>
Metal brothers
Έχω συνηθίσει μετά από 17 χρόνια στο κουρμπέτι των μουσικών περιοδικών, σε καλλιτέχνες που έχουν μεγάλες διαφορές με κάποιους άλλους ή θέματα που έχουν δημιουργηθεί και προφανώς έχουν κουραστεί να τους ρωτάνε και δεν θέλουν να δημιουργούν war of words με τις δηλώσεις τους, από το να απαντάνε με ένα στεγνό “no comment”, όταν κανονίζεις τη συνέντευξη, να σου έρχεται από την εταιρία ή το management η παράκληση να μην ρωτήσεις οτιδήποτε σχετικό με τα θέματα που ενοχλούν τον καλλιτέχνη. Σχεδόν πάντα λοιπόν, όταν έκανες συνέντευξη με τον Mustaine, ερχόταν ένα e–mail που έλεγε ότι θα ήταν καλό να μην κάνεις ερωτήσεις για τους METALLICA ή τη θρησκεία. Το ίδιο και σε κάποιους άλλους, ανάλογα με την επικαιρότητα. Όταν λοιπόν κανονίζαμε τη συνέντευξη με τον Vinnie Paul, τον ντράμερ των HELLYEAH και φυσικά πρώην ντράμερ των PANTERA και αδερφό του μεγάλου, αδικοχαμένου, Dimebag Darrell, ήρθε η επισήμανση ότι θα έπρεπε να αποφύγουμε αναφορές στον Phil Anselmo… Το δέχτηκα, επειδή μέσα σε 15’ που είχαμε στη διάθεσή μας, θα ήθελα να επικεντρωθούμε στο παρόν και το μέλλον κι όχι στο παρελθόν, προσπαθώντας να γίνουμε κουτσομπόληδες και να βγάλουμε είδηση επιπέδου Espesso… Έλα όμως, που από μόνος του ο Vinnie, λίγο πριν κλείσουμε το τηλέφωνο, άρχισε να ρίχνει μπηχτές… Δεν είναι σωστό αυτό αδερφέ μου… Όπως δεν θέλεις να σε ρωτάμε για τον Anselmo, έτσι πρέπει να μην προκαλείς σχολιασμό… Όπως και να έχει, πάντα το να μιλάς με ανθρώπους σαν τον Vinnie Paul, σου προκαλεί δέος, ιδιαίτερα όταν έχει κυκλοφορήσει ένα δισκάκι σαν το “Band of brothers”, που θυμίζει, για πρώτη φορά, καλές στιγμές των PANTERA…
Είναι μεγάλη μου ευχαρίστηση να μιλάμε μαζί μετά από τόσα χρόνια που ακούω τη μουσική σου.
Ευχαριστώ πολύ αδερφέ μου.
Αυτή η λέξη, «αδερφός», είναι και χαρακτηριστική του νέου σας δίσκου. “Band of brothers”. Γιατί ονομάσατε τον δίσκο σας έτσι;
Είναι μία πολύ ισχυρή δήλωση, αλλά εκφράζει αυτό που αισθανόμαστε μέσα στο γκρουπ. Είμαστε όλοι σαν αδέρφια μεταξύ μας, έχουμε ξεπεράσει όλες τις δυσκολίες που έχουμε συναντήσει και παρόλα αυτά είμαστε μαζί πιο δεμένοι από ποτέ. Είχαμε φτάσει σ’ ένα σημείο, να μας θεωρούν «αουτσάιντερ», αλλά εμείς θέλαμε να έχουμε πολύ ισχυρή επιρροή στον κόσμο. Στο “Band of brothers” έχουμε όλα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τα μέλη τα οποία απαρτίζουν τους HELLYEAH.
