Ποτέ μου δεν έκρυψα την υπέρμετρη συμπάθεια που κρύβω (!;) για τους RAGENHEART… Από την εποχή του εξαιρετικού εκείνου “In the name of God” EP/demo που σόκαρε αρκετό κόσμο στο Underground heavy metal κύκλωμα, μέχρι και την κυκλοφορία του παρθενικού τους άλμπουμ, το κουιντέτο αύξησε την δημοτικότητα του σε Ελλάδα και εξωτερικό αποδεικνύοντας και επί σκηνής πως είναι σε θέση να μας προσφέρει ακόμα μεγαλύτερες συγκινήσεις στο άμεσο μέλλον… Ο λόγος στον κιθαρίστα του σχήματος Άγγελο…
Η μακροχρόνια προσμονή έλαβε τέλος και το παρθενικό σας CD βρίσκεται στα χέρια μας… Να υποθέσω πως αισθάνεστε ανακουφισμένοι που είδατε τους καρπούς των προσπαθειών σας να ανταμείβονται;
Eίναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή για μία μπάντα να έχει χειροπιαστό το δημιούργημά της και ειδικά μετά τις διάφορες δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε μέχρι επιτέλους να κυκλοφορήσει. Με την κυκλοφορία έτοιμη νιώσαμε ανακουφισμένοι έχοντας περάσει και κάποια χρόνια από την κυκλοφορία του demo μας, αλλά και υπερήφανοι γιατί δώσαμε ψυχή και σώμα για αυτό το παρθενικό CD μας.
Κρίνοντας από τις κριτικές που διάβασα και προέρχονται από διαφορετικά σημεία του πλανήτη αλλά και έχοντας κατά νου τα σχόλια όσων έχουν αποκτήσει το άλμπουμ, τότε μάλλον θα πρέπει να είσαστε ικανοποιημένοι από την υποδοχή που του επιφυλάχθηκε…
Υπήρχε μια πολύ καλή ανταπόκριση και σε επίπεδο κριτικής αλλά και σε επίπεδο πωλήσεων για ντεμπούτο. Πήραμε και παίρνουμε ένα πολύ καλό feedback από τον τύπο αλλά και από τους ανθρώπους που αγόρασαν το CD και αυτή η ικανοποίηση είναι η ανταμοιβή μας αλλά και το κίνητρο ώστε να συνεχίσουμε και να ετοιμάσουμε το επόμενο δισκογραφικό βήμα μας.
Κεφάλαιο Metal on metal… Γνωστή και εκτιμητέα η συμπάθεια της Ιταλικής εταιρίας στα heavy metal σχήματα της χώρας μας! Είχατε άλλες επαφές/προσφορές πριν υπογράψετε συμβόλαιο μαζί της και πως είναι οι διαπροσωπικές σας σχέσεις μέχρι στιγμής;
Είχαμε επαφές με 3 εταιρίες και η προσφορά της MOMR ήρθε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή. Επιλέξαμε τη συγκεκριμένη εταιρία διότι θεωρήσαμε σημαντικό ότι είχαμε τακτική επικοινωνία, έγκαιρες απαντήσεις στα ερωτήματά μας και γιατί ήθελαν να κυκλοφορήσουν τον δίσκο άμεσα οπότε δεν θα χρειαζόταν να περιμένουμε μήνες, είχαμε καθυστερήσει ήδη αρκετά. Επίσης διαθέτουν επαγγελματισμό και ζήλο για τις κυκλοφορίες τους, προσέχουν την κάθε λεπτομέρεια, τα γραφικά, την ποιότητα της εκτύπωσης, το packaging κτλ. Ακόμη, είχαν την ιδέα να κυκλοφορήσει και μια special edition του CD με μεταλλικό case και φωτογραφίες της μπάντας στο εξωτερικό κάτι που αποτέλεσε δέλεαρ στο αγοραστικό κοινό και στους συλλέκτες metal κυκλοφοριών.
