“Face the heat of Herman Ze German”
Δεύτερη στη σειρά ακυκλοφόρητη συνέντευξη, βγαλμένη από το τεράστιο αρχείο του ROCK HARD, με αφορμή τις μεγάλες συναυλίες του Michael Schenker σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, στις 20 και 21 Απριλίου αντίστοιχα. Μαζί με τον μεγάλο Schenker, έρχεται και ο κλασικός ντράμερ των SCORPIONS, Herman Rarebell, τον οποίο είχαμε συναντήσει πριν από δύο χρόνια σ’ ένα πάρτι του ελληνικού fan club των SCORPIONS και του πήραμε την ακόλουθη συνέντευξη για την ειδική έκδοση που ετοιμάζαμε για το μεγάλο αυτό γερμανικό σχήμα…
Ο Herman Rarebell επισκέφτηκε για μία ακόμη φορά την Ελλάδα καλεσμένος των SCORPIONS αλλά και το ελληνικού fan club των Γερμανών, που ομολογουμένως έκαναν μία άριστη δουλειά στον τομέα της οργάνωσης. Ο Herman ήταν εμφανώς σε πολύ καλύτερη φόρμα σε σχέση με την τελευταία του επίσκεψη στη χώρα μας, ευδιάθετος και πάντα πρόθυμος να μιλήσει με όλους τους fans της μπάντας, ενώ χάρηκε ιδιαιτέρως μόλις άκουσε ότι το ROCK HARD ετοιμάζει μία ειδική έκδοση αφιερωμένη στους SCORPIONS.
Έγινες μέλος των SCORPIONS το 1977, σε μία περίοδο όπου η μπάντα δεν είχε ακόμη καταφέρει να γίνει δημοφιλής. Τι θυμάσαι από εκείνες τις πρώτες μέρες;
Η ακριβής ημερομηνία ήταν η 18η Μαΐου 1977. Θυμάμαι να γυρίζω σπίτι μου μαζί με τον Dieter Dierks από το γάμο του Klaus Meine… Ήταν ουσιαστικά η πρώτη μας γνωριμία και κατάλαβα από την αρχή ότι είχα πολλά κοινά με όλα τα παιδιά από τους SCORPIONS αλλά και με τον Dieter προτού ακόμη γίνω μέλος του συγκροτήματος. Γνώρισα τον Rudolf (Schenker) στο Λονδίνο και όταν αρχίσαμε να μιλάμε, είδαμε ότι κάναμε πολύ καλή παρέα. Με ρώτησε ποια ήταν το αγαπημένο μου γκρουπ και μόλις του είπα LED ZEPPELIN φώναξε ενθουσιασμένος ότι και για εκείνον η αγαπημένη του μπάντα ήταν οι ZEPPELIN. Θυμάμαι ότι μόλις μπήκαμε στο studio την πρώτη φορά με τον Dieter Dierks θέλαμε όλοι το ίδιο πράγμα… Θέλαμε να παίξουμε μελωδικό hard rock. Είχαμε κοινά οράματα για το που θέλαμε να πάνε οι SCORPIONS. Είχαμε λοιπόν στο πίσω μέρος του μυαλού μας τη μουσική των LED ZEPPELIN, ικανότατους μουσικούς και την απίστευτη φωνή του Klaus!
Θυμάσαι ποιο ήταν τα πρώτο τραγούδι που έπαιξες με τους SCORPIONS;
Αν δεν κάνω λάθος, το πρώτο κομμάτι που παίξαμε μαζί ήταν το “He’s a woman, she’s a man”. Μάλιστα, στην αρχή δεν υπήρχαν καθόλου στίχοι για το συγκεκριμένο τραγούδι και μου είπε ο Rudolf: «Εσύ έχεις μείνει περισσότερο από τον καθένα μας στην Αγγλία, ξέρεις καλύτερα τη γλώσσα, κάτσε και γράψε τους στίχους»! Αυτοί ήταν και οι πρώτοι στίχοι που έγραψα ποτέ για το συγκρότημα… Ωραίος τίτλος για να ξεκινήσεις την καριέρα σου (γέλια)!
