ΟΝΟΜΑ ΑΛΜΠΟΥΜ: “Pleasure to kill” – KREATOR
ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1986
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Noise
ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ: Harris Johns
ΣΥΝΘΕΣΗ ΜΠΑΝΤΑΣ:
Φωνητικά, κιθάρα – Milland “Mille” Petrozza
Μπάσο – Rob Fioretti
Drums – Jurgen “Ventor” Reil
40 ΧΡΟΝΙΑ “PLEASURE TO KILL”
40 ΧΡΟΝΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟΛΑΥΣΗΣ
Ένα μήνα σχεδόν μετά τη κυκλοφορία του “Reign in blood” των SLAYER, η Ευρώπη έμελλε να παρουσιάσει το αντίπαλο δέος, μέσα από τα μάτια κάτι 18χρονων ηλιοκαμμένων λεβεντών από το Essen της Γερμανίας. Μιλάμε για το “Pleasure to kill” των KREATOR. Αν το “Reign in blood” ακούγεται σαρωτικό και ακριβές σαν τον τακτικό στρατό των αρχαίων Ρωμαίων, το “Pleasure to kill” ακούγεται σαν οργισμένη ορδή Τευτόνων που μπαίνουν σαν μπούγιο μεν, εξίσου σαρωτικά δε. Αλλά ας γυρίσουμε πίσω τέσσερις δεκαετίες, συνοδευόμενοι από τα λόγια του ίδιου του Mille Petrozza: “Μετά τη κυκλοφορία του “Endless pain”, η ανταπόκριση του metal κόσμου ήταν πραγματικά απίστευτη. Παίξαμε τη πρώτη μας συναυλία ως KREATOR στο Velbert με τους VIOLENT FORCE και μας κάλεσαν να παίξουμε στο Βέλγιο, τη Δανία και τη Βαυαρία, κάτι που ήταν συναρπαστικό για εμάς. Η underground σκηνή αντέδρασε, με γράμματα από Βραζιλία, Χιλή, Βόρεια Αμερική, ακόμα και Ανατολική Ευρώπη καθώς ο κύκλος φίλων δια αλληλογραφίας μεγάλωνε ραγδαία.”
Με αυτά τα δεδομένα, ο επόμενος στόχος για τους KREATOR ήταν σαφής, δια στόματος του Γερμανού ηγέτη: “Ξέραμε ότι το άλμπουμ που ζήτησε ο Walterbach (σ.σ. αφεντικό της δισκογραφικής τους εταιρίας, Noise Records) δέκα μήνες μετά τη κυκλοφορία του πρώτου έπρεπε να είναι πιο βάρβαρο και τσιτωμένο από οτιδήποτε υπήρχε εκείνη τη στιγμή στο χώρο του metal. O Walterbach, προσέλαβε τον Harris Johns, που είχε δουλέψει με τους HELLOWEEN και τους SLIME ως εκείνο το σημείο και η παραγωγή ήταν πιο πειθαρχημένη, παρόλο που οι παλιοί μας φίλοι Stoney και Grave Violator ήρθαν στο Βερολίνο (σ.σ.: Musiclab studios) μαζί μας για να αράξουν και να παρτάρουμε, οπότε η όλη φάση ήταν σαν οικογενειακό ταξίδι! Μετά από δύο βδομάδες ο δίσκος τελείωσε και όταν ακούσαμε τις τελικές μίξεις για πρώτη φορά, ήμασταν παραπάνω από χαρούμενοι γιατί ο ήχος ήταν καλύτερος από αυτόν που φανταζόμασταν!”.