Πέρα από τις πέντε εξαιρετικές συνθέσεις που υπήρχαν στο demo/CD σας “In the name of God”, τα υπόλοιπα κομμάτια που επιλέχθηκαν να τα πλαισιώσουν, σύμφωνα με την άποψη ορισμένων, ποιοτικά βρίσκονται ένα “κλικ” πιο κάτω… Έχουν υποπέσει στην αντίληψη σου αυτά τα σχόλια;
Δεν μπορώ να πω πως άκουσα κάποια παράπονα. Ο καθένας έχει το δικό του γούστο και άποψη στις προτιμήσεις του συν το γεγονός ότι τα κομμάτια του δίσκου ποικίλουν σε ύφος και στυλ από power/prog μέχρι κλασικό metal οπότε είναι πολύ πιθανό πχ. ένας οπαδός του κλασικού metal ήχου να προτιμάει το “Spartan” και κάποιος του πιο σύγχρονου power metal να δείξει προτίμηση στο “Black gold” ή το “Illusion of life”.
Από την εποχή του “In the name of God”, οι RAGENHEART είχαν αποσπάσει την προσοχή του underground metal Τύπου (και όχι μόνο) σε Ελλάδα και Ευρώπη… Πόσο αυτά τόνωσαν την αυτοπεποίθηση σας και σας όπλισαν με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη ώστε να συνεχίσετε στο ίδιο μοτίβο;
Είχαμε τόση ανταπόκριση που δεν περιμέναμε στο demo και από Ελλάδα αλλά και από εξωτερικό. Μας βοήθησαν πολύ τα fanzines και ο τύπος γενικώς, που στείλαμε το CD μας, διαδόθηκε από στόμα σε στόμα. Πολύ λίγες μπάντες έχουν την ευκαιρία να παίξουν το πρώτο live ανοίγοντας για μια μπάντα όπως οι HEIR APPARENT και αυτό οφείλεται στην εμπιστοσύνη που έδειξαν στη μπάντα η Eat Metal Records και Steel Gallery Records. Αυτό το πολύ δυνατό live καθώς και οι κριτικές του εγχώριου και ξένου τύπου έδωσαν μεγάλη ώθηση στην μπάντα, πράγμα πολύ λογικό, γιατί όσο υπάρχει ανταπόκριση σου δίνει δύναμη και κίνητρο να συνεχίσεις.
Ο κόσμος αρέσκεται να αποδίδει χαρακτηρισμούς, να βάζει ταμπέλες σε κάθε συγκρότημα… Ποιος είναι ο πιο αστείος/αποπροσανατολιστικός που σας έχουν δώσει μέχρι τώρα;
Κάτι αστείο ή αξιοπρόσεκτο δεν έχει υποπέσει στην αντίληψη μου. Παρατηρώ όμως πολλές διαφορετικές ταμπέλες πχ “power metallers”, “classic heavy metal”, “Heavy metal in the vein of GARGOYLE, DIO and QUEENSRYCHE”, “Heavy/power like CONCEPTION/ QUEENSRYCHE/ ΜANOWAR” κτλ. Σε όλα αυτά όμως επιδρά και το γεγονός που ανέφερα παραπάνω, δηλαδή ότι η μπάντα δεν ακολουθεί αυστηρά ένα συγκεκριμένο στυλ, δεν προσδιορίζεται ακούγοντας μόνο ένα κομμάτι…
Ένα από τα στοιχεία που κάνουν τους RAGENHEART τόσο μοναδικούς σαν άκουσμα είναι αναμφίβολα η χροιά της φωνής του Γιάννη… Προσωπικά το αποκαλώ ευλογία, ορισμένοι άλλοι προτάσσουν τον παράγοντα τύχη… Θα ήθελα την δική σου άποψη επ’ αυτού…
H δική μου άποψη είναι ότι έχει το θείο χάρισμα. Όταν γνωριστήκαμε πριν από πολλά χρόνια, πέραν της φιλίας μας ήταν και η αφορμή να ασχοληθώ εντατικά με μπάντα. Η μοναδική του χροιά και το εύρος του τον καθιστά το “βαρύ πυροβολικό” της μπάντας και μας δίνει την άνεση να γράφουμε σε μεγάλη γκάμα, από μια συναισθηματική μπαλάντα μέχρι και speed metal. Έχει επίσης το αξιοπρόσεχτο ταλέντο, φέρνοντας του ένα κομμάτι για πρώτη φορά να βγάλει μελωδικές γραμμές και ρεφρέν με το πρώτο άκουσμα και έχει ενεργό ρόλο στη σύνθεση. Πολύ δύσκολα μένει κάποιος αδιάφορος στο άκουσμα της ερμηνείας του, τόσο σε ηχογράφηση όσο και σε live.