Κατά τη γνώμη σου, γιατί οι SCORPIONS δεν είχαν καταφέρει ακόμη να πετύχουν αξιόλογη εμπορική επιτυχία μέχρι εκείνου του σημείου;
Προσωπικά, πιστεύω ότι η μπάντα μέχρι το 1977 είχε ουσιαστικά το βλέμμα της στραμμένο προς δύο κατευθύνσεις. Από τη μία, υπήρχε ο Uli (Jon Roth) με τις επιρροές του από τον Hendrix και από την άλλη υπήρχε η μελωδική πλευρά των SCORPIONS που εκφραζόταν από τον Rudolf και τον Klaus. Αυτή η διπλή κατεύθυνση μπέρδευε τους οπαδούς αλλά και τους ακροατές γενικότερα, αφού δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν προς τα πού ήθελε να πάει το συγκρότημα. Θυμάμαι όταν τους είχα δει στο Marquee Club είχα μπερδευτεί και εγώ ο ίδιος, αφού μου άρεσαν οι μελωδίες αλλά χαλούσαν ύστερα από λίγο με την Hendrix-ατμόσφαιρα που δημιουργούσε η κιθάρα του Uli.
Πότε τους είδες στο Marquee;
(ύστερα από σκέψη) Δεν θυμάμαι ακριβώς το μήνα, αλλά ήταν φθινόπωρο του 1976. Τους είδα μετά από λίγο καιρό σε ένα μέρος που το έλεγαν Sun Circus (ελπίζω να άκουσα καλά)… Εκεί έλαβε χώρα και η audition για τη θέση του ντράμερ. Υπήρχαν 50 μουσικοί συγκεντρωμένοι εκεί και αφού παίξαμε τρία κομμάτια ο καθένας, μας είπαν ότι θα μας τηλεφωνήσουν να μας πουν τι έγινε τελικά. Φυσικά, δεν περίμενα και πολλά πράγματα… Ωστόσο, με πήραν τηλέφωνο την επόμενη μέρα και μου είπαν ότι εγώ θα ήμουν ο νέος ντράμερ των SCORPIONS. Το θέμα ήταν ότι ήθελαν να τους δώσω το drum–kit μου και να το πάρουν στο Ανόβερο μαζί τους. Σε μένα έδωσαν ένα από εκείνα τα φθηνά εισιτήρια που αν χάσεις την ημέρα της πτήσης το εισιτήριο δεν μπορεί να αλλάξει και φυσικά δεν έχει καμία αξία. Όταν το είδα και τους είπα ότι το εισιτήριο δεν ισχύει, μου απάντησαν ότι δεν υπάρχει πρόβλημα και τα έχουν κανονίσει. Εννοείται, βέβαια, ότι δεν ήταν έτσι τα πράγματα (γέλια). Οπότε αυτή ήταν η πρώτη μου εμπειρία με το συγκρότημα… Τα ντραμς μου ήταν στη Γερμανία και εγώ βρισκόμουν στο αεροδρόμιο του Λονδίνου με ένα εισιτήριο που δεν ίσχυε!
Το όνομα σου έχει συνδεθεί με ένα από τα πιο διάσημα live άλμπουμ όλων των εποχών, το “Tokyo tapes”. Όταν παίζατε εκεί, καταλαβαίνατε ότι ήταν κάτι πολύ ιδιαίτερο ή ήταν ακόμη μία περιοδεία για εσάς;
Σε καμία περίπτωση, δεν ήταν κάτι συνηθισμένο. Μας άρεσε πολύ που υπήρχαν όλοι αυτοί οι οπαδοί στην Ιαπωνία και ζούσαμε ουσιαστικά ένα όνειρο. Θυμάμαι, ότι όταν προσγειωθήκαμε στην Ιαπωνία αγόρασα ένα κιμονό…
Τι χρώμα;
Κόκκινο… Δεν το έβγαλα σχεδόν καθόλου για τρεις εβδομάδες! Ήθελα να δείξω σε όλους στο Ανόβερο ότι είχα πάει στην Ιαπωνία (γέλια). Να σκεφτείς, αρχίσαμε να το παίζουμε λίγο stars στη Γερμανία και κανένας δεν μας έδινε σημασία αφού ήμασταν παντελώς άγνωστοι. Όταν κυκλοφόρησε το “Tokyo tapes” έγινε ένας σχετικός ντόρος στη Γερμανία αλλά ήταν η πρώτη φορά που μας πρόσεξαν στην Αμερική. Μάλιστα, ο manager David Krebs μας πρότεινε να συνεργαστούμε… Μας είπε ότι θα ανοίγαμε τις συναυλίες των AC/DC και δεν το πιστεύαμε. Πήγαμε στην Αμερική, υπογράψαμε συμβόλαια και αρχίσαμε να ηχογραφούμε το “Lovedrive”, το οποίο μας έδωσε τον πρώτο μας χρυσό δίσκο στην Αμερική. Πρέπει να σου πω ότι στη Γερμανία μας πρόσεξαν ουσιαστικά το 1984 με το “Still loving you”. Στον υπόλοιπο κόσμο είχαμε γίνει ήδη γνωστοί με το “Blackout”.
