"/>
ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Bleeding” – PSYCHOTIC WALTZ
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1996
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Bullet Proof Records
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Woody Barber
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά – Devon Graves
Κιθάρες – Brian McAlpin
Κιθάρες, πλήκτρα – Dan Rock
Μπάσο – Phil Cuttino
Drums – Norm Leggio
Να ένα κείμενο που δεν περιμένατε να έχει την υπογραφή μου! Κι όμως, οι PSYCHOTIC WALTZ, αποτελούν μια από τις αγαπημένες μου progressive metal μπάντες. Ένας από τους λόγους ήταν το μοναδικό τους ύφος που έφερνε μια ψυχεδέλεια και μια folk διάθεση στο progressive metal, σε μια εποχή όπου όλοι σκέφτονταν να αντιγράψουν τους DREAM THEATER. Όχι ότι στερούνταν βαρύτητας ή riffing, σε καμία των περιπτώσεων! Ωστόσο, είχαν πάντα τον δικό τους χαρακτήρα. Σε αυτό, βάλτε και την μοναδική, ζεστή φωνή του Devon Graves και έχετε μια εικόνα για τι πράγμα μιλάμε. Σήμερα, γυρίζουμε το ρολόι πίσω, όχι μόνο στον τελευταίο (τέταρτο) δίσκο πριν την πρώτη τους διάλυση, αλλά και τον δίσκο γνωριμίας μου μαζί τους, το “Bleeding”.
Αυτόν τον δίσκο, μου τον πρότεινε ένας καλός φίλος, progressive-ας, ο Στέφανος, πριν κάποια χρόνια, λέγοντας “πιστεύω θα σου αρέσει αυτό”. Όπερ και εγένετο. Από εκεί ξεκινώντας, πήγα προς τα πίσω, έγινα οπαδός. Αλλά υπάρχει ένα αδύναμο σημείο γι αυτό εδώ το άλμπουμ. Τι είχε διαφορετικό; Για αρχή, ήταν ο μικρότερος σε διάρκεια δίσκος τους (41 λεπτά), είχε όγκο που δεν ήταν παράταιρος με αυτό το οποίο έκανε η μπάντα (όταν έχεις μηχανικό ήχου τον Scott Burns, έτσι γίνεται – σημαντικό ότι ήταν ο παραγωγός στο προηγούμενο άλμπουμ “Mosquito”), κάτι που το καθιστά, σίγουρα η πιο μεστή στιγμή της πρώτης περιόδου. Εδώ επίσης, ο Graves σαν φωνή, ακολουθεί άλλη ερμηνευτική προσέγγιση, εν συγκρίσει με τους προκατόχους του, όντας πιο “μέσος” από πλευράς τονικότητας, εστιάζοντας έτσι, στο λυρισμό και το συναίσθημα, παρά στα φωνητικά ακροβατικά.
Από το εναρκτήριο “Faded” (με το επεισοδιακό όπως αποδείχθηκε, video clip), καταλαβαίνεις που πάει το πράγμα. Η υπέροχη μπασογραμμή του, σχεδόν funk καταβολής, οδηγεί ένα στακάτο μα τόσο πιασάρικο κομμάτι. Το δε “Locust”, είναι ακόμα πιο ψυχεδελικά ατμοσφαιρικό, ενώ από την άλλη, το “Morbid” και το ομώνυμο είναι από τις βαρύτερες στιγμές του δίσκου, με τα ασήκωτα κύρια riffs του. Το πιο όμορφο γνώρισμα του δίσκου, είναι πως η βαρύτητα που είχαν προσεγγίσει σε προηγούμενες δουλειές τους, δένει τέλεια με το πιο λυρικό ύφος, αλλά και τα πιο τεχνικά κοψίματα, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα που ενώ έχει ατόφια τη σφραγίδα της μπάντας, παράλληλα, είναι και φουλ προσβάσιμο για κάποιον που τους ακούει πρώτη φορά. Σαν να συμπύκνωσε τα γνωρίσματα τους, σε έναν δίσκο. Χώρια που η παραγωγή δίνει χαρακτήρα, με το μπάσο να τονίζεται και να κολακεύεται από αυτή.
Οι ακουστικές όπως αυτές πρωταγωνιστούν στο υπέροχο “Drift” δίνουν το κάτι παραπάνω όσο περνάει ο δίσκος, προσδίδοντας του μια ταξιδιάρικη διάθεση. Ακουστικές σχεδόν αποκλειστικά, έχει το έτερο single του δίσκου “My grave”, όπου εκεί η μπάντα δείχνει την αγάπη της στους JETHRO TULL μεταξύ άλλων, σε μια ανατριχιαστική σύνθεση. Στον αντίποδα, έχουμε τα riff-άτα “Northern lights” (τι υπέροχο ρεφρέν….), “Sleep” και “Skeleton”. Ξεχωριστά θέλω να σταθώ, στα μεγαλύτερα σε διάρκεια κομμάτια του δίσκου “Need” και το “Freedom?” που τον κλείνει. Σαν να έχουν μπει ως σημεία αναφοράς, οριοθετώντας το πρώτο και το δεύτερο μισό. Περιπετειώδη, στοιχειωμένα, επιβλητικά και πάνω από όλα ουσιώδη. Δεν ζητιανεύουν τον χρόνο σου, τον κερδίζουν με θράσος και ποιότητα.
30 χρόνια μετά, πολλά άλλαξαν. Η μπάντα διαλύθηκε, επανήλθε για συναυλίες το 2010 και με δισκάρα (“The God-shaped void” – 2020) και καπάκια αποσύρθηκε από τις περιοδείες, λόγω προβλήματος υγείας του Brian McAlpin, ο οποίος είναι σε αναπηρικό αμαξίδιο. Ωστόσο, οι δουλειές, τα έργα και οι ημέρες των PSYCHOTIC WALTZ στέκονται εκεί, ως σπουδαίες υπενθυμίσεις του ποιοι είναι αλλά και για ποιον λόγο θεωρούνται πραγματικά ξεχωριστό σχήμα του προοδευτικού ήχου. Το “Bleeding” είναι απλά ένα από αυτά, ανέγγιχτο από το χρόνο και αγέρωχο.
Did you know that?
– H κοπέλα στο video clip του “Faded”, ισχυριζόμενη ότι τυφλώθηκε κατά τα γυρίσματα από το φως του σκηνικού, μήνυσε την μπάντα και την εταιρεία παραγωγής ζητώντας συνολική αποζημίωση ύψους 5000 δολαρίων. Πολύς κόσμος το συνδέει με την διάλυση της μπάντας, αλλά όπως εξηγεί κι ο ίδιος ο Graves, αυτό είχε ήδη γίνει.
– Ο δίσκος παίχτηκε στην ολότητα του από τον ίδιο τον Devon Graves, σε μια μικρή ελληνική περιοδεία το 2023, συν ένα ποτ πουρί από τη καριέρα των PSYCHOTIC WALTZ και DEADSOUL TRIBE
– Εξώφυλλο από τον εκπληκτικό Travis Smith. Θα ξαναέκανε τόσο το εξώφυλλο της επανέκδοσης του 2004 για το “Mosquito” (1994), όσο και την εξωφυλλάρα του φανταστικού “The God-shaped void” (2020)
Γιάννης Σαββίδης
