ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: Trilogy – YNGWIE J. MALMSTEEN
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1986
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Polydor
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Yngwie Malmsteen
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Yngwie Malmsteen – κιθάρα, μπάσο
Mark Boals – φωνητικά
Jens Johansson – πλήκτρα
Anders Johansson – ντραμς
Υπάρχουν ορισμένοι δίσκοι που, ανεξάρτητα από το πόσα χρόνια έχουν περάσει από την κυκλοφορία τους, εξακολουθούν να αποτελούν σημείο αναφοράς για ένα ολόκληρο μουσικό είδος. Το “Trilogy” του Yngwie Malmsteen είναι αναμφίβολα ένας από αυτούς. Κυκλοφόρησε σε μια περίοδο που ο Σουηδός κιθαρίστας δεν είχε πια ανάγκη να αποδείξει ότι παίζει γρήγορα και είχε ήδη αρχίσει να διαμορφώνει τη δική του ξεχωριστή θέση στον χώρο του hard rock και του heavy metal, έχοντας αλλάξει σε σημαντικό βαθμό τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπιζόταν η ηλεκτρική κιθάρα.
Η επίδειξη φυσικά δεν λείπει, αλλά αυτή τη φορά ο δίσκος στέκεται και ως σύνολο, και δεν είναι λίγοι αυτοί που τον βάζουν στη δεύτερη θέση της δισκογραφίας του, αμέσως μετά το ντεμπούτο. Αυτό που κάνει το συγκεκριμένο άλμπουμ να ξεχωρίζει δεν είναι απλώς η ταχύτητα ή η τεχνική κατάρτιση του MALMSTEEN. Αυτά ήταν ήδη γνωστά και, σε έναν βαθμό, αναμενόμενα. Είναι κυρίως ο τρόπος με τον οποίο καταφέρνει να συνδυάσει την κλασική μουσική, το νεοκλασικό metal και το παραδοσιακό hard rock, δημιουργώντας τραγούδια που δεν στηρίζονται αποκλειστικά στις εντυπωσιακές κιθαριστικές επιδόσεις του. Υπάρχουν μελωδίες που μένουν στο μυαλό, δυνατά ρεφρέν, αρκετές αλλαγές στη διάθεση και μια αίσθηση πομπώδη, που διατρέχει σχεδόν ολόκληρο τον δίσκο.
Ηχογραφήθηκε στο Λος Άντζελες, στο στούντιο “The Village”, και την παραγωγή την έκανε ο ίδιος ο Yngwie, που εκτός από την κιθάρα έπαιξε και το μπάσο. Δίπλα του ήταν τα δύο αδέλφια Johansson, ο Jens στα πλήκτρα και ο Anders στα τύμπανα κι ένας καινούργιος τραγουδιστής, ο Mark Boals, που πήρε τη θέση του Jeff Scott Soto.
Από την πρώτη κιόλας στιγμή, το “You Don’t Remember, I’ll Never Forget” δείχνει τις προθέσεις του. Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα τραγούδια της δισκογραφίας του Malmsteen, με εξαιρετική εισαγωγή, δυναμικό ρυθμό και ένα ρεφρέν που δύσκολα ξεχνάς. Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα ότι ο κιθαρίστας δεν ενδιαφέρεται μόνο να εντυπωσιάσει με τις δυνατότητές του, αλλά και να γράψει τραγούδια που μπορούν να σταθούν από μόνα τους. Το σόλο είναι χαρακτηριστικό της τεχνικής του, γεμάτο ταχύτητα και μελωδικές φράσεις, χωρίς όμως να χάνεται η συνοχή του κομματιού. Είναι ένα τραγούδι που συνδυάζει ιδανικά την κιθαριστική δεξιοτεχνία με την αμεσότητα του hard rock.
Σημαντικό ρόλο σε αυτό το αποτέλεσμα έχει και η παρουσία του Mark Boals πίσω από το μικρόφωνο. Η φωνή του ταιριάζει ιδιαίτερα, διαθέτει την απαραίτητη έκταση, μπορεί να κινηθεί με άνεση στα ψηλά σημεία και έχει εκείνη τη θεατρικότητα που χρειάζονται αρκετές από τις συνθέσεις. Δεν προσπαθεί να ανταγωνιστεί την κιθάρα, αλλά λειτουργεί συμπληρωματικά, δίνοντας στα τραγούδια χαρακτήρα. Η συνεργασία τους αποδεικνύεται ιδιαίτερα πετυχημένη, κάτι που γίνεται φανερό και στο “Queen in Love”. Εδώ ο MALMSTEEN αφήνει λίγο περισσότερο χώρο στη μελωδία και δημιουργεί ένα αποτέλεσμα που έχει μια πιο εμπορική πλευρά, χωρίς να χάνει την προσωπική του ταυτότητα.