Πιστεύεις ότι το “Lovedrive” θα ήταν ίδιο αν παρέμενε στη μπάντα ο Uli;
Σε καμία περίπτωση… Πιστεύω ότι θα απαιτούσε από τον Rudolf και τον Klaus να ηχογραφήσουν τα δικά του κομμάτια που φυσικά δεν θα είχαν καμία απολύτως σχέση με το κλίμα του δίσκου. Άκου μία ωραία ιστορία… Ήμασταν στην Ιαπωνία και ήταν να εμφανιστούμε στην Ιαπωνική τηλεόραση και να παίξουμε το “He’s a woman, she’s a man”. Ο Uli αρνήθηκε να εμφανιστεί μαζί μας γιατί θεωρούσε ότι το solo στο συγκεκριμένο κομμάτι ήταν κατώτερο των δυνατοτήτων του και δεν του άρεσε να παρουσιάσει κάτι τέτοιο στους οπαδούς του. Από την αρχή δεν του άρεσε το κομμάτι αυτό, αλλά έτσι είναι ο Uli… Φανταστικός κιθαρίστας αλλά όταν του καρφωθεί κάτι στο μυαλό δεν του αλλάζεις γνώμη. Εκείνη την περίοδο, μου είπε ο Rudolf ότι ο αδερφός του, ο Michael, είχε φύγει από τους UFO και θα ήταν ο αντικαταστάτης του Uli. Ο Michael έπαιξε σε τέσσερα κομμάτια από το “Lovedrive”: στα “Another piece of meat”, “Loving you Sunday morning”, “Coast to coast” και το ομώνυμο τραγούδι. Ήξερα από την αρχή ότι ο Michael αποκλείεται να παρέμενε στους SCORPIONS για πολύ καιρό, αφού δεν ήταν και στα καλύτερα του εκείνη την εποχή.
Μίλησε μας λίγο για την ατμόσφαιρα στο συγκρότημα εκείνη την περίοδο. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι θα πρέπει να ήταν εξαιρετικά δύσκολο για εσάς να έχετε στο συγκρότημα κάποιον που αντιμετωπίζει προβλήματα με το αλκοόλ και καταρρέει στη σκηνή…
Ναι, ήταν πολύ δύσκολα για όλους και ιδιαίτερα για τον Rudolf, αφού ήταν αδερφός του. Θα σου αναφέρω μόνο ένα χαρακτηριστικό επεισόδιο για να καταλάβεις πως ήταν η κατάσταση με τον Michael… Ήμασταν έτοιμοι να βγούμε στη σκηνή για να δώσουμε μία συναυλία στη Lyon, για την οποία είχαν εξαντληθεί όλα τα εισιτήρια. 5 λεπτά πριν ξεκινήσει το live, κατευθυνόμουν προς την τουαλέτα και βλέπω ξαπλωμένο, σε ημι-λιπόθυμη κατάσταση έναν τύπο με ξανθά μαλλιά… Σκέφτηκα ότι θα πρέπει να ήταν ο Michael… Πήγα κοντά του, τον σκούντηξα –δεν καταλάβαινε και πολλά πράγματα- και φώναξα δύο roadies για να με βοηθήσουν να τον συνεφέρουμε και να ανέβει στη σκηνή. Έβγαλε όλο το show, έχοντας αριστερά και δεξιά τους δύο roadies να τον κρατάνε! Την επόμενη φορά που ήταν να παίξουμε, ο Michael είχε εξαφανιστεί! Μάθαμε ότι είχε πάρει τη μηχανή του και κατευθυνόταν προς την Ισπανία!
