>
6 / 10
Ο πρώτος σου δίσκος, το ντεμπούτο σου, είναι σαν το πρώτο σου παιδί, αλλά αργότερα γίνεται σαν την παιδική σου φωτογραφία. Σαν το πρώτο σου παιδί γιατί η περίοδος κύησης σου φαίνεται μεγάλη, κάνεις αρκετά λάθη σαν πρωτάρης και τρελαίνεσαι από την χαρά σου με τις πιο μικρές και ασήμαντες ομορφιές στην πορεία. Σαν μια παιδική σου φωτογραφία αργότερα, διότι κάποια χρόνια και κάποιους δίσκους αργότερα, τον ξανακούς και σου φαίνεται ανώριμος, σε σημεία σε κάνει να ντρέπεσαι και (εκτός αν είναι μια τεράστια επιτυχία) τον αποφεύγεις.
Οι Γερμανοί, όπως πολλά συγκροτήματα, πάλευαν χρόνια για την πρώτη τους κυκλοφορία και ακούγοντας πόσο άρτια είναι απορώ που δεν τα κατάφεραν νωρίτερα, όσο απόρησα που αποφάσισε η Frontiers να τους υπογράψει αφού παίζουν τεχνικό και σκληρό metal.
Μου φέρνουν κάποια από την ενέργεια που είχαν οι VANDEN PLAS όταν ξεκινούσαν και όσο όλοι τους παρομοιάζαμε ως τους Ευρωπαίους DT. Οι BEYOND THE BRIDGE είναι τεχνικοί, δαιδαλώδεις και σκληροί, αλλά δεν μπορούν να συγκριθούν τόσο εύκολα. Κάποια θεατρικά στοιχεία μου άρεσαν, όπως στο “Doorway to salvation”. Μπορεί να υπάρχουν κάποιες πιο ευθείς στιγμές (“The struggle”) αλλά τα 8άλεπτα έπη, είναι πιο δύσπεπτα. Φανταστείτε κυκλοφορίες της K–scope αλλά στο πιο σκληρό.
Ενδιαφέροντα παιχνίδια/ντουέτα με ανδρικά (Herbie Langhans) και γυναικεία φωνητικά (Dilenya Mar), βοηθούν στο να χτίσουν οι BTB τον δικό τους χαρακτήρα, όμως η φωνή δεν είναι το κύριο όπλο τους. Αντιθέτως μεγαλύτερο βάρος έχει πέσει στα όργανα και τα μετρήματα. Δεν υπάρχει λόγος να ανατρέχουμε σε επιρροές και στοιχεία από άλλους πιο γνωστούς καλλιτέχνες. Το συνονθύλευμα εδώ είναι για αυτούς που αρέσκονται στην τεχνική κατάρτιση περισσότερο. Μακάρι να εξελιχθούν.
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης
