>
«Πόσα αντίτυπα έχει πουλήσει το συγκρότημα; Από ποια εταιρεία κυκλοφορεί το άλμπουμ; Παίζει μέσα κανένας γνωστός;». Ερωτήματα που τουλάχιστον εδώ, δεν υφίστανται. Και δεν υφίστανται, διότι πολύ απλά, δε μας ενδιαφέρουν οι απαντήσεις τους. Η ποιότητα στη μουσική είναι αυτό που μας ενδιαφέρει. Το να ανακαλύπτει κανείς νέες αγαπημένες μπάντες εκεί που δεν το περιμένει, θα αποτελεί πάντα, εκτός από μεγάλη ικανοποίηση, την πλέον ευχάριστη πρόκληση, καθώς κι εμείς είμαστε πρωτίστως οπαδοί. Σε μια στήλη λοιπόν όπου τα «αδηφάγα» αυτιά των ολοένα και αυξανόμενων φίλων της δεν έχουν σύνορα, έτσι κι εμείς θα προσπαθούμε κάθε φορά να παρουσιάζουμε τη μεγαλύτερη δυνατή γκάμα ήχων και συγκροτημάτων. Άλλωστε, κανένα best seller δε θα υπήρχε, αν δεν υπήρχε η σκηνή του UNDERGROUND.
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: SHADOWMASS
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ:“Wastelands”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: Floga Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Maelstrom – Τύμπανα
Stam – Κιθάρες, φωνητικά
Constantine – Μπάσο
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Floga Records Bandcamp
Bandcamp
Facebook
Spotify
Soundcloud
Tidal
YouTube
Δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ από τους δικούς μας SHADOWMASS και η μπάντα μας δείχνει καθαρά πού θέλει να κινηθεί τα επόμενα χρόνια. Με αυτή τους τη δουλειά οι Έλληνες speed-thrashers συνεχίζουν στον δρόμο του σκληρού «βρώμικου» ήχου, με πιο έντονα σκοτεινή, σχεδόν blackened ατμόσφαιρα και πιο δεμένες συνθέσεις, καθώς τα επτά χρόνια κενό από το ντεμπούτο τους, μάλλον λειτούργησαν προς όφελος της μπάντας που ωριμάζει. Το “Wastelands”, λοιπόν, έχει εννέα κομμάτια, διάρκεια που δεν κουράζει και από την αρχή φαίνεται ότι το συγκρότημα έχει δουλέψει προσεκτικά το υλικό του.
Κιθάρες παλιάς σχολής, φωνητικά που κινούνται στα όρια του extreme, παραγωγή προσεγμένη, χωρίς υπερβολές και χωρίς περιττά γυαλίσματα. Με τον Maelstrom στα τύμπανα (THE MAGUS, THOU ART LORD, ΧΑΟΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ) αλλά και τον νέο κιθαρίστα των SUICIDAL ANGELS, Stam, στις κιθάρες και τα φωνητικά, καθώς και τον μπασίστα Κώστα Παναγιωτόπουλο των ΧΑΟΤΙΚΟ ΤΕΛΟΣ στην σύνθεσή του, δεν μπορεί να πει κανείς ότι το σχήμα αποτελείται από ανθρώπους που δεν έχουν «ένσημα» στη μουσική.
Από τα πρώτα κομμάτια του δίσκου, η μπάντα δίνει έμφαση στην ένταση και στον ρυθμό, ο οποίος καθ’ όλη την διάρκεια του άλμπουμ είναι σταθερός και επιθετικός. Οι SHADOWMASS δεν προσπαθούν να εντυπωσιάσουν με τεχνικές σάλτσες, προτιμούν να χτίζουν τα τραγούδια τους με απλές και καθαρές ιδέες που λειτουργούν άψογα μέσα στην κεντρική ιδέα. Δεν χρειάζεται να ψάξεις για να βρεις τι θέλουν να πουν, στο προσφέρουν στο πιάτο και αυτό τον κάνει πιο ειλικρινή και άμεσο, για όσους δεν θέλουν να κουράζονται αναζητώντας το προκείμενο.
Το “ΆΡΡΗΤΟΝ”, είναι ένα κομμάτι που ξεχωρίζει και λόγω του ελληνικού τίτλου του, αλλά και λόγω της ατμόσφαιρας που δημιουργεί. Έχει πιο σκοτεινό χαρακτήρα και δείχνει μια διάθεση για πειραματισμό, χωρίς να ξεφεύγει από το ύφος του δίσκου. Τα “Entropy I” και “Entropy II” συμπληρώνουν την αίσθηση ότι ο δίσκος έχει μια κεντρική ιδέα την οποία αφηγείται στον ακροατή και οι στίχοι, ενώ δεν είναι περίπλοκοι, μεταφέρουν καθαρά αυτό που οι Αττικοί θέλουν να μας πουν.
