7 / 10
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία μπάντα από αυτές που λέμε all–star! Και πως μπορεί να μην είναι άλλωστε όταν ο ηγέτης της ακούει στο όνομα Richard Christy! Ο τεράστιος αυτός ντράμερ που έχει περάσει στο παρελθόν από μπάντες όπως οι CONTROL DENIED, DEATH, ICED EARTH και άλλες πολλές. Μαζί του στους CHARRED WALLS OF THE DAMNED, είναι ο «πολύς» Tim “Ripper” Owens στα φωνητικά (JUDAS PRIEST, ICED EARTH, MALMSTEEN), ο απίθανος Steve DiGiorgio στο μπάσο (CONTROL DENIED, DEATH, ICED EARTH, TESTAMENT, SADUS και η λίστα είναι ατελείωτη) και ο πολύ καλός παραγωγός Jason Suecof στην κιθάρα. Αν μη τι άλλο, από ονόματα και μόνο περιμένουμε κάτι το εξαιρετικό. Δυστυχώς όμως πολλές φορές η μουσική συνεύρεση πολλών αστέρων δεν αποτελεί εγγύηση για το αποτέλεσμα. Τα παραδείγματα άπειρα, και οι CWOTD ένα ακόμα από αυτά…
Για όσους είχαν επαφή με τη μπάντα μέσω του ομώνυμου ντεμπούτου τους το 2010, το “Cold winds on timeless days” δεν κρύβει ιδιαίτερες εκπλήξεις. Αυτό το περίεργο μπαστάρδεμα τεχνικού (πάντα) μοντέρνου metal με ακραία ξεσπάσματα και πολλές μελωδικές γραμμές κάνει το άλμπουμ να ακούγεται και να είναι η φυσική συνέχεια του ντεμπούτου της μπάντας.
Ένα πρόβλημα που είχα και στο πρώτο άλμπουμ των CWOTD είναι ότι όλο αυτό το πράγμα πολλές φορές με… μπέρδευε. Και μπορεί να ακούγεται κάπως αυτό, αλλά δε μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς. Όταν μέσα στο ίδιο κομμάτι το ύφος αλλάζει κάθε λεπτό περνώντας από μοντέρνο thrash σε πιο heavy, από εκεί σε prog και μετά σε πιο μελωδικό πχ, κάπου χάνεται η ουσία. Και όταν αυτό συμβαίνει στην πλειονότητα των κομματιών, τότε το θέμα είναι μεγαλύτερο.
Από πολλές απόψεις το άλμπουμ είναι εξαιρετικό. Παραγωγή ιδανική, ο Christy μαζί με τον DiGiorgio δίνουν ακόμα μια φορά δωρεάν μαθήματα drums και μπάσου, ενώ ο “Ripper” όπως συνήθως κάνει εξαιρετική δουλειά, αποφεύγοντας τις υπερβολές και όντας ουσιαστικός και δυναμικός όσο πρέπει αποδίδει μερικές πολύ καλές φωνητικές γραμμές. Οι συνθέσεις εξαιρετικά δουλεμένες και αποδομένες, τα πάντα δηλαδή όπως πρέπει… αλλά κάτι λείπει. Είτε το ότι υπάρχουν στο άλμπουμ 4 κομμάτια που θα μπορούσαν απλά να απουσιάζουν και να μην έκανε καμία διαφορά, είτε ότι ακόμα και σε κομμάτια με εξαιρετικά σημεία, θα γίνει αυτό το «μπέρδεμα» και θα μπουν και κάποια σημεία ανούσια ή χαμηλότερου επιπέδου.
Υπάρχουν φυσικά και κομμάτια που δικαιολογούν τον ντόρο γύρω από το όνομα των CWOTD, όπως για παράδειγμα το πρώτο single του δίσκου, το “Zerospan”, το mid/melodic “Cold winds” με το πολύ καλό ρεφρέν, το μελωδικό “Admire the heroes” (το αγαπημένο μου από το άλμπουμ), το “Bloodworm” και το “Ashes falling upon us”, αλλά δεν αρκούν κατά την ταπεινή μου άποψη. Αν καταφέρουν και ισορροπήσουν και «χαλιναγωγήσουν» κάπως αρκετά κομμάτια τους (όσο γίνεται αυτό) τα πράγματα θα είναι ακόμα καλύτερα.
Θα ήθελα να βάλω μεγαλύτερο βαθμό σε αυτό το άλμπουμ, πραγματικά! Τόσο λόγω των ονομάτων που συμμετέχουν, αλλά και για τα κομμάτια που πραγματικά γούσταρα πολύ. Αλλά όπως και στο ντεμπούτο τους, «δεν πάει το χέρι» για παραπάνω. Έχουμε πει… Από τους κορυφαίους περιμένεις μόνο τα καλύτερα! Μακάρι στο τρίτο να πάει με ευκολία, γιατί στα «καλά» τους κομμάτια οι CWOTD «σκοτώνουν»!!! Απλά πράγματα…
Φραγκίσκος Σαμοΐλης
