>
8 / 10
Τους MENCEA τους θυμόσαστε υποθέτω. Το ντεμπούτο τους “Dark matter – Energy noir” του 2008 είχε έρθει σχεδόν από το πουθενά και είχε εκπλήξει κόσμο. 4 χρόνια αργότερα, δηλώνουν ξανά το παρόν, αποδεικνύοντας ότι δεν ήταν ένα ακόμα βεγγαλικό. Έχοντας ακόμα την Indie Recordings (που έχει στο roster της ονόματα όπως οι εγκαθιδρυμένοι AURA NOIR και ENSLAVED και οι ανερχόμενοι KVELERTAK) να τους υποστηρίζει, βλέπουμε ένα ακόμα συγκρότημα που δεν παραμένει στα στενά πλαίσια της χώρας μας ως local heroes, αλλά έχει την εμπιστοσύνη μίας σοβαρής ανεξάρτητης εταιρείας του εξωτερικού. Και πως να μην την έχει όταν μετά από ένα πολύ δυνατό ντεμπούτο, κυκλοφορεί ένα εξίσου δυνατό δεύτερο άλμπουμ;
Στο “Pyrophoric” γινόμαστε μάρτυρες της συνέχειας του συγκροτήματος από εκεί που μας άφησε με το “Dark matter – Energy noir”. Οι επιρροές παραμένουν σταθερές (βλ. GOJIRA, TEXTURES, MESHUGGAH, THE OCEAN, OPETH κτλ) αλλά πλέον νιώθεις πιο πολύ τον προσωπικό χαρακτήρα της μπάντας, εφόσον έχει καταφέρει να διηθήσει και να κάνει μέρος του “είναι” της όλα αυτά τα συγκροτήματα, χωρίς να καταφεύγει, έστω και άθελα, σε αντιγραφή. Μοναδική εξαίρεση βέβαια είναι το κομμάτι που κλείνει το άλμπουμ, “The dead”, που έχει ένα πέρασμα σχεδόν copy/paste από το “Yesterday don‘t mean shit” των PANTERA, που υποθέτω ότι δε θα έγινε τυχαία, αλλά ως φόρος τιμής σε αυτό το τιτανοτεράστιο συγκρότημα. Από εκεί και πέρα, το “Pyrophoric” μπορεί να ακουστεί τόσο ως μία συνεχής και πλήρης οντότητα, όσο και ως ξεχωριστά τραγούδια. Κάθε κομμάτι βγάζει ένα σκοτεινό και τεχνικό death/thrash metal feeling που άλλες φορές σε τσιτώνει, άλλες φορές σε κάνει να θες να προσέξεις τις λεπτομέρειες της σύνθεσής του, και όλα μαζί δένουν σε ένα εξαίσιο αποτέλεσμα. Η σχετικά μικρή διάρκεια του άλμπουμ (περί τα 36 λεπτά) δίνει έναν παραπάνω λόγο για να πατήσεις ξανά το play. Τα νέα μέλη Bertrand Rothen στα τύμπανα και Βλάσης Ζιούβας στα φωνητικά φαίνεται να έχουν δέσει άψογα με την υπόλοιπη σύνθεση, σαν αναπόσπαστα μέρη της. Βέβαια όπως ξέρουμε, ο μεγάλος κριτής είναι οι ζωντανές εμφανίσεις κι εκεί θα φανεί πόσο καλοδεμένοι είναι όλοι τους.
Ένα σημείο που θέλω να σταθώ σε ό,τι αφορά αυτή την κυκλοφορία είναι πως τόσο η παραγωγή, η μίξη όσο και το mastering έγιναν από τα ίδια τα μέλη των MENCEA, καθότι ο Στάμος Κολιούσης (κιθάρα) και ο Βαγγέλης Λαμπράκης (κιθάρα) έχουν σπουδάσει και εργάζονται στο συγκεκριμένο τομέα. Αποφάσισαν λοιπόν να μην έχουν κάποιο ηχηρό όνομα για να τους διαφημίσει (άλλωστε, πάρα πολλές φορές, οι ξακουστοί παραγωγοί έχουν ολόκληρο crew που κάνει τη δουλειά αντί για αυτούς, κι απλά αυτοί βάζουν την υπογραφή τους) και το αποτέλεσμα τους δικαιώνει τα μάλα! Εάν κάποιος ακούσει το άλμπουμ χωρίς να ξέρει ποιος ευθύνεται για την παραγωγή, μίξη και mastering, δε θα διακρίνει ουσιαστική διαφορά από ό,τι άμα ακούσει οποιοδήποτε σύγχρονο άλμπουμ της τελευταίας δεκαετίας από οποιοδήποτε μεγάλο συγκρότημα.
Εν ολίγοις, οι MENCEA με το “Pyrophoric”, όπως και με το “Dark matter – Energy noir”, αποτελούν ένα ακόμα ελληνικό σχήμα που θα πρέπει τόσο ο Έλληνας όσο κι ο ξένος μεταλλάς που εντρυφεί στο ατμοσφαιρικό/τεχνικό death/thrash metal να τους δώσουν τη δέουσα και πρέπουσα προσοχή.
Κωνσταντίνος Βασιλάκος
