Η Βρετανία, κυρίαρχος στο κομμάτι του prog rock έχει φέρει στο προσκήνιο αμέτρητα συγκροτήματα, με απύθμενες καλλιτεχνικές ανησυχίες. Άλλοι με μεγαλύτερη κι άλλοι με πιο περιορισμένη επιτυχία. Οι IT BITES, γεύτηκαν μια περιορισμένη εμπορική επιτυχία και καλλιτεχνική καταξίωση στα πρώτα τους βήματα, όμως δεν ξέφυγαν από τα όριο του cult. Αυτοί που τους αγκάλιασαν, είχαν αποβάλλει την ανάγκη να τους κατηγοριοποιήσουν. Αντιθέτως, ήταν διατεθειμένοι να ευχαριστηθούν την μουσική τους δίχως ταμπού και προκαταλήψεις. Βέβαια, όπως και οι πιο εμπορικά επιτυχημένοι MARILLION, ενίοτε φλέρταραν με pop, ακούμπησαν το classic rock και διέπρεψαν στο να δημιουργούν συνθέσεις με βάση το συναίσθημα.
Στην μοντέρνα τους έκφανση, ιδεολογικά υποστηρίζουν τον παραπάνω χαρακτηρισμό και ανοίγουν την αγκαλιά τους και πάλι σε όλους που είναι πρόθυμοι να τους ακούσουν. Το “Map of the past” έχει μια στιχουργική συνέχεια, αφού πλέκει μια ιστορία, βασισμένη σε μια παλιά φωτογραφία. Μουσικά και ακολουθώντας τους στίχους, ντύνεται με πινελιές που ανατρέχουν σε κάθε γνωστή prog μπάντα που… σας αρέσει. Από MARILLION, ASIA, YES, GENESIS, ARENA, με τα μέλη τους να έχουν βγάλει το ψωμί τους παίζοντας με μουσικούς από τα παραπάνω συγκροτήματα ή και τους ALAN PARSON’S PROJECT. (Εδώ να κάνω μια παρένθεση και να σας στείλω να ακούσετε το απίστευτο χιτάκι της Tasmin Archer “Sleeping satellite” που είχε γράψει ο John Beck)
Όπως η Virgin τους πίστεψε στο ξεκίνημά τους, έτσι τους τιμά σήμερα η Inside Out με την δεύτερη κυκλοφορία, μετά το “Tall ships” του 2008. Αν ακούσατε το τελευταίο, θα ικανοποιηθείτε και με το “Map of the past”, αφού υπάρχει μια καλή ισορροπία ανάμεσα σε ήπιες και πιο ροκ στιγμές. Για μένα που ποτέ δεν έγινα fan της 80’s εποχής τους, εύκολα καταπίνονται και τα δυο. Πάντως (εκτός από το “Sleeping satellite”) για μένα η καλύτερη δουλειά που έχουν κυκλοφορήσει μέλη των IT BITES ήταν το άλμπουμ των ΚΙΝΟ (με τον John Beck και τον Bob Dalton).
6 / 10
Γιώργος “Kay” Κουκουλάκης
