>
Η πολύωρη thrash metal πανδαισία, ξεκίνησε νωρίς το απόγευμα με τους υπερτεχνικούς VERDICT DENIED, οι οποίοι και παρουσίασαν το full-length άλμπουμ τους, “Condamned”. Mην φανταστείτε όμως ότι πρόκειται για καμιά καινούργια μπάντα, οι VERDICT DENIED είναι χρόνια στο «κουρμπέτι» και καλά θα κάνετε αν δεν έχετε ακούσει το άλμπουμ τους, να το τσεκάρετε. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο ότι ολόκληρος Jeff Waters ασχολήθηκε μαζί τους (έκανε τη μίξη και το mastering). O ήχος ήταν λίγο «βαβουριάρικος», όμως σημασία έχει ότι τα παιδιά έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό. Πόσο εύκολο άλλωστε είναι να παίζεις σε ένα σχεδόν άδειο FUZZ εφτά η ώρα το απόγευμα;
Στη συνέχεια ένα νέο thrash σχήμα από το Ισραήλ, οι HAMMERCULT, οι οποίοι είχαν κερδίσει πέρυσι σε κάποιο από τα Wacken Metal Battle που διοργανώνονται κάθε χρόνο κι έχοντας μόλις κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους “Anthems of the damned”, ανέβηκαν στη σκηνή παίζοντας το μοντέρνας κοπής λυσσασμένο thrash τους. Δεν προσέφεραν μεγάλες συγκινήσεις αλλά τουλάχιστον πέρασε η ώρα ευχάριστα.
Οι πιο παλιοί σίγουρα θυμούνται τους γερόλυκους thrashers FLAMES και πως να μην τους θυμούνται άλλωστε μιας και αναγκάζονταν να τους βλέπουν support σχεδόν σε οποιαδήποτε metal μπάντα μας επισκέπτονταν εκεί στα τέλη των 80’s με αρχές 90’s. Έχοντας μονάχα ένα παρελθόν να δικαιολογεί την παρουσία τους και τον τραγουδιστή των “Summon the dead” και “Last prophecy” πίσω από το μικρόφωνο, ο ενθουσιασμός των μελών πάνω στη σκηνή έβγαινε στο κοινό από κάτω ως γραφικότητα και με τον κάκιστο ήχο να τους συνοδεύει, η εν λόγω εμφάνιση αποτέλεσε άλλη μία κακή στιγμή στην πρόσφατη ιστορία των FLAMES.
Οι SUICIDAL ANGELS από την άλλη με τον αέρα της «ψημένης» μπάντας πάνω στη σκηνή και με αρκετές περιοδείες στη πλάτη τους βγήκαν αρκετά τσιτωμένοι με κέρδισαν τους οπαδούς τους από τη πρώτη στιγμή και μια ώρα το κοινό τους ανήκε. Η εμφάνισή τους θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ένα άτυπο release show του πρόσφατου άλμπουμ τους “Bloodbath” αν και το μονοδιάστατο thrash τους δεν προϊδέαζε γι’ αυτό που θα ακολουθούσε αμέσως μετά. Οι Βραζιλιάνοι στην πέμπτη κατά σειρά εμφάνισή τους στη χώρα μας κατάφεραν να αποδείξουν για άλλη μία φορά γιατί είναι μεγάλη μπάντα.
Μπορεί η προσέλευση του κοινού να ήταν μικρότερη από τις προηγούμενες φορές αλλά οι SEPULTURA δεν φάνηκαν να πτοούνται. Οι πρώτες νότες του “Beneath the remains” έσβησαν μονομιάς ότι είχε προηγηθεί με τον αγέραστο Andreas Kisser να χτυπιέται όπως τον θυμόμαστε από τη θρυλική VHS “Under siege (Live in Barcelona)” και τη μπάντα πιο σφιχτοδεμένη απ’ ότι τους θυμάμαι εδώ και χρόνια. Το “Refuse/Resist” ξεσηκώνει ακόμη περισσότερο τις μπροστινές σειρές και ακολουθούν τα “Kairos” και “Relentless” από τη πρόσφατη δουλειά τους που αποδίδονται με αρκετά πώρωση από τη μπάντα. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στον νέο ντράμερ, Eloy Casagrande (ex-Andre Matos) που μπορεί να γεννήθηκε τη χρονιά που κυκλοφόρησε το “Arise” αλλά τέτοια τεχνική κατάρτιση και τέτοιο κοπάνημα στα drums σε τραγούδια όπως τα “Dead embryonic cells”, “Subtraction” και “Arise” είχα να δω από τη χρυσή εποχή του Igor Cavalera.
Οι εκτελέσεις των παλαιότερων τραγουδιών ήταν πιο κοντά στις αυθεντικές εκτελέσεις και το άκουσμα του “Escape to the void” με την εισαγωγή του “Septic schizo” από το θρυλικό “Schizophrenia” αποτέλεσε από τις πιο old-school στιγμές της βραδιάς. Από την περίοδο της μπάντας με τον Derrick Green ακούστηκαν επίσης τα “Dialog” και “Mask” από το “Kairos”, “What I do” από το “A-Lex”, “Convicted in life” από το “Dante XXI”, “Sepulnation” από “Nation” και “Choke” από το “Against”. To πολυδιάστατο πρόσωπο και οι μορφές που έχουν πάρει οι SEPULTURA κατά καιρούς παρουσιάστηκαν ολάκερες μπροστά μας τιμώντας σχεδόν όλη τους τη δισκογραφικής τους πορεία όπως επίσης τους MINISTRY και TITAS διασκευάζοντας τα “Just one fix” και “Policia” αντίστοιχα. Τα “Territory” και “Inner self” έσπειραν τον αναμενόμενο πανικό και ενθουσιασμό, με το κλείσιμο να προέρχεται από την περίοδο του “Roots” με τα “Ratamahatta” και “Roots blood roots” ενώ είχε προηγηθεί και το “Attitude” στα μέσα του set. Άλλη μία εντυπωσιακή συναυλία για τους SEPULTURA και ότι καλύτερο για τον πιο thrash συναυλιακά Ιούνιο που έχουμε βιώσει ποτέ.
Κώστας Αλατάς
Report VERDICT DENIED: Ιάσονας Φίλης
Φωτογραφίες: Λευτέρης Τσουρέας
Φωτογραφίες SEPULTURA: Πέτρος Καραλής
