"/>
Η αντίστροφη μέτρηση για τη μεγάλη επιστροφή των HELLOWEEN στο Release Athens έχει ήδη ξεκινήσει. Με τις αποσκευές τους γεμάτες από το εξαιρετικό άλμπουμ τους, “Giants & monsters”, οι Γερμανοί θρύλοι του power metal ετοιμάζονται να χαρίσουν στο ελληνικό κοινό ακόμη μία αξέχαστη βραδιά. Όσοι βρέθηκαν στην προηγούμενη εμφάνισή τους στη χώρα μας, πριν από τρία χρόνια, πιθανότατα παρακολούθησαν μία από τις κορυφαίες συναυλίες της ζωής τους, με στιγμές που έχουν μείνει ανεξίτηλες.
Με αφορμή το επικείμενο live, αλλά και τις αναμνήσεις που άφησε πίσω της η τελευταία τους επίσκεψη, βουτήξαμε στη σπουδαία δισκογραφία των HELLOWEEN και ξεχωρίσαμε τις δέκα καλύτερες συνθέσεις τους με διάρκεια άνω των οκτώ λεπτών. Γιατί οκτώ λεπτά; Έχοντας ως γνώμονα ότι τα περισσότερα τραγούδια κινούνται γύρω από την τρίλεπτη ή τετράλεπτη φόρμα, τα οκτώ λεπτά αποτελούν ένα ασφαλές όριο για να μιλήσουμε για πραγματικά μεγάλες και φιλόδοξες συνθέσεις. Και έχοντας στο οπλοστάσιό τους τραγούδια άνω των οκτώ λεπτών που έχουν γράψει ιστορία, είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να κάνουμε μία αναδρομή σε εκείνα που ξεχώρισαν περισσότερο, από το λιγότερο εντυπωσιακό έως το απόλυτο έπος.
HELLOWEEN epics – The countdown
- “Revelation” – (“Better than raw”) (8:23)
Το 1998 οι HELLOWEEN κυκλοφόρησαν έναν από τους πιο ωμούς δίσκους τους και το “Revelation” αποτυπώνει την αίσθηση ολόκληρου του άλμπουμ με την αγριότητα του. Γραμμένο εξ ολοκλήρου από τον τότε drummer τους, Uli Kusch, το κομμάτι ξεφεύγει από την πεπατημένη. Ξεκινά με μια σχεδόν εκκλησιαστική ατμοσφαιρική εισαγωγή πριν μετατραπεί σε ένα καταιγιστικό κρεσέντο από επιθετικά κοφτά riff. Ένα τραγούδι που θα μπορούσε θα μπορούσε να ανέβει ακόμη ψηλότερα, αν διέθετε λίγη περισσότερη μελωδική ποικιλία στα επιμέρους κομμάτια του.
- “Mission motherland” – (“Time of the oath”) (9:02)
Από το μνημειώδες άλμπουμ του 1996, το “Time of the oath”, το “Mission motherland” είναι ένα από τα πιο υποτιμημένα του άλμπουμ ή ίσως το πιο αντιεμπορικό. Το “Mission motherland” κερδίζει πόντους χάρη στην ατμόσφαιρα, το εξαιρετικό βασικό riff, τα γκάζια που δίνει και τη χαρακτηριστική αλήτικη αίσθηση που σε αποζημιώνει.
- “Occasion avenue” – (“Keeper of the seven keys: The legacy”) (11:05)
Το να κυκλοφορείς έναν δίσκο με το όνομα “Keeper of the seven keys” αποτελεί από μόνο του ρίσκο και το “Occasion avenue” είναι ένα από τα τραγούδια που πλήρωσε το μάρμαρο αυτού του βάρους. Το τραγούδι ξεκινά με ένα intro γεμάτο ραδιοφωνικά samples από παλιά κλασικά κομμάτια της μπάντας (“Eagle fly free”, “Keeper of the seven keys” και “Halloween”), χτυπώντας αμέσως στη νοσταλγία και δημιουργώντας μία άνιση σύγκριση. Βέβαια το τραγούδι είναι πολύ ωραίο, με δυνατά riff και ωραίες εναλλαγές, αλλά πιο αδύναμο συνθετικά από το “The king for a 1000 years”, όσο και αν ο Andi Deris το απογειώνει με την εξαιρετική ερμηνεία του.
