Δεν αρέσκομαι στο να γίνομαι αιρετικός αλλά δυσκολεύομαι να κατανοήσω το κόλλημα πολλών φίλων του επικού metal στην Ελλάδα με τους ADRAMELCH… Το “Irae melanox” από το μακρινό 1988 τυγχάνει τεράστιας δημοτικότητας στους προσκείμενους κύκλους και παρ’ όλο που σέβομαι την προσφορά των Ιταλών στο οικοδόμημα του Ευρωπαικού heavy metal, θεωρώ πως είναι υπερεκτιμημένοι, την ίδια στιγμή που υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις συγκροτημάτων με σαφώς μεγαλύτερη (τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα) συνεισφορά. Σε τελική ανάλυση όμως, τα πάντα έγκειται στο γούστο του κάθε ακροατή, οπότε αφήνω τις προσωπικές μου απόψεις στην άκρη. Μετά την επανασύνδεση τους, οι ADRAMELCH μας χάρισαν το αρκετά καλό “Broken history”, επισκέφθηκαν την χώρα μας στα πλαίσια του Up the hammers, από εκεί και μετά όμως, σιωπή… Το κουιντέτο όμως επιστρέφει στα δισκογραφικά λημέρια, με το τρίτο full length άλμπουμ του, “Lights from oblivion”, που το δείχνει ν’ απομακρύνεται αισθητά από το metal παρελθόν του… Αυτό που ουδέποτε αμφισβήτησα είναι πως τα μέλη του είναι εξαιρετικά καταρτισμένοι μουσικοί, με βαθιά γνώση του αντικειμένου, δεν μπορούσα όμως να προβλέψω πως η επάνοδος τους θα σηματοδοτούσε δραστικές αλλαγές στον ήχο τους… Εντελώς progressive rock αισθητική, με τα κιθαριστικά να μην διαθέτουν την μεταλλική νοοτροπία που ενδεχομένως επιθυμούν οι die hard οπαδοί τους, πολλές αλλαγές στον συνθετικό σκελετό των κομματιών, αρκετά ατμοσφαιρικά/ακουστικά περάσματα και μία περιρέουσα επικολυρική ατμόσφαιρα, αποδιδόμενη όμως μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα… Ιδιόμορφο σαν άκουσμα για τους πολλούς, το “Lights from oblivion”, θα ξενίσει τους παλαιότερους και αναμένεται να βρει μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό που αρέσκεται να ψάχνει το προοδευτικό στοιχείο στην μουσική… Υπάρχουν ορισμένες εξαιρετικά καλοστημένες και υλοποιήσιμες ιδέες, επιτρέψτε μου όμως να προτιμώ την πιο δυναμική προσέγγιση σχημάτων όπως είναι οι αφάνταστα υποτιμημένοι ARENA… Και μια που το έφερε η κουβέντα, αν το συγκεκριμένο δισκάκι έβγαινε με το λογότυπο των Βρετανών, πόσοι θα του έδιναν την δέουσα σημασία; Αφήστε… Όλοι ξέρουμε την απάντηση…
6,5 / 10
Γρηγόρης Μπαξεβανίδης
