν υπήρχε φαγητό, ούτε καντίνες, ούτε τίποτα! Μόνο η θάλασσα δίπλα να πέσεις να πνιγείς! Θυμάται κανείς το πρόχειρο stage εν συγκρίσει με τα αντίστοιχα στο Terravibe σήμερα; Για να σας βοηθήσω, απλώς να σας πω, πως κανείς μα κανείς δε μίλησε γι’αυτό όταν το είδε.
Αλλά ας αφήσουμε το Rockwave και να πιάσουμε ένα ιστορικό festival για τα ελληνικά δεδομένα, μιας και φιλοξένησε μπάντες που ήταν στα «φόρτε» τους. Να μιλήσουμε για το Open Air, που φιλοξενήθηκε στο ανοιχτό προαύλιο των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων; Άθλιες οι συνθήκες έ; Άθλιο και το stage και οι Venom ήταν πραγματικά χάλια με τέτοιο stage! Ειδικά, όμως, οι Emperor ήταν τουλάχιστον αίσχος με αυτόν τον ήχο! Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα! Οι Νορβηγοί τότε έλεγαν πως αυτή η εμφάνιση τους ήταν από τις καλύτερες που είχαν κάνει μέχρι τότε! Μα καλά ποιος μα δουλεύει επιτέλους; Οι Venom γιατί μνημονεύονται – βάλτε κι εμένα μέσα – ανάμεσα στις πιο αποστομωτικές συναυλίες που έχουν γίνει ποτέ στη χώρα μας; Μα καλά, κανείς δε θυμάται τις συνθήκες που τους είδαμε;
Κάθε λαός έχει τις κυβερνήσεις που του αξίζουνε. Αν το αποδέχεστε, τότε και ο κόσμος που ακούει αυτή τη μουσική, έχει ό,τι του αξίζει. Έχει περιοδικά που αρέσκεται να τα βρίζει, έχει συντάκτες που τους κάνει θεούς, έχει clubs που πρέπει να παίζουν το “Trooper”, έχει συναυλιακούς χώρους που είναι όλα πρώην κινηματογράφοι και δεν έχει μόνιμα festival γι’αυτή τη μουσική – ακόμα και το Rockwave για πολλές χρονιές από το 1998 δεν έχει ημέρα αφιερωμένη στη σκληρή ροκ μουσική. Αν τα αποδεχτούμε όλα αυτά, ίσως αντιληφθούμε ότι είμαστε όλοι μας μέρος ενός στρεβλού πράγματος, για το οποίο ο καθένας μας έχει ευθύνη. Αυτή η ευθύνη ξεκινά από την ακρόαση της μουσικής και καταλήγει στις κινήσεις και τις επιλογές.
Όταν ένας άνθρωπος λογίζει τον εαυτό του ως ακροατή ενός μουσικού ιδιώματος και επιτρέπει στον εαυτό του να εφευρίσκει δικαιολογίες για να μην το παρακολουθεί, τότε είναι απλά άξιος της μοίρας του! Δεν είδα κανέναν εκείνη την εποχή να γκρινιάζει για τον κακό ήχο που είχε το ηχοσύστημα του όταν άκουγε το νέο δίσκο των Dream Theater! Και μιλάμε για ηχογραφήσεις με πολλαπλά layers, που σε ανάγκαζαν να τα αγοράσεις σε CD , μιας και ο ήχος με ένα υποδεέστερο ηχοσύστημα θα έβγαινε καλύτερος από ένα βινύλιο ή μια κασέτα! Μήπως γιατί κανείς μα κανείς δεν εστίαζε σε αυτό, αλλά επικεντρωνόταν στη σύνθεση και σε ό,τι άκουγε; Ακόμα κι αν «έπιανε» τα μισά λόγω χαμένων συχνοτήτων, εκείνο που μέτραγε ήταν κάτι άλλο! Μήπως αξίζει να το ξαναβρούμε όσοι το έχουμε χάσει;