Από την άλλη, το “Liar” φέρνει στην επιφάνεια την πιο επιθετική πλευρά του δίσκου. Τα riffs είναι δυνατά, το παίξιμο πιο άμεσο και η συνολική αίσθηση αρκετά πιο σκληρή. Η κιθάρα βρίσκεται φυσικά στο επίκεντρο, αλλά η σύνθεση διατηρεί μια ισορροπία και δεν γίνεται μια απλή επίδειξη τεχνικής.
Η αλήθεια είναι ότι το μεγάλο προσόν του “Trilogy” βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο εναλλάσσονται οι διαφορετικές μουσικές διαθέσεις. Υπάρχουν στιγμές όπου το συγκρότημα ανεβάζει στροφές και άλλες όπου η μουσική αποκτά περισσότερο συναίσθημα και χώρο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το instrumental “Crying”, ένα από τα πιο όμορφα σημεία του άλμπουμ. Χωρίς την παρουσία φωνητικών, ο Malmsteen αφήνει την κιθάρα να «μιλήσει» (κυριολεκτικά και μεταφορικά…). Εδώ χρησιμοποιεί τις νότες για να δημιουργήσει ατμόσφαιρα, και μια μελωδία μελαγχολική, αποδεικνύοντας ότι εκτός από τεχνική έχει και ανεπτυγμένη ιδιαίτερα την αίσθηση της μελωδίας.
Η ένταση επιστρέφει, όπως περιγράφει και ο τίτλος του, με το “Fury”, ένα από τα πιο γρήγορα και δυναμικά κομμάτια του δίσκου. Η κιθάρα κινείται σε καταιγιστικούς ρυθμούς, τα τύμπανα των Anders Johansson δίνουν την απαραίτητη δύναμη που χρειάζεται, και το τραγούδι έχει μια ασταμάτητη ενέργεια. Παρόμοια διάθεση συναντάμε και στο “Fire”, μια δυναμική σύνθεση με κοφτερά riff και εκρηκτική ερμηνεία από τον Boals, το οποίο οδηγεί φυσικά στο “Magic Mirror”, όπου οι νεοκλασικές επιρροές μπλέκονται με μια πιο παραδοσιακή heavy metal αισθητική. Τα πλήκτρα του Jens Johansson προσθέτουν ατμόσφαιρα, χωρίς να αφαιρούν από την κιθάρα τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Άλλωστε, η παρουσία του Jens Johansson είναι ένα από τα στοιχεία που ενισχύουν συνολικά τον ήχο του άλμπουμ. Τα πλήκτρα συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση της μουσικής ταυτότητας του δίσκου, προσφέροντας εκείνη την κλασική διάσταση που ο MALMSTEEN επιδιώκει στις συνθέσεις του.
Προς το τέλος της διαδρομής, το “Dark Ages” φέρνει μια πιο σκοτεινή, mid-tempo και επική αύρα στον δίσκο. Τα βαριά riffs και η επιβλητική του ατμόσφαιρα δίνουν μια διαφορετική διάσταση, προετοιμάζοντας το έδαφος για το μεγάλο φινάλε.
Το άλμπουμ ολοκληρώνεται με το “Trilogy Suite Op. 5”, ένα επτάλεπτο instrumental που αποτελεί ίσως την πιο ολοκληρωμένη έκφραση της νεοκλασικής πλευράς του Malmsteen. Εδώ ο Malmsteen ξεδιπλώνει όλο το συνθετικό του εύρος, παντρεύοντας την μπαρόκ αισθητική με τη δύναμη της ηλεκτρικής κιθάρας και του ηλεκτρικού ήχου συνολικά. Μέσα από διαδοχικές αλλαγές ρυθμών, κλιμάκων και διαθέσεων, παραδίδει ένα μάθημα κιθαριστικής δεξιοτεχνίας που σφραγίζει το άλμπουμ με τον πιο εντυπωσιακό τρόπο. Είναι ένα ιδανικό κλείσιμο για έναν δίσκο που από την αρχή μέχρι το τέλος περιστρέφεται γύρω από τη συγκεκριμένη μουσική φιλοσοφία.