Νιώσατε ότι έπρεπε να κάνετε κάτι πιο κοντά στον metalήχο επειδή πιθανώς δεν ερχόταν η αναγνώριση που εσείς οι ίδιοι και η εταιρία σας περιμένατε;
Στους δύο πρώτους δίσκους μας, θέλαμε να κάνουμε πολλά πράγματα που δεν μπορούσαμε σε τέτοιο βαθμό στις προηγούμενες μπάντες μας κι αυτό ίσως να μην το περίμενε ο κόσμος. Μπορεί να είχαμε πολλά metalστοιχεία, αλλά υπήρχε πολύ southern rock, πολύ country, πολύ blues, όλα αυτά μαζί με τα στοιχεία που κουβαλούσε ο καθένας από τα γκρουπ του. Αλλά η προηγούμενη εταιρία μας, δυστυχώς δεν έκανε τίποτα για να κάνει τη μουσική μας γνωστή στον κόσμο και νομίζω ότι τώρα πλέον με την Eleven Seven Music, τα πράγματα θα είναι σαφώς καλύτερα, ιδιαίτερα στην Ευρώπη.
Πάντως, αν θέλεις τη γνώμη μου, μπορεί η εταιρία σας να μην έκανε τίποτα για να προωθήσει τις πρώτες δύο δουλειές σας στην Ευρώπη, αλλά και η μουσική σας, με το πολύ country και southern rock, δεν ήταν κάτι που εκτιμά πολύ η ήπειρός μας…
Ναι, αλλά και η εταιρία μας δεν έκανε τίποτε απολύτως. Δεν γούσταραν καθόλου το rock ‘n rollαδερφέ μου. Ακόμη και όταν είχαμε την Spinefarm στην Ευρώπη για τον δεύτερο δίσκο μας και πάλι δεν είδαμε κάποιο ιδιαίτερο αποτέλεσμα. Τώρα η Eleven Seven, μας γουστάρει πραγματικά και ήδη έχει κάνει πολύ περισσότερα για εμάς. Από την πλευρά μας, είμαστε πολύ πιο προσανατολισμένοι στη μουσική, αποφασίσαμε να επιστρέψουμε στις ρίζες μας στο metal, είμαστε πολύ πιο σοβαροί και δεν ασχολούμαστε μόνο με το ποτό και τη διασκέδαση…
Βέβαια, τραγούδια σαν το “Drink, drank, drunk”, δεν σε δικαιώνουν!!!
(γέλια) Ναι μωρέ, τώρα τι πήγες και βρήκες! Metalπαίζουμε και φυσικά θα μιλήσουμε για αλκοόλ και μπύρες! Όσο σοβαρός κι αν είσαι, δεν σε χαλάει να κάνεις party! Φαντάσου δηλαδή να είσαι σε μία συναυλία των MOTORHEAD και να μην πιείς καμία μπύρα. Χάνεται όλο το νόημα της μουσικής τους!!!
Πιστεύεις ότι αυτός ο δίσκος σας είναι κομβικός σε σημείο do or die;
(γέλια) Όχι!!! Πλέον θα έλεγα ότι είμαστε πολύ πιο άνετοι μεταξύ μας. Είμαστε μαζί πλέον εφτά χρόνια, παίζουμε πολλά live και περνάμε καλά. Σε καμία περίπτωση αυτός ο δίσκος δεν είναι do or die, αφού τουλάχιστον στην Αμερική τα πάμε πολύ καλά. Περιοδεύουμε συνέχεια και γουστάρουμε πολύ. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να αρνηθώ ότι είναι πολύ σημαντικός δίσκος για εμάς.
Σχεδιάζετε να παίξετε σε κάποιο φεστιβάλ;
Φίλε μου, παίζουμε liveασταμάτητα από τον Ιανουάριο. Έχουμε παίξει παντού, από την Αυστραλία μέχρι την Ιαπωνία και την Αμερική όπου αυτή τη στιγμή περιοδεύουμε με τους VOLBEAT. Όλο αυτό θα κρατήσει μέχρι και τον Αύγουστο και λογικά το φθινόπωρο να βγούμε στην Ευρώπη.
