>
Το “Breaking the stillness” αποτελεί το πρώτο πόνημα των Φιλανδών SHEAR, που ουσιαστικά αποτελούνται από τα μέλη μίας άλλης μπάντας, των CRYSTAL BLAZE, οι οποίοι αποφάσισαν να δώσουν το μικρόφωνο σε μία γυναίκα, μπας και πιάσουν την καλή. Και απ’ ότι φαίνεται το κατάφεραν, καθότι από κει που σαν CRYSTAL BLAZE είχαν κυκλοφορήσει 3 demo αλλά δεν είχαν βρει εταιρεία, με το που κυκλοφόρησαν ένα EP με την νέα τους τραγουδίστρια (σαν SHEAR πλέον) τους υπέγραψε η Lifeforce records!
Μουσικά, δεν πολυμοιάζουν με αυτά που μας έχουν συνηθίσει η περισσότερες Φιλανδικές μπάντες (ιδίως οι female–fronted). Οι SHEAR παίζουν ουσιαστικά power metal με αρκετά heavy metal καταβολές, χωρίς πολλές φανφάρες από πλήκτρα, ούτε τρελές ταχύτητες με τέρμα την δίκαση. Τα περισσότερα τραγούδια τους (αν όχι όλα) είναι mid–tempo και τα πλήκτρα έχουν κυρίως συνοδευτικό ρόλο. Ξεχάστε τους STRATOVARIUS και τους SONATA ARCTICA δηλαδή. Επίσης μην περιμένετε ορχηστρικά και συμφωνικά πλήκτρα τύπου NIGHTWISH. Οι SHEAR είναι αρκετά απλοί και ευθείς στις ενορχηστρώσεις τους, χωρίς να αντιπαραβάλλονται 500 στρώματα μουσικής. Αν δεν ήξερα την εθνικότητά τους θα έλεγα ότι “Σουηδίζουν” αρκετά, αν και μπορεί κανείς να διακρίνει την μελαγχολία στην μουσική τους, η οποία είναι ως επί το πλείστον χαρακτηριστικό των Φιλανδών. Η τραγουδίστριά τους δεν χρησιμοποιεί σε κανένα σημείο οπερετικά φωνητικά, αλλά πιο ευθύ ύφος στον τρόπο που τραγουδάει και ίσως σας θυμίσει την Anette Olzon (NIGHTWISH) ή την Marta Gabriel (CRYSTAL VIPER).
Ας περάσουμε όμως σε αυτό που έχει πραγματική σημασία, τα τραγούδια. Γενικά το “Breaking the stillness” δεν είναι ένας κακός δίσκος. Τα τραγούδια είναι καλογραμμένα, η μπάντα έχει καλή απόδοση και η Alexa Leroux είναι καλή σε αυτό που κάνει, αν και δεν κατάφερε να με εντυπωσιάσει. Δυστυχώς όμως ο δίσκος δεν καταφέρει να ξεχωρίσει από τον πακτωλό των δίσκων που έχουν κυκλοφορήσει στο συγκεκριμένο ιδίωμα. Ακόμα και μετά από πολλές ακροάσεις, δεν κατάφερα να βρω κάτι που θα με έκανε να θέλω να ξανακούσω τον δίσκο ή έστω κάποιο τραγούδι του. Κάθε μπάντα πρέπει να βρει την χημεία αλλά και την μαγική φόρμουλα που θα την κάνει να ξεχωρίσει από τις υπόλοιπες. Αυτή η μπάντα δεν τα έχει βρει ακόμα, τουλάχιστον όχι σε αυτό τον δίσκο.
6,5 / 10
Γιώργος Βογιατζής
