>
Όπως έχετε καταλάβει και από τον τίτλο του δίσκου, οι Ελβετοί THE ORDER είναι λάτρεις της δεκαετίας του ’80. Αυτό αντικατοπτρίζεται και στη μουσική του “1986”, που δεν είναι τίποτε άλλο από hard rock όπως το έπαιζαν στην εν λόγω δεκαετία με καλύτερη (σύγχρονη) όμως παραγωγή. Σε αυτόν τον τέταρτο δίσκο της καριέρας τους, οι THE ORDER ακούγονται σαν μια ποιο σκληρή και κιθαριστική έκδοση των KISS, με έντονα στοιχεία επίσης από μπάντες όπως οι MOTLEY CRUE, οι CINDERELLA, οι GUNS ‘N ROSES και οι συμπατριώτες τους GOTTHARD. Ο δε τραγουδιστής τους μου θυμίζει σε υπερθετικό βαθμό τον Tobias Sammet (EDGUY, AVANTASIA).
Καλή η θεωρία, αλλά στην πράξη τι γίνεται; Το “1986” είναι ένας αρκετά καλός δίσκος, ο οποίος στέκεται αντάξιος της κληρονομίας των 80′s. Τόσο στα γρήγορα όσο και στα πιο αργά σημεία του δίσκου έχει γίνει πολύ καλή δουλειά στις κιθάρες, τόσο στα riff όσο και στα solo (ο Bruno Spring αποδεικνύει ότι ξέρει από “μπάλα”), τα old–school πλήκτρα χρησιμοποιούνται διακριτικά εκεί που χρειάζεται και τα φωνητικά είναι ακριβώς όπως πρέπει να είναι σε έναν τέτοιο δίσκο. Γενικά ο τραγουδιστής Gianni Pontillo προσθέτει το κάτι παραπάνω στην όλη εικόνα του δίσκου, με την πολύ καλή ερμηνεία του.
Οι THE ORDER αναπαράγουν με αρκετή επιτυχία την αισθητική και το κλίμα της ένδοξης αυτής δεκαετίας της rock μουσικής, αν και μερικές φορές δείχνουν πιο πολύ απ’ ότι θα έπρεπε την αγάπη τους για τους KISS (κάτι το οποίο είναι ιδιαίτερα εμφανές σε τραγούδια όπως τα “Long live rock ‘n roll” και “Fire it up”). Βέβαια, είναι λίγο δύσκολο να περιμένεις από μια σύγχρονη μπάντα να είναι πρωτότυπη και ριζοσπαστική σε ένα είδος μουσικής που έχει σταματήσει να εξελίσσεται εδώ και περίπου 25 χρόνια! Έτσι, το “1986” είμαι σίγουρος ότι θα αρέσει αρκετά στους οπαδούς του είδους, αν και νομίζω ότι θα προτιμήσουν τελικά να ακούσουν κάτι από τα ιερά τέρατα της rock σκηνής που μεσουρανούσαν το 1986…
7 / 10
Γιώργος Βογιατζής
