Σκεφτόμουν τι να γράψω στο εισαγωγικό κείμενο για την επέτειο του ομώνυμου ντεμπούτου των MASTERPLAN, της μπάντας που έφτιαξαν ο Roland Grapow με τον Uli Kusch όταν έφυγαν από τους HELLOWEEN κι έκανα search στο αρχείο του Rock Hard. Τότε λοιπόν, είδα ότι είχα γράψει ένα κείμενο που με κάλυπτε πλήρως, πριν από δύο χρόνια, και είχα αναφέρει ακριβώς όλα όσα ήθελα να γράψω στον πρόλογό μου.
Αντί λοιπόν να αναφέρω εν συντομία και πιο περιληπτικά απ’ όσο θα ήθελα, τα γενικά στοιχεία του δίσκου, σας προτρέπω να διαβάσετε ολόκληρο το κείμενο, προτού μπείτε στη διαδικασία να διαβάσετε το προσωπικό μου countdown των τραγουδιών. Μιλάμε για την περίοδο μετά το “The dark ride” των HELLOWEEN, που τόσο πολύ αγαπάμε σήμερα, αλλά τότε είχε λάβει κακές κριτικές και το κοινό (αλλά και ο Michael Weikath κυρίως), δεν το εκτίμησαν. Το αποτέλεσμα ήταν οι «κολοκύθες» να βγάλουν το θλιβερό “Rabbit don’t come easy” και οι MASTERPLAN δίσκους σαν το ομώνυμο και το “Aeronautics”.
Πάμε λοιπόν, σε μία αναλυτική παρουσίαση των τραγουδιών με παράλληλη σειρά κατάταξης:
The “Masterplan” countdown:
- “Into the light” (4.09)
Σαφώς και δεν είναι κακό κομμάτι το συγκεκριμένο, αλλά ξέρετε ποιο είναι το θέμα μου; Ότι ο Jorn Lande έχει τραγουδήσει παρόμοια τραγούδια και τα έχει μετατρέψει σε έπη. Οι MASTERPLAN το ίδιο. Τούτο εδώ, που ξεκινά ακουστικά και κλιμακώνεται, περιμένεις να απογειωθεί και δεν συμβαίνει ποτέ. Τραγούδι με potential, που όμως σε αφήνει ανικανοποίητο και με πολύ μέτριο ρεφρέν. Μπάσο παίζει ο… Markuw Grosskopf, αφού ήταν αρχικά να μπει στο “The dark ride”!!!
- “When love comes close” (4.08)
Παρόμοια περίπτωση με το “Into the light”. Power ballad που κλείνει το δίσκο, αλλά δεν νομίζω ότι ανταποκρίνεται στις υψηλές προσδοκίες που είχα. Ένα ΟΚ τραγούδι και τίποτα παραπάνω, κατά τη γνώμη μου.
- “Crawling from hell” (4.13)
Τυπικό uptempo κομμάτι που, έχει ένα ενδιαφέρον ρεφρέν αλλά δεν κάνει τη διαφορά σε τίποτε άλλο. Νομίζω ότι τέτοιοι συνθέτες, τραγούδια σαν κι αυτό τα γράφουν για πρωινό.
- “Sail on” (4.37)
Πλέον, νομίζω ότι τα περισσότερα τραγούδια είναι σε ψηλό/πολύ υψηλό επίπεδο. Uptempo, μελωδικό powerμέταλλο, που οι HELLOWEEN εκείνα τα χρόνια είχαν γράψει λίγα σ’ αυτό το επίπεδο, εξ ου και η ύπαρξη των MASTERPLAN ήταν μεγάλης σημασίας κι έκαναν φοβερό γκελ στις αρχές των 00s. By the way, για πολλοστή φορά. Τι φωνάρα έχεις ρε Jorn;
- “Heroes” (3.33)
Είναι γνωστό ότι η πρώτη επιλογή του Grapow για τα φωνητικά των MASTERPLAN, ήταν ο Michael Kiske, τεράστιο απωθημένο για πάρα πολύ κόσμο, αφού είχε ουσιαστικά αποσυρθεί από το power metal. Ο Tobias Sammet τον είχε επαναφέρει στο προσκήνιο με τα “Metal Opera” άλμπουμ, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό. Η συμμετοχή του στο “Heroes”, έκανε μεγάλο μπαμ εκείνη την εποχή, αφού ήταν και το τραγούδι τέτοιο, θυμίζοντας ένδοξες εποχές των HELLOWEEN, αλλά θεωρώ ότι το άλμπουμ έχει πολύ καλύτερα.