Παραφράζοντας το “Γενηθήτω το θέλημά Σου”, το “Thy will be crushed” κλείνει το άλμπουμ με την ίδια ενέργεια που ξεκινά. Το “Wastelands” μπορεί να είναι η μόλις δεύτερη δισκογραφική απόπειρα του σχήματος, δείχνει μια μπάντα όμως που μάλλον έχει βρει τον ήχο της. Δεν προσπαθεί να γίνει πιο εμπορική, επενδύει στη συνοχή και στη σταθερή εξέλιξη και σε πράγματα ήδη παραδεδομένα.
Ο δίσκος ακούγεται άνετα από την αρχή μέχρι το τέλος, χωρίς να υπάρχουν κομμάτια που να μοιάζουν περιττά. Είναι μια δουλειά που απευθύνεται σε όσους αγαπούν το metal με παραδοσιακές ρίζες, αλλά και σε όσους θέλουν να ακούσουν μια σύγχρονη ελληνική μπάντα που στέκεται με σοβαρότητα απέναντι στη μουσική της. Ιδού λοιπόν, πεδίον δόξης λαμπρό.
(8 / 10)
Φανούρης Εξηνταβελόνης
ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑ/ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: RAVE IN FIRE
ΤΙΤΛΟΣ ΔΙΣΚΟΥ: “Square one”
ΕΤΑΙΡΕΙΑ: High Roller Records
ΣΥΝΘΕΣΗ:
Jaime “Jimi” Susanna – Τύμπανα
Jonjo Negrete – Κιθάρα
Sara Carretero – Μπάσο
Selene Perdiguero – Φωνητικά
ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ:
Bandcamp
Facebook
Instagram
Deezer
Spotify
Δεύτερο ολοκληρωμένο άλμπουμ από τους Μαδριλένους RAVE IN FIRE οι οποίοι συνεχίζουν ακριβώς από εκεί που σταμάτησαν με το ντεμπούτο “Sons of a lie” καθώς δεν διακρίνουμε σοβαρές ηχητικές διαφοροποιήσεις… όχι ότι αυτές είναι απαραίτητες, ειδικά για το ιδίωμα του παραδοσιακού metal που υπηρετεί η ισπανική μπάντα. Ωστόσο, για να τους «τσιμπήσει» η High Roller πάει να πει ότι κάτι ποιοτικό εντόπισε σε αυτούς και αυτό σίγουρα παίζει το ρόλο του αναφορικά με την πιθανή, μελλοντική εξέλιξη των RAVE IN FIRE.
Μία ματιά και μόνο στο εξώφυλλο του “Square one” είναι ικανή να σε… μπερδέψει, καθώς αυτό δεν παραπέμπει σε καμία περίπτωση στον ηχητικό προσανατολισμό του συγκροτήματος. Άντε να δεχτώ τις αμιγώς 80ς καταβολές αλλά ως εκεί… μιας και εδώ έχουμε να κάνουμε με έναν ήχο που παραπέμπει κατευθείαν στους τρεις πρώτους δίσκους των DIO, στην κλασική περίοδο των SCORPIONS (περιόδου 1979-1984) και γιατί όχι στους JUDAS PRIEST του “Screaming for vengeance”.
Σε όλα αυτά, σίγουρα θα μπορούσατε να προσθέσετε τους WARLOCK, μιας και η τραγουδίστρια Selene Perdiguero βγάζει κάτι από Doro αλλά και τους HITTEN… τουλάχιστον αυτούς μου θύμισαν! Όπως και να ‘χει, παίρνετε μία εικόνα για το που κινούνται οι RAVE IN FIRE.
Οι συνθέσεις είναι όλες δουλεμένες με πιασάρικα ρεφραίν, η απόδοση στο studio άρτια και η παραγωγή μπορεί μεν να θυμίζει τις προαναφερθείσες μπάντες αλλά σίγουρα αποπνέει και έναν πιο μοντέρνο αέρα. Νομίζω ότι είναι θέμα χρόνου να μας απασχολήσουν πιο συστηματικά οι RAVE IN FIRE στο μέλλον. Καλό θα είναι πάντως να αλλάξει η αισθητική των εξωφύλλων μιας και αυτό που ακούς όχι μόνο δεν παραπέμπει σε αυτό που βλέπεις αλλά θεωρώ, κιόλας, ότι τους αδικεί. Και αυτό είναι πιο σημαντικό. Ωραίος δίσκος!