Δε θυμάμαι κανέναν να φτάνει σε ακρότητες για τον ήχο σε μια συναυλία σε σημείο να εστιάζει τόσο πολύ που να μην την ευχαριστιέται! Η μόνη φορά στη ζωή μου, που δεν πέρασα καλά σε μια συναυλία ήταν στους Psychotic Waltz! Ηχο ανάλογα κακό και χειρότερο είχαν και άλλες μπάντες, αλλά ένιωσα εγώ να μην περνάω καλά και να νιώθω άσχημα! Ζήλευα όσους μπορούσαν να μπουν στο κλίμα της συναυλίας και τώρα τη θεωρούν ως μια από τις πιο ωραίες στιγμές τους σε συναυλίες! Αλήθεια πόσοι από εσάς σκέφτεστε έτσι; Γιατί δεν μπορεί να είμαι ο μόνος που δεν αρέσκεται στην εύκολη γκρίνια και στην – χωρίς κόπο – απόδοση ευθυνώς σε τριτογενείς παράγοντες (venue, εξαερισμός, σεκιουριτάδες κτλ) και όχι σε δευτερογενείς (ηχολήπτες, ρυθμίσεις ήχου από μουσικούς κτλ)
Θυμάμαι την ενέργεια που είχαν οι Nevermore το 99 στο Ρόδον, που συνεπήρε τους 500-600 που ήταν παρόντες εκείνα τα πρώτα λεπτά! Είχαν όχι απλά κακό, αλλά κάκιστο ήχο! Αλήθεια το θυμάται κανείς; Θα σας έλεγα όχι, γιατί η ενέργεια της μπάντας συνεπήρε τους πάντες τότε! Στους Psychotic Waltz δε συνέβη! Μήπως να αναρωτηθούμε γιατί, πριν ξεκινήσουμε τις γκρίνιες; Προσωπικά εκείνο το βράδυ ένιωθα άσχημα, που δεν πέρασα καλά! Δε με ενδιέφεραν τα πως και τα γιατί, αλλά με ενδιέφερε να περάσω καλά! Μια συναυλία είναι πρωτίστως διασκέδαση και ανάλογα με τον καλλιτέχνη είναι και ψυχαγωγία! Όταν πας να δεις τους Motley Crue δεν πας να κάνεις ανάλυση παιξίματος και διαχωρισμού στον ήχο που είχαν! Γιατί, όμως, το κάνουμε;
Πριν μερικές μέρες έκανα μια συζήτηση όσον αφορά τον κινηματογράφο και την πορεία του μετά το 70. Μου έκανε τρομερή εντύπωση, που εστίαζε στο γεγονός ότι οι κριτικοί διαμόρφωσαν το πλαίσιο για την μεταστροφή του! Μετατόπισαν το κέντρο βάρους στα τεχνικά στοιχεία, αποδεσμεύοντας τις ταινίες από το όποιο εννοιολογικό τους περιεχόμενο. Σκεφτείτε την αντιστοιχία στο σήμερα. Πάμε να δούμε τον Ozzy για δεύτερη φορά, έχοντας δίπλα του τον Zakk Wylde, το Slash και τον Geezer Butler. Και μόνο αυτή η θέα, παίζοντας το “Paranoid” σε κάνει να λες με καμάρι «το έζησα». Οπως και το να βλέπεις τον Οzzy να καταβρέχει με μανία τον κόσμο και να είσαι από τους ελάχιστους που κατάφεραν να το έχουν και σε φωτογραφία! Αυτά θυμάμαι προσωπικά και όχι το αριστερό μου πόδι που δε με άφηνε σε ησυχία…
Ακριβώς τα ίδια θα σας πουν όσοι είδαν Maiden το 88 και θα σας αποκρύψουν τις συμπλοκές και τα επεισόδια με την αστυνομία μετά τη συναυλία! Όσοι, λοιπόν, δίπλα σε αυτά βάλετε το ότι έγινε παραπλεύρως του ουσιαστικού γεγονότος, τότε κοιτάτε το δέντρο και όχι το δάσος…εκτός κι αν δε θεωρείτε ιστορική τη συναυλία των Lynyrd Skynyrd για τους ίδιους λόγους, οπότε ας σταματήσω κάπου εδώ…
Ρωτήστε όσους πάνε σε festival του εξωτερικού, που έχουν ζήσει πλημμύρες και απίστευτες ταλαιπωρίες. Να ξεκινήσουμε από τα λασπόλουτρα στο Donington και να καταλήξουμε στις καταιγίδες του Rock Am Ring; Ε λοιπόν, η Ελλάδα έχει ήλιο! Άλλος τον βλέπει και τσαντίζεται και άλλος τον βλέπει και καμαρώνει! Γιατί είναι δικαιολογημένοι φέτος οι Paradise Lost; Να ξεχάσουμε την απίστευτη εμφάνιση των Gojira στην ίδια σκηνή την ίδια ώρα, κάτω από ανάλογες συνθήκες; Γιατί οι Γάλλοι ήταν οδοστρωτήρες και οι Άγγλοι για άλλη μια φορά ξενέρωτοι; Αλλά στο Donington το 1996 με ντάλα ήλιο ήταν μια χαρά! Μήπως κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας;