Γιατί στην Ισπανία;
Ούτε που ξέρω (γέλια)! Εκεί που πηγαίναμε στον προορισμό μας με το αυτοκίνητο, βλέπουμε στην άκρη του δρόμου, μία ξανθιά κοπέλα να κάνει ωτοστόπ… Ήταν η κοπέλα του Michael, με την οποία τσακώθηκε στη διαδρομή και την κατέβασε στη μέση του πουθενά! Ήρθε ο Matthias (Jabs) στο συγκρότημα αλλά μόλις επέστρεψε από το ταξίδι του στην Ισπανία, ξαναπήραμε πίσω τον Michael… Όχι και η πιο έξυπνη απόφαση που μπορούσαμε να είχαμε πάρει!!! Όταν ο Michael άρχισε πάλι να συμπεριφέρεται αλλόκοτα, είπαμε στον Matthias να έρθει ξανά και εκείνος μας είπε ότι αν ήταν να ξαναφύγει δεν θα ερχόταν καθόλου! Τα υπόλοιπα είναι ιστορία… Νομίζω ότι σου περιέγραψα την ατμόσφαιρα εκείνη την εποχή.
Το “Animal magnetism” είχε ένα ακόμη προκλητικό εξώφυλλο, όπως άλλωστε και το “Lovedrive”. Ήταν μία απόφαση που πήρατε από κοινού με το management με σκοπό να σοκάρετε τον κόσμο ή απλώς έτυχε να βγει έτσι;
Θα σου πω ακριβώς τι έγινε… Πριν πάω στους SCORPIONS, ζούσα στην Αγγλία για 6 χρόνια και εκεί είχα γνωρίσει έναν τύπο που δούλευε για την Hipgnosis (εταιρία που έμεινε γνωστή στους rock κύκλους για τα εξώφυλλα των SCORPIONS, LED ZEPPELIN και PINK FLOYD). Μου άρεσε πολύ ο τρόπος που δούλευαν και όταν ήρθε η ώρα να κάνουμε το “Lovedrive”, τους πήρα τηλέφωνο και τους ρώτησα αν ενδιαφέρονταν να κάνουν το εξώφυλλο για το δίσκο μίας Γερμανικής μπάντας. Η απάντηση τους ήταν: «Αν μας πληρώσεις, γιατί όχι;». Πήγαμε με τον Klaus στο Λονδίνο και συναντηθήκαμε με τον Storm Thorgerson για να του πούμε τι σκεφτόμασταν για εξώφυλλο. Πιστεύω ότι η δουλειά που έκανε στο “Lovedrive” ήταν εντυπωσιακή. Μάλιστα, το Playboy ανακήρυξε το συγκεκριμένο εξώφυλλο ως το καλύτερο της χρονιάς… Με τα δικά τους κριτήρια, φυσικά (γέλια)! Το εξώφυλλο λογοκρίθηκε στην Αμερική και λόγω αυτής της εξέλιξης, άρχισε να πουλάει πολλά αντίτυπα αφού όλοι ήθελαν να δουν περί τίνος πρόκειται. Στη συνέχεια ο Storm ανέλαβε και το σχεδιασμό του “Animal magnetism”… Του εξήγησα ότι ήθελα κάτι εξίσου περίεργο με το “Lovedrive” και μόλις του είπα τον τίτλο του δίσκου, σκέφτηκε το εξώφυλλο με τον τύπο, το σκυλί και την κοπέλα… Όλοι ήξεραν τι πραγματικά κρυβόταν πίσω από αυτό αλλά κανείς δεν το έλεγε! Μου άρεσε, επίσης, η φωτογράφηση του Helmut Newton για το “Love at first sting” αλλά μακάρι να συνεχίζαμε να δουλεύαμε με τον Storm γιατί είχε μία πολύ καινοτόμο προσέγγιση και είναι ένας πολύ ιδιόρρυθμος καλλιτέχνης.