(7,5 / 10)
Σάκης Νίκας
FROM THE VAULTS & REISSUES
Ο Καναδός Phil Tougas είναι ο ορισμός του πολυπράγμονος καλλιτέχνη. Έχει τους καταπληκτικούς FIRST FRAGMENT, τους εντυπωσιακούς ZEICRYDEUS, τους EXXÛL που ήρθαν φέτος από το πουθενά κι ενθουσίασαν με το ντεμπούτο τους και όπου να’ναι, θα τον ξανακούσουμε και στο καινούργιο WORM, από την Century Media. Ε, σε όλα αυτά, για τα οποία έχεις διαβάσει και θα διαβάσεις και στο μέλλον, πρόσθεσε τώρα και τους D.D.T!
Τι εστί D.D.T; Βασικά, σημαίνει Dichloro Diphenyl Trichloroethane και πρόκειται για το γνωστό μας εντομοκτόνο που χρησιμοποιήθηκε για χρόνια στη γεωργία και για την καταπολέμηση ασθενειών που μεταδίδονταν από έντομα. Εδώ όμως, δεν έχουμε να κάνουμε με εντομοκτόνο αλλά με το, κατά πολλούς, πρώτο heavy metal συγκρότημα του Québéc.
Μέλη του οι Pierre Tougas, Paul Tougas, François Tougas (μετρήστε Tougas-δες), Sylvain d’Arcy και Denis Côté. Από το 1979 μέχρι το 1991, είχαν κυκλοφορήσει ένα EP (“Let the screw… turn you on!”) και μια σειρά από demos, παίζοντας με ηχηρά ονόματα του Καναδά όπως οι ANVIL, VOIVOD και SWORD. Έκτοτε άλλαξαν όνομα σε ADAM’S APPLE, διαλύθηκαν, επανασυνδέθηκαν, είχαν αρκετά μπρος-πίσω και γενικά, ουδέποτε βγήκαν στο προσκήνιο, μέχρι που το 2014 εμφανίστηκε ο μικρός Tougas, μάζεψε ξανά πατέρα και θείους, έπαιξαν με τους EXCITER και κυκλοφόρησαν την εμφάνισή τους σε dvd (“Still toxic”).
Τώρα, οι ανανήψαντες D.D.T δίνουν στη δημοσιότητα το “In the name of God”. Πρόκειται για αρχειακό υλικό, ηχογραφημένο μεταξύ 1986-1987, που προοριζόταν για το πρώτο full length άλμπουμ της μπάντας, το οποίο έμεινε όλα αυτά τα χρόνια στο συρτάρι. Δεν έχει νόημα να πούμε πολλά πράγματα για αυτήν την κυκλοφορία. Πατώντας “play”, εύκολα αντιλαμβάνεσαι πως πρόκειται για αντιπροσωπευτικό δείγμα heavy metal της εποχής, γεμάτο επιρροές από πάμπολλα σπουδαία σχήματα των 80s και όλα τα ωραία κλισέ του «τότε».
Όσοι ακολουθούν τον Tougas σε ό,τι και να κάνει, ήδη βρίσκονται στο bandcamp της Productions TSO (εδώ η διεύθυνση) και πατούν το κουμπί της παραγγελίας. Αν δεν συγκαταλέγεσαι σε αυτούς, άκου και βγάλε ετυμηγορία μόνος σου. Για λοιπές πληροφορίες σχετικά με τη μπάντα, η σελίδα της στο facebook είναι αυτή εδώ. Εγώ πάντως βλέπω ότι, κατά πως το πάμε, το επίθετο Tougas σε λίγο θα συναντάται στο Rock Hard πιο συχνά και από το επίθετο Harris ή Halford!
Δημήτρης Τσέλλος
Για μια μακρά περίοδο, χονδρικά από το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’80 μέχρι τα τέλη των ‘90s, το ΣΩΣΤΟ progressive metal ήταν στην απόλυτη ακμή του κι έδινε τη μια δισκάρα μετά την άλλη. Όπου «σωστό», βάλε το λατρεμένο μου US progressive metal, αυτό με τις αιχμηρές κιθάρες, τα μελωδικά leads, τον άκρατο, άφταστο λυρισμό και τις διαυγείς, συχνότατα υψίφωνες, ερμηνείες. Το progressive metal που φλέρταρε ασύστολα και αδιάκριτα με το US power του «λευκού κολάρου» και σε κάποιες (αρκετές) περιπτώσεις, ήταν τέτοιο! Ξέρεις τώρα σε τι αναφέρομαι… QUEENSRYCHE, FATES WARNING, πρώιμοι DREAM THEATER και όλοι οι «ομόσταυλοι».