Θέλαμε λοιπόν να γίνει η 2η μέρα του Rockwave στην πρώτη σκηνή; Πολύ ωραία! Μαζί σας! Πήγαμε λιγότεροι απ’ό,τι πριν δύο χρόνια στον Ozzy, που ήταν μόνος του! Δεν έχουμε χρήματα; Να γίνω ακραίος; Την απάντηση θα σας τη σερβίρω του χρόνου αν έρθουν οι Maiden ή οι Metallica! Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα παιδιά: Ο κόσμος στην Ελλάδα μαζικά πηγαίνει μόνο να δει αυτές τις δύο μπάντες! Άπαξ και κάποιος φέρει ο,τιδήποτε άλλο, μαζεύονται maximum 10.000 άτομα! Η μικρή σκηνή του Terravibe στήθηκε λάθος; Βεβαίως! Ο ήχος κάτω ήταν μια χαρά και πάνω χάλια; Βεβαίως! Τουαλέτες κτλ κτλ; Βεβαίως! Σε όλα αυτά έχετε δίκιο! Εκεί που σας λέω είναι ότι εστιάζετε λάθος! Όταν πάτε σε μια συναυλία δεν είναι κανένας μας υπάλληλος του υγειονομικού, ηχολήπτης ή υπεύθυνος ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων. Αυτά είναι πράγματα που αφορούν εξειδικευμένο προσωπικό και όχι εμάς! Εμείς πάμε κάπου και πληρώνουμε για το συνολικό πακέτο των υπηρεσιών! Δεν σας αρέσουν; Καλά κάνετε! Δεν είδα κανέναν σας να γκρινιάζει ανάλογα για τα ξένα φεστιβάλ! Ούτε είδα κανέναν σας να μιλάει για τα κακώς κείμενα των clubs, που είναι ακατάλληλα από κάθε άποψη! Σας βλέπω μόνο να ασκείτε κριτική! Αν σας ζητούσε κάποιος να την κάνετε ενυπόγραφα και να δεχθείτε τις συνέπειες γι’αυτήν σαν να είναι η δουλειά σας, θα το κάνατε τόσο εύκολα;
Η χώρα μας μετά από τόσα χρόνια έχει το Rockwave σαν μόνο ετήσιο festival ροκ μουσικής. Μας αρέσει δε μας αρέσει, ο θεσμός αυτός τηρήθηκε και φέτος. Όσοι πήγαν θα θυμούνται μετά από χρόνια τις στιγμές του, εκτός κι αν πήγαιναν στο πίσω μέρος του Terravibe φορτωμένοι με μπύρες, ενώ έπαιζε ο Ozzy – ναι ναι και άλλοι τόσοι περιφέρονταν άσκοπα! Για να βελτιωθούν όλα αυτά οφείλουμε να σταματήσουμε να είμαστε ξερόλες και να ασχοληθούμε με αυτό που μας ενδιαφέρει όταν πάμε σε μια συναυλία: να περάσουμε καλά και να ευχαριστηθούμε όσο μπορούμε ό,τι κάνουμε! Αν εστιάζουμε σε όλα τα υπόλοιπα, τότε δεν είμαστε τίποτα λιγότερο από τις χαζογκόμενες, που τους τυχαίνει ο άντρας της ζωής τους και ασχολούνται με το αν θα αρέσουν στον ανδρικό πληθυσμό γενικότερα! Πάψτε επιτέλους να ασχολείστε με τη γνώμη των άλλων μέσω facebook και πάψτε να σκέφτεστε ότι επειδή δεν περάσατε καλά εσείς, το festival είναι μάπα και όσοι ισχυρίζονται το αντίθετο είναι βλάκες! Και για να σας λύσω την απορία, προσωπικά γύρισα ταλαιπωρημένος από το Rockwave και ελάχιστα ικανοποιημένος από την 1η και 2η μέρα σαν σύνολο. Αν με ρωτήσετε, θα σας κάνω συζήτηση επί μακρόν για τα μουσικά στοιχεία και για την αδυναμία μου να κρατηθώ όρθιος στην πλαγιά της μικρής σκηνής – με πόνεσαν τα γόνατα μου και το πέλμα του αριστερού μου ποδιού! Έχει καμία σημασία όμως αυτό για εσάς; Αν ναι, τότε χάσατε και το νόημα, δίνοντας χρόνο και φαιά ουσία στην προσωπική ιστορία μου.
