>
Τραγικό! Απεχθέστατο! Οδυνηρό! Απαίσιο! Αυτές είναι μονάχα τέσσερις λέξεις από την πλούσια ελληνική γλώσσα που παρόλα αυτά δεν συμπυκνώνουν απόλυτα αυτά που ένιωσα ακούγοντας το κάκιστο αυτό άλμπουμ των TOUCHSTONE. Το ακόμη πιο τραγελαφικό είναι ότι αυτοί οι τύποι έχουν φάει τέτοια προώθηση που περιμένεις να ακούσεις το επόμενο “Wish you were here”! Και όμως ακούγοντάς το ευχήθηκα να μην είμαι εκεί την ώρα που παιζόταν αυτό το ανοσιούργημα!
Το παραδέχομαι… Δεν είμαι και ο μεγαλύτερος οπαδός των γυναικείων φωνητικών. Θέλω να πιστεύω όμως ότι αν ακούσω μία καλή σύνθεση όχι μόνο θα την εκτιμήσω αλλά θα τη βάλω και στο repeat για να την απολαύσω. Και ειλικρινά αυτοί εδώ οι τύποι, οι οποίοι μάλιστα έχουν τέσσερις δίσκους στο ενεργητικό τους (ή ακριβέστερα στο παθητικό μας), δεν έχουν καταφέρει να μας προσφέρουν με το “Oceans of time” ούτε μισή καλή στιγμή. Πότε παίζουν progressive, πότε pop, πότε λίγο melodic rock και όλα αυτά σε ένα μουσικό αχταρμά.
Στο δια ταύτα…ούτε για σουβέρ! Ούτε καν για τη χωματερή των Άνω Λιοσίων!
1 / 10
Σάκης Νίκας