Ορμώμενοι από το Dover του New Hampshire, οι DIVINE REGALE ήταν κι αυτοί μέρος εκείνου του ευλογημένου, για τα αυτιά μας, ιδιώματος. Με δύο demos στο ενεργητικό τους, τα “Window” και “Horizons”, γραμμένα το 1992 και 1994, αντίστοιχα, μπήκαν στο στόχαστρο της Metal Blade, παρουσιάστηκαν στην συλλογή “Metal Massacre XII” και έπειτα, ως ένα ακόμη πουλέν του Brain Slagel, κυκλοφόρησαν το εξαιρετικό ντεμπούτο τους, με τίτλο “Ocean mind”.
Δυστυχώς όμως, η συνέχεια δεν ήταν η αναμενόμενη. Το progressive θα άλλαζε συνταρακτικά ύφος και στυλ και τα σκήπτρα του θα περνούσαν στα χέρια όλων αυτών που γεννήθηκαν λυπημένοι, μίζεροι, πουλάνε ψευτο-κουλτούρα και θέλουν να μας μαυρίζουν τη ψυχή με τη μουσική τους. Ονόματα δε γράφω, γιατί δε θέλω να στεναχωρήσω τον αρχισυντάκτη μου που όλους αυτούς τους λατρεύει (ήμαρτον Παναγία μου) (σ. Σάκη Φράγκου: να δεις πόσο μεγαλόψυχος είμαι, δεν κόπηκε κατά λάθος από τον «δαίμονα του τυπογραφείου»). Τέλος πάντων, δεν υπήρχε χώρος για μπάντες σαν τους άτυχους DIVINE REGALE, οι οποίοι έχασαν το συμβόλαιό τους και οδηγήθηκαν αθόρυβα στη διάλυση, ενώ το 2000 ήταν έτοιμοι να μπουν στο studio για την ηχογράφηση του “Life–Cycles”.
Αυτά ως το 2017, όταν οι Αμερικανοί ανακοίνωσαν μέσω των social media πως επαναδραστηριοποιούνται και ξεκινούν τη διαδικασία της δημιουργίας του δεύτερου δίσκου τους, με τίτλο “Ghost in every room”. Ειλικρινά, δεν έχω ιδέα πως θα είναι το άλμπουμ όταν αυτό με το καλό έρθει, άσε που κρατάω πολύ μικρό καλάθι για ευνόητους λόγους, για την ώρα όμως αυτό είναι κάτι που δεν με απασχολεί, διότι έχω στα χέρια μου ένα εξαίσιο ορεκτικό: Τα δύο εκείνα demos, υπό τη μορφή της ολοκληρωμένης συλλογής “Horizons”!
Η ακρόασή τους; Υπέροχη εμπειρία, μην σου πω συγκινητική! Όχι, ας λένε ό,τι θέλουν ορισμένοι, το σύγχρονο progressive δεν πρόκειται ποτέ να πλησιάσει σε αισθητική ηδονή το US prog που κάποιοι λατρέψαμε, είναι από κάθε άποψη αιώνια καταδικασμένο να ακούγεται σαν ο φτωχός συγγενής του. Και τώρα που το ξανασκέφτομαι, συγγενής του αποκλείεται, φτωχός σίγουρα!
Μέχρι λοιπόν να φτάσουμε στο επερχόμενο, δεύτερο full length, ακούμε ξανά τους DIVINE REGALE στις θεϊκές τους μελωδίες, τον Dwight Hill να λιώνει το μικρόφωνο με ερμηνείες που θυμίζουν έναν «προσγειωμένο», ντελικάτο Midnight και σταυρώνουμε τα δάκτυλά μας για κάτι αντάξιο του ταλέντου τους.
Το ακούς και το προμηθεύεσαι από εδώ. Η μπάντα είναι ενεργή και στο facebook, σε αυτήν εδώ τη διεύθυνση, ακολούθησέ τη, να έχεις άμεση πληροφόρηση. Εγώ τώρα τι να κάνω… τι να κάνω… χμ… ας βάλω να ακούσω CONDITIONED RESPONSE!
Δημήτρης Τσέλλος
