>
8,5 / 10
Οι WOODS OF YPRES δημιουργήθηκαν το 2002 στο Οντάριο του Καναδά από τους David Gold και Aaron Palmer. Οι συχνές αλλαγές των μελών ήταν κάτι παραπάνω από συνηθισμένες για την μπάντα και στην ουσία το μοναδικό μόνιμο μέλος ήταν ο David Gold. Το 2002 λοιπόν, κυκλοφόρησαν το πρώτο τους EP με τίτλο “Against the seasons: Cold winter songs from the dead summer heat”. Το συγκεκριμένο EP έκανε τον γύρο στις τάξεις του Underground, όχι μόνο στον Καναδά αλλά σε ολόκληρο τον κόσμο γενικότερα και οι WOODS OF YPRES άρχισαν με αργά αλλά σταθερά βήματα να χτίζουν το όνομά τους. Η κυκλοφορία αυτή περιέχει 5 κομμάτια μέσα στα οποία είναι φανερό το σε ποια κατεύθυνση θα κινούνταν η μπάντα τα επόμενα χρόνια. Black metal με μια παράξενη ατμοσφαιρική δόση και μια «ψυχράδα» που όμοιά της δύσκολα συναντάμε σε άλλες μπάντες. Το 2004 είναι η χρονιά που κυκλοφορεί το πρώτο ολοκληρωμένο άλμπουμ ονόματι “Pursuit of the sun & Allure of the earth” από την εταιρεία που είχε ιδρύσει ο ίδιος ο David, Krankenhaus Records. Η μπάντα εδώ παρουσιάστηκε πιο δεμένη και ώριμη, συνθέτοντας κομμάτια τόσο ατμοσφαιρικά όσο και επιθετικά με πολύ πιασάρικα σημεία, πάντα όμως στα όρια του Underground. Το όνομα της μπάντας λοιπόν άρχισε να ακούγεται ακόμα περισσότερο και το 2007 κυκλοφορεί το δεύτερο άλμπουμ με το όνομα “The deepest roots and darkest blues” το οποίο καθιέρωσε τους WOODS OF YPRES σαν μια από τις σημαντικότερες αλλά και ανερχόμενες μπάντες του Καναδά. Το 2009 είναι η χρονιά που το “Woods 4: The green album” βλέπει το φώς της ημέρας από την Earache Records και εδώ τα πράγματα πλέον έχουν σοβαρέψει πολύ. Η μπάντα δείχνει ένα σχεδόν διαφορετικό πρόσωπο από αυτό που μας είχε συνηθίσει αφού τα ατμοσφαιρικά και Doom metal περάσματα είναι περισσότερα από ποτέ ενώ η καθαρή φωνή του Gold μας στοιχειώνει σχεδόν σε κάθε κομμάτι. Σήμα κατατεθέν του άλμπουμ το τραγούδι “Wet leather” που περιέχει τους στίχους “Life is just pain and piss” που έγινε και το σλόγκαν του συγκροτήματος. Αφού λοιπόν η μπάντα είχε καταφέρει πολλά πράγματα και όλα είχαν δρομολογηθεί όπως έπρεπε, η Earache ανακοινώνει πως τον Γενάρη του 2012 θα κυκλοφορήσει το τέταρτο άλμπουμ, με το όνομα “Woods 5: Grey skies & electric light”. Ο δίσκος λοιπόν ηχογραφείται στο Οντάριο και πιο συγκεκριμένα στο Beach road studio με παραγωγό τον Siegfried Meier, ενώ την μίξη ανέλαβε ο John Fryer (NINE INCH NAILS, PARADISE LOST). Αφού λοιπόν το άλμπουμ είναι πλέον έτοιμο και περιμένουμε με ανυπομονησία την κυκλοφορία του, έρχονται τα δυσάρεστα νέα που μας ενημερώνουν ότι ο David Gold σκοτώθηκε σε τροχαίο στις 22 Δεκεμβρίου στο Οντάριο και ήταν πλέον γεγονός πως ο θάνατος, για τον οποίο είχε τραγουδήσει τόσο πολύ σε όλες τις κυκλοφορίες του, τελικά τον πήρε κοντά του.
