"/>
Πρέπει να δώσουμε το credit στη Southern Lord ότι ξέρει να ανακαλύπτει νέα ταλέντα. To 2011 έπαιξε πολύ δυνατά, κυκλοφορώντας, εκτός απ΄το εκπληκτικό ντεμπούτο των δικών μας SARABANTE, και το 7” των Καναδών BAPTISTS, που κινούνται και αυτοί στον ευρύτερο χώρο του hardcore punk, επενδύοντας ουσιαστικά στο μέλλον, μιας και πλέον το 2013 το πρώτο full length των Καναδών κυκλοφορεί και παίρνει κεφάλια.
Οι BAPTISTS στέκονται στο είδος που έχουν επιλέξει να παίζουν σαν πραγματικοί masters, χωρίς να έχουν τίποτα να ζηλέψουν από καταξιωμένους συναδέλφους τους. To ψήσιμο του Kurt Ballou να τους κάνει την παραγωγή ήταν εύκολη υπόθεση, έτσι ο Κurt τους κάλεσε στο Godcity studio στη Μασαχουσέτη για να ηχογραφήσουν. Καθόλου τυχαίο μιας και οι BAPTISTS φαίνεται να πίνουν μπύρες στην υγειά των CONVERGE.
To “Βushcraft” είναι έντονα converge-ιζον δίσκος, χωρίς ωστόσο να έχει τόσο κοφτερές κιθάρες ή γυαλιστερή παραγωγή. Όλα ακούγονται πεντακάθαρα αλλά ο ήχος έχει μια μάλλον επιτηδευμένη βρωμιά που τους δίνει πόντους σε προσωπικότητα και, σε συνδυασμό με το cult εξώφυλλο του “Bushcraft”, σαφώς πιο underground χαρακτήρα. Τα περίπου 27 λεπτά διάρκειας του album θα περάσουν χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, ενώ τα κομμάτια έχουν τέτοια αμεσότητα που πωρώνουν από τα πρώτα ακούσματα, οδηγώντας τον ακροατή σε ακατάσχετο headbanging και air drumming μιας και ο drummer Nick Yacyshyn δίνει ρέστα. Ο δίσκος είναι τσαντισμένος και γρήγορος. Ώρες ώρες επικρατεί τέτοιο χάος που χάνουμε τις αλλαγές των τραγουδιών, οι τύποι μας έχουν συνέχεια στη τσίτα, επιδιδόμενοι σε ανελέητη κακομεταχείριση των οργάνων τους και χαρίζοντας μας μόνο δύο ανάσες, στο “Still melt”, με riff που θα το ‘βρισκες και σε πιο χαλαρές στιγμές του “All we love we leave behind”, και λίγο αργότερα στο “Soiled roots”, μια απ΄τις ξεχωριστές στιγμές του δίσκου με μπασάρα και έντονο sludge στοιχείο.
Γενικά το “Βushcraft” θα σε κερδίσει. Ακόμα κι εσένα που ίσως να έχεις βαρεθεί το -σχεδόν μοδάτο πια- hardcore punk, γιατί κάνει τη διαφορά σε βρωμιά και καλτίλα. Παρόμοια αίσθηση ξεχωριστού έδινε και το “Remnats” των SARABANTE όταν πρωτοβγήκε, εκείνο όμως για άλλους λόγους (black και μελωδικά στοιχεία, ελληνικό στίχο). H ευρύτερη σκηνή του Vancouver με την προσθήκη των BAPTISTS (όπως και με αυτή των ANCIIENTS) ισχυροποιείται κι άλλο, κάνοντας μας να κοιτάμε με άλλο μάτι οτιδήποτε κυκλοφορήσει από εκεί στο μέλλον. Και το μέλλον θα είναι ακόμα πιο ευοίωνο όταν θα σκάνε μύτη τα βαφτιστήρια των BAPTISTS…
8 / 10
Κωνσταντίνος Οικονομάκος