Είναι το “Spartan” η πιο αντιπροσωπευτική σύνθεση των RAGENHEART μέχρι στιγμής, το κομμάτι που άπαντες περιμένουν ν’ ακούσουν στις ζωντανές σας εμφανίσεις;
Είναι σίγουρα το τραγούδι που θα υπάρχει πάντα στο setlist χωρίς δεύτερη σκέψη! Δεν ξέρω αν είναι σίγουρα το πιο αντιπροσωπευτικό κομμάτι της μπάντας αλλά το σίγουρο είναι ότι έχει τη μεγαλύτερη ανταπόκριση από τον κόσμο.
“Here I am”: O ορισμός της power μπαλάντας, ένα τραγούδι έντονα συναισθηματικό και λυρικό, που στην εποχή του άτυπου διαγωνισμού τραχύτητας, βαρύτητας και άσκοπης βαρβαρότητας, πολλοί δείχνουν να έχουν ξεχάσει… Η πιο 80’s στιγμή σας ίσως;
Θυμάμαι τις παλιές μπάντες, όλοι οι κλασικοί τους δίσκοι έχουν μία μπαλάντα μέσα, IRON MAIDEN, JUDAS PRIEST, DEEP PURPLE, WASP, DIO, MANOWAR, QUEENSRYCHE, Y.J. MALMSTEEN και πόσοι άλλοι… Αυτό χάθηκε στις μέρες μας, είναι όπως είπες και συ, της μόδας η σκληράδα και η ταχύτητα που δεν χωράνε την ύπαρξη μπαλάντας. Εμείς ακολουθώντας το δρόμο των παλιών αλλά και τη δική μας διάθεση συμπεριλάβαμε τη μπαλάντα στο δίσκο μας και είμαστε περήφανοι για τη σύνθεση αυτή. Θεωρούμε τις μπαλάντες ένα από τα elements του metal. To οποίο βέβαια δυστυχώς τείνει προς εξαφάνιση… Ίσως είναι η πιο 80’s στιγμή μας, πιο πολύ από άποψη νοοτροπίας…
HEIR APPARENT, LEATHERWOLF, CLOVEN HOOF, INNER WISH, αποτελούν μερικά από τα ονόματα που έχετε μοιραστεί την σκηνή… Αποκομίσατε τις απαραίτητες εμπειρίες, ήρθατε σε επαφή με αρκετό κόσμο έστω και από την θέση του support… Σκέφτεστε να οργανώσετε –μαζί με άλλα συγκροτήματα βεβαίως- μία μικρή tour σε πόλεις της Ελλάδας που δεν έχουν συχνά την δυνατότητα να παρακολουθούν τέτοιες εκδηλώσεις;
Θεωρούμε μεγάλη μας τιμή που μοιραστήκαμε τη σκηνή με τέτοιες μπάντες και είχαμε την ευκαιρία να παρουσιάσουμε το υλικό μας σε ένα πιο ευρύ κοινό και να γνωρίσουμε περισσότερο κόσμο. Επίσης έχουμε κρατήσει επαφές και με τις μπάντες. Τεράστια εμπειρία αποκομίσαμε και για το μέλλον με αποκορύφωμα το τελευταίο live μας με τους INNER WISH, τεράστια μπάντα και φανταστικοί άνθρωποι, μάθαμε και θα μάθουμε πολλά στο μέλλον από αυτούς τους ανθρώπους, οφείλω να το πω αυτό. Για ένα μικρό tour υπήρξαν κάποιες σκέψεις να οργανώσουμε κάτι σε διάφορες πόλεις μαζί με X–PIRAL και άλλους. Ελπίζω να το πραγματοποιήσουμε στο μέλλον οργανώνοντας τις λεπτομέρειες και το πιο βασικό, ο χρόνος που θα πρέπει να βρουν τα άτομα από τις μπάντες που θα συμμετέχουν μιας και όλοι είμαστε εργαζόμενοι…
Πολλοί μουσικοί από τις προηγμένες Ευρωπαϊκές χώρες αλλά και την Αμερική, διακατέχονται από την τάση να συμμετέχουν σε όσες το δυνατόν πιο πολλές μπάντες, να δημιουργούν projects και γενικά να είναι κυριολεκτικά “χωμένοι” στο heavy metal αλλά και να εξελίσσουν διαρκώς το παίξιμο τους… Στην Ελλάδα κάτι ανάλογο αποτελεί σε γενικές γραμμές όνειρο θερινός νυκτός… Το θεωρείς πλεονέκτημα να επικεντρώνεσαι αποκλειστικά και μόνο στην μπάντα με την οποία παίζεις;
