"/>
Αν υποθέσουμε ότι δημιουργούσαμε μια άτυπη έρευνα για το ποια μπάντα έχει τις περισσότερες κυκλοφορίες στο ενεργητικό της, σοβαρή υποψηφιότητα για την πρώτη θέση θα έθεταν οι Αμερικάνοι death metallers NUNSLAUGHTER. Από το 1987 μέχρι σήμερα οι λεβέντες αυτοί έχουν κυκλοφορήσει 11 demo, 47 E.P. , 53 live, 77 split και 27 συλλογές, και όλο και κάποιο νούμερο θα μου έχει ξεφύγει!! Α, ναι, μέσα στον όλο χαμό, κυκλοφορούν ΚΑΙ κανονικά άλμπουμ, με το “Satanic chaos legions” για το οποίο θα μιλήσουμε εδώ, να αποτελεί την έκτη ολοκληρωμένη τους δουλειά.
Η αλήθεια είναι ότι μετά τον χαμό του ντράμερ τους Jim Sadist από εγκεφαλικό το 2015, ιδρυτικού μέλους της μπάντας μαζί με τον τραγουδιστή Don of the Dead, το μέλλον των NUNSLAUGHTER ήταν αβέβαιο. Παρόλα αυτά, και ύστερα από απαίτηση του ίδιου του Sadist λίγο πριν το θάνατο του, αποφάσισαν να συνεχίσουν στους ίδιους φρενήρεις ρυθμούς. Πιστοί στο μονοπάτι του ολέθρου που οι ίδιοι έχουν χαράξει, οι NUNSLAUGHTER δεν παρεκκλίνουν ούτε στο ελάχιστο από το “Devil Metal”, όπως αποκαλούν οι ίδιοι τη μουσική τους, ακολουθώντας την γνώριμη για αυτούς πεπατημένη.
Η συνταγή γνωστή, δοκιμασμένη και χωρίς εκπλήξεις. Τα άλμπουμ των NUNSLAUGHTER ακολουθούν τον κανόνα “πολλά και μικρά σε διάρκεια κομμάτια- σφυροκόπημα χωρίς έλεος” και το “Satanic chaos legions” με 14 κομμάτια και συνολική διάρκεια λίγο παραπάνω από 34 λεπτά τηρεί στο ακέραιο τη γραμμή αυτή. Ουδεμία έκπληξη λοιπόν. Και όμως, το “Satanic chaos legions” ακούγεται τόσο εθιστικά πωρωτικό που δεν μπορείς να μην παρασυρθείς στον καταιγιστικό ρυθμό του. “Σφυροκόπημα χωρίς έλεος” ανέφερα παραπάνω και το “Satanic chaos legions” το προσφέρει απλόχερα. Σαφέστατα ηχητικά παραπέμπουν σε πιο old school καταβολές, με τα ψήγματα των POSSESSED και VENOM να παραμένουν στο προσκήνιο, χωρίς να λείπει όμως και η αγάπη τους στο αγνό Φλοριδιανό death metal της αρχής της δεκαετίας του ‘90 με σημείο αναφοράς τους DEICIDE των δύο πρώτων δίσκων. Δεν λείπουν και μερικές αργόσυρτες στιγμές όπως τα ασήκωτα “Peukharist” και “Heavenless” που θυμίζουν οδοστρωτήρα αλλά σε γενικές γραμμές μιλάμε για έναν δίσκο όπου το ξύλο πέφτει συνεχόμενο. Κυριολεκτικά όμως, καθώς τα κενά ανάμεσα στα κομμάτια είναι απειροελάχιστης διάρκειας, δίνοντας την εντύπωση ενός ενιαίου τραγουδιού.
Τα μέλη των NUNSLAUGHTER είναι death metallers παλαιάς κοπής και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα εδώ. Κομμάτια όπως το εναρκτήριο ομώνυμο, το “Die your own death”, που θα ενθουσιάσει όποιον αγάπησε το ντεμπούτο των DEICIDE, αλλά και τα εξαιρετικά “Rotten messiah” και “The spear of Satan”, για να αναφέρω μερικά ενδεικτικά, προκαλούν ένα ηχητικό μακελειό που δεν συνιστάται σε καρδιακούς ή λιγόψυχους. Προσωπικά, εντυπωσιάστηκα τόσο με την ενέργεια που βγάζει ο δίσκος όσο και για την εκτελεστική δεινότητα των μελών της μπάντας και το συνολικό αποτέλεσμα ακούγεται εκρηκτικό.
Οι NUNSLAUGHTER είναι από τις περιπτώσεις όπου αν έχεις ακούσει έναν δίσκο τους, είναι σαν να τους έχεις ακούσει όλους. Και λοιπόν; Πολλές μπάντες το κάνουν αυτό, άλλες με επιτυχία, άλλες όχι και τόσο. Οι NUNSLAUGHTER για μένα τουλάχιστον, ανήκουν ξεκάθαρα στην πρώτη κατηγορία. Και όσο κυκλοφορούν τόσο δυνατούς δίσκους σαν το “Satanic chaos legions” θα εξακολουθούν να έχουν την αμέριστη προσοχή μου. Devil Metal ωμό, τραχύ, ασυμβίβαστο.
UGH!
8 / 10
Θοδωρής Κλώνης