Για να τιμήσει την μνήμη του λοιπόν η Earache, κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο ένα link το οποίο περιέχει ολόκληρο το νέο άλμπουμ πριν από την επίσημη κυκλοφορία του και στις παρακάτω γραμμές θα προσπαθήσω να περιγράψω το τι ακριβώς γίνεται μέσα σε αυτό το δίσκο. Να σημειώσουμε πως το link βρίσκεται παρακάτω και είναι διαθέσιμο σε όλους. Το “Woods 5: Grey skies & electric light” περιέχει 11 μαύρα και απαισιόδοξα κομμάτια και τα θέματα που καταπιάνονται στιχουργικά μας δίνουν την εντύπωση πως ο David Gold ήξερε πως θα φύγει από αυτό τον κόσμο και είχε προετοιμαστεί κατάλληλα γι’ αυτό. Αυτό που μας παρουσιάζει η μπάντα εδώ είναι η απόλυτη συνέχεια του προηγούμενου άλμπουμ με τη διαφορά ότι τα ατμοσφαιρικά σημεία είναι πολύ περισσότερα, τα brutal φωνητικά είναι ελάχιστα και η καθαρή, σχεδόν αιθέρια φωνή του David, βρίσκεται παντού και μας στοιχειώνει σε κάθε φράση. Δεν θα έμπαινα στον κόπο να θέσω κάποια άδικη ταμπέλα για τη μουσική των WOODS OF YPRES αφού οτιδήποτε ακούμε εδώ είναι δημιουργημένο με τέτοιο τρόπο που η μοναδικότητα το κάνει ξεχωριστό. Θα μπορούσα απλά να αναφέρω πως οι TYPE O NEGATIVE είναι μια μεγάλη αγάπη της μπάντας και σε πολλά σημεία είναι φανερό. Από εκεί και πέρα όμως έχουμε να κάνουμε με ατμοσφαιρικά κομμάτια που συνδυάζουν όλα τα καλά στοιχεία του ήχου, είτε λέγονται Gothic είτε ατμοσφαιρικά, είτε Doom είτε οτιδήποτε άλλο. Κατά βάση όλα τα κομμάτια του δίσκου κινούνται σε mid tempo ρυθμούς αλλά υπάρχουν και ορισμένα όπως είναι το “Career suicide” και το “Adora vivos” που οι ταχύτητες ανεβαίνουν αλλά η μίζερη και μαύρη ατμόσφαιρα παραμένει ίδια. Υπάρχουν στιγμές όπου οι TYPE O NEGATIVE έχουν την τιμητική τους αφού πέρα από την φωνή που έτσι κι αλλιώς μοιάζει σε αυτή του Peter Steele, ακούμε και τα κλασικά riffs που μας είχαν συνηθίσει οι Αμερικάνοι όλα τα προηγούμενα χρόνια. Όμορφα πλήκτρα που αγγίζουν την ψυχή, πολλά καλοδουλεμένα leads, εξαιρετικές ρυθμικές κιθάρες, εκπληκτικές μελωδίες και απλό drumming είναι αυτά που χαρακτηρίζουν το δίσκο. Η λιτότητα έτσι κι αλλιώς ήταν κάτι που ο David συνήθιζε, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά αφού προτιμούσε να γράψει μια απλή μελωδία η οποία συνοδεύεται από απλούς καθημερινούς στίχους και έτσι να μας βγάλει οποιοδήποτε συναίσθημα είχαμε καλά κρυμμένο ανάλογα με τα βιώματα του καθενός. Όπως αναφέραμε και πριν οι στίχοι αναφέρονται κυρίως στον θάνατο και το πιο τραγικό της υπόθεσης είναι πως ο δίσκος κλείνει με δύο κομμάτια που έχουν τον ίδιο τίτλο αλλά πρόκειται για διαφορετικά parts που ονομάζονται “Kiss my ashes (Goodbye)” part 1 & 2. Αρκετά προφητικό αλλά και ειρωνικό παράλληλα.
Ως γνωστόν, τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Παρακάτω υπάρχει και το link ώστε να ακούσετε και μόνοι σας το πόσο ταλαντούχος ήταν ο David Gold και πραγματικά λυπάμαι που πλέον δεν θα ξανά ακούσουμε τίποτα από αυτόν. Το νέο άλμπουμ έγινε η ταφόπλακα του και εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τον τιμάμε και να τον θυμόμαστε για τα υπόλοιπα χρόνια που έχουμε σε αυτό τον πλανήτη. Life is just pain and piss but you will be missed. R.I.P.
Βασίλης Μάζαρης
Link: http://www.mediafire.com/?y5ol5ge85niefgd