Είναι πλεονέκτημα με το σκεπτικό ότι διαθέτεις αποκλειστικά στην μπάντα σου όλη την ενέργειά σου και την έμπνευσή σου οπότε θεωρητικά έχεις το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα. Από την άλλη πλευρά όμως είναι και στον άνθρωπο, δηλαδή υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την δυνατότητα να κάνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα το ίδιο καλά οπότε μπορούν να συμμετέχουν σε πολλά projects με σχετική άνεση. Στο εξωτερικό βέβαια υπάρχει και το οικονομικό κίνητρο, δηλαδή με διάφορα projects μπορεί κάποιος μουσικός να κερδίσει περισσότερα χρήματα από περισσότερα live, από πωλήσεις κλπ ενώ στην Ελλάδα το 99% των συγκροτημάτων το κάνουν για το μεράκι τους.
Παρακολουθώντας τις εξελίξεις στον μεταλλικό χώρο της Ελλάδας, ποιες θα χαρακτήριζες ως τις περιπτώσεις εκείνες που προσπαθούν να ξεφύγουν με νύχια και με δόντια από τα σύνορα της και να διατηρήσουν ακέραιο το όραμα τους να ταξιδέψει η μουσική τους σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη;
Οι SUICIDAL ANGELS αποτελούν το πιο πρόσφατο παράδειγμα, με δυνατή εταιρία και ετοιμάζονται και για ένα πολύ καλό tour αν δεν απατώμαι, κατάφεραν να σπάσουν τα στενά ελληνικά σύνορα. Επίσης οι WEB έχουν κάνει και κάνουν αξιολογότατες προσπάθειες σε αυτόν τον τομέα με πολύ επαγγελματισμό.
Πολλές συζητήσεις γίνονται στην εγχώρια μεταλλική κοινότητα σχετικά με την φθίνουσα δισκογραφική πορεία των μεγάλων ονομάτων του είδους, που βασίζονται πλέον στον πρότερο ένδοξο βίο και την συναυλιακή τους δραστηριότητα… Αρκούν αυτά τα στοιχεία ώστε να διαιωνιστεί το είδος: Τελικά μήπως το heavy metal έχει αναχθεί σε μία επιχείρηση όπου το χρήμα κινεί αποκλειστικά τα νήματα και ο ρομαντισμός έχει εκλείψει;
Όχι βέβαια, δεν αρκούν αυτά τα στοιχεία για να διαιωνιστεί το είδος. Έχουν γίνει άπειρα reunions που τα περισσότερα είναι ξαναζεσταμένο φαγητό. Το δεύτερο ερώτημα είναι μια μεγάλη συζήτηση. Ο ρομαντισμός δεν έχει εκλείψει από την πλευρά των συγκροτημάτων και απόδειξη είναι ότι οι μπάντες ξοδεύουν μεγάλα ποσά στις παραγωγές τους, στις ηχογραφήσεις τους που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θα τα πάρουν πίσω. Ξοδεύουν από τον χρόνο τους για πρόβες, για σύνθεση, για μελέτη και δηλώνουν το παρόν τους στη σκηνή όπως μπορούν. Όλα αυτά για το ρομαντισμό και την αγάπη στη μουσική μας, η κάθε μπάντα για το μεράκι της. Από την άλλη πλευρά είναι οι ακροατές, οι εταιρίες και οι διάφοροι παράγοντες. Η μουσική βιομηχανία συρρικνώνεται συνεχώς ενώ παράλληλα υπάρχει υπερπροσφορά συγκροτημάτων, η νέα γενιά έχει μάθει στο downloading και ο κόσμος δε στηρίζει τα lives των εγχώριων σχημάτων. Είναι γενικά ένα περίπλοκο και πολυσυζητημένο θέμα…
Πως θα ήθελες να σας θυμούνται οι φίλοι σας όταν έρθει η στιγμή (που εύχομαι ολόψυχα ν’ αργήσει πολύ να έρθει) ν’ αποχωρήσετε από την Ελληνική metal σκηνή;
Ελπίζω να μας θυμούνται σαν μια μπάντα τίμια που έγραφε κομμάτια με feeling και αυθορμητισμό χωρίς να κολλάει σε ταμπέλες. Ελπίζω να αφήσουμε κι εμείς ένα λιθαράκι στη σκηνή.