Το “Blackout” και αργότερα το “Love at first sting” κυκλοφόρησαν αφού πρώτα είχαν προηγηθεί τα προβλήματα υγείας με τη φωνή του Klaus. Υπήρχε κάποια στιγμή που φοβήθηκες ότι η μπάντα ήταν στα πρόθυρα της διάλυσης;
Φυσικά. Το φόβο αυτόν τον είχα συγκεκριμένα από την περίοδο των ηχογραφήσεων του “Blackout” όταν ο Klaus διαπίστωσε το πρόβλημα με τις φωνητικές χορδές. Δεν θέλαμε σε καμία περίπτωση να πάρουμε άλλον τραγουδιστή και περιμέναμε 9 μήνες μέχρι να γίνει τελείως καλά ο Klaus. Το management μας ρωτούσε πότε θα κυκλοφορήσει ο νέος δίσκος για να πάμε στην Αμερική να περιοδεύσουμε. Πάντως, είχα φοβηθεί ότι ίσως κάπου εκεί θα τελείωνε το ταξίδι των SCORPIONS.
Γιατί σας πήρε 3-4 χρόνια να κυκλοφορήσετε νέο άλμπουμ, μετά το “Love at first sting”;
Το 1986, μετά την κυκλοφορία του “World wide live”, πήγαμε στο studio του Dieter Dierks και του παρουσιάσαμε τα κομμάτια που είχαμε γράψει. Δεν του άρεσε ούτε ένα και μας ζήτησε να γράψουμε νέα τραγούδια. Τον Ιανουάριο-Φεβρουάριο 1987 πήγαμε ξανά στον Dieter και εκείνος ξετρελάθηκε με τα νέα τραγούδια, που αργότερα μπήκαν στο “Savage amusement”. Οπότε, η αιτία για την καθυστέρηση ήταν ουσιαστικά το γεγονός ότι ο Dieter δεν είχε μείνει ικανοποιημένος με το επίπεδο των πρώτων συνθέσεων.
Σου άρεσε η παραγωγή του “Savage amusement”;
Για μένα, η παραγωγή ήταν πολύ «ψυχρή», πολύ κοντρολαρισμένη… Ήταν η πρώτη φορά που ο Dieter άρχισε να δουλεύει με υπολογιστές και ήθελε ο δίσκος να έχει την ατμόσφαιρα του τελευταίου δίσκου των DEF LEPPARD (“Hysteria”). Να σκεφτείς ότι έπαιξα όλα τα τύμπανα ζωντανά στο studio και αργότερα ο Dieter τα έκανε και ακούγονταν σαν να έβγαιναν μέσα από computer! Θεωρούσε ότι οι εποχές ήταν τέτοιες που έπρεπε να ακούγονται τα πάντα κατά αυτόν τον τρόπο. Για παράδειγμα, αν εγώ είχα παίξει ένα εκατοστό του δευτερολέπτου πιο αργά ή πιο γρήγορα από το «κανονικό», το computer διόρθωνε αυτόματα το λάθος.
Άρα η παραγωγή δεν σου άρεσε…
Σωστά!
Αν ρωτήσεις 10 άτομα να σου πουν αν γνωρίζουν τους SCORPIONS είναι σχεδόν σίγουρο ότι οι 9 τουλάχιστον θα έχουν ακούσει μία φορά αυτό το όνομα. Αν ρωτήσεις όμως αν ξέρουν το “Wind of change” θα απαντήσουν μάλλον καταφατικά και οι 10. Πίστευες ότι αυτό το κομμάτι θα άλλαζε τις ζωές τόσων ανθρώπων;
Το 1989 δώσαμε μία συναυλία μαζί με άλλα συγκροτήματα στη Μόσχα… Ήταν το Moscow Peace Festival. Εκεί υπήρχαν 400-500 στρατιώτες για να διατηρούν την τάξη και θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι κατά τη διάρκεια του show των SCORPIONS, αυτοί οι στρατιώτες πετούσαν τα καπέλα τους στον αέρα, τραγουδούσαν τη μελωδία των τραγουδιών και ήταν έτοιμοι να αγκαλιάσουν την ελευθερία και να ροκάρουν όπως εμείς στη Δύση. Το συναίσθημα ήταν μοναδικό. Όταν επιστρέψαμε στη Γερμανία, ο Klaus έγραψε το κομμάτι για να περιγράψει