Home Συναυλίες Ανταποκρίσεις URIAH HEEP – HEAVY PETTIN’ (Floyd, 08/11/2026)

URIAH HEEP – HEAVY PETTIN’ (Floyd, 08/11/2026)

0
74
Uriah Heep














Uriah Heep

Δεν είναι λίγες οι φορές που οι URIAH HEEP μας επισκέπτονται για συναυλία. Αυτήν την φορά η περίσταση ήταν πιο ιδιαίτερή μιας και αυτή θα ήταν η αποχαιρετιστήρια συναυλία του σχήματος. Από νωρίς φτάσαμε στο Floyd για να δούμε και το support σχήμα που τους ακολουθεί στην περιοδεία, που δεν ήταν άλλοι από τους Σκωτσέζους NWOBHM ήρωες HEAVY PETTIN’. To σχήμα έχει ενεργοποιηθεί ξανά και πέρσι έβγαλαν και καινούργιο δίσκο. Από την αρχική σύνθεση παραμένει μόνο ο τραγουδιστής Stephen “Hamie” Hayman με τα υπόλοιπα μέλη είναι καινούργια. Στα σαράντα πέντε λεπτά της εμφάνισής τους απέδειξαν ότι ακόμα το έχουν και το setlist βασίστηκε κατά το ήμισυ στο καινούργιο δίσκο “Rock generation” από το οποίο και έπαιξαν πέντε κομμάτια.

Από το θεϊκό πρώτο άλμπουμ “Lettin loose” ακούστηκαν τα ‘”In and out of love” και “Love times love”, και τα δυο αυτά είχαν κυκλοφορήσει σαν singles το 1983 που είχαν και ανάλογη αποδοχή όπως μας ανέφερε ο λαλίστατος Hayman. Aπό το πολύ καλό δεύτερό τους άλμπουμ, “Rock ain’t dead”, ακούστηκαν τo oμώνυμο και το “Sole survivor”. Ήταν πολύ καλή η εμφάνιση των HEAVY PETTIN αν και στην αρχή ο ήχος ήταν κάπως υποτονικός. Μετά το δεύτερο κομμάτι έφτιαξε και η μπάντα απέδωσε το μελωδικό hard rock της μια χαρά και απέσπασε και το ζεστό χειροκρότημα του κοινού. Εξαιρετικό ξεκίνημα ….

Το club είχε γεμίσει και στην ακριβή ώρα της ανακοίνωσης (21: 30) οι URIAH HEEP θα εμφανισθούν στην σκηνή. Η έναρξη θα γίνει με δυο πρόσφατα κομμάτια τα “Grazed By Heaven” και “Save Me Tonight” με την μπάντα να δείχνει καλοκουρδισμένη και σε τρομερή φόρμα. Ο αγέρωχος Mick Box στα αριστερά, ο Phil Lanzon πίσω στα πλήκτρα και ο Bernie Shaw στα φωνητικά. Να θυμίσω ότι οι δύο τελευταίοι είναι στο σχήμα 40 ολόκληρα χρόνια!!! Τρομερό επίσης το δίδυμο των Russell Gilbrook και  Dave Rimmer, τα έδωσαν όλα πραγματικά και πραγματικά ξεχώρισαν και οι δυο. Η πρώτη βουτιά στο παρελθόν θα γίνει με το “Shadows of grief” που έδωσε και το βάπτισμα του πυρός. Ο Bernie Shaw νομίζω ότι χθες έδωσε μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του, μιας και ήταν άριστος τόσο στα φωνητικά αλλά και επικοινωνιακά με το χαμόγελο του και τα αστεία του επι σκηνής. Το “Stealin’” συνέχισε το ταξίδι στις σπουδαίες ημέρες τους με το “Hurricane” από τον τελευταίο τους δίσκο να είναι και τα τελευταίο κομμάτι από το σχετικά πρόσφατο παρελθόν τους.

Η βουτιά στην δεκαετία του ‘70 συνεχίζεται με το “Wizard” και όλο το club έχει σηκωθεί στον αέρα. Μια πολύ καλή και heavy εκτέλεση του “Sweet Loraine” ακολουθεί για να συνεχιστεί το party όπως ανέφερε ο Μick Box. Εξαιρετική εκτέλεση του “The magician’s birthday” και εδώ η μπάντα αποφάσισε να ξεσαλώσει. Η συνέχεια με το “Gypsy” από τον πρώτο τους δίσκο του 1970 ήταν αποθεωτική ενώ οι συγκινήσεις δεν σταματούν εδώ. Στο “July morning” και το “Lady in black” που ακολούθησε, τραγουδούσε όλο το club. Eίχαν περάσει 80 λεπτά σαν νεράκι. Το σχήμα είχε τόση ενέργεια που μας την μετέδιδε και σκεφτόμουν πως θα αισθανόταν κάποιος τους έβλεπε για πρώτη φορά με όλο αυτό το πάθος, την αγάπη και τον επαγγελματισμό που έδειχναν. Τόσο καλοί ήταν!

Για το encore θα μπουν με το πολύ αγαπημένο μου “Sunrise” για να κλείσουν με το “Easy livin’”. Δυο super classics από την πλούσια δισκογραφία τους θα ρίξουν την αυλαία της βραδιάς αν και δεν είμαι σίγουρος ότι είναι η τελευταία τους στην χώρα μας, μιας και κάποια στιγμή ο Berne Shaw ανέφερε ότι θα ήθελαν να παίξουν καλοκαίρι με περισσότερη ζέστη. Όπως και να ‘χει όμως οι γερόλυκοι απέδειξαν ότι βρίσκονται σε εξαιρετική φόρμα, κλείνουν την πορεία τους όπως τους αξίζει και το κοινό πέρασε μια πολύ ωραία και ευχάριστη βραδιά ακούγοντας σπουδαία τραγούδια από μια ΤΕΡΑΣΤΙΑ μπάντα.

Όσο για την παρακαταθήκη τους, είναι εξασφαλισμένη. Τα τραγούδια τους μετρούν μισό και πλέον αιώνα ζωής, είναι σίγουρο ότι θα ακούγονται άλλο τόσο και πολύ περισσότερο. Γιατί, κάθε μέρα που περνάει όλο και κάποιος καινούργιος ακροατής θα μαγευτεί από το “Lady in black”, το “Sunrise”, το “Rain” ή κάποιο άλλο κομμάτι της πλούσιας δισκογραφίας των Βρετανών.

Thank you for the memories URIAH HEEP. We salute you!

Γιάννης Παπαευθυμίου
Φωτογραφίες: Έλενα Βασιλάκη

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

Radio
Press play to listen