>
…και τώρα ρωτάω εγώ ως ταπεινός συντάκτης του μουσικού ιστοτόπου που διαβάζεις φίλε αναγνώστη… Πιστεύεις ότι υπάρχει καλύτερη ερμηνεύτρια στο «μουσικό μεταλλικό μας κόσμο» –σε κλασικίζον ύφος πάντα- από την επονομαζόμενη ως και «φωνή της Φιλανδίας», Τarja Turunen; Φίλε μου όσο και να το ψάξεις στην Τarja θα καταλήξεις και άδικο δεν θα ‘χεις! Τώρα στην περίπτωση που απλά δεν σ’ αρέσει το ύφος της, οκ… Οι μουσικές προτιμήσεις του καθενός, όπως και τα πάντα στη ζωή μας, στηρίζονται σε καθαρά υποκειμενικά κριτήρια, οπότε δεκτή και αυτή η άποψη και οπωσδήποτε μη κατακριτέα. Για τους υπόλοιπους όμως η απάντηση μάλλον είναι μία και ακούει στο όνομα της Tarja. 
Η παρουσία της είναι πάντα επιβλητική, ενώ η φωνή της από μόνη της είναι ικανή να εξυψώσει τα ευγενέστερα των ανθρώπινων συναισθημάτων σ’ όσους έχουν την τύχη να την ακούσουν. Η «απουσία» της από την άλλη, είναι ικανή να προκαλέσει τριγμούς, «σεισμούς» ενώ μέχρι και σε «εμφύλιο» κοντεύει να οδηγήσει το στρατόπεδο των πολυάριθμων οπαδών των NIGHTWISH, αφού η σύγκριση με την Αnnete, που εκ των πραγμάτων είναι άδικη(μου θυμίζει την «περίπτωση Βύντρα» στον Παναθηναϊκό, ο ίδιος ο παίκτης φταίει ή αυτός που τον έφερε;), είναι αναπόφευκτη…
Το σίγουρο πάντως είναι πως η φιγούρα και η μουσική προσωπικότητα της Τarja είναι από μόνη της νομοτελειακή όσο και η παρουσία του Δ.Ν.Τ. (ΦΤΟΥ!!!) στην οικονομία της χώρας μας! Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο κάθε παρουσία της Tarja Turunen στην Ελλάδα για κάποια συναυλία αποτελεί από μόνο του πολύ σημαντικό γεγονός…
Η Τarja απέδειξε χθες βράδυ γιατί θεωρείται από τις καλύτερες αν όχι η καλύτερη ερμηνεύτρια σε female-fronted band αυτή τη στιγμή. Χωρίς δείγμα «βεντετισμού» και χαρακτηριστικά «ντίβας», έφτασε στο σημείο να υπογράφει αυτόγραφα επί σκηνής (!),με φοβερή σκηνική παρουσία και αψεγάδιαστη φωνή. Παρουσίασε επί 90 λεπτά σε ένα «τιγκαρισμένο» FUZZ, ένα γεμάτο setlist , το οποίο στηρίχθηκε μεν στα δύο προσωπικά της άλμπουμ, αλλά δεν έλειψαν και οι εκπλήξεις όπως τα 2 καινούργια κομμάτια (“Into the sun”, “Never enough”) από το επερχόμενο δισκογραφικό της πόνημα. Kορυφαίες όμως στιγμές της συναυλίας, κατά την προσωπική μου άποψη, υπήρξαν οι αναφορές στην ΝIGHTWISH εποχή της… Από την μία με το ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ “Bless the child” (χαμός!) και από την άλλη στο encore, με το κομμάτι «ωδή στα 80’s», “Where were you last night”, από το single “Wish I had an angel”! Το κέφι δε που επικράτησε στο τελευταίο με το «μπέρδεμα» μουσικής/στίχων με τα “Heaven is a place on earth” της Βelinda Carlisle και « Livin’ on a prayer “ του BON JOVI δεν περιγράφεται εύκολα…
O ήχος χαρακτηρίζεται ως σχετικά καλός, ενώ βελτιωνόταν περιοδικά όσο περνούσε η ώρα. Από την άλλη ο «air Mike» Τerrana, σε περίοπτη θέση στη σκηνή, κέρδιζε τις εντυπώσεις με οποιαδήποτε κίνηση έκανε είτε από την φυσική του θέση, πίσω από τα drums, είτε εκτός αυτής!
Πλην ορισμένων παραπόνων όσον αφορά τον ήχο, η συναυλία της Τarja Turunen δεν νομίζω να μην ικανοποίησε εν τέλει τους οπαδούς της που πραγματικά κατέκλυσαν το Fuzz. Άντε το συντομότερο να την ξαναδούμε!
Όσον αφορά την παρουσία των Ελλήνων HANNIBAL, οι οποίοι θα ακολουθήσουν την Τarja στην περιοδεία της στην Ευρώπη, αυτό που έχω να πω είναι ότι αδικήθηκαν πάρα πολύ από τον ήχο τους, η κοπέλα δε που ανέβηκε να βοηθήσει σε ορισμένα κομμάτια, απλά δεν ακουγόταν… . Τα καινούργια κομμάτια τους μ’ άρεσαν αρκετά, κυρίως εξαιτίας των πολύ καλών τους ρεφρέν… Αν δεν «μικροφώνιζαν» και τόσο πολύ θα ήταν ακόμα καλύτερα βέβαια. Πάντως ότι οι HANNIBAL είναι από της ελληνικές μπάντες που «το χουν» είναι κάτι παραπάνω από σίγουρο, άλλωστε δεν είναι και καινούργιοι στην πιάτσα… Τους ευχόμαστε κάθε επιτυχία στην συνέχεια της περιοδείας…
Ιάσονας Φίλης
Φωτογραφίες: Πέτρος Καραλής