Βέβαια, το “Trilogy” δεν είναι ένας δίσκος χωρίς αδυναμίες. Σε ορισμένα σημεία, η επιθυμία του Malmsteen να βρίσκεται συνεχώς στο επίκεντρο μπορεί να κουράσει, ιδιαίτερα όσους προτιμούν μια πιο ισορροπημένη κατανομή ανάμεσα στα όργανα. Η κιθάρα έχει τόσο κυρίαρχο ρόλο, ώστε κάποιες φορές περιορίζει τον χώρο που θα μπορούσαν να έχουν τα υπόλοιπα μέλη. Επιπλέον, υπάρχουν στιγμές όπου η προσέγγιση του συνθέτη γίνεται κάπως προβλέψιμη, καθώς ορισμένες μουσικές ιδέες επανέρχονται με παρόμοιο τρόπο. Ωστόσο, αυτά είναι στοιχεία που δύσκολα ακυρώνουν τη συνολική αξία του άλμπουμ. Αντίθετα, αποτελούν μέρος μιας μουσικής προσωπικότητας που ποτέ ο Yngwie J. Malmsteen δεν προσπάθησε να κρύψει.
Σημαντική είναι και η συνολική δουλειά των μουσικών που πλαισιώνουν τον Malmsteen. Ο Anders Johansson προσφέρει ένα στιβαρό και δυναμικό παίξιμο στα τύμπανα, ο Jens Johansson δίνει με τα πλήκτρα την απαραίτητη κλασική διάσταση, ενώ ο Mark Boals αποδεικνύεται μια πολύ καλή επιλογή για το συγκεκριμένο υλικό. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι φανερό ότι ο Malmsteen έχει τον απόλυτο έλεγχο. Είναι ο βασικός συνθέτης, ο παραγωγός και ο άνθρωπος που καθορίζει κάθε λεπτομέρεια του ήχου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα έναν δίσκο με ξεκάθαρη ταυτότητα.
Ο Malmsteen μπορεί να μην ήταν ο πρώτος κιθαρίστας που συνδύασε την κλασική μουσική με το heavy metal, όμως υπήρξε ένας από εκείνους που έδωσαν σε αυτή την προσέγγιση μια ολοκληρωμένη και αναγνωρίσιμη μορφή. Και στο “Trilogy” βρίσκεται ίσως στην πιο ενδιαφέρουσα στιγμή αυτής της δημιουργικής του διαδρομής.
Did you know that:
- Το “Trilogy” είναι αφιερωμένο στη μνήμη του Olof Palme, πρωθυπουργού της Σουηδίας, ο οποίος δολοφονήθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1986, στο κέντρο της Στοκχόλμης. Η αφιέρωση υπάρχει στο οπισθόφυλλο της κυκλοφορίας του δίσκου.
- Σύμφωνα με τον Mark Boals, η βασική ηχογράφηση του άλμπουμ ολοκληρώθηκε μέσα σε περίπου μία εβδομάδα. Στη συνέχεια, ο Malmsteen χρειάστηκε περίπου δύο μήνες για να ηχογραφήσει τα κιθαριστικά μέρη του!!!
- Σε συνέντευξή του στο Guitar World, ο Malmsteen αποκάλυψε ότι κατά την ηχογράφηση του “Trilogy” το 1986 είχε την ιδέα να χρησιμοποιήσει έναν πυροβολισμό από περίστροφο Magnum ως ήχο ταμπούρου. Έστησαν μικρόφωνα και ένα μεγάλο κομμάτι ξύλου στο στούντιο, αλλά το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που ήθελε. Τα μικρόφωνα δεν μπορούσαν να αποδώσουν σωστά τον ήχο. Κατάφερε να πετύχει το αποτέλεσμα που ήθελε στο άλμπουμ “Parabellum” του 2021!
- Ο Mark Boals αποκάλυψε ότι κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων ο Malmsteen είχε και άλλες εκκεντρικές ιδέες για να διασκεδάζει στο στούντιο, όπως να πυροβολεί φώτα με βαλλίστρα!
- Το “Trilogy” ήταν το πρώτο στούντιο άλμπουμ του MALMSTEEN στο οποίο τραγουδούσε ο Mark Boals. Ωστόσο, η συνεργασία τους αποδείχθηκε επεισοδιακή: λόγω προσωπικών διαφωνιών και εντάσεων λίγο πριν και κατά τη διάρκεια της περιοδείας, ο Boals αντικαταστάθηκε προσωρινά στα live από τον προκάτοχο του, Soto. Επίστρεψε ξανά στο συγκρότημα χρόνια αργότερα (για το άλμπουμ “Alchemy” το 1999).
Πέτρος Καραλής