- “Universe (gravity for hearts)” – (“Giants & monsters”) (8:24)
Tο “Universe (gravity of hearts)” είναι η απόλυτη μελωδική και συναισθηματική κορύφωσή του “Giants & Montsers”. Ο Sascha Gerstner έχοντας ως έμπνευση τα άστρα, έγραψε ένα ταξιδιάρικο λυρικό πόνημα, με sci-fi πινελιές στους στίχους που δένουν άψογα με το artwork και το γενικότερο concept του πρόσφατου δίσκου. Το μεγάλο κλειδί εδώ είναι η φωνητική χημεία. Η εναλλαγή των γραμμών ανάμεσα στο καθαρό, αέρινο τόνο του Michael Kiske και την πιο γήινη, παθιασμένη και rock χροιά του Andi Deris δημιουργεί μια εκπληκτική δυναμική.
- “Majestic” – (“Giants & monsters”) (8:07)
Το “Majestic” είναι η απόδειξη ότι η τωρινή σύνθεση των HELLOWEEN έχει βρει τις τέλειες ισορροπίες της. Το κομμάτι δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο του. Είναι μεγαλειώδες, βαρύ και στηρίζεται σε ένα riff-οδoστρωτήρα που θυμίζει άλλες εποχές του συγκροτήματος αλλά με την premium και μοντέρνα παραγωγή του σήμερα. Το highlight του κομματιού είναι το instrumental σημείο στη μέση του τραγουδιού, όπου οι Weikath, Hansen και Gerstner παραδίδουν σεμινάρια.
- “Skyfall” – (“Helloween”) (12:11)
Το τραγούδι-soundtrack του reunion των HELLOWEEN. Γραμμένο από τον μπαμπά του power metal Kai Hansen, το “Skyfall”, ήταν το πρώτο δείγμα γραφής της επανένωσης των Kiske και Hansen με την μπάντα. Ένα 12λεπτο rollercoaster με θέμα μια εξωγήινη εισβολή, που παντρεύει την αισθητική των “Keeper…” με την τρέλα των GAMMA RAY και τη μοντέρνα hard rock δυναμική του Deris. Η μοιρασιά των φωνητικών ανάμεσα σε Kiske, Deris και Hansen είναι ένα συνθετικό κομψοτέχνημα. Ήταν το τραγούδι που χρειαζόταν η μπάντα για να εδραιώσει τη νέα της χρυσή εποχή.
- “The king for a 1000 years” – (“Keeper of the seven keys: Τhe legacy”) (13:06)
Το “The king for a 1000 years” είναι ένα από τα μεγαλύτερα σε διάρκεια τραγούδια που έχουν ηχογραφήσει ποτέ οι HELLOWEEN αλλά και ταυτόχρονα, ένα πραγματικό αριστούργημα και, για πολλούς οπαδούς, η κορυφαία επική σύνθεση της εποχής Deris. Σε σχεδόν δεκατέσσερα λεπτά διάρκειας, το συγκρότημα παραδίδει μια ολοκληρωμένη power metal συμφωνία που καταφέρνει να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον του ακροατή από την πρώτη μέχρι την τελευταία νότα.
- “The dark ride” – (“The dark ride”) (8:48)
Το 2000, υπό την καθοδήγηση του παραγωγού Roy Z, οι HELLOWEEN αποφάσισαν να παρουσιάσουν τον σκοτεινό αντικατοπτρισμό του συγκροτήματος. Μέχρι τότε, οι HELLOWEEN είχαν ταυτιστεί με τις φωτεινές μελωδίες και την αισιοδοξία του ευρωπαϊκού power metal. Κανείς δεν περίμενε ότι πίσω από αυτή την εικόνα κρυβόταν μια τόσο σκοτεινή και μελαγχολική πλευρά, η οποία τελικά θα γεννούσε το εξαιρετικό “The dark ride”. Το ομώνυμο τραγούδι ίσως είναι και η καλύτερη στιγμή του άλμπουμ. Χαμηλοκουρδισμένες κιθάρες, μελαγχολικές μελωδίες, riffs που θυμίζουν modern metal και μια γενικότερη ατμόσφαιρα που παραπέμπει σε θρίλερ. Αν και ο Weikath είχε εκφράσει ανοιχτά τη δυσαρέσκειά του για τη σκοτεινή κατεύθυνση του δίσκου, το “The dark ride” είναι το σκοτεινό διαμάντι της δισκογραφίας τους. Μπορεί να γίνομαι αιρετικός που το “The dark ride” είναι στην τρίτη θέση αλλά η διαφορετικότητά του στη συνείδηση μου το ανεβάζει τόσο ψηλά.