Σας προτρέπω, λοιπόν, στις συζητήσεις σας να συζητάτε την αίσθηση που σας άφησε μια συναυλία και όχι τα αντικειμενικά χαρακτηριστικά της. Μπαίνετε στην παγίδα της κριτικής, που είναι δουλειά όποιου ετοιμάζει ένα report. Δική σας δουλειά είναι να πείτε τη γνώμη σας και από εκεί και πέρα να ασχολείστε μόνο με ό,τι σας γεμίζει και είναι μόνο η μουσική! Αν δεν το κάνετε, αυτόματα δίνετε το δικαίωμα στον εαυτό σας να λέτε δεν πάω στη συναυλία που διοργανώνει ο τάδε γιατί είναι αρπακόλλας κτλ κτλ. Όταν το κοινό στην Ελλάδα θα ωριμάσει, τότε θα γεμίσει τους KISS, τον Ozzy και τους Priest με ανάλογο τρόπο που γεμίζει τους Maiden και τους Metallica! Όταν μαζικά δηλώσει το παρών με ανάλογο τρόπο, τότε και μόνον τότε θα έχει το δικαίωμα να έχει απαιτήσεις! Όχι, γιατί θα γίνουν καλύτεροι έτσι, αλλά γιατί θα έχει φύγει από πάνω του ΟΛΟ το βάρος της ευθύνης που του αναλογεί! Μόνο με την αυτοκριτική μας θα φύγουν οι στρεβλώσεις αυτές! Τα media να σταματήσουν να ασχολούνται με τα «αγαπημένα» σχήματα χαϊδεύοντάς τα και οι διοργανωτές να τολμάνε – όπως έκαναν πριν λίγα χρόνια – να ανοίγονται και εκτός των «αγαπημένων» σχημάτων! Πώς, όμως, θα γίνει όταν αυτά πάνε στον πάτο; Πώς θα προκύψουν καλύτερα venues όταν η πλειονότητα των συναυλιών μπαίνει μέσα; Δε μας ενδιαφέρει; Πολύ καλά! Τότε δεν έχουμε ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα κριτικής, γιατί απλά δε μας ενδιαφέρει! Μήπως κάνοντας τέτοια κριτική είμαστε χαιρέκακοι; Μήπως μετά από χρόνια θα λέμε «πω πω, είδαμε Ozzy 2 φορές! Ήσουν;» Τι θα πείτε; Δεν πήγα γιατί έκανα εμπάργκο στο διοργανωτή; Αν ναι, τότε χάσατε και τους Black Sabbath το 2005, συναυλία ιστορική για τη σκηνή και φυσικά τους AC/DC! Αν αυτό δε σας τρομάζει σαν νοοτροπία, τότε τι να πω…
Αν, λοιπόν, θέλουμε αλλαγές πρέπει να αλλάξουμε πρωτίστως εμείς σαν κοινό στην Ελλάδα! Όταν γίνει αυτό είμαι 100% σίγουρος, πως και οι άλλες πλευρές θα αναδιπλωθούν! Ο λόγος; Η κριτική θα είναι μαζική και εποικοδομητική! Θα βοηθάει και δε θα απαξιώνει! Όπως έγραψα και σε ένα παιδί στο facebook: Δε θέλετε Fuzz για τους Kreator/Morbid Angel/Nile; Μαζί σου! Ας κάνουμε ό,τι έγινε με τους Megadeth, που λόγω αυξημένης προπώλησης άλλαξαν χώρο! Πιστεύετε πως η Αθήνα των 5.000.000 ψυχών με ανάλογες συμπεριφορές θα στοιβαζόταν σε clubs των 1500 ατόμων; Στο χέρι μας είναι να δείξουμε τι θέλουμε! Όταν μαζικά δε δηλώνουμε το παρών, τότε ο κάθε διοργανωτής έχει δικαιολογία στο τσεπάκι για εκπτώσεις! Θέλαμε μεγάλη σκηνή για τον Ozzy; Ας πηγαίναμε όσοι πήγαμε το 2005 στους Sabbath! Δεν έχουμε λεφτά; Η απάντηση θα έρθει κρύα…αναμείνατε την βραδιά της επανεμφάνισης των Maiden ή των Metallica και μάλλον θα δαγκώσετε τη γλώσσα σας!
Θέλετε τη δική μου απάντηση του γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Δεν υπάρχει δίψα ανόθευτη και πραγματική για μουσική… Ο κόσμος νομίζει ότι έχει ξεδιψάσει με όλη την προσφερόμενη μουσική μέσω Internet και εκφράζεται χωρίς περιορισμούς. Με τη στάση αυτή αποκαλύπτει την ανάγκη του να «φανεί» και όχι να γεμίσει ψυχικά! Δυστυχώς….
Η δική σας απάντηση ποια είναι αλήθεια;
Λευτέρης Τσουρέας