αυτό που ένιωθε τη στιγμή που έπαιζε μπροστά σε αυτόν τον κόσμο. Ξέρεις κάτι; Ήμουν ο πρώτος που άκουσα κάτι από το “Wind of change”, όταν πήγα στο σπίτι του Klaus και μου σιγοτραγούδησε τη μελωδία και φυσικά μου ξεκίνησε με το περίφημο σφύριγμα. Όταν παίξαμε το τραγούδι στους ανθρώπους της εταιρίας, μας ζήτησαν να μη συμπεριλάβουμε το σφύριγμα στην αρχή και στο τέλος του κομματιού… Τι ξέρουν άλλωστε οι τύποι αυτοί από μουσική (γέλια)! Μόλις, πάντως, άκουσα το κομμάτι είπα στον Klaus ότι αυτό θα γίνει το μεγαλύτερο hit των SCORPIONS. Μπορείς να τον ρωτήσεις για να το επιβεβαιώσεις… Ο Rudolf και ο Matthias δεν ήταν και τόσο ενθουσιασμένοι αφού πίστευαν ότι πηγαίνουμε σε μία πολύ εμπορική κατεύθυνση. Ο Keith Olsen έκανε μία άριστη δουλειά στην παραγωγή. Οι γυναίκες αμέσως λάτρεψαν το κομμάτι, σε τέτοιο σημείο που έρχονταν στις συναυλίες μας για να το ακούσουν και μόλις το άκουγαν έφευγαν γιατί δεν άντεχαν τα hard rock κομμάτια μας. Είπα στον Rudolf να το παίζουμε στο τέλος για να μην αδειάζει ο χώρος (γέλια)! Από την άλλη, χάσαμε και πολλούς παραδοσιακούς οπαδούς μας που είδαν το “Wind of change” σαν ένα ξεπούλημα… Ανοίξαμε όμως μία διαφορετική αγορά για τους SCORPIONS. Έτσι μετά τα “Still loving you” και “Rock you like a hurricane” αποκτήσαμε ένα ακόμη τεράστιο hit σε όλο τον κόσμο, αφού το “Wind of change” καρφώθηκε στην κορυφή των charts. Τώρα που ανέφερα το “Rock you like a hurricane”, πρέπει να υπογραμμίσω ότι το τραγούδι αυτό μπήκε στο Top Ten του Billboard στην Αμερική, ενώ στην Ευρώπη δεν μπήκε ούτε καν στα 20 πρώτα. Αντίθετα, το “Still loving you” ήταν 6 μήνες στην κορυφή των Γαλλικών charts και τέσσερις βδομάδες στην κορυφή στη Γερμανία. Το “Wind of change” ήταν παντού στην πρώτη θέση, εκτός από την Αγγλία που ήταν μόνιμα στη δεύτερη θέση πίσω από τη μπαλάντα του Bryan Adams (“Everything I do, I do it for you”) για την ταινία με τον Ρομπέν των δασών.
Αν και δεν μου αρέσει να βαθμολογώ ένα δίσκο, τι βαθμό θα έβαζες στο “Face the heat”;
10! Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό το άλμπουμ… Τα τραγούδια αλλά και η παραγωγή μου θύμισαν τις παλιές μέρες των SCORPIONS όπου δεν ήταν τίποτα σχεδόν ραφιναρισμένο και απλά μπαίναμε στο studio και ροκάραμε. Ο μακαρίτης Bruce Fairbairn τα πήγε περίφημα.
Ας πούμε ότι είμαστε κάπου στο μέλλον… Δέκα χρόνια από τώρα, κάθεσαι μ έναν πιτσιρικά και μιλάτε για μουσική. Αν σε ρωτούσε να του πεις μία μόνο στιγμή από την καριέρα σου με τους SCORPIONS, ποια θα του ανέφερες;
Χωρίς δεύτερη σκέψη, το US Festival του 1983 στο San Bernardino στην Καλιφόρνια. Η ατμόσφαιρα ήταν ανεπανάληπτη και 400.000 κόσμος είχε έρθει για να τα δώσει όλα… Οι SCORPIONS όχι μόνο τα έδωσαν όλα εκείνη την ημέρα αλλά απέδειξαν ότι όταν παίζουν live βρίσκονται στο στοιχείο τους!