Αυτή ήταν και η επόμενη ερώτησή μου… Είδα κι εγώ ότι περιοδεύετε με τους VOLBEAT, που είναι το σχήμα που σας ταιριάζει περισσότερο απ’ όλα ίσως, αλλά μου έκανε εντύπωση το ότι παίζετε support σ’ αυτούς, παρά το γεγονός ότι υπάρχετε περισσότερα χρόνια αφενός, τα ονόματά σας σαν μουσικοί είναι πολύ δυνατότερα (παρότι οι VOLBEAT είναι από τις αγαπημένες μου μπάντες τα τελευταία χρόνια).
(γέλια) Οι VOLBEAT είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ δημοφιλείς στην Αμερική. Εκτός των άλλων βέβαια είναι και καταπληκτική live μπάντα και φοβερά παιδιά. Μας αρέσει πολύ που παίζουμε μαζί τους και από τη στιγμή που ο δίσκος μας δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα, είναι μία πρώτης τάξεως ευκαιρία να παρουσιάσουμε τη δουλειά μας.
Πως βλέπεις τις επανακυκλοφορίες για το “Cowboys from hell” και το “Vulgar display of power”; Μήπως έχετε κάποιο άλλο ακυκλοφόρητο κομμάτι εκτός από το “Piss”;
Όχι φίλε μου. Αυτό είναι το μοναδικό που έχουμε απ’ όσο θυμάμαι. Ψάχναμε να βρούμε κάτι special για τις επετειακές κυκλοφορίες των 20 ετών. Ξέρεις, υλικό από συναυλίες κτλ, μέχρι που θυμήθηκα ότι είχαμε ένα τραγούδι, το οποίο δεν θυμόμουν αν το είχαμε ολοκληρωμένο ή όχι, που το έλεγαν “Piss”. Οι υπεύθυνοι της Atlantic, έψαξαν στα αρχεία και όταν το βρήκαν και μου το έστειλαν, έμεινα άφωνος. Το τραγούδι ήταν εντελώς ολοκληρωμένο και χρειαζόταν μόνο μίξη. Από την αρχή μέχρι το τέλος. Απίστευτο. Πάντως, δεν νομίζω ότι έχουμε κάποιο άλλο ακυκλοφόρητο τραγούδι, επειδή ότι γράφαμε, το κυκλοφορούσαμε στους δίσκους μας.
Ξέρεις, μου κάνει εντύπωση που διάβαζα δεξιά-αριστερά ότι δεν είχατε ιδέα πως υπήρχε κάποιο ακυκλοφόρητο τραγούδι από εκείνη την περίοδο κτλ. Δεν κρατάτε κάποιου είδους αρχείο σχετικά με τα τραγούδια που μένουν έξω από τους δίσκους; Μήπως ξαφνικά βρεθεί και κάτι άλλο για το “Far beyond driven” κ.ο.κ.;
(γέλια) Έχουν περάσει 20 χρόνια φίλε μου… Που να θυμάμαι!!! Αυτό που θυμάμαι είναι ότι δεν είχαμε ηχογραφήσει τίποτα έξτρα για το “Far beyond driven”, ούτε για το “Great southern trendkill”. Δεν θέλω να το αποκλείσω 100%, αλλά σύμφωνα με τη μνήμη μου, δεν πρέπει να υπάρχει κάτι… Προσπαθούμε σε κάθε επανακυκλοφορία να δώσουμε στους οπαδούς μας ότι καλύτερο μπορούμε και ήμασταν ευτυχείς αυτή τη φορά να έχουμε κι ένα ακυκλοφόρητο τραγούδι.
Να περιμένουμε στο μέλλον επανακυκλοφορίες και για τα υπόλοιπα άλμπουμ σας;
Ναι, φυσικά. Θα κάνουμε το 2014 την επανακυκλοφορία για την 20η επέτειο του “Far beyond driven” και αργότερα για όλα τα υπόλοιπα άλμπουμ, 20 χρόνια μετά την κανονική τους κυκλοφορία. Εννοείται ότι θα προσπαθήσουμε να προσφέρουμε ότι καλύτερο έχουμε στα χέρια μας.
Δεν πιστεύω να βάλεις τους HELLYEAH να παίξουν ένα τραγούδι και να πεις μετά ότι ήταν ακυκλοφόρητο PANTERA!!! (γέλια)
(γέλια) Καλή ιδέα!!! Χαχαχαχα! Αλλά δεν θα γίνει κάτι τέτοιο, αφού μιλάμε για δύο διαφορετικές μπάντες…
Είμαι βέβαιος ότι θα περιμένεις την επόμενη ερώτηση αφού λογικά θα στην κάνουν όλοι. Έχουμε διαβάσει ένα σωρό φήμες για reunion PANTERA. Αρχικά θα ήθελα να μου πεις αν υπάρχει μία τέτοια πιθανότητα, έστω και για μία συναυλία, με τον Zakk Wylde στην κιθάρα…
Δεν υπάρχει καμία τέτοια περίπτωση. PANTERA χωρίς τον Dimebag δεν υπάρχουν. Εκτός των άλλων δεν θα ήταν σωστό για τους οπαδούς μας αλλά και για την υστεροφημία και την κληρονομιά της μπάντας. Γνωρίζω ότι υπάρχουν πολλές φήμες, σκέψεις κτλ, αλλά τουλάχιστον σε ότι αφορά εμένα, είμαι εντελώς αρνητικός σε μία τέτοια ιδέα. Ο Dimebag είχε τεράστιο ρόλο στους PANTERA, από τα riffs μέχρι και τα t–shirts. Χωρίς αυτόν, δεν είναι σωστό να γίνει κάτι…
Έστω και για μία συναυλία, θα κάνατε κάτι;
Δεν νομίζω ότι θα κάναμε κάτι… Θεωρώ ότι πρέπει να αφήσουμε ανέγγιχτη την κληρονομιά των PANTERA και να μην κάνουμε κάτι που να την χαλάσει με οποιονδήποτε τρόπο. Είναι φοβερό φίλε μου, βλέπω ότι η φήμη του συγκροτήματος, γιγαντώνεται ολοένα, χρόνο με το χρόνο, παρότι έχουμε διαλυθεί εδώ και πολλά χρόνια…
Αυτό ήθελα να πω κι εγώ. Βλέπω πολλούς πιτσιρικάδες και ακούνε φανατικά τους PANTERA, επειδή η μουσική τους, παρότι γράφτηκε είκοσι χρόνια πίσω, ακούγεται μοντέρνα. Σημερινή. Πιστεύω ότι αν συνέχιζαν οι PANTERA με αυτό το ύφος, τώρα θα ήταν μπάντα επιπέδου METALLICA και ίσως πιο δημοφιλείς!!!
Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου αδερφέ! Όταν ξεκινήσαμε την καριέρα μας, λίγοι μας έδιναν σημασία και ο Τύπος στα 90’s δεν ήταν μαζί μας. Πλέον, μετά τη διάλυσή μας, γίναμε ευρύτερα αποδεκτοί, ένα συγκρότημα με εμπορική απήχηση και στην τελική ένα όνομα που ακούει το κάθε νοικοκυριό, όπως ακριβώς οι METALLICA.
Μιλήσατε καθόλου με τα υπόλοιπα μέλη των PANTERA για τις επανακυκλοφορίες;
Όχι. Δεν μιλάμε μεταξύ μας καθόλου, αλλά όλοι είχαμε την επιρροή μας και το προσωπικό μας στίγμα σ’ αυτές τις επανακυκλοφορίες. Ο manager μας, μιλάει με όλους μας και προσπαθούμε να δώσουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα.