Κάπως έτσι, ο ορυμαγδός που είναι το “Pleasure to kill” με το εμβληματικό για το thrash metal εξώφυλλο του κυρίου Phil Lawvere, με τον δαίμονα που συνθλίβει ως άλλος βάρβαρος βουνά από κρανία, κυκλοφορεί τη πρώτη Νοεμβρίου του σωτηρίου έτους 1986. Τα όρνεα στην εισαγωγή του μελωδικότατου και κάργα ατμοσφαιρικού κατά τα άλλα “Choir of the damned”, προμηνύουν ό,τι είναι να συμβεί, αλλά τίποτα δεν σε προετοιμάζει για το “Ripping corpse”. Ένα μακελειό που έκανε δικαίως την Αμερική να στρέψει τα μάτια της γουρλωμένα πάνω στη Γερμανία. Τα τύμπανα εκτροχιασμένα, με τον Ventor να επιβάλλει έναν φρενήρη ρυθμό στη πλειοψηφία του υλικού. Παράλληλα, η μουσικότητα έχει ανέβει αισθητά επίπεδο εν συγκρίσει με το “Endless pain”, πράγμα αξιοθαύμαστο για το πόσο χρονικό διάστημα μεσολάβησε από το ένα άλμπουμ στο άλλο. Το “Death is your saviour” συνεχίζει το μακελειό, ενώ μαζί με το (κλασσικό και λατρεμένο, ειδικά συναυλιακά) “Riot of violence” και το κρυφό χαρτί “Command of the blade”, έχουν τον Ventor στα φωνητικά, σε συνέχεια του μοτίβου από το “Endless pain”, μετατρέποντας τον δίσκο σε κερκίδα Γερμανικού γηπέδου!
Το ομώνυμο, αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα Γερμανικού thrash ορυμαγδού, ενώ ουδέποτε έχει φύγει από το setlist των KREATOR, παρά τις ανακατατάξεις που λαμβάνουν χώρα σε αυτό με τα χρόνια. Κρυφό χαρτί αποτελεί το “Carrion” με την υπέροχη δομή του, τις riff-άρες που δείχνουν που θα πάει η δουλειά μελλοντικά. Ξεχωριστά, θέλω να σταθώ στο προσωπικό μου αγαπημένο του δίσκου “The pestilence”. Από τις πλέον δαιδαλώδεις συνθέσεις για τα δεδομένα των Τευτόνων εκείνη την εποχή, μια και έχει έναν κουβά αλλαγές σε tempo, γεμάτο riff-άρες και ένα από τα αγαπημένα μου ρεφρέν στην ιστορία των KREATOR (“There must be a parasite in their brains, terror is their only aim! Gods of war and fallen kingdoms, prayed for it in times of decay! A curse of the unity of the undead, has reached the poisoned souls! Middle Ages, time of the pestilence, cruelty of unreached thrones….THE PESTILENCE!”). Επίσης τιμάται που και που στο setlist, ενώ έχει τρομερό ενδιαφέρον πως ακούγεται με τις τωρινές παικτικές ικανότητες της μπάντας.
Το κλείσιμο με το “Under the guillotine”, το δεύτερο αγαπημένο μου κομμάτι του δίσκου, λέει τα πράγματα ως έχουν και βάζει τον σβέρκο μας κάτω από την γκιλοτίνα για να τον πετσοκόψει. “Too proud to scream, too proud to beg for mercy, you will die, by the executioner’s haaand….UNDEEEER THE GUIIIILLOTIIIIIIINE!”. 39 λεπτά σχεδόν μετά, ο ακροατής βρίσκεται κάτω από το βουνό κρανίων του εξωφύλλου, αναλογιζόμενος, τι στο διάολο πέρασε μόλις από πάνω του. Ποιοι είναι αυτοί οι Τεύτονες βάρβαροι που με έκαναν να ψάχνω καταφύγιο; Πως γίνεται να ακούγονται πιο φρενήρεις από το “Endless pain” και υπό μια έννοια και πιο “μουσικοί” ακόμα; Επίσης, πως χώρεσαν ψήγματα κοινωνικού προβληματισμού όντες τόσο ούγκανοι (“Riot of violence”); Η απάντηση σε όλα αυτά είναι απλή: επειδή μπορούσαν. Κάτι που όπως λέει και ο ίδιος ο Mille, άνοιξε πόρτες ως εξής: “μετά τη κυκλοφορία του παίξαμε συναυλίες με τους αγαπημένους μας CELTIC FROST και ο Τύπος φάνηκε να γουστάρει το “Pleasure to kill”. Αλλά πολύ πιο σημαντικό από αυτό – οι οπαδοί το γούσταραν! Την ημέρα που άκουσα ότι θα γινόταν πραγματική περιοδεία με DESTRUCTION και RAGE, οριακά φρίκαρα από τη χαρά!”