- “Halloween” – (“Keeper of the seven keys pt. 1”) (13:18)
Η χρυσή ιστορία του συγκροτήματος. Το απόλυτο μεγαλείο των “Keeper of the seven keys” δεν έχει αντίπαλο. Στο πρώτο μέρος των “Keeper..” παρουσίασαν το δεκατριάλεπτο έπος “Halloween” που έμελλε να αλλάξει για πάντα την πορεία του ευρωπαϊκού metal. Ο Kai Hansen υπογράφει μία σύνθεση-σταθμό, η οποία συνδυάζει αριστοτεχνικά την ταχύτητα του speed metal, την επικότητα του παραδοσιακού heavy metal και τη μελωδική ευαισθησία που θα αποτελούσε αργότερα το βασικό χαρακτηριστικό του power metal. Από τις πρώτες κιόλας νότες γίνεται φανερό ότι δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο τραγούδι, αλλά για ένα μουσικό ταξίδι γεμάτο ανατροπές, εναλλαγές διαθέσεων και αξέχαστες μελωδίες. Σημαντικό ρόλο στην επιτυχία του διαδραματίζει φυσικά και ο μόλις 18 ετών Michael Kiske, ο οποίος πραγματοποιεί μία από τις πιο εντυπωσιακές ερμηνείες που είχαν ακουστεί μέχρι τότε στον χώρο του ευρωπαϊκού metal. Η άνεση με την οποία κινείται σε όλο το φωνητικό εύρος του, σε συνδυασμό με τη νεανική ορμή και την εκφραστικότητά του, έδωσαν στους HELLOWEEN ένα όπλο που ελάχιστα συγκροτήματα διέθεταν εκείνη την εποχή. Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά την κυκλοφορία του, το “Halloween” εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για ολόκληρο το είδος.
- “Keeper of the seven keys” – (“Keeper of the seven keys pt. 2”) (13:38)
Στην κορυφή αυτής της λίστας θα μπορούσε να είναι το “Halloween”, βιωματικά όμως έχω μία πολύ ιδιαίτερη αγάπη για το δεύτερο μέρος των “Keeper of the seven keys” και για το ομώνυμο τραγούδι. Το “Keeper of the seven keys” δεν είναι απλώς η κορυφαία επική σύνθεση των HELLOWEEN αλλά πολύ πιθανόν και το απόλυτο δημιουργικό τους επίτευγμα. Ο Michael Weikath υπογράφει ένα έργο που ξεπερνά τα στενά όρια του power metal και προσεγγίζει τη λογική μιας rock opera, συνδυάζοντας αφήγηση, ατμόσφαιρα, τεχνική αρτιότητα και απαράμιλλη μελωδική έμπνευση σε ένα ενιαίο σύνολο. Αν τα δύο “Keeper of the seven keys” αντιμετωπιστούν ως ένα ενιαίο έργο, τότε μιλάμε δικαιολογημένα για την κορυφή του ευρωπαϊκού power metal και για ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια στην ιστορία του heavy metal συνολικά. Μέσα σε αυτό το αριστούργημα, το ομώνυμο τραγούδι λειτουργεί ως η απόλυτη κορύφωση. Είναι το σημείο όπου όλες οι ιδέες, οι θεματικές και η επική αισθητική των HELLOWEEN συναντιούνται με τον πιο ολοκληρωμένο τρόπο.
Δημήτρης Μπούκης