Έχεις επισκεφτεί ποτέ την Ελλάδα;
Είναι ένα από τα πολύ λίγα μέρη που δεν έχω επισκεφτεί ποτέ και θα ήθελα πάρα πολύ να έρθω εκεί με τους HELLYEAH, αφού δεν τα κατάφερα με τους PANTERA ή τους DAMAGEPLAN.
Είναι ένα από τα απωθημένα των Ελλήνων που δεν είδαν τους PANTERA, αφού ήταν να γίνει λίγες μέρες πριν την τρομοκρατική επίθεση στους δίδυμους πύργους την 11η Σεπτεμβρίου και τελικά η συναυλία σας ακυρώθηκε. Που να ξέραμε ότι είχαμε χάσει τη μοναδική μας ευκαιρία να σας δούμε όλους μαζί…
Δυστυχώς κάποια μέλη εκμεταλλεύτηκαν αυτά που είχαν καταφέρει οι PANTERA και αποφάσισαν να προχωρήσουν και να κάνουν τα δικά τους πράγματα, ξεχνώντας ότι όλα είχαν να κάνουν με τους PANTERA.
Τέλος πάντων… Πως αισθάνεσαι τώρα γι’ αυτό;
Κοίτα, τα πρώτα χρόνια ήταν καταπληκτικά, περνούσαμε υπέροχα, αλλά κατέληξε σε τραγωδία. Από τη στιγμή που ο αδερφός μου δεν είναι πλέον μαζί μας, δεν βλέπω το λόγο γιατί να παίξουμε και πάλι μαζί. Κάναμε πολύ σπουδαία πράγματα, η επιρροή μας πάνω στη μουσική και σ’ άλλα συγκροτήματα είναι τεράστια, αλλά αυτή τη στιγμή είμαι με τους HELLYEAH, περνάω πολύ καλά, αγαπάω τα παιδιά και είμαστε σαν οικογένεια.
Θα έκανες κάτι με τους REBEL MEETS REBEL ή τους DAMAGEPLAN πάλι;
Δεν υπάρχει λόγος να κάνουμε κάτι με τους DAMAGEPLAN από τη στιγμή που δεν υπάρχει ο αδερφός μου. Θέλω να μείνει ανέπαφη η κληρονομιά του. Τώρα για τους REBEL MEETS REBEL, περάσαμε υπέροχα κάνοντας το δίσκο, άρεσε στον κόσμο, αλλά δεν βλέπω το λόγο να κάνουμε κάτι ακόμα μ’ αυτούς.
Τη δισκογραφική εταιρία που είχες, τώρα την έχεις ανενεργή…
Ναι. Είναι πάρα πολύ δύσκολο να κάνω και αυτή τη δουλειά όσο δουλεύω με τις μπάντες μου. Η τελευταία δουλειά μας, ήταν ένα γκρουπ με δύο μέλη των TYPE O NEGATIVE, που θεωρώ μία από τις καλύτερες δουλειές που έχω συμμετάσχει ποτέ. Όσο όμως περιοδεύω με τους HELLYEAH, είναι πρακτικά αδύνατο να τρέχω και τη δισκογραφική. Η αλήθεια όμως είναι ότι θα ήθελα να βγάλω κι άλλη κυκλοφορία αργότερα στο μέλλον.
Νομίζω ότι ο χρόνος μας έχει ήδη τελειώσει όμως…
Δυστυχώς πρέπει να σε αφήσω αδερφέ. Ελπίζω να τα πούμε στην όμορφη χώρα σου πολύ σύντομα.
Σάκης Φράγκος
Δισκογραφία:
“Hellyeah” (2007)
“Stampede” (2010)
“Band of brothers” (2012)
Line up:
Chad Gray – φωνητικά
Vinne Paul – ντραμς
Greg Tribbett – κιθάρα
Tom Maxwell – κιθάρα
Bob Zilla – μπάσο
Site:
www.hellyeahband.com