Ωραία. Μια που μας ανέφερες την καλύτερη για σένα στιγμή στην ιστορία των SCORPIONS, ποια θα έλεγες ότι ήταν η χειρότερη στιγμή στην ιστορία της μπάντας;
Σίγουρα, όλα τα χρόνια μετά την αποχώρηση μου… Θεωρώ ότι και οι τέσσερις δίσκοι μετά το “Face the heat” ήταν από μέτριοι ως πολύ κακοί. Μόνο λίγο το “Unbreakable” ακούγεται ή θα έλεγες ότι είναι στη σωστή κατεύθυνση, μέχρι που ακολούθησε το “Humanity hour I” και έσβησε κάθε καλή εντύπωση. Τα “Pure instinct” και “Eye II Eye” είναι απλά ανυπόφορα. Ξέρω ότι ο Klaus και ο Rudolf θα με μισήσουν, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Πιστεύω ότι έχει έρθει η ώρα να ξαναγράψουν οι SCORPIONS έναν εντυπωσιακό δίσκο.
Υπάρχει πιθανότητα να σε ξαναδούμε πίσω από τα τύμπανα των SCORPIONS;
Είναι η ερώτηση που δεν μπορώ να αποφύγω… Θα γυρνούσα στους SCORPIONS μόνο εάν παίρναμε τον Dieter Dierks για παραγωγό και ακουγόμασταν σαν SCORPIONS ξανά.
Έχεις συζητήσει αυτό το ενδεχόμενο με τον Rudolf, τον Matthias και τον Klaus;
Τους το έχω πει αλλά ακόμη δεν έχω λάβει κάποια απάντηση ούτε έχει υπάρξει κάποια αντίδραση από μέρους τους.
“My life as a scorpion…and beyond!”
Υπήρξες το μοναδικό μέλος των SCORPIONS που έκανες έναν προσωπικό δίσκο ενώ ακόμη ήσουν μέλος του γκρουπ…
Σωστά. Κυκλοφόρησα ένα δίσκο το 1981 με τίτλο “Nip in the bud” που αργότερα (1984) το επαναηχογράφησα υπό την επωνυμία HERMAN ZE GERMAN & FRIENDS. Οι καλεσμένοι στο άλμπουμ ήταν πολλοί και μη εξαιρετέοι… Ο Don Dokken, ο Charlie Hunn (Ted Nugent, A.R.Pell, Victory κ.α.), o Jack Russell από τους GREAT WHITE, μέλη των RATT κ.α. O Michael Wagener έκανε την παραγωγή και πιστεύω ότι υπάρχουν ορισμένα κλασικά κομμάτια εδώ… π.χ. το “I’ll say goodbye” που τραγουδάει ο Don Dokken είναι υπέροχο. Να σου θυμίσω ότι ήταν η εποχή που δεν ήξερα ακόμη εάν οι SCORPIONS θα συνέχιζαν λόγω των προβλημάτων του Klaus. Όταν έφυγα από τους SCORPIONS, ίδρυσα μία δισκογραφική εταιρεία με τον Πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό. Η εταιρεία ονομαζόταν Monaco Records…
Τώρα κυκλοφορώ το audiobook με τίτλο “My life as a scorpion” στο οποίο περιγράφω τη ζωή μου σαν μέλος των SCORPIONS και όχι μόνο φυσικά καθώς και ένα CD με τίτλο “Herman’s collection” που δείχνει ξεκάθαρα την πορεία που θέλω να παίζω στο μέλλον… Hard rock αλλά με πολλά μελωδικά στοιχεία. Το σίγουρο είναι πως ο,τιδήποτε κυκλοφορήσω θα είναι διαθέσιμο από το site μου αφού σε 5 χρόνια στοιχηματίζω ότι δεν θα υπάρχει καμία δισκογραφική εταιρία!
Σάκης Νίκας
www.hermanrarebell.com
Δισκογραφία
“Nip in the bud” (1981)
“Herman ze German & friends” (1984)
“I’m back” (2007)
“Herman’s collection” (2009)
Did you know that:
- Τον Μάιο του 2008, ο Herman έπαιξε σε μία συναυλία στην Κολωνία που ονομαζόταν “Rock Legends Adventure”, στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων οι Steve Lukather, Bobby Kimball, Ian Paice κ.α.
- Έχει γυριστεί video-clip για το κομμάτι “Take it as it comes” από το δίσκο “I’m back”.
- Έχει γεννηθεί το Νοέμβριο του 1949 και το ζώδιο του είναι Σκορπιός.