Υ
πάρχει σκέψη να μπείτε στο studio μέσα στην χρονιά που διανύουμε προκειμένου να ηχογραφήσετε το νέο σας υλικό; Μπορείς να μας δώσεις μία πρώτη ένδειξη που θα κινείται, τίτλους κομματιών και αν σκοπεύετε να συνεχίσετε την υφιστάμενη συνεργασία με την Metal On Metal;
Ήδη εδώ και μήνες είμαστε στο στούντιο και έχουμε γράψει περίπου 5 νέα κομμάτια για τον επόμενο δίσκο. Τίτλος υπάρχει προς το παρόν σε ένα μόνο από αυτά, θα λέγεται “Metal rules the night”, πρόκειται κατά τη γνώμη μου για ένα “in your face” heavy metal κομμάτι με ένα ρεφρέν που σου καρφώνεται στον εγκέφαλο. Το γενικό στυλ θα ποικίλει και πάλι όπως και στον πρώτο δίσκο, θα έχει δηλαδή κομμάτια κλασικού metal και άλλα πιο σύγχρονου power/prog. Αν καταφέρουμε και γράψουμε σύντομα άλλα 4-5 τραγούδια υπάρχει περίπτωση να μπούμε στο στούντιο για ηχογράφηση μέσα στο χρόνο, πάντως το σίγουρο είναι ότι η δουλειά θα έχει ολοκληρωθεί πιο σύντομα από το ντεμπούτο. Τώρα αν θα συνεχίσουμε με τη Metal On Metal είναι νωρίς να το γνωρίζω ακόμα. Θέλαμε και το κάναμε να υπογράψουμε σε πρώτη φάση για έναν μόνο δίσκο ώστε να δούμε σε ένα σχετικό βάθος χρόνου αν θα μείνουμε εμείς ικανοποιημένοι από τη συνεργασία μας ώστε να προχωρήσουμε και σε δεύτερο δίσκο, αλλά και η εταιρία αν θα μείνει ικανοποιημένη από εμάς. Οπότε δεν έχουν παρθεί ακόμα συγκεκριμένες αποφάσεις σε αυτόν τον τομέα.
Νομίζω ότι καλύψαμε τα περισσότερα θέματα που σχετίζονται με τους RAGENHEART, o επίλογος σου ανήκει Άγγελε…
Θα ήθελα να σε ευχαριστήσω πολύ για τη συνέντευξη και για τη στήριξή σου στη μπάντα από τα πρώτα της βήματα. Ο επίλογος μου θα είναι λίγο ρομαντικός, ένα μήνυμα σε όλες τις μπάντες, να μην τα παρατήσουν ποτέ και να μην λυγίσουν στις δύσκολες μέρες που περνάμε. “Never surrender, this is what metal is about!” …και όπως είχε πει και ο αθάνατος R.J. Dio…”Whenever we dream that’s when we fly!!!”
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
DISCOGRAPHY
“Ragenheart” – (2010)
www.myspace.com/ragenheart