- “Bleeding eyes” (5.41)
Ή αλλιώς το δίδυμο αδερφάκι του “Escalation 666” από το “The dark ride”. Λατρεύω αυτόν το δίσκο των HELLOWEEN και το “Masterplan” έχει αρκετά τραγούδια σε παρόμοιο ύφος (το “Aeronautics” που ακολούθησε, ακόμα περισσότερα όμως και γι’ αυτό είναι και το αγαπημένο μου). Αν σου αρέσει το “Escalation…”, δεν βρίσκω τον λόγο να μην σου αρέσει κι αυτό.
- “Enlighten me” (4.37)
Δεν νομίζω να θυμάμαι λάθος, το “Enlighten me” ήταν το πρώτο single του δίσκου, αφού μου το είχε στείλει η AFM Records για να τους πω τη γνώμη μου αρκετά πριν την κυκλοφορία. Προσωπικά περίμενα να είναι πιο happy power metal και ξαφνιάστηκα, που άκουσα κάτι λίγο πιο σκοτεινό. Φοβερές μελωδικές γραμμές και γκρούβα που σκοτώνει. Εξαιρετική περίπτωση.
- “Spirit never dies” (5.26)
Δεν νομίζω ότι μπορούσε να υπάρξει καλύτερο opener για τον δίσκο από το “Spirit never dies”, που ενσωματώνει όλα τα στοιχεία των MASTERPLAN. Τις στιβαρές ρυθμικές κιθάρες, την σκοτεινή ατμόσφαιρα, τα φωνητικά από άλλο πλανήτη. Ειλικρινά, πάντα πίστευα ότι το συγκρότημα αυτό, ποτέ δεν έλαβε την αναγνώριση που του άξιζε. Θέλεις με τις αλλαγές τραγουδιστών; Θέλεις επειδή το power metal δεν ήταν και το πιο δημοφιλές είδος εκείνα τα χρόνια; Το συγκεκριμένο τραγούδι, στα μέσα των 90s, θα θεωρούνταν ύμνος. Άνετα.
- “Kind hearted light” (4.25)
Νομίζω ότι από τα uptempo τραγούδια του ντεμπούτου των MASTERPLAN, ξεχωρίζει αυτό εδώ. Σεμιναριακή ερμηνεία από τον Lande και τρομερές μελωδίες. Από τα πολύ αγαπημένα τραγούδια του συγκροτήματος που το ρεφρέν το τραγουδάς για ώρες μετά.
- “Crystal light” (5.16)
Ομολογώ ότι είναι μάλλον περίεργη η επιλογή μου, αλλά όπως έχω πει ξανά και ξανά, λατρεύω τους MASTERPLAN του “Aeronautics”, του πιο σκοτεινού ύφους, της πιο “The dark ride” προσέγγισης και το “Crystal light” είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό τέτοιο κομμάτι. Μάλιστα είναι σε τέτοια σειρά στο tracklisting, μετά από τρία trademark τραγούδια, θεωρώ άψογη επιλογή ακόμα και στη σειρά που μπήκε στο άλμπουμ…
- “Soulburn” (6.15)
Το πιο μεγάλο σε διάρκεια τραγούδι του δίσκου, ένα ανυπέρβλητο power metal έπος, με τον Lande να τραγουδάει και να σου σκίζει τα σωθικά και το ρεφρέν “and the world is like a shiny diamond, the way it glitters if you polish it right…”, θα μπορούσα να το σιγοτραγουδάω για πολλές ώρες, αφού άπαξ και το ακούσεις, δεν υπάρχει περίπτωση να σου ξεκολλήσει από το κεφάλι. Για εμένα, ένα classic του power metal για τη δεκαετία των 00s και τεράστια στιγμή για το ιδίωμα.
Σάκης Φράγκος