40 χρόνια έχουν περάσει σαν νερό πάνω από το “Pleasure to kill”. Η εκατομμυριοστή ακρόαση του τα τελευταία 20 χρόνια, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχει τελειώσει. Το “Pleasure to kill” αποτελεί όχι απλά μνημείο για το thrash metal. Αυτό είναι η πρώτη ανάγνωση του δίσκου. Η δεύτερη ανάγνωση του δίσκου είναι πως σε ένα underground που ζυμωνόντουσαν όλο και πιο ακραία πράγματα, το “Pleasure to kill” έγινε ένα από τα σημεία όπου το death metal άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά. Μπαίνει λοιπόν, δίπλα στο “Seven churches” (POSSESSED), το “Strappado” (SLAUGHTER), το “Hell awaits” ΚΑΙ το “Reign in blood” (SLAYER), τους HELLHAMMER/CELTIC FROST γενικά, σε αυτό το κλειστό club των proto – death metal κυκλοφοριών, των θεμέλιων λίθων του είδους αν θέλετε. Για τους ίδιους τους KREATOR, αποτελεί σαφέστατα την πιο βάναυση στιγμή τους (για κάτι καλούς φίλους μου, αποτελεί την απόλυτη στιγμή τους – δεν διαφωνώ, ακόμα κι αν επιλέγω άλλο δίσκο γι’ αυτό τον τίτλο), ένα ανεπανάληπτο αριστούργημα σπασμένων οστών, ποταμών αίματος και Γερμανικού σπέρματος.
Δεν είναι τυχαίο, ότι η ρότα θα ήτο διαφορετική από τούδε και στο εξής για τους Γερμανούς θεούς, με τον καταλύτη Joerg Tritze στις κιθάρες, να εμφανίζεται στο κατάλληλο χρονικό σημείο για να αλλάξουν εκείνοι κατηγορία. Ωστόσο αυτά είναι ιστορίες για τον Σεπτέμβρη του ‘27 όταν καλώς εχόντων των πραγμάτων θα τα πούμε για το επόμενο χτύπημα τους. Μέχρι τότε, ας θυμηθούμε τα σοφά λόγια του ποιητή ουχί εκ του προχείρου αλλά έχων τη τσαντίλα αγρίου χοίρου:
My only aim is to take many lives, the more the better I feel!!
My only pleasure is to hear many cries from those tortured by my steel!!
The color of your blood from your open body is all I wanted to see!!
Tasting the blood from your lips as you die means satisfaction to me!!
PLEA-SURE-TO-KILL!!
Did you know that?
– Στις θρυλικές φωτογραφήσεις του άλμπουμ, υπάρχει ένα τέταρτο μέλος, ο κιθαρίστας Michael “Destructor” Wulf. Οι οπαδοί των SODOM τον θυμάστε ως μέλος στην Αμερικάνικη εκδοχή του “Obsessed by cruelty”. Αυτός αποτέλεσε μέλος των KREATOR για ελάχιστο διάστημα, για μερικές μέρες, απλά συνέπεσε με τις φωτογραφήσεις. Ούτε έχει credit ηχογράφησης μια και τις κιθάρες τις ηχογράφησε όλες ο Mille. Δυστυχώς, το ‘93 σκοτώθηκε σε ατύχημα με τη μηχανή του.
– Η υπέροχη Γερμανική σειρά “Dark”, έχει αναφορά στο “Pleasure to kill” μια και αρκετά από τα γεγονότα στη σειρά (χωρίς να σας αποκαλύψω λεπτομέρειες, μια και αξίζει της πλήρους προσοχής σας βάσει ποιότητας), εκτυλίσσονται τον Νοέμβρη του ‘86. Μάλιστα, σε ένα επεισόδιο, ένας από τους πρωταγωνιστές, κρατάει περήφανα το βινύλιο του!
– Έχει επανακυκλοφορήσει σε CD με bonus το “Flag of hate” EP, σε βινύλιο με bonus το “After the attack”, με το όνομα “After the attack”, ενώ εσχάτως, έχει δρομολογηθεί επανακυκλοφορία του για τα 40 χρόνια, με εναλλακτικό ασπρόμαυρο εξώφυλλο (μια πολύ ενδιαφέρουσα παραλλαγή του κλασσικού εξωφύλλου) από τον Zbigniew Bielak, που έκανε και το εξαίρετο εξώφυλλο του τελευταίου δίσκου των KREATOR “Krushers of the world”.
Γιάννης Σαββίδης